ในที่สุด เขาก็ได้กล่าวลาและขอบคุณอาจารย์ของเขาจากก้นบึ้งของหัวใจ ก่อนจะเดินทางกลับไปยัง "เรือนเงาจันทร์" ที่พักของเขาอย่างแท้จริงเป็นครั้งแรก
การกลับมาของเขาในครั้งนี้... แตกต่างจากครั้งก่อนโดยสิ้นเชิง
ข่าวการที่เขาเอาชีวิตรอดกลับมาจาก "ภารกิจเลือด" ที่ทุ่งสังหาร... และการที่ เหลยป้าเทียน ต้องล่าถอยกลับไปในสภาพที่บาดเจ็บสาหัส... ได้แพร่สะพัดไปทั่วทั้งสำนักราวกับพายุ! ชื่อของ "เย่เฟิง" ได้กลายเป็นตำนานบทใหม่ที่น่าสะพรึงกลัวและเต็มไปด้วยปริศนา!
เหล่าศิษย์ที่เคยดูถูกเหยียดหยามเขา บัดนี้ต่างหลีกทางให้เขาแต่ไกลด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความหวาดหวั่นและยำเกรง พวกเขาไม่กล้าแม้แต่จะสบตาเขาโดยตรง... เพราะกลัวว่าจะไปปลุก "ปีศาจ" ที่หลับใหลอยู่ให้ตื่นขึ้น
เมื่อเฟิงหลงกลับมาถึงเรือนเงาจันทร์ เขาก็ได้พบกับ หลินเฟิง ที่วิ่งออกมารอต้อนรับด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยน้ำตาและความดีใจอย่างสุดซึ้ง
"พี่ชายเย่! ท่าน...ท่านปลอดภัย! ข้า...ข้านึกว่าท่านจะไม่กลับมาเสียแล้ว!"
เฟิงหลงตบไหล่สหายร่างท้วมของเขาเบาๆ และยิ้มออกมาอย่างอบอุ่น "ข้าบอกแล้วใช่ไหมว่าไม่ต้องเป็นห่วง"
หลังจากที่ได้พบกับ เฟิงเจิ้น และทำให้ท่านพ่อของเขาได้โล่งใจแล้ว หลินเฟิงก็ได้เริ่มเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นในสำนักตลอดช่วงเวลาที่เขาหายตัวไป
"พี่ชายเย่ ตอนนี้ชื่อเสียงของท่านดังกระฉ่อนไปทั่วแล้ว!" หลินเฟิงกล่าวอย่างตื่นเต้น "ทุกคนต่างเรียกท่านว่า 'อสูรไร้เงา'! แต่... มันก็ได้สร้างปัญหาให้ท่านมากมายเช่นกัน"
"ว่ามา" เฟิงหลงกล่าวเสียงเรียบพลางรินชา
"เหลยป้าเทียนและกลุ่มอัสนีบาตของมันได้เงียบหายไปหลังจากวันนั้น... แต่ข้าได้ยินมาว่าพวกมันกำลังวางแผนบางอย่างอยู่ และที่สำคัญ... หวังเฉิน!" หลินเฟิงกดเสียงต่ำลง "มันฉวยโอกาสที่ท่านไม่อยู่... สร้างข่าวลือเสียหายเกี่ยวกับท่านไปทั่ว! มันบอกว่าท่านเป็นปีศาจที่ใช้มนต์ดำ... และกล่าวหาว่าท่านผู้อาวุโสเยว่ลำเอียงและปกป้องปีศาจเช่นท่าน! ตอนนี้... ศิษย์หลายคน... โดยเฉพาะพวกที่อิจฉาในตำแหน่งของท่าน... ต่างพากันเชื่อข่าวลือพวกนั้นและมองท่านเป็นศัตรู!"
เฟิงหลงเพียงแค่แค่นเสียงเย็นชา... "สุนัขที่เห่า... ย่อมทำได้แค่เห่า"
"แต่มันไม่ได้มีแค่นั้น!" หลินเฟิงกล่าวต่อ "อีกหนึ่งเดือนข้างหน้า... คือ 'การประลองจัดอันดับครั้งใหญ่' ประจำปี! มันคือเวทีที่แท้จริงของเหล่าอัจฉริยะ! หวังเฉินได้ประกาศกร้าวไว้แล้วว่า... ในวันประลอง... มันจะกระชากหน้ากากที่แท้จริงของท่านออกมาและบดขยี้ท่านต่อหน้าทุกคน!"
เฟิงหลงนิ่งไป... เขามองไปยังถ้วยชาในมือ... ก่อนที่รอยยิ้มที่ชาญฉลาดและเย็นเยียบจะปรากฏขึ้นที่มุมปาก
เขาเข้าใจแล้ว... เขาเข้าใจเกมที่เหล่า "อัจฉริยะ" เหล่านี้กำลังเล่นอยู่
"หลินเฟิง" เขาเอ่ยขึ้น "เจ้าพอจะรู้เรื่อง 'แต้มคุณูปการ (Contribution Points)' ของสำนักหรือไม่?"
หลินเฟิงเบิกตากว้างด้วยความประหลาดใจ "แต้มคุณูปการรึ? แน่นอน! มันคือสิ่งที่สำคัญที่สุดในสำนัก! เราต้องใช้มันเพื่อแลกเปลี่ยนทุกสิ่งทุกอย่าง! ทั้งโอสถ, เคล็ดวิชา, ศาสตราวุธ, หรือแม้กระทั่งเวลาในการเข้าใช้เขตฝึกฝนพิเศษต่างๆ!"
"แล้วเราจะหามันมาได้อย่างไร?"
"ส่วนใหญ่ก็มาจากการทำภารกิจของสำนักขอรับ... ภารกิจมีหลายระดับ... ตั้งแต่การคุ้มกันคาราวาน, การล่าสัตว์อสูร, ไปจนถึงการสำรวจซากโบราณ... ยิ่งภารกิจยาก... แต้มคุณูปการที่ได้ก็จะยิ่งสูง"
ความเข้าใจใหม่ได้สว่างวาบขึ้นในใจของเฟิงหลง!
เขามองเห็นแล้ว... สมรภูมิที่แท้จริง!
มันไม่ใช่แค่การต่อสู้บนเวทีประลอง... แต่มันคือการแข่งขัน... การแข่งขันเพื่อช่วงชิง "ทรัพยากร"!
หวังเฉินและเหลยป้าเทียน... พวกมันไม่ได้เพียงแค่ต้องการจะสังหารเขา... แต่มันยังต้องการจะ "ตัด" เส้นทางแห่งการเติบโตของเขาด้วย! พวกมันจะใช้เส้นสายและอิทธิพลทั้งหมดที่มีเพื่อขัดขวางไม่ให้เขาได้รับภารกิจที่ดี... ไม่ให้เขาได้เข้าถึงทรัพยากรที่จำเป็น! พวกมันจะบีบคั้นเขาให้แห้งตายอย่างช้าๆ!
'นี่คือสงครามที่มองไม่เห็นที่ท่านพ่อเคยกล่าวไว้สินะ...'
"ดี... ดีมาก" เฟิงหลงพึมพำกับตัวเอง... ดวงตาของเขาลุกโชนขึ้นด้วยเปลวไฟแห่งการต่อสู้ที่รุนแรงยิ่งกว่าครั้งไหนๆ!
เขาไม่ได้หวาดกลัว... แต่กลับรู้สึก "ตื่นเต้น"!
"ในเมื่อพวกเจ้าอยากจะเล่น 'เกม' นี้กับข้านัก..."
เขาหันไปมองหลินเฟิง "สหายข้า... พาข้าไปยัง 'หอภารกิจ' ที"
"ท่าน...ท่านจะทำอะไรขอรับ?"
เฟิงหลงยิ้มออกมา... รอยยิ้มของราชันย์อสูรที่ได้พบกับกระดานหมากรุกที่คู่ควร
"ข้าก็จะเล่น... แต่จะเล่นในแบบของข้า"
"ข้าจะทำให้พวกมันได้รู้ว่า... การแข่งขันกับอสูรที่แท้จริงนั้น... มันมีจุดจบเป็นเช่นไร"
การเดินทางบนเส้นทางแห่งการช่วงชิงอำนาจและทรัพยากร... ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว... และมันคือเกมที่เขาจะไม่มีวันยอมพ่ายแพ้!