[จบ]1-1 ย้อนเวลามากับระบบใส่เดี่ยว

“เข้าสู่การนับถอยหลัง 60 วินาทีสุดท้าย”

“59”

“58”

ภายในระบบสื่อสารของทหารที่มาจากกองทัพที่ 7 เต็มไปด้วยเสียงนับถอยหลังของระบบที่ส่งมาจากหัวรบลูกที่พวกเขาติดตั้งในเขต F47 ไม่ใช่แค่กองทัพที่ 7 เท่านั้นที่นับเวลาถอยหลังค่ายทหารที่ดูแลอุโมงอีก 11 แห่งต่างก็เข้าสู่ช่วงเวลานับถอยหลังเช่นกัน แม้ครั้งนี้หัวรบจะตั้งเวลาจากค่ายอื่นๆจนทำให้เวลาการระเบิดคลาดเคลื่อนกัน แต่มันก็คลาดเคลื่อนราว 5 - 10 วินาทีเท่านั้นไม่ถือว่าเป็นเรื่องอันตราย

“แอชเชอร์”

ระบบสื่อสารส่วนตัวไม่ข้องเกี่ยวกับกองทัพไม่ข้องเกี่ยวกับหน่วยพิเศษ ส่งตรงมาจากผู้บัญชาการ แอชเชอร์จึงรับสายพลางรอฟังการนับถอยหลังของระบบหัวรบ

“ครับ”

“นายทำบ้าอะไรลงไป แล้วนี่จะให้ฉันอธิบายยังไงกับคนที่ถาม”

“ถ้าเป็นคนอื่นที่ผู้บัญชาการคิดว่าอันตรายให้บอกพวกเขาเพียงแค่ว่ามันเป็นฝีมือของหน่วยพิเศษ แต่ถ้าหากหน่วยพิเศษถามให้บอกว่าเป็นสกิลติดตัวของผมเอง มันสามารถเร่งการทำงานของมานาจึงทำให้ชุดเกราะแข็งแกร่งขึ้นไม่ต่างจากใช้มานาบูส”

แอชเชอร์ตอบออกไปหลังจากพึ่งนึกคำโกหกได้ ผู้บัญชาการจึงจะนำสิ่งที่เขาบอกไปเล่าให้คนอื่นฝังหากมีการถามไถ่  ถ้าเป็นทหารหรือผู้บัญชาการกองทัพอื่นๆ เขาก็เพียงบอกแค่ว่านี่เป็นฝีมือของหน่วยพิเศษที่ใช้งานปืนรุ่นที่อยู่ในการพัฒนา มันสามารถจัดการกับมอนสเตอร์ 8 ดาวได้ เพียงแต่ต้องรับความเสียหายที่เกิดจากการยิงมหาศาล 

แต่หากหน่วยพิเศษถาม เขาก็จะโยนทุกอย่างให้แอชเชอร์ ต่อให้หน่วยพิเศษจะรู้พวกเขาก็จะไม่นำเรื่องนี้ไปบอกคนอื่นเพราะมันเป็นหนึ่งในสิ่งที่หน่วยพิเศษต้องปกปิดเอาไว้

บรึ้ม~!

เสียงระเบิดดังเข้ามาในระบบสื่อสารก่อนที่ทุกๆอย่างจะล่มไม่สามารถใช้การได้ กล้องวงจรปิด ระบบพูดคุยหรือจะเป็นพลังงานไฟฟ้า ทุกๆอย่างต่างขัดข้องจากคลื่นพลังที่ส่งมาจากหัวรบในเขต F47 แต่การระเบิดที่เกิดขึ้นไม่ใช่การระเบิดของหัวรบที่ทหารในเขต F46 ดูแล มันเป็นการระเบิดของหัวรบที่อยู่อุโมงด้านข้าง ทันทีที่การระเบิดของหัวรบลูกแรกส่งคลื่นพลังงานเข้าไปในเขต F47 นั้นระเบิดลูกต่อๆไปก็เริ่มสั่นสะเทือนฟ้าสั่นสะเทือนพื้นดินปลดปล่อยคลื่นพลังงานมุ่งตรงเข้าไปใจกลางเขต F47 

แม้การตั้งระบบจำกัดขอบเขตการทำลายจะทำให้ระเบิดพุ่งไปด้านใดด้านหนึ่งได้ก็ตาม แต่ยังไงด้านที่ถูกปิดเอาไว้ไม่ให้ระเบิดพุ่งไปก็ได้รับผลกระทบจากแรงระเบิดอยู่ดี จนทำให้สสารเอ็กติกที่ปิดอุโมงพุ่งออกมา

“หนึ่ง ศูนย์”

บรึ้ม~!

หัวรบทางฝั่งเขต F47 ระเบิดแตกกระจายส่งคลื่นพลังงานถาโถมเข้าไปยังใจกลางเขต F47 จังหวะที่ระเบิดทำงานมันก็ได้เล็ดลอดผ่านอุโมงทำลายสสารเอ็กติกจนมีคลื่นพลังงานลอดผ่านอุโมงพัดถล่มเขต F46 จังหวะที่ลมและคลื่นพลังงานกรรโชกเข้ามาในเขต F46 ทหารทุกๆคนล้วนแล้วหมอบต่ำไม่กล้าแม้กระทั่งจะลุกขึ้นยืน

ฟิ้ว เพล้ง เคล้ง ตู้ม~!

หลังคาบ้านเรือนหลายหลังถูกพัดหายจากแรงลมที่ลอดผ่านอุโมงมาจากเขต F47 ต้นไม้ใกล้กับอุโมงล้วนเหี่ยวเฉาเพราะสสารที่ลอดผ่านมา ทุกๆอย่างใกล้ๆกับบริเวณที่คลื่นของหัวรบพัดเข้ามาล้วนแห้งเฉา ภายใต้การระเบิดที่พุ่งเข้ามาถล่มเขต F46 อย่างกับมีพายุหมุนกำเนิด บนเพดานชั้นที่คอยป้องกันมอนสเตอร์จากพื้นดินด้านบนล้วนแล้วสั่นจนก้อนหินเล็กๆหล่นลงมา จนกระทั่งหัวรบทั้งหมดทำงาน เสียงกรีดร้องของแมงมุมและเสียงลมลอดผ่านอุโมงต่างดังระงมกระทบแก้วหูของทหารทุกๆคน

คลืน~!

ประชาชนที่อยู่ในเขตถัดจากเขตทหารตั้งค่ายหันมองเพดานหลังจากสัมผัสได้ถึงแรงสั่นสะเทือนที่มาจากเขตใกล้เคียง หลังจากรู้ว่าทหารใช้หัวรบจัดการแมงมุมพวกเขาล้วนนั่งรอฟังข่าวดี

“ระบบรีเซ็ตเสร็จสิ้นจะกลับมาทำงานในอีก 10 9…”

“ตรวจสอบร่างกายและคนที่อยู่ใกล้เคียง เร็วเร็วเร็ว~!”

เสียงร้องตะโกนของผู้พันเจมส์ถูกส่งผ่านไปเรื่อยๆด้วยการให้ทหารช่วยกันเป็นกระบอกเสียงหลังจากที่การระเบิดจบลงทหารทุกๆคนที่ก้มหมอบต่ำล้วนสำรวจตัวเอง ใครที่นอนผิดตำแหน่งจนถูกหลังคาตกกระแทกปิดตัวล้วนแล้วขอความช่วยเหลือ ใครก็ตามที่สามารถขยับตัวได้ล้วนแล้ววิ่งช่วยคนอื่นๆที่ติดอยู่ใต้ซากบ้านเรือนที่ถล่มลงมา

“ทุกคนเป็นอะไรไหม”

ผู้บัญชาการกองทัพที่ 7 ติดต่อไปยังหน่วยพิเศษเพื่อสอบถามทุกๆอย่างเกี่ยวกับความปลอดภัย อย่างไรก็ตามเสียงโจมตีก็ดังเข้ามาในสาย หลังจากทหารกลุ่มหนึ่งลุกยืนขึ้นเพื่อจัดการกับแมงมุมที่ตามพวกเขามายังค่ายในตอนแรก

ตู้มบรึ้ม บู้ม~!

“ผู้บัญชาการ ตอนนี้พวกเราทุกๆคนปลอดภัย ส่วนมอนสเตอร์ 6 และ 7 ดาวที่ตามเข้ามาจะทำอย่างไรกับมัน”

“ตัดขาแล้วนำไปทิ้งใกล้กับอุโมง”

“ทราบ”

“แอนเดอร์สัน ส่งหน่วยพิเศษเข้าไปสำรวจจุดที่หัวรบทำงาน เราจำเป็นต้องได้ข้อมูลข้างในเขต F47 โดยเร็ว” ผู้บัญชาการกองทัพที่ 7 ติดต่อมาอย่างรวดเร็วเพื่อให้ทุกๆอย่างดำเนินไป

“รับทราบ”

หน่วยพิเศษเปิดใช้งานระบบบินตรงเข้าไปยังเขต F47 เพื่อสำรวจความเสียหาย ระหว่างนี้เองทหารก็ช่วยกันจัดการกับมอนสเตอร์ 6 และ 7 ดาว แต่ไม่ใช่การฆ่าพวกมัน การที่คลื่นพลังจากหัวรบพุ่งเข้ามาในเขต F46 นั้นทำให้พืชและพื้นดินหน้าอุโมงเต็มไปด้วยรังสี พวกเขาจึงต้องนำมอนสเตอร์เหล่านี้ไปทิ้งไว้ใกล้ๆเพื่อให้ร่างกายของพวกมันดูดซับรังสีเหล่านี้ เพื่อที่เขต F46 จะกลับมาอยู่อาศัยได้เช่นเดิม

“ไปไปไป”

ผู้พันเจมส์รีบแบ่งทหารออกไปหลายกลุ่ม หัวรบที่จบลงไม่ใช่สัญญาณยืนยันการจบสงคราม แมงมุมที่ออกมาจากเขต F47 เพียงแค่ถูกจัดการไปนิดหน่อยเท่านั้น พวกเขาจึงจำเป็นต้องเข้าไปปิดอุโมงเช่นเดิมพลางนำเครื่องมือไปติดตั้งยังปลายอุโมงเพื่อสำรวจมอนสเตอร์  ด้วยระเบิดของหัวรบเมื่อครู่มันสามารถขับไล่มอนสเตอร์ออกจากผนังเขต F47 ได้เท่านั้น แต่มันก็มากพอจะยื้อเวลาให้กับคนของสหพันธ์ที่กำลังมา

ฟู่ว~!

แอชเชอร์ไม่ได้เข้าร่วมภารกิจใดเลย การสำรวจ การปิดอุโมง หรือจะเป็นการจัดการมอนสเตอร์เพื่อนำไปดูดซับรังสี สิ่งที่เขาทำมีเพียงแค่ถอดชุดเกราะทิ้งเพราะตอนนี้มันกลายเป็นเศษชุดเกราะไปแล้วหลังจากทนรับพลังต่อสู้ 915 ของเขาไม่ได้ การจัดการมอนสเตอร์ 8 ดาวไป 4 ตัวก่อนหน้าทำให้ชุดเกราะพังเสียหาย หากอยากจะเปรียบเทียบให้เข้าใจง่าย ตัวของเขาก็เหมือนกับนักกล้ามที่สวมใส่เสื้อผ้าตัวเล็กๆไปออกกำลังกาย แต่สุดท้ายด้วยพลังที่ล้นเหลือก็ทำให้เสื้อตัวน้อยขาด

“คุณน็อตมีชุดเกราะสำรองไหมครับ”

แอชเชอร์หันไปถามน็อตเกี่ยวกับชุดเกราะสำรอง น็อตที่เห็นสภาพชุดเกราะตัวใหม่ของแอชเชอร์ที่พึ่งได้มาช่วงที่เขาเดินทางกลับมารับภารกิจเขต F47 ถึงกับอึ้งไม่คิดว่าชุดเกราะมาร์คเอทรุ่นล่าสุดจะพังเสียหายมากมายขนาดนี้ หากอยากให้เขาซ่อมจนกลับมาใช้งานได้ดีอีกครั้งคงต้องใช้เวลาราว 1 อาทิตย์

“มีแต่ชุดมาร์คเอทตัวเดิมของร้อยตรีครับ แต่ฟังก์ชันหลายอย่างยังไม่ถูกติดตั้งเข้าไปเลยเพราะความเสียหายครั้งก่อนมากจนผมพึ่งซ่อมส่วนนอกเสร็จ”

แอชเชอร์มองไปยังชุดเกราะที่เคยผ่าเพื่อนำเขาออกมาในครั้งก่อน เขาจึงพยักหน้าแล้วบอกให้น็อตทำให้มันใช้งานได้มากที่สุด ฟังก์ชันต่างๆเขาไม่ต้องการ ขอเพียงแค่แกนพลังงานและสภาพชุดเกราะทำงานได้เต็ม 100 ก็เพียงพอแล้ว

“รอสักครู่นะครับ ผมจะรีบปรับแต่งมัน”

น็อตมองจ้องไปยังชุดเกราะมาร์คเอทที่แอชเชอร์ถอดทิ้ง ก่อนจะถอนหายใจออกมาด้วยอารมณ์ปวดหัว ดูท่าเขาจำเป็นต้องเขียนรายงานเพิ่มเพื่อเบิกอุปกรณ์มาเปลี่ยนเป็นส่วนๆไป

เดิมทีเขามักจะซ่อมและเปลี่ยนชิ้นส่วนเพียงเล็กน้อยให้กับหน่วยพิเศษ แต่หลังจากที่ทำงานกับแอชเชอร์ เขาไม่เคยได้เปลี่ยนชิ้นส่วนเล็กๆน้อยๆเลย มีแต่เปลี่ยนชิ้นส่วนใหญ่ๆออก ยกตัวอย่างเช่นถอดแขนของชุดเกราะทิ้งแล้วนำแขนใหม่เข้ามาติดตั้ง ถอดส่วนขา ถอดส่วนหน้าอกออก มันเป็นงานที่โหดหินพอตัว

“เสร็จแล้วครับร้อยตรี สิ่งที่ชุดเกราะทำได้ในตอนนี้คือป้องกันและใช้งานระบบสื่อสารได้เท่านั้น ไม่มีกล้อง ไม่มีบูส ไม่มีไอพ่น ทุกอย่างเดิมๆไม่ต่างจากต้นแบบที่ออกมาจากโรงงาน”

แอชเชอร์มองไปยังชุดเกราะมาร์คเอท แม้ 80 % จะถูกเปลี่ยนใหม่เขายังคงเห็นรอยจากการใช้งานเดิม โดยเฉพาะรอยเลือดภายในชุดเกราะที่ทิ้งเอาไว้

“ไม่เป็นไรครับ ขอแค่มันฆ่าได้ก็พอ”

—----------------

“ไม่พบสิ่งมีชีวิตบริเวณติดตั้งหัวรบ เคลียร์”

หน่วยพิเศษที่บินผ่านอุโมงไปดูจุดที่หัวรบทำงานรีบรายงานกลับมายังฐานทัพ ก่อนที่พวกเขาจะนำกล่องบรรจุอุปกรณ์สื่อสารติดลงไปหน้าอุโมงเพื่อให้จับสัญญาณทุกๆอย่างภายในเขต F47 กลับไป หลังจากที่หน่วยพิเศษทำการสำรวจรอบๆและติดตั้งอุปกรณ์สื่อสารเสร็จ พวกเขาก็รีบกลับเข้ามาในอุโมงเพื่อให้ทหารได้ใช้สสารเอ็กติกปิดอุโมงอีกครั้งหนึ่ง

การที่พวกเขายังอยู่ใกล้อุโมงมันจะทำให้มอนสเตอร์บุกมาอีก ดังนั้นจึงต้องรีบหลีกหนีให้ห่างจากอุโมง เพื่อให้มอนสเตอร์เดินวนเวียนรอบๆไม่คิดที่จะทะลวงมายังเขต F46

“สวัสดี ต้องขอโทษผู้บัญชาการทุกๆท่านที่ต้องเรียกประชุมด่วนอีกครั้งหนึ่ง”

ผู้บัญชาการกองทัพที่ 7 มองจ้องไปยังหน้าจอที่ถ่ายทอดการประชุมจากผู้บัญชาการทั้งหมดพลางมองไปยังการทำงานของทหารในเขต F46 ที่กำลังปิดทางและถอยห่างจากอุโมงเพื่อตั้งรับ

“ผู้บัญชาการกองทัพที่ 9 คุณมีอะไรอยากจะพูด”

“เมื่อครู่หัวรบระลอกที่ 2 ถูกใช้งานออกไป ทำให้หลายค่ายต้องกลับเข้าไปสำรวจและปิดอุโมงได้สำเร็จทั้งหมด แต่ทางเรายังคงตรวจพบการเคลื่อนไหวใจกลางเขต F47 จึงต้องเรียกประชุม”

แผนทั้งหมดที่ผู้บัญชาการทั้ง 10 คุยกันเมื่อครั้งก่อนสำเร็จทุกขั้นตอน พวกเขาทำงานอย่างเต็มที่เพื่อยื้อเวลาเพียงแต่ว่ายังไม่มีวี่แววจากทางสหพันธ์ที่รับเรื่องจากพวกเขาไป

“ซึ่งเรื่องที่จะประชุมต่อจากนี้คือ แผนที่ทางสหพันธ์เสนอมาให้เราทำตาม”

“สหพันธ์เดินทางมาถึงแล้วอย่างนั้นเหรอ”

“ใช่ ตอนนี้คนของสพันธ์อยู่ที่ค่ายทหารชั่วคราวที่อยู่ในการดูแลของกองทัพที่ 9 ดังนั้นผมจึงอยากจะคุยเรื่องแผนการ โดยสิ่งแรกที่อยากจะบอกให้ทุกๆคนเตรียมตัวเอาไว้ก่อนนั้นคือ ช่วยเตรียมรายชื่อของระดับ S ให้ผมด้วยขอเป็นกองทัพละ 5 คน”

ผู้บัญชาการแต่ละคนแสดงท่าทางงุนงงออกมา พวกเขาไม่เข้าใจว่าทำไมถึงต้องเตรียมระดับ S เอาไว้ด้วย 

“ทำไมเราถึงต้องเตรียมระดับ S เอาไว้ด้วย”

ติ๊ง~!

ข้อมูลจากทางกองทัพที่ 9 ส่งเข้าไปในระบบ ผู้บัญชาการทุกๆคนจึงเปิดดูก่อนจะพากันย่นคิ้ว เมื่อการต่อสู้ที่กำลังจะเกิดในระลอกต่อไป ระดับ S จะเป็นไพ่สำคัญที่จะต้องใช้งาน แต่มันกลับมีความเสี่ยงมาก เนื่องจากสิ่งที่กำลังทำมีการทดลองที่ไม่แน่ชัด หากนำออกมาใช้งานจะทำให้พวกเขามีโอกาสสูงในการเสียระดับ S ไปได้

ส่วนคนของสพันธ์ที่ส่งมาช่วยเหลือ ผู้บัญชาการตกใจเพราะสหพันธ์ไม่ได้ส่งกองกำลังทหารติดอาวุธหนัก แต่กลับส่งทีมวิศวกรมากับชุดเกราะที่อยู่ในการทดลองมามอบให้กับกองทัพทั้ง 10 ได้ใช้งาน

“จากการประเมินของสหพันธ์ เขต F47 สามารถรองรับหัวรบได้อีกไม่กี่ครั้งเท่านั้น ส่วนทหารก็มีพละกำลังที่น้อยกว่ามอนสเตอร์ 7ดาว พวกเขาจึงเสนอแผนให้ระดับ S สวมใส่สิ่งๆนี้ต่อสู้” ผู้บัญชาการกองทัพที่ 9 พูดเสริมอีกครั้งหนึ่ง

“จะเอาแบบนี้จริงเหรอ” ผู้บัญชาการกองทัพที่ 7 ถามย้ำ สิ่งที่อยู่ในการทดลองยังไม่เสร็จสิ้นแต่กลับถูกนำออกมาใช้งานนับว่าเสี่ยงมาก มันอาจจะทำให้พวกเขาเสียระดับ S ไปได้ ด้วยคำถามของผู้บัญชาการที่ 7 ทำให้ผู้บัญชาการอื่นๆเครียดเพราะสหพันธ์ให้ทางออกมาเพียงแค่ทางนี้ทางเดียวเท่านั้น