เย็นวันนี้ฉันลงมาทานข้าวเย็นที่โต๊ะตามที่เขาสั่งเอาไว้ ตอนนี้ที่โต๊ะก็มีแค่ฉันกับเขาเพียงแค่สองคนเท่านั้น
"คุณคิง ปกติคุณอยู่บ้านคนเดียวเหรอ" ฉันถามพลางกินพลาง
"เปล่า"
"แล้วปกติคุณอยู่กับใคร" เพราะคำถามนี้ทำให้เขาหยุดชะงัก
"ไม่ใช่เื่ของเธอ!!"
"แค่ก แค่ก น้ำ..ขอน้ำ แค่ก แค่ก" ฉันใที่เขาขึ้นเสียงใส่จนสำลักข้าว
"อ่ะนี้น้ำ" ฉันรีบรับน้ำจากเขามาดื่มทันที
"ฮาย นึกว่าจะตายซะแล้ว"
"หึหึ" เขาหัวในลำคอ แต่สีหน้าเขาก็ยังเรียบเฉยตามเคย
"คุณหัวเราะฉันเหรอ"
"เปล่า" แล้วเขาก็ก้มลงทานข้าวต่อ
"พรุ่งนี้คุณจะไปส่งฉันจริงเหรอ"
"อืม ทำไม"
"เปล่า ฉันได้ข่าวมาว่าคุณเป็เพลย์บอย"
"แล้วยังไง"
"ก็แสดงว่าคุณต้องมีสาวๆติดเยอะใช่ไหมละ แล้วฉันจะไม่โดนคนพวกนั้นทำร้ายเหรอ"
"หึ คนฉลาดแบบเธอเอาตัวรอดได้อยู่แล้ว"
"คุณรู้ได้ยังไง"
"ฉันมั่วเอา"
แล้วเราก็ทานข้าวต่อจนเสร็จ จึงแยกย้ายกันกลับเข้าห้องไป ตัวฉันเองก็ไม่รู้ว่าเขาจะอยากได้ฉันทำไม พอพูดถึงว่าเคยอยู่กับใคร อะไร ยังไง เขาก็กลับหงุดหงิดขึ้นมาซะงั้น ฉันนอนคิดจนเผลอหลับไปจนเช้ามีคนมาปลุกฉันจึงได้ลุกขึ้นอาบน้ำแต่งตัวเพื่อเตรียมไปโรงเรียน ฉันเดินลงบันไดมาก็มองเห็นเขานั่งรออยู่ที่โต๊ะแล้ว
"ขอโทษค่ะที่ตื่นสาย"
"ไม่เป็ไร แต่คราวหลังก็อย่าให้มีอีก"
"ค่ะ"
"ไปกันได้แล้ว"
"ค่ะ" เขาเดินนำหน้าฉันไปขึ้นรถ
วันนี้เขาขับรถหรูมาส่งฉันถึงหน้าโรงเรียนสาวๆที่เดินผ่านก็พากันกรี๊ดเมื่อเห็นเขาลงมาจากรถ แต่แค่พริบตาเดียวจากเสียงกรี๊ดกลับกลายเป็รังสีอำมหิตในทันทีที่ฉันก้าวเท้าออกมาจากรถ
"ขอบคุณค่ะ"
"ตอนเย็นฉันจะมารับ"
"ไม่ต้องก็ได้มั๊งคะ ฉันกลับเองได้"
"......." เขาไม่ตอบแต่สายตาเขาบอกอย่างชัดเจน
"ก็ได้ค่ะ งั้นฉันไปก่อนนะคะ"
6K
