" สวัสดีครับผู้ใหญ่บ้านสวัสดีครับทุกคนขอบคุณที่มาช่วยสร้างกำแพงบ้านลี่กันนะครับ "
" ขอบคงขอบคุณอะไรกัน นายมีอะไรจะพูดกับพวกเขาก่อนไหมเดี๋ยวพวกเขาจะได้เริ่มสร้างกำแพงกัน "
" มีๆ เอาละทุกคนฟังกันก่อนนะผู้ชายที่แข็งแรงฉันจะให้เป็คนสร้างกำแพงผู้ชายที่มีอายุเท่ากับฉันจะให้คอยช่วยหยิบจับสิ่งของให้พวกเขาส่วนผู้หญิงฉันจะให้ไปช่วยถางหญ้าบริเวณรอบๆ กำแพงเดิมแต่ของคนที่มีฝีมือทำอาหารเก่งๆอีกสองคนไปช่วยเป็ลูกมือในครัว ส่วนเด็กฉันจะให้คอยส่งน้ำและอาหารให้กับทุกคนแต่ฉันบอกไว้ก่อนนะฉันไม่ชอบคนที่เอาเปรียบผู้อื่นหากฉันเห็นฉันจะแจ้งกับผู้ใหญ่บ้านทันที"
ลี่ซ่งพูดด้วยท่าทางที่ใครพบเห็นล้วนยำเกรงทั้งนั้นเมื่อเขาเห็นว่าทุกคนเข้าใจในสิ่งที่เขาพูดแล้วเขาก็เริ่มพูดต่อทันที
" หากใครที่รับผิดชอบงานของตัวเองได้ดีก็จะได้รับค่าจ้างวันละ 1 หยวน พร้อมกับอาหารเที่ยงหนึ่งมื้อ สำหรับเด็กๆ จะได้คนละ 5 เหมา เมื่อจบงานนี้แล้วฉันยังมีงานอื่นที่จะจ้างพวกเราทุกคนอีกดังนั้นจงทำงานของตัวเองให้ดีก็เพียงพอแล้ว"
ทุกคนที่ได้ยินจำนวนค่าจ้างด้วยตัวเองอีกครั้งก็อดดีใจไม่ได้และเมื่อได้ยินต่อว่ายังมีงานอื่นรออยู่ทุกคนได้แต่บอกตัวเองว่าต้องทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีเขาจะได้มีงานมีงานเท่ากับพวกเขามีเงินและจะไม่อดตายบรรดาผู้ใหญ่ต่างกำชับลูกหลานของตัวเองว่าห้ามดื้อและห้ามี้เีเด็ดขาดไม่งั้นจะอดทานเนื้องาน
เด็กๆทุกคนเมื่อได้ยินคำว่าเนื้อก็เหมือนว่าเขาจะเชื่อฟังผู้ใหญ่ในบ้านอย่างพร้อมเพรียงกันเมื่อพูดคุยกันเสร็จแล้วลี่หมินได้เดินนำบรรดาผู้ชายไปยังมุมที่วางข้าวของที่จัดเตรียมไว้ลี่ซ่งก็ได้เลือกคนที่จะช่วยทำอาหารได้มาสองคนเป็ลูกสะใภ้ของผู้ใหญ่บ้านและลูกสะใภ้บ้านจางก่อนจะบอกให้พวกเธอสองคนไปรออยู่หน้าบ้านก่อน
ส่วนคนที่เหลือเขาลี่ซ่งพาทุกคนไปหยิบเครื่องมือในการถางหญ้าเมื่อทุกคนเลือกอุปกรณ์ตามที่พวกเธอถนัดแล้วเขาก็ได้ให้เริ่มถางหญ้าจากริมถนนกันก่อนส่วนเด็กๆก็ให้อยู่ช่วยทางนี้ก่อนหากทำอาหารเสร็จแล้วจะออกมาตามให้ไปรับอาหารทันทีเมื่อลี่ซ่งส่งงานเสร็จเรียบร้อยแล้วเขาก็เดินนำสองสาวเข้าไปในครัวที่ตอนนี้มีลี่อินลี่จู และฟางหรูนั่งเตรียมข้าวของกันอยู่
" ลี่อินพี่หาผู้ช่วยมาสองคนจะได้ช่วยน้องและทุกคนแบ่งเบางานในครัวนอกจากนี้อาหารจะได้เสร็จทันเวลาอีกด้วย"
" ขอบคุณมากคะพี่พี่ลี่ซ่งคะฝากพี่ไปดูสามแสบด้วยนะคะไม่รู้ไปป่วนกันอยู่ที่ไหน "
" ฮ่าๆๆ น้องอย่าคิดมากเลย พี่คิดว่าหลานสาวของเราเป็คนนำพี่ๆของเธอไปทำอะไรป่วนๆ แน่นอน "
ลี่ซ่งหัวเราะอย่างชอบใจเพราะเขารู้จักหลานสาวของเขาเป็อย่างดีหากเธอ้าอะไรแล้วเธอก็จะอ้อนทันทีทำให้ทุกคนไม่ค่อยจะปฎิเสธคำขอของเธอได้เลยสักครั้งเมื่อเขานำผู้ช่วยมาส่งให้ถึงห้องครัวแล้วเขาก็ออกไปเดินหาตัวป่วน แอ่มๆ ไปดูหลานๆทันทีก่อนจะได้ยินเสียงของไป่ไป่และเซ่อเซ่อร้องออกมาอย่างเสียงดังทำให้เขารีบเดินมาดูก่อนจะเห็นว่าหลานสาวของเขากำลังนั่งอยู่บนหลังของไป่ไป่และถือเชือกที่คออยู่ในมือข้างนึงอีกข้างนึงกำลังเหวี่ยงผ้าไปมาอยู่
เขาเห็นลี่หยางและฟางหรงกำลังยืนห้ามและบอกให้ลี่เซียนลงมาส่วนเ้าเซ่อเซ่อก็ไปยืนแอบอยู่ในมุมของคอกเพราะน่าจะกลัวว่ามันจะถูกลี่เซียนนำไปทำอะไรแปลกๆอีกลี่ซ่งได้แต่ยืนส่ายหน้ากับท่าทางของหลานสาวก่อนจะเดินไปหาลี่หยางและฟางหรงเมื่อเห็นว่าลี่ซ่งเดินมาก็ยิ้มอย่างดีใจเพราะเขาห้ามยังไงลี่เซียนก็ไม่ยอมลงมาเลย
" หากหลานของปู่ไม่ยอมลงมาปู่คงต้องไปตามแม่ของหลานมาห้ามด้วยตัวเองแล้วแหละ"
ลี่เซียนเมื่อได้ยินว่าหากเธอไม่หยุดและลงมาแม่ของเธอได้มาตามด้วยตัวเองแน่ไม่ได้มันคือลางร้ายหากแม่ของเธอรู้แน่นอนเธอต้องถูกตีอยู่แล้วดีไม่ดีอาจจะถูกแม่ลงโทษด้วยวิธีแปลกๆอีกแน่ไม่ได้ๆ เธอรีบลงจากหลังเ้าไป่ไป่แล้วหันไปยิ้มหวานให้กับปู่ของเธอก่อนจะ
" คุณปู่ หนูคิดถึงคุณปู่จังเลยคะเราไปดูคุณพ่อทำกำแพงกันดีกว่าคะ "
ลี่เซียนลอดออกทางใต้รั้วก่อนจะเดินไปกอดแขนคุณปู่ของเธอก่อนจะชวนเปลี่ยนเื่โดยชวนไปดูพ่อของเธอดีกว่าลี่ซ่งมีหรือจะรู้ไม่ทันหลานสาวของเขาเมื่อเขากำลังจะตำนิก็เจอสายตาออดอ้อนจากหลานสาวที่ส่งมาให้ทำให้เขาถอนหายใจเบาๆก่อนจะเดินจับมือของเธอไปหาลี่หมินที่กำลังสร้างกำแพงอยู่ลี่หยางกับฟางหรงกันมามองกันก่อนจะถอนหายใจเบาๆ แล้วเดินตามหลังทั้งสองคนไป
เมื่อไปถึงเขาเห็นทุกคนที่มาต่างช่วยกันทำงานกันทุกคนลี่หยางและฟางหรงก็เดินไปช่วยเขาทำกำแพงอีกสองแรงลี่เซียนที่เดินดูรอบๆ กับปู่ของเขาก็รู้สึกดีใจที่ตอนนี้หญ้ารอบๆบ้านเริ่มหายไปบ้างแล้วเมื่อเดินดูจนเธอพอใจลี่ซ่งจึงให้เธอเข้าไปช่วยแม่และย่าในครัวปู่ของเธอจะไปช่วยเขาทำกำแพงอีกแรง
จนเวลาล่วงเลยไปจนถึงเที่ยงวันลี่เซียนออกมาตามเด็กๆให้มายืนรออยู่หน้าเมื่อเด็กมากันจนครบเธอก็นำทุกคนไปล้างมือด้วยสบู่ก่อนจะพากลับไปยืนรอที่เดิมอีกครั้งลี่อินและลี่จูได้หยิบถุงผ้าออกมาให้กับเด็กๆ
" ในถุงผ้านี้จะมีซาลาเปาเนื้ออยู่น้าอยากให้ทุกคนไปช่วยแจกซาลาเปาให้หน่อยได้ไหมจ๊ะหากใครแจกซาลาเปาได้ดีน้ามีลุกอมเป็ของแถม "
" พวกผม/พวกหนู เข้าใจคะ " เสียงเด็กๆ ตอบกลับมาอย่างพร้อมกัน
" เดี๋ยวเด็กๆ ไปแจกซาลาเปาให้กับทุกคน คนละ 2 ลูกเมื่อซาลาเปาของในถุงผ้าของใครหมดแล้วให้นำกลับมาเอาที่น้าใหม่เมื่อผู้ใหญ่ได้ซาลาเปาครบแล้วน้าจะให้เราไปแจกน้ำดื่มให้อีกรอบเมื่อผู้ใหญ่ทุกคนได้ครับแล้วให้เด็กๆกลับมารอตรงนี้น้าจะแจกซาลาเปา น้ำ และลูกอมให้คนละ 4 เม็ดดีไหม"
" ดีครับ / ดีคะ "
เด็กๆ ทุกคนรู้สึกตื่นเต้นมากที่จะรับอาหารอย่างมากมายทุกคนต่างถือถุงผ้าอย่างระมัดระวังก่อนจะพากันไปเดินแจกซาลาเปาให้ทุกคนจนครบก่อนจะกลับมารับกระบอกน้ำไปอีกครั้งเมื่อเด็กๆ ทำหน้าที่ของตัวเองเสร็จเรียบร้อยแล้วก็พากันมารอรับอาหารของตัวเองทันทีเมื่อพวกเขาเห็นอาหารก็พากันกลืนน้ำลายและสูดดมกลิ่นของซาลาเปาเมื่อพวกเขาได้รับข้าวเที่ยงเสร็จแล้วก็ดีใจเป็อย่างมาก
" ขอบคุณมากครับ / ขอบคุณมากคะ คุณน้าลี่จูคุณย่าลี่อิน "
เด็กๆต่างพากันเดินไปหาครอบครัวของตัวเองที่นั่งทานอยู่ก่อนแล้วพวกเขาต่างอวดให้คนในบ้านดูว่าพวกเขาได้รับลูกอมเป็ของแถมอีกด้วยเด็กดีใจกันเป็อย่างมากเพราะนานๆครั้งพวกเขาถึงจะได้ลิ้มรสชาดของลูกอมเพราะมันมีราคาแพงเป็อย่างมากเมื่อผู้ใหญ่ในบ้านเห็นลูกหลานของตัวเองยิ้มมีความสุขและไม่สร้างความลำบากให้กับพวกเขาก็รู้สึกดีใจและมีความสุขเป็อย่างมาก
เมื่อได้เวลาเลิกงานลี่ซ่งก็ได้ถามทุกคนที่มาทำงานในวันนี้ว่าหากใครจะรับเงินให้มาแจ้งชื่อได้เลยหากใครจะรอให้ครบสามวันก่อนแล้วค่อยรับเงินทีเดียวเลยก็ได้ทุกคนต่างพูดเสียงเดียวกันว่าจะรับเงินหลังเสร็จงานทีเดียวเลยก่อนจะขอบคุณครอบครัวลี่อีกครั้งก่อนจะแยกย้ายกันกลับบ้าน
วันนี้เป็เวลาสามวันแล้วที่ชาวบ้านได้มาช่วยสร้างกำแพงบ้านจนเสร็จพร้อมกับบ้านหลังใหม่ของพวกเขาก็เสร็จพร้อมกันพอดี
ชาวบ้านที่มายืนรอเขาก็ยืนเป็แถวและลี่ซ่งเรียกออกมาทีละบ้านก่อนจะมอบเงินค่าแรงให้โดยลี่อินเป็คนมอบเงินตามรายชื่อ
ลี่หมินและลี่จูคอยมอบอาหารและผักให้กับทุกครอบครัวที่มาด้านลี่หยางและลี่เซียนก็ยืนมอบลูกอมให้กับสมุน แค๊กๆ เพื่อนๆของเธออย่างเต็มอกเต็มใจ
ทุกคนที่มาช่วยในวันนี้ต่างเดินกลับบ้านด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้มเพราะนอกจากทุกคนในบ้านจะได้รับเงินกลับแล้วพวกเขายังได้อาหารและลูกอมให้กับเด็กๆกลับบ้านด้วย
ฟางหรงเองกำลังจะแอบกลับบ้านแต่ก็ถูกลี่หยางมาดึงแขนแล้วมอบเงินให้กับฟางหรงเขาเห็นว่าเพื่อนสนิทกำลังจะโต้แย้งเขารีบพูดก่อนทันที
" ห้ามปฎิเสธ พ่อกับแม่ฉันฝากเงินค่าแรงทั้งสามวันมาให้ส่วนถุงผ้าใบนี้ปู่กับย่าฝากอาหารให้กับคุณน้าน้ำหวานสองกระบอกนี้ลี่เซียนฝากมาให้เพราะคุณน้าแอบกลับไปก่อนฉันเลยต้องรีบมาดักรอนายยังไงละฉันกลับบ้านก่อนนะขอบใจนายมากๆ สำหรับสามวันที่ผ่านมา "
ในตอนนี้สมาชิกบ้านลี่กำลังยืนรับของที่สั่งไว้ในร้านค้าๆต่างที่พวกเขาได้สั่งจองไว้ล่วงหน้ามีทั้งตู้เสื้อผ้า โต๊ะเครื่องแป้งของใช้ภายในบ้านที่พวกเขาได้ออกแบบมาเองเมื่อของที่สั่งได้มาถึงและถูกจัดวางไว้เรียบร้อยแล้วลี่อินและลี่จูคอยจ่ายเงินในส่วนที่เหลือจนครบทุกร้านที่มาส่งทุกคนได้ยืนอยู่หน้าบ้านหลังใหม่พร้อมกันและยืนยิ้มอย่างมีความสุข
" ปู่ในฐานะผู้าุโสุดในบ้านขอขอบใจพวกเราทุกคนที่ไม่ทอดทิ้งกันหลังจากที่พวกเราได้ตัดขาดกับคนเ่าั้แล้วเราก็จะไม่ยุ่งเกี่ยวกันอีกต่อไปตอนนี้เรามีบ้านให้อยู่มีเงินให้ใช้จ่ายไม่ขาดมือและสร้างอาชีพในครอบครัวแล้วเราจงอย่าลงลืมวันที่เรายากลำบากและกว่าจะมีวันนี้ได้และที่สำคัญปู่ขอบคุณหนูมากลี่เซียนที่หลานได้ช่วยเหลือพวกเราทุกคนในหมู่บ้าน"
" เอาละย่าว่าเราเข้าบ้านหลังใหม่พร้อมกันเถอะไปสำรวจภายในบ้านและเลี้ยงฉลองกันภายในบ้านก่อนวันนี้เราจะหยุดคิดถึงทุกเื่ก่อนเพราะย่าอยากให้เราได้พักสมองและใช้เวลาฉลองกับบ้านหลังใหม่และห้องนอนใหม่ของเราทุกคน"
เมื่อคุณย่าลี่อินพูดจบทุกคนก็พากันเดินเข้าบ้านทันทีก่อนจะทำการสำรวจครบทุกห้องและได้ช่วยกันตกแต่งของเหลือจนภายในบ้านเสร็จเรียบร้อยแล้วก่อนจะให้ลี่เซียนนำอาหารที่มีในฟาร์มออกมาเลี้ยงฉลองขึ้นบ้านใหม่กันก่อนวันนี้นอกจากบ้านลี่แล้วเกือบทุกบ้านที่ทานข้าวกันอย่างมีความสุข
เช้าวันใหม่ลี่เซียนที่นอนอยู่ในห้องได้กลิ่นหอมมาจากในครัวเธอเลยต้องบังคับตัวเองให้ตื่นขึ้นมาอาบน้ำแต่งตัวก่อนจะออกไปด้านนอกเธอกำลังจะเข้าไปช่วยคุณย่ากับแม่ของเธอที่กำลังทำอาหารอยู่ก็ถูกคุณปู่ของเธอเรียกให้ไปหาเมื่อเธอเดินมาถึงโต๊ะปู่ของเธอก็สอบถามเธอเกี่ยวกับเนื้อหาในหนังสือเล่มนี้เธอก็ได้อธิบายให้คุณปู่ของเธอฟังอย่างตั้งใจ
จนได้ยินเสียงคุณย่าของเธอเดินมาตามไปทานอาหารเช้าส่วนลี่หมินกับลี่หยางเดินตรวจกำแพงและรอบบ้านพวกเขารู้สึกชอบใจเป็อย่างมากเพราะพวกเขาได้ทำกำแพงล้อมรอบที่ดินของพวกเขาและทางเข้าออกจะมีแค่สองทางเท่านั้นคือประตูหน้าและประตูหลังบ้าน
ซึ่งด้านหลังของบ้านเดินไปไม่ไกลก็จะเจอลำธารเล็กอยู่หญ้าที่ขึ้นอยู่เต็มก็ถูกนำมากองอยู่มุมหลังบ้านและวางกองไม้ที่เหลือจากการใช้งานอยู่กันคนละมุม
สองพ่อลูกกำลังเดินสำรวจที่ดินในส่วนที่เหลือว่าพวกเขาจะปลูกผักในด้านข้างของบ้านปลูกผลไม้อยู่ด้านหลังของแปลงผักส่วนด้านหลังบ้านของพวกเขาจะทำเป็โรงเก็บไม้ฟืนและโรงเก็บของตามด้วยบ่อน้ำและในตอนนี้มีคอกวัวกับเล้าไก่ที่สร้างเสร็จเรียบร้อยแล้ว
ขณะที่สองพ่อลูกกำลังวาดฝันอยู่ก็ได้ยินเสียงของลี่จูะโให้ทั้งสองคนกลับมาทานอาหารเช้ากันก่อน
เมื่อทุกคนในบ้านลี่ทานอาหารเช้าเสร็จแล้วพวกเขาได้นั่งปรึกษากันว่าอีกสามวันจะจ้างชาวบ้านมาขุดบ่อน้ำทำโรงเก็บฟืนและโรงเก็บของกันก่อน
เมื่อสร้างทั้งสามอย่างเสร็จแล้วพวกเขาจะสอนทุกคนเกี่ยวกับการพลิกหน้าดินและบำรุงดินในการปลูกผักและผลไม้หากพวกเขาฟังและทำตามแน่นอนคนเหล่านี้จะไม่มีทางอดตายในตอนหน้าหนาวอย่างแน่นอน
เมื่อตกลงกันเสร็จแล้วลี่ซ่งและลี่หมินก็เดินทางไปบ้านผู้ใหญ่บ้านพร้อมกับนำผักและผลไม้ไปฝากเมื่อทั้งสองไปถึงก็ยืนรออยู่หน้ารั้วก่อนจะะโถามคนในบ้านทันที
" ผู้ใหญ่ ผู้ใหญ่อยู่ไหมครับผมลี่หมินกับพ่อมีธุระกับผู้ใหญ่ครับ "
" อยู่ๆ ข้าอยู่เข้ามาเลยๆ "
ผู้ใหญ่บ้านเมื่อทราบว่าใครมาหาเขาก็รีบเดินออกไปต้อนรับทันทีเมื่อสองพ่อลูกเดินเข้ามาก็ของฝากให้กับผู้ใหญ่ก่อนจะพูดถึงเื่ที่พวกเขาทั้งสองคนได้มาหาด้านผู้ใหญ่บ้านดีใจเป็อย่างมากเมื่อทราบว่าบ้านลี่มีงานมาจ้างทุกคนในหมู่บ้านอีกแล้วทำให้รู้สึกดีกับบ้านลี่มากขึ้นกว่าเดิมยิ่งได้ยินว่าหลังจากเสร็จงานพวกเขาจะสอนชาวบ้านปลูกผักอีกด้วย
" ข้าขอบใจแทนชาวบ้านทุกคนด้วยนะเดี๋ยวตอนเย็นข้าจะเรียกชาวบ้านมาฟังถึงเื่ที่พวกนายมาคุยชาวบ้านต้องดีใจมากแน่ๆ เพราะมีงานทำเท่ากับพวกเขาจะมีเงินและไม่ต้องอดยากอาหารอีก"
" ไม่เป็ไรครับผมเข้าใจดีว่าตอนที่เราแทบจะไม่มีอะไรจะกินความรู้สึกมันเป็ยังไงอีกอย่างบ้านลี่ก็เลือกแล้วว่าจะอยู่ที่นี้ดังนั้นหากสิ่งที่พวกเราสามารถช่วยชาวบ้านและหมู่บ้านได้พวกเรายินดีที่จะช่วยมากครับ"
ทั้งสามคนก็นั่งพูดคุยกันต่อพักใหญ่แล้วสองพ่อลูกก็ขอตัวกลับบ้านก่อนเพราะมีงานให้ทำอีกมาก
เมื่อสองพ่อลูกกลับไปแล้วเมียของผู้ใหญ่ก็เดินออกมาก่อนจะพูดถึงบ้านลี่ในทางที่ดีและยิ่งเก็นของที่อยู่ในตะกร้ายิ่งทำให้เธอพอใจมากยิ่งขึ้นก่อนจะยกตะกร้าเข้าไปในบ้านเมื่อถึงเวลาเย็นผู้ใหญ่บ้านก็ทำการตีกลองประชุมเรียกชาวบ้านมาทันที
เมื่อทุกคนมากันครบแล้วผู้ใหญ่บ้านก็ทำการแจ้งเื่ที่เขาได้รับฟังจากบ้านลี่มาเล่าให้ชาวบ้านฟังทุกเื่เมื่อชาวบ้านได้ยินว่าบ้านลี่มีงานให้ทำอีกแล้วพวกเขารู้สึกว่ามีความสุขเป็อย่างมากและพวกเขาดีใจรอบสองเมื่อรู้ว่าบ้านลี่จะสอนทุกคนปลูกผัก
เพราะผักเป็สินค้าที่มีราคาแพงมากในเขตชายแดนเพราะด้วยพื้นดินที่แห้งแล้วแหละน้ำที่มีอยู่น้อยทำให้ผลผลิตที่มีอยู่ค่อยๆลดลงไปจนในที่สุดแทบไม่มีอะไรเหลืออีกเลยระหว่างทางกลับบ้านลี่หยางได้ขออนุญาตพ่อของเขาไปบ้านของฟางหรงก่อน
" พ่อครับผมขอไปบอกฟางหรงด้วยนะครับ เขาน่าจะไม่ได้ไปบ้านผู้ใหญ่บ้านแน่เลย"
" ได้ๆ ฝากบอกน้าฟางหรูด้วยนะว่าให้ไปช่วยแม่ของเราทำอาหารด้วยแม่ของลูกเองจะได้ไม่เหงา "
6K
