ตอนที่7
"พรีส...กูชอบมึง"
"...มึงเมาปะเนี่ย อย่ามาล้อเล่นอะไรแบบนี้"
"กูไม่ได้ล้อเล่น"
"มึงแม่งชอบแกล้งกูมาั้แ่มอ.ต้นล่ะ นิสัยเลว!"ฉันพูดจบก็ทำหน้าบูดบึ้งแล้วเดินจากไปทันที
ที่ไม่เชื่อมันก็พอมีเหตุผลอยู่แต่ก่อนตอนเรียนมอ.ต้น ตอนนั้นฉันกับซูมโคตรเกลียดขี้หน้ากันแบบ โคตรเกลียดอ่ะแล้วแม่งก็ชอบแกล้งเอารองเท้าไปซ่อน เอากระเป๋าไปทิ้งขยะ จนเพื่อนในห้องล้อว่าเราชอบกันแล้วเขาก็ชอบเข้ามากระแนะกระแหนตามคำยุยงของเพื่อนแกล้งฉันจนบางทีร้องไห้กลับบ้านอ่ะ คิดดูแล้วกัน ว่ามันเลวขนาดไหน
เพราะงั้นอย่าไปเชื่อมัน!!
ฉันเดินไปเข้าห้องน้ำบนตึกแทนก่อนจะเดินกลับไปที่สนามบาสตอนแรกคนยังน้อยอยู่ แต่ตอนนี้มีทั้งเด็กมอ.ปลายมอ.ต้นมาเชียร์นักกีฬาของโรงเรียนกันอย่างล้นหลาม
"ไปนานมากแม่ มานั่งเร็ว" เหมียวตบที่นั่งข้างๆเพื่อให้ฉันเข้าไปนั่งแต่...
"พี่ครับ...." ได้ยินเสียงผู้ชายเรียกไม่รู้เรียกใครแต่ก็เสือกหันไปก่อน
"เรียกพี่เหรอ..."
"ใช่...เรียกพี่ ผมขอเบอร์หน่อยได้ไหม"
ไม่ใช่ว่าไม่เคยเจออะไรแบบนี้นะแต่คือผู้ชายที่มาขอเบอร์ไปก็หายไปหมดเหมือนขึ้นจรวดแล้วหนีออกนอกโลกอ่ะหายไปเลยไม่เห็นแม้แต่เงา บางคนเดินผ่านก็ไม่มองหน้าด้วยซ้ำ
"คือ..."
"นะครับ...ผมชอบพี่มานานแล้ว" มือถือถูกยื่นมาข้างหน้าสมองกำลังลังเลว่าจะให้ดีหรือไม่ให้ดี ให้ไปก็ไม่เสียหายนี่หว่า
ขณะที่กำลังจะเอื้อมมือไปจับโทรศัพท์...ก็มีมือใครมาจับมือฉันไว้แทน
"ไม่ให้!" ซูมะโหน้าตายใส่น้องคนนั้นก่อนจะลากฉันไปนั่งข้างเหมียวพร้อมกับโยนกระเป๋าสะพายมาวางบนตัก
"รุนแรงว่ะ" เหมียวกระซิบข้างหู
"เมื่อกี้น้องมันมาทำไร ขอเบอร์เหรอ?" ไลน์ชะโงกหน้ามาถาม
"เออ"
"แต่มันน่าแปลกนะ คนที่ขอเบอร์มึงไป แทนที่จะโทรมา กลับหายหัวไปหมดทุกคน"
"เออ ทำไมเป็งั้นวะ" เหมียวสมทบด้วยอีกคน
"ช่างแม่ง ใกล้แข่งยัง"
'ตอนนี้ได้เวลาการแข่งขันของทีม Infinity กับ Yubแล้วครับ เริ่มจับเวลาได้ '
การแข่งขันเริ่มต้นขึ้นจินเลี้ยงลูกก่อนจะส่งให้เกรซพยายามหลบหลีกจากฝ่ายตรงข้ามแล้วส่งลูกให้ จินอีกทีจากนั้นก็ส่งบาสเข้าห่วง...
"เย้!!"
'2-0'
"แม่งเก่งว่ะ" ไลน์พูดขึ้น
"จินเป็มือหนึ่งอยู่แล้ว ไม่เก่งสิแปลก" เหมียวตอบคำถามไลน์ส่วนฉันก็นั่งดูเพื่อนผู้ชายเล่นบาสกันไปด้วยอารมณ์ที่ขุ่นมัวจะสนุกมันก็สนุกแหละเพียงแต่ยังมีอะไรตงิดยู่ในใจเลยดีใจเต็มที่ไม่ค่อยได้"นั่งนิ่งเชียว เป็ไรไป"
ฉันหันไปมองเหมียวที่มองมาอย่างสงสัยไม่รู้จะตอบเพื่อนยังไงเหมือนกันก็เลยส่ายหน้าแล้วบอกว่า
"กูปวดหัวนิดหน่อย สงสัยจะร้อน"
"ไปห้องพยาบาลปะ เดี๋ยวกูพาไป"อยากไปนะแต่ก็อยากเชียร์เพื่อนเล่นบาสอยู่ดี "เพื่อนมันเข้าใจไม่ต้องคิดมากไปๆก่อนจะที่จะเป็หนักกว่านี้"
อืม...ไปก็ได้
ห้องพยาบาล
"อยากนอนพักก็นอนได้เลยนะ พี่จะขึ้นตึกไปข้างบนก่อน"
"ค่ะ"ฉันตอบกลับพี่พยาบาลก่อนจะเดินเข้าไปข้างในห้องกระจกที่เป็เตียงนอน
"นานแล้วนะที่ไม่ได้มาห้องพยาบาล"
"อยากมาหรือยังไง"
"เปล่า ใครจะอยากมา"
ครืด ครืด
เหมียวหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วพิมพ์แชทกับใครก็ไม่รู้ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่จนน่าหมั่นไส้
"คุยกับใคร"
"..."แหนะ ไม่ได้ยินเหมือนโลกนี้มีแค่เราสองคน
"อีเหมียว!! กูถามว่าคุยกับใคร!!"
"ห๊ะ! อ่อ เปล่าๆ "
"เปล่าอะไร ก็เห็นยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อยู่ได้"
เหมียวเม้มปากก้มหน้าพิมพ์แชทอีกครั้งก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาเห็นสายตาคาดคั้นของฉันพอดีลักษณะท่าทางแบบนี้แสดงว่ากำลังมีความลับ
"พรีส..."
"อืม...ว่า"
"มึง...คือว่า...อาทิตย์หน้าพี่นนท์จัดเลี้ยงวัดเกิดที่คอนโดมึงไปเป็เพื่อนกูหน่อยสิ" พี่นนท์?
"นี่มึงยังไม่เลิกคุยกันอีกเหรอ"
"ทำไมต้องเลิกคุยด้วยล่ะ"
"กูไม่โอเคกับคนนี้ เลิกคุยไปเหอะ"
"มึง...กูชอบพี่นนท์มากเลยนะ เขาดูแลเทคแคร์กูดีมาก"
"แล้วไง"
"โหย มึงเปิดใจหน่อยสิ"
"เปิดใจบ้าบออะไร ตอนนั้นที่ไปกินข้าวกัน มึงเชื่อปะว่าเขา..."ฉันกำลังจะพูดประโยคสุดท้ายออกมา แต่พอเห็นแววตา เปล่งประกายของเพื่อนแล้วทำใจทำลายมันไม่ลงจริงๆ "มึงชอบพี่นนท์จริงๆ เหรอ"
"จริงดิ กูชอบเขามากเลยมึงเป็ผู้ชายที่ยอมทำอะไรให้กูทุกอย่างเลยอ่ะ"
ฉันไม่คิดเลยว่าเหมียวจะชอบพี่นนท์มากขนาดนี้ฉันมีความรู้สึกไม่ค่อยดีกับผู้ชายคนนี้แต่จะบอกเพื่อนยังไงนั้นก็อีกเื่หนึ่ง
"กูขอถามหน่อย...กับเกรซมึงมีความรู้สึกแบบนี้ปะ"
"..."เกรซคือแฟนคนแรกของเหมียว เป็เพื่อนสนิทซูมอยู่ห้อง 5 ตอนคบกันก็มีแต่คนอิจฉาแบบไปไหนมาไหนด้วยกัน ตัวติดกัน คบกันได้ปีเดียวสรุปเลิก...จนตอนนี้ฉันก็ยังไม่รู้สาเหตุที่สองคนนี้เลิกกัน
"แล้วที่เลิกกันเพราะอะไร"
"...กูไม่อยากพูดถึง"
"มันมีอะไรวะเหมียว เวลากูถามถึงมันมึงชอบนิ่งใส่เหมือนเกลียดมันมากอ่ะ"
"ก็กูเกลียดมัน"
ฉันได้แต่ถอนหายใจมองเพื่อนสนิทที่ก้มหน้างุดเอาเถอะ ไม่เล่าก็ไม่เล่า เบื่อจะถามละ
"ยังไงก็ช่าง กูไม่ชอบพี่นนท์ กูไม่โอเค"
"ตกลงจะไม่ไปเป็เพื่อนกู?"
"ใช่"
"อื้อ"
"แล้วก็อย่าให้กูรู้ว่ามึงไป"
"มึงอ่ะ"
"กูพูดจริง ถ้ามึงไปชวนไลน์กูบอกเลยว่ามันต้องพูดแบบที่กูพูดกับมึง"
"..."
"ไปหาผู้ชายคนอื่นดีกว่าอีกตั้งเยอะ"
"ไม่คุยกับมึงแล้ว" เหมียวพูดจบก็เดินหน้าหงิกออกจากห้องพยาบาลไปส่วนฉันก็เอนตัวลงนอนบนเตียงก่อนจะหลับตา
ก็คิดว่าจะหลับ...แต่ดันไม่หลับ
"กูรู้แล้วจิน ว่ามึงไม่ได้ชอบกู ไม่ต้องย้ำให้กูรู้สึกแย่ไปมากกว่านี้กูขอเวลาอยู่กับตัวเองหน่อยเถอะ...ขอร้อง"ฉันสะบัดมือจินออกแล้วเดินออกไปจากตรงนี้ แต่...
"มันไม่ใช่แบบนั้น..."แค่ประโยคเดียวก็สามารถรั้งเท้าฉันให้หยุดนิ่งแล้วรอฟังเขาพูดได้
"อะไร"
"เื่วันนั้น...กูตั้งใจ"
"...."
ที่มันพูดหมายความว่ายังไง'กูตั้งใจ' มันตั้งใจจะจูบกูเหรอ
"บ้า!! มันชอบไลน์จะมาตั้งใจบ้าบออะไร"
"พรีส...กูชอบมึง"
แล้วจู่ๆคำพูดของซูมก็โพล่งเข้ามาในความคิด ให้ตายเถอะ!! อีซูมแม่งขี้แกล้ง ชอบแกล้งกู
15.00น.
หลับไปตอนไหนไม่รู้รู้แต่ว่าเย็นมาก รู้สึกหนาวที่สุดไม่นานก็ััได้ถึงความอบอุ่นจากผ้าที่คลุมมาถึงคอ
"เหมียวเหรอ" ฉันส่งเสียงเรียกออกไปทั้งที่ตายังปิดอยู่
"...."
"มึงไปเรียนก็ได้ ไม่ต้องมาเฝ้ากูหรอก"
"..."เงียบอีกแล้ว
ฉันค่อยๆขยับเปลือกตาที่ปิดแน่นอยู่ให้ลืมขึ้น ค่อยๆ ปรับโฟกัสจากภาพที่เห็น
"??!!"อะไรวะ ใครวะเนี่ย
ใบหน้าของใครก็ไม่รู้อยู่ห่างจากใบหน้าฉันไปแค่เซ็นเดียวเท่านั้น
"กรี๊ด!!" มือถูกผลักออกไปอย่างแรงก่อนจะลุกขึ้นนั่งและจับผ้าห่มปกปิดร่างกายให้มิดชิดที่สุด
"โห แสบหู จะกรี๊ดทำไมเนี่ย" ซูมทำสีหน้าเหยเกพลางยกมือขึ้นลูบหน้าอกเบาๆ
"มึงนั่นแหละ!! ทำอะไร!!"
"ก็...ก็แค่เห็นว่ามึงมีขี้ตา"
"อีซูม!! กูดูโง่หรือไง"
"อืม...โง่"
พรึบ!
ฉันจับหมอนเขวี้ยงใส่มันไปเลยจ้าปากไม่ดี!!
"เกลียดมึง!!" แทนที่เขาจะโกรธ กลับหัวเราะในลำคอแทนซะงั้น
"เป็ไงบ้าง เห็นเหมียวบอกว่ามึงปวดหัว"
"ดีก่อนที่มึงจะมาอ่ะ"
"ปากร้าย"
"เออ กรุณาเดินออกไปจากห้องเงียบๆ ด้วยค่ะ"
"เฮ้อ ผมมาห้องพยาบาลเพราะปวดหัวครับ ไม่ได้มาหาคุณ"
"งั้นก็ไปหาที่นอนแล้วหลับตายไปซะ!!"
"ที่รักพูดจาใจร้ายจัง ถ้าเค้าตายแล้วตัวเองจะอยู่กับใครล่ะ"
เชี่ย!! ขนลุกมาก ณขณะนี้
"..."
"เค ไม่แกล้งละ นอนๆๆ"
"..."
ก่อนจะนอนอีกรอบขอสักทีเถอะฉันลุกขึ้นแล้วใช้น่องเตะไปที่แก้มก้นของชายหนุ่มที่ยืนอยู่ข้างหน้าอย่างแรง
ตุบ!
"เจ็บนะเว้ย!!"
"เออ! เตะให้มึงเจ็บไง"
"มันน่านัก!!"
"ทำไม!!"
"นักเรียนอย่าเสียงดังในห้องพยาบาลนะคะ"เสียงพี่พยาบาละโเข้ามาจนเราสองคนต้องกลับไปนอนที่ของตัวเอง
"ฝากไว้ก่อนเถอะมึง"
"ไม่รับฝาก" ฉันเบ้ปาก
"อย่าท้าพรีสอย่าท้า"
"กลัวตายเลยมั้ง!"
ครืดครืด ครืดครืด
เสียงโทรศัพท์สั่นแต่ไม่ใช่ของฉันนะ สงสัยจะเป็ของซูม
"สาวเยอะนะ"
"ไม่มี"
"ตอแหลไม่เนียนไปเรียนมาใหม่"
"ปากมึงน่าโดนดีนะ"
"พูดจี้ใจดำแล้วทำเป็รับไม่ได้" ฉันเบ้ปากก่อนจะเอาผ้าห่มคลุมหัว
"พรีส...เหมียวมันชวนไปงานวันเกิดพี่นนท์"
"อะไร...มันทักไปชวนมึงเหรอ"
"มันทักไปชวนเพื่อนในกลุ่ม"
ฉันได้ยินดังนั้นก็หยิบโทรศัพท์แล้วเข้ากลุ่มไลน์ทันที
Line
เสือ สิงห์ กระทิง ชะนี กวาง (5)
เหมียว : เพื่อนที่น่ารัก
เหมียว : อาทิตย์หน้าใครว่างบ้าง
ไลน์ : มีไร
ไลน์ : ทำไมไม่คุย จะพิมพ์ทำไม
เหมียว : ไม่เอา
เหมียว : เดี๋ยวโดยยึดอีก
เหมียว : สรุป ใครว่างบ้าง
ไลน์ : ไปไหน
ซูม : ไปไหน
จิน : พรีสอยู่ไหนอ่ะ
เหมียว : อีจิน กูบอกไปแล้วว่ามันอยู่ห้องพยาบาล จะถามห่าอะไรนักหนา
จิน : ...
เหมียว : กูจะชวนไปงานวันเกิดพี่นนท์วันอาทิตย์
เหมียว : ไปเป็เพื่อนกูหน่อย
อ่านแล้ว4
เหมียว : อ่านแล้วโปรดตอบ
จิน : กูไม่ค่อยชอบผู้ชายคนนี้
ไลน์ : กูไม่ค่อยถูกชะตา
ซูม : ไม่ไป
เหมียว : อีซูมไม่คิดจะคิดหน่อยเหรอ
เหมียว : เพราะอีพรีสไม่ไปสินะ
เหมียว : แล้วมึงจะปล่อยให้เพื่อนที่น่ารักไปคนเดียวแบบนี้เหรอ
ซูม : ใกล้ถึงวันจะบอกอีกที
พูดห่าอะไรไม่ฟัง: พรีส
จะไปก็ทักกูมา: พรีส
ถ้าไม่ติดอะไรจะไปเป็เพื่อน: พรีส
เหมียว : ร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกมึงที่สุดในโลก
ไลน์ : แต่กูไปไม่ได้นะ ต้องไปเรียนพิเศษ
ไลน์ : มีอะไรก็ทักมาได้ตลอด
ซูม : ตามพรีส
เหมียว : ...
__________________________________________
"ทำไมต้องบอกว่าตามกูด้วยอ่ะ มึงจะไปก็ไปดิ ไม่ไปก็บอกว่าไม่ไป"
"แล้วมึงไปไหมล่ะ"
"ไม่รู้ ดูก่อน"
"งั้นกูก็ดูมึงก่อน"
อะไรวะฉันหันไปมองซูมแบบงงๆ
"เพื่อ?"
"มึงโง่อีกละ เบื่อว่ะ มีเพื่อนโง่"
"มึงสิโง่"
"อืม กูโง่กว่าที่ดันไปชอบมึง"
"...."
อืม...ติดตลกอีกแล้วนะ
__________________________________________
(เหมียว)
Line
พี่นนท์
พี่นนท์ : พี่อยากให้เหมียวมานะคะ
พี่นนท์ : แล้วพี่จะไปส่งที่บ้านเอง
เหมียวพาเพื่อนไปด้วยได้ไหมคะ: เหมียว
พี่นนท์ : ใครคะ
พี่นนท์ : น้องพรีสเหรอ
พี่นนท์ : ได้สิคะ ได้เสมอ
พี่นนท์ไปส่งพรีสที่บ้านได้ใช่ไหมคะ: เหมียว
พี่นนท์ : ได้ค่ะ
พี่นนท์ : ไม่ต้องกลัวว่าจะไม่มีรถกลับ
พี่นนท์ : เดี๋ยวพี่ไปส่ง
พี่นนท์ : ไปกันหลายๆ คน สนุกดี
เหมียวยังไม่รู้ว่าจะไปซื้ออะไรให้พี่เลย: เหมียว
พี่นนท์ : มาแต่ตัวกับหัวใจก็พอแล้วค่ะ
พี่นนท์ : พี่อยากให้เหมียวมา
พี่นนท์ : ถือว่าเหมียวเป็ของขวัญสำหรับพี่ก็แล้วกัน
พี่นนท์อ่ะ: เหมียว
พูดแบบนี้เหมียวเขินนะ: เหมียว
พี่นนท์ : พี่พูดจริงนะคะ
พี่นนท์ : เหมียวไม่เหมือนผู้หญิงคนอื่น
พี่นนท์ : พี่เลยชอบเหมียว
เหมียวก็...: เหมียว
เหมียวก็ชอบพี่นนท์เหมือนกัน: เหมียว
พี่นนท์ : พี่จะรอเราเจอกันวันอาทิตย์นะคะ
ค่ะ: เหมียว
พี่นนท์ : ตั้งใจเรียนนะคะ
ค่ะ: เหมียว
พี่ก็เหมือนกันนะ: เหมียว
พี่นนท์ : ค่ะ
__________________________________________
22K
![[จบ] ระบบร้านค้าแผงลอยขั้นเทพ](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1776316625_41806885.webp)
