ฉันเยาะเย้ยเพื่อนสมัยเด็กของฉันที่ยังคงเงียบอยู่
"'ฉันจะไม่บอกใครเื่ที่เกิดขึ้นวันนี้หรอก' เฮ้ ผู้จัดการ
เธอทำหน้ายังไงเวลาพูดแบบนั้น?"
"คือ..."
"'เลิกทำแบบนี้กันเถอะ' เหรอ?
ฉันไม่อยากได้ยินแบบนั้นจากผู้หญิงที่โชว์นมในห้องชมรม
แล้วลูบคลำเ้าโลกคนอื่นตอนที่คนอื่นกำลังซ้อมอยู่ อีกอย่าง
จากที่คุโจพูด มันไม่ใช่ครั้งแรกใช่มั้ย?
อยากรู้จังว่าถ้าสมาชิกคนอื่นรู้จะเป็ยังไง?"
ขณะที่ฉันยังคงด่าทอเธอต่อไป ซากุระก็กัดริมฝีปากแล้วก้มหน้าลง
เมื่อเห็นเธอเป็แบบนั้น ฉันก็ยิ้มและคาดเดาว่าอะไรจะเกิดขึ้นต่อไป
"ก่อนอื่นเลย คุโจจะถูกปลดจากตำแหน่งรองกัปตัน และจะถูกปลดออกจากทีมชุดใหญ่ด้วย
โค้ชและเพื่อนร่วมทีมคนอื่นๆ
คงไม่มีทางยอมรับไอ้สารเลวที่หนีซ้อมแล้ว
ให้ผู้จัดการมาทำหมันในห้องชมรม
เหลือเวลาอีกแค่เดือนเดียวก็จะถึงวันแข่ง Inter-High"
ต่างจากผมที่เป็ตัวสำรอง คุโจเป็ดาวเด่นของทีมฟุตบอลอยู่แล้ว
ทั้งๆ ที่เป็ปีสอง และถูกคาดหมายว่าจะได้เป็กัปตันทีมคนต่อไป
ในการแข่งขันชิงแชมป์ฤดูหนาวที่ผ่านมา
เขาได้ตำแหน่งตัวจริงในฐานะเฟรชแมน
และยังได้รับเลือกให้เป็หนึ่งในผู้เล่นที่โดดเด่นในรอบคัดเลือกอีกด้วย
เขาเรียนเก่ง มีแฟนสาวสุดสวยชื่อซากุระ
เขาคือตัวอย่างที่สมบูรณ์แบบของชีวิตที่มีความสุข
แต่ดังคำกล่าวที่ว่า ที่ไหนมีแสงสว่าง ที่นั่นย่อมมีเงามืดเสมอ
และนักเรียนหลายคนก็รำคาญคุโจ
คนพวกนี้มักจะก้มหน้าก้มตา
แต่ถ้าความผิดพลาดของคุโจถูกเปิดเผย
พวกเขาจะรวมกลุ่มกันรุมกระทืบเขา
อย่างน้อย นั่นคือสิ่งที่ฉันตั้งใจจะทำ
สิ่งที่คุโจกับซากุระทำจะถูกเปิดเผยไปทั่วชมรมฟุตบอลอย่างรวดเร็ว
และฉันมั่นใจว่าอีกไม่นานมันจะแพร่กระจาย
ไปนอกชมรมและทั่วทั้งโรงเรียน
ฉันพูดต่อ
"ถ้าเราไม่ระวัง คณะกรรมการการศึกษาจะรู้และมันจะเป็ข่าวใหญ่
สื่อจะตีข่าวใหญ่เกี่ยวกับนักกีฬาดาวเด่นของพวกเขา
ที่ประพฤติมิชอบทางเพศในห้องชมรม แย่ที่สุด ชมรมฟุตบอลก็จะถูกยุบ
ถึงแม้จะยังไม่ถึงขนาดนั้น พวกเขาก็ต้องระงับกิจกรรมต่างๆ
ไม่เพียงแต่พวกเขาจะเสี่ยงต่อการพลาดการแข่งขัน Inter-High School
Championships ในฤดูร้อนนี้เท่านั้น
แต่ยังรวมถึงการแข่งขัน Winter Championships ด้วย
เพราะพวกคุณ นักเรียนชั้นปีที่สามจึงแทบจะเกษียณแล้ว
แม้แต่นักเรียนชั้นปีที่หนึ่งและสองก็จะเสียปีสำคัญไป
มันแย่มาก ทั้งๆ ที่พวกเขาไม่ได้ทำอะไรผิด"
"เข้าใจแล้ว... อย่าพูดอะไรอีก..."
"โอเค ฉันจะบอกเธอ เธอกับคุโจจะถูกคนทั้งโรงเรียนดูถูก
และเธอจะต้องออกจากชมรม หรืออาจจะถูกไล่ออกด้วยซ้ำ? ใช่แล้ว
เื่อื้อฉาวแบบนี้ก็คงไม่พ้นโทษหรอก
มันอาจจะทำให้พ่อแม่เธอต้องลาออกจากงานแล้วย้ายบ้านก็ได้"
ขณะที่ฉันยังคงคุกคามเธอต่อไป
ซากุระก็ทนไม่ไหวอีกต่อไปและเริ่มร้องไห้เบาๆ
เมื่อมองเธอแบบนั้น ฉันรู้สึกขนลุกซู่ไปทั้งตัวด้วยความตื่นเต้น
ฉันไม่เคยคิดเลยว่าตัวเองจะมีรสนิยมทางเพศที่ทำให้
เธอมีความสุขได้ขนาดนี้จากการทำให้ผู้หญิงร้องไห้ ไม่สิ
บางทีอาจเป็เพราะฉันทำให้ซากุระ คาเรนร้องไห้
ไม่ใช่แค่ผู้หญิงคนเดียว ที่ทำให้ฉันอารมณ์ขึ้นได้ขนาดนี้
ฉันรู้สึกมีน้ำหล่อลื่นไหลออกมาจากปลายองคชาตที่โผล่ออกมา
ฉันจึงยื่นมือขวาไปหาซากุระที่หน้าซีดเผือด
ต่างจากในวิดีโอที่เธอใส่ชุดชั้นใน
ซากุระยังคงสวมเสื้อเบลเซอร์ของโรงเรียนอยู่
แต่ฉันไม่สนใจและคว้าหน้าอกของเพื่อนสมัยเด็ก
รวมถึงเสื้อเบลเซอร์ด้วย เนื้อััที่นุ่มแต่แน่นััฝ่ามือฉัน
ทำให้ฉันหายใจติดขัดโดยไม่ทันรู้ตัว
ซากุระสะดุ้งกับการจับหน้าอกของเธอ เงยหน้าขึ้นมองฉัน
แต่พอฉันจ้องกลับ เธอก็สะดุ้งและหลบสายตา
ฉวยโอกาสที่เธอไม่ขัดขืนอีกต่อไป
ฉันเอื้อมมือซ้ายไปจับหน้าอกของซากุระ
ใช้มือทั้งสองข้างนวดหน้าอกทั้งสองข้างของเธอ
ดื่มด่ำกับความรู้สึกที่ไม่เคยััมาก่อน
ฉันยังคงอยู่ในท่าเดิม ขอร้องซากุระ ซึ่งเหนือกว่าการอมนกที่เพิ่งให้เธอไป
"ถ้าเธออยากให้ฉันเก็บเื่ที่เกิดขึ้นไว้เป็ความลับ
มาเป็เพื่อนสนิทกับฉันเถอะ ถ้าเธอ้า
ฉันจะเก็บเื่ความสัมพันธ์กับคุโจไว้เป็ความลับ
และฉันจะลบวิดีโอนั้นเมื่อมีเวลา"
"เซ็กซ์..."
"เซ็กซ์" จริงๆ แล้วหมายความว่าเธอต้องมีเซ็กซ์กับฉัน
ฉันจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของเธอกับคุโจ
ดังนั้นเมื่อฉันโทรหา เธอต้องมาทำทันที"
ซากุระอึ้งไปครู่หนึ่ง แล้วเธอก็เข้าใจจุดประสงค์ของฉัน
และสีหน้าของเธอก็บิดเบี้ยวด้วยความรังเกียจ
"ฉันไม่มีทางทำแบบนั้นหรอก!"
"เข้าใจแล้ว งั้นเธอก็ปฏิเสธสิ"
เมื่อซากุระแสดงท่าทีปฏิเสธ
ฉันก็ยิ้มเยาะและดึงมือออกจากการนวดหน้าอกของเธอ
"หา?"
ซากุระร้องออกมาด้วยความประหลาดใจ ดูเหมือนจะไม่คาดคิดมาก่อน
ฉันไม่สนใจเธอและลุกขึ้นยืน สวมชุดชั้นในและกางเกงในแบบยูนิฟอร์ม
ฉันพยายามอยู่สักหน่อยเพื่อจะปลดการแข็งตัว
แต่ก็สามารถดันมันกลับเข้าไปได้
บางทีซากุระอาจคิดว่าเธอรอดพ้นจากการถูกข่มขืน
ด้วยการใส่เสื้อผ้ากลับคืน
และฉันได้ยินเสียงเธอถอนหายใจเบาๆ ด้วยความโล่งอก
ซากุระก็เป็แบบนั้น ฉันจึงพูดกับเธออย่างอ่อนโยน
"ถ้าเธอไม่อยากก็ไม่เป็ไร
ถ้าเธอไม่อยากเป็เพื่อนเซ็กส์กับฉัน ก็กลับบ้านไปซะ"
พูดจบฉันก็หยิบสมาร์ทโฟนขึ้นมาเปิดแชทกลุ่มของชมรมฟุตบอลเงียบๆ
แน่นอนว่านี่คือการเปิดโปงพฤติกรรมลามกของคุโจและคนอื่นๆ
และแชร์วิดีโอโชว์นม ถ้าซากุระไม่ยอมเป็เพื่อนเซ็กส์กับฉัน
ฉันก็ไม่จำเป็ต้องเงียบ
ฉันไม่ได้พูดออกมาดังๆ แต่ซากุระดูเหมือนจะเข้าใจ
เจตนาของฉันเมื่อเธอเห็นฉันเริ่มใช้สมาร์ทโฟน
เธอลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็วและคว้ามือฉันที่ถือโทรศัพท์ไว้
"หยุดนะ ได้โปรด!"
"หุบปาก เธอขวางทางอยู่นะ"
ฉันดึงซากุระออกจากตัวฉันอย่างแรงแล้วใช้โทรศัพท์ต่อไป
เมื่อเห็นฉันเป็แบบนี้ ซากุระก็มองไปรอบๆ ราวกับขอความช่วยเหลือ
แต่แน่นอนว่าไม่มีใครอยู่ในห้องนอกจากพวกเรา
พ่อแม่ของเธอคงจะกลับบ้านหลังสามทุ่ม
เราเลยต้องอยู่กันตามลำพังอีกสักพัก
เมื่อรู้ตัวว่าทุกอย่างพังทลาย ซากุระก็ทรุดไหล่ลงอย่างท้อแท้
แล้วพูดด้วยน้ำเสียงแ่เบาว่า "...ฉัน ฉันเข้าใจแล้ว"
"เธอเข้าใจอะไร?"
"งั้นฉัน... จะเป็... เอ่อ... เพื่อน... เซ็กส์ ของเธอ คาสึกะคุง"
ซากุระพูดช้าๆ หยุดพูดไปหลายครั้ง
แต่ก็ยังยืนยันว่าจะเป็เพื่อน เซ็ก ของเขา
มันเป็อย่างที่ฉันหวังไว้เป๊ะ
แต่ฉันรู้ว่าเธอจะเริ่มบ่นอีกถ้าฉันรอนานเกินไป
ฉันอยากจะให้วันนี้เป็การตัดสินใจที่เด็ดขาด
ฉันจึงตัดสินใจฝืนใจพูดอีกครั้ง
"มันไม่พอ"
"ไม่พอ...?"
"คุกเข่าลงตรงหน้าฉัน ก้มหัวลง ขอร้องให้ฉันเป็เพื่อน เซ็กส์ ของเธอ
แบบนี้ฉันจะยอมรับว่าคำพูดที่ว่าเป็เพื่อน เซ็กส์
ของฉันไม่ใช่แค่คำพูดลอยๆ"
เมื่อฉันขอร้องให้เธอคุกเข่าลงอย่างอ้อมๆ
ซากุระก็เบิกตากว้างด้วยความไม่อยากจะเชื่อ
ดวงตาที่เปื้อนน้ำตาของเธอเบิกกว้างขึ้นอย่างรวดเร็ว
เธอจ้องมองมาที่ฉัน ดูเหมือนว่าความโกรธของฉัน
จะบรรเทาความกลัวของเธอลงชั่วคราว
เพราะเสียงพูดต่อไปของซากุระกลับไม่สั่นคลอน
"ฉันทำแบบนั้นไม่ได้หรอก! อย่ามาไร้สาระ!"
"ถ้าเธอตั้งใจจะเป็เพื่อนซี้กันจริงๆ การก้มหัวคงไม่เป็อะไรมากใช่มั้ย?"
"นั่นมันคนละเื่กันเลย! เริ่มจาก... "
ขณะที่ซากุระพยายามพูดเรื่อยเปื่อย ฉันก็ตอบกลับไปด้วยสีหน้าเ็า
"ฉันไม่มีเจตนาจะเถียงเธอ ถ้าเธอไม่ชอบก็ออกไป แค่นั้นเอง"
ฉันเร่งเร้าให้ซากุระตัดสินใจอีกครั้ง แต่อย่างที่คาดไว้
ซากุระก็ไม่ยอมขยับ ดูเหมือนความโกรธของฉันจะมีผลแค่ชั่วคราว
เธอมองฉันด้วยน้ำตาคลอเบ้า
แล้วใช้แขนทั้งสองข้างโอบกอดร่างที่สั่นเทาไว้
บางทีเธออาจคิดว่าถ้ายังทำแบบนี้ต่อไป
เวลาคงหมดลง และฉันจะยอมแพ้
แน่นอนว่าฉันไม่ได้ตั้งใจจะปล่อยให้หลุดมือไปแบบนั้น
พอฉันเริ่มเล่นสมาร์ทโฟนอย่างโอ้อวด
ซากุระก็ดูเหมือนจะยอมแพ้ในที่สุด