ตอนที่ 11 พบองครักษ์ โดโนแวน
โอ้ว!!
"ชั้นนี้ดูโล่งตาจังไปสำรวจเลยดีกว่า" เมื่อมาถึงโอ้ก็ทำการสำรวจดันเจี้ยนต่อในทันที......
"ไม่มีวี่แววของโดโนแวนอยู่แถวนี้เลยแหะถ้างั้นไปเจอบอสของชั้นนี้เลยละกัน" โอ้ไม่พบวี่แววขององครักษ์ โดโนแวนเขาจึงมุ่งหน้าไปกำจัดกับบอสของดันเจี้ยนนี้ทันที.......
คิกๆๆ!!
ตึ่งๆๆ!!
"พวกลูกน้องมีแค่ห้าตัวเองรึเนี่ยหมดนี่คงเป็บอสเลยสินะ"ระหว่างทางโอ้ก็เจอมอนเตอร์เขาจึงรีบกำจัดเพื่อไปสู้กับบอสต่อในทันที
[กระแทกพสุธา]
ตู้ม!
1010! -1013! -1035!
สี่นาทีผ่านไป........
"เจอแกจนได้นะ ยืนทำเท่เชียวนะแก" ในที่สุดเขาก็เจอบอสของดันเจี้ยนนี้......
[หัวหน้าออร์ค: Mini Boss]
LV. 12
ประเภท: มอนเตอร์
HP 30000/30000SP 300/300
ATK 145 / MATK 0
DEF 50 / MDEF 25
"อื้อหือเห็นเืแล้วมีเหนื่อยแน่ๆรอบนี้ เป็ระดับมินิบอสอีกซะด้วย"
หัวหน้าออร์ค: "ใครกล้าบุกรุกสถานที่ของข้าเป็แกเองรึเ้ามนุษย์หน้าโง่ กล้าดียังไงถึงเข้ามาถึงที่นี่หรือ้าที่จะมาโค่นล้มข้า ไม่เคยมีมนุษย์ผู้ใดเข้ามาที่นี่เพียงลำพัง แกคิดว่ามาคนเดียวจะโค่นข้าได้รึยังไงมั่นใจตัวเองเกินไปแล้วเ้ามนุษย์ถ้ามั่นใจนักก็เข้ามา ข้าจะแสดงเห็นถึงพลังอันน่ากลัวของข้า ฮ่าๆๆๆ"
เมื่อโอ้เดินเข้ามาถึงด้านในสุดของดันเจี้ยนโอ้ได้พบกับ หัวหน้าออร์ค ที่ยืนอยู่ด้านใน หัวหน้าออร์คได้พูดท้าทายให้โอ้เข้าไปโจมตีมัน โอ้เดินตรงไปหาบอสทันทีแล้วพูดขึ้นว่า.......
"มันบ่นเชี้ยอะไรของมันฟะ!งุ้งงิ้งๆอยู่คนเดียวไปหมดละสมงสมองฮ่าๆๆ" หลังจากที่หัวหน้าออร์คพูดจบโอ้ก็พูดขึ้นด้วยคำพูดกวนๆเช่นกันทำให้มันโกรธจึงเข้าโจมตีโอ้ทันที.......
ตู้ม!
วืดดดดด!!
"แกเล่นทีเผลอนี่หว่า ดีนะตูหลบเก่งไม่โดนโว้ย!" โอ้ไม่ทันระวังตัวหัวหน้าออร์ค ทำการโจมตีโอ้แต่โอ้หลบได้ทัน.....
ย๊ากกก
ฉึก! ฉับ! ฉัวะ!
-490! -501! -488!
หัวหน้าออร์ค:"ไม่เลวนี่เ้ามนุษย์ การหลบหลีกของแกข้ายอมรับเลยว่าเร็วมาก"
"ของมันแน่นอนอยู่แล้ว กว่าจะมาได้ขนาดนี้ก็เจ็บมาเยอะ"
หัวหน้าออร์ค:"มาเลยเ้ามนุษย์ มีความสามารถอะไรอีกงัดมันออกมาให้ข้าเห็นหน่อยนอกจากความเร็วของแก"
"ได้จัดให้เดี๋ยวนี้"
ย๊ากกก!!
[กระแทกพสุธา]
ตู้ม!!
อ๊ากกก!
-1030!
ทั้งคู่ต่อสู้กันอย่างดุเดือดโอ้ได้เปรียบเื่ความเร็วของเขาและที่สำคัญเขาสามารถโจมตีในระหว่างที่เขารอคูลดาวน์สกิลกระแทกพสุธาได้ เพราะตอนนี้เหลือเพียงบอสตัวเดียวเท่านั้นทำให้เขาไม่ต้องกังวลการโจมตีจากหลายๆด้านเขาจึงหลบพร้อมโจมตีบอสได้อย่างสบาย......
ห้านาทีผ่านไป....
[สูญเสียผลของยาเพิ่ม ATK 30%]
"ระยะเวลาของบัพหมดแล้วหรอเนี่ยกดใช้ต่ออีกอันเลยละกันไม่งั้นช้าแน่ เก็บยาเพิ่มATK30% ไว้ก่อน ใช้ยา ATK + 50 ละกัน"โอ้ต่อสู้ จนเวลาของบัพหมดเขาจึงกดใช้บัพต่อทันทีในทันทีแล้วเหลือ บัพ ATK+30 % ไว้เพื่อใช้ในชั้นต่อไป......
[คุณได้ใช้ ขวดยาเพิ่ม ATK+50 30นาที]
ห้านาทีต่อมา........
ย๊ากก!!
[กระแทกพสุธา]
ตู้ม!!
อ๊ากกก!
-1020!
หัวหน้าออร์ค: "ข้าแพ้มนุษย์อย่างแกหรอเนี่ยไม่อยากจะเชื่อ"
[หัวหน้าออร์ค: Mini Boss]
LV. 12
ประเภท: มอนเตอร์
HP 0/30000 SP 300/300
"ฮ่าๆๆ! ของมันแน่อยู่แล้วข้าเก่งขนาดนี้เ้าจะมาชนะได้ยังไง" ในที่สุดโอ้ก็เอาชนะหัวหน้าออร์ค ได้สำเร็จ จากนั้นก็มีNPC ออร์คเมจ ปรากฏตัวขึ้น ตรงที่เขายืนอยู่.......
[ยินดีด้วย]
[เลเวลเพิ่มขึ้น+1] [ได้รับ Status Point 5]
[เลเวลเพิ่มขึ้น+1] [ได้รับ Status Point 5]
กางเกงเหล็กLV. 10 ระดับเหล็ก
"อัพมา 2 เลเวล จัดไปอัพ STRรัว ไม่งั้นผ่านลำบากแน่" แน่นอนโอ้เน้นความรุนแรงเขาเลือกอัพ STRเพื่อจะทำดาเมทให้เยอะที่สุด
"สวัสดีครับคุณคือ NPCที่จะพาผมออกไปด้านนอกใช่รึเปล่าครับ" โอ้เดินตรงเข้าไปถาม NPCว่าใช่ NPC ที่จะพาโอ้ออกไปด้านนอกรึป่าว....
NPC ออร์คเมจ: "ก่อนอื่นขอแสดงความยินดีกับผู้เล่นพี่หมี ทีท่านสามารถผ่านดันเจี้ยนระดับง่าย ได้สำเร็จ และใช่เราคือผู้ที่จะพาท่านออกจากดันเจี้ยนนี้หรือ พาท่านเข้าสู้ระดับถัดไป ระดับยาก ก็ได้เช่นครับขอรับ ว่าแต่ผู้เล่น พี่หมี้าที่จะออกจากที่นี่หรือ จะไปยังระดับถัดไประดับยาก ว่าไงครับ"
"อ๋อดีเลยสามารถพาไประดับต่อไปโดยไม่ต้องออกจากดันก็ได้งั้นผมเลือกที่จะไประดับต่อไป ระดับยากครับ"
NPC ออร์คเมจ: "ผู้เล่นพี่หมีเลือกที่จะเข้าสู่ออร์คดันเจี้ยน ระดับยาก กระข้าจะทำการส่งผู้เล่น พี่หมี ไปยังดันเจี้ยนออร์คระดับยากทันทีขอให้ท่านโชคดี"
ฟิ้ว!
[ขอต้อนรับสู่ดันเจี้ยนออร์ค: ระดับยาก]
[ชั้นที่ 1/2ระวังการโจมตีและกวาดล้างมอนเตอร์ทั้งหมด]
"มอนเตอร์หัวส้มเชียวดันนี้ แถมเยอะกว่าระดับง่ายเยอะเลย"เมื่อโอ้ถูกส่งเข้ามาดันเจี้ยนเขาพบว่ามอนเตอร์ข้างในดันเจี้ยนนี้ มีจำนวนเยอะมากและโหดกว่าที่เขาเจอมาก่อนหน้านี้แต่เขาก็ต้องสู้แบบไม่มีทางเลือก.......
"ดันนี้ต้องยอมเสียเวลาเยอะหน่อยต้องใช้สกิลแล้วหลบมอนเอาไปยืนสู้มีหวังได้กลับจุดเซฟแน่"โอ้เลือกที่จะใช้เวลาในการต่อสู้นานขึ้นเพราะ้าความแน่นอนว่าจะสามารถผ่านดันเจี้ยนนี้ได้......
"ชั้นนี้ก็ยังไม่เจอวี่แวว โดโนแวนเลยสงสัยไปอยู่ระดับนรกแน่ๆแล้วไม่รู้ชั้นนี้ตูจะผ่านได้ตอนไหน อย่ามัวช้าไปลุยกันเลยดีกว่า ดูเืมอนสิต้องสกิล2-3ทีกว่าจะตาย เอาวะถึงจะช้าถึงจะเหนื่อยก็ต้องยอมเพื่อความโหดฮ่าๆๆ"เมื่อโอ้หาโดโนแวนไม่พบ เขาจึงรีบไปจำกัดมอนเตอร์ทันทีเพื่อที่จะไม่เสียเวลาไปมากกว่านี้เพราะดันเจี้ยนระดับยากเขาต้องใช้เวลานานในการเอาชนะดันนี้........
[ออร์คพลหอก: ทั่วไป]
LV. 12
ประเภท: มอนเตอร์
HP 1800/1800 SP0/0
ATK 68
DEF 55
[ออร์คพลดาบ: ทั่วไป]
LV. 12
ประเภท: มอนเตอร์
HP 2300/2300 SP0/0
ATK 62
DEF 60
[ออร์คพลธนู: ทั่วไป]
LV. 12
ประเภท: มอนเตอร์
HP 1600/1600 SP0/0
ATK 101
DEF 28
ฟิ้ว! ฉึก!
หวืดดด
- miss
"เอ๋เมื่อกี้มันยิงธนูใส่เราทำไมเืเราไม่ลดหว่าของลองอีกทีซิ" โอ้เริ่มสงสัยว่าทำไมเืเขาถึงไม่ลดเขาจึงทดสอบให้มอนเตอร์โจมตีใส่อีกครั้ง......
ฟิ้ว! ฉึก! ฟิ้ว! ฉึก! ฟิ้ว! ฉึก!
- miss - miss - miss - miss
"เดี๋ยวก่อนโดนตีไม่เกิดดาเมทคือไรไหนลองพวกออร์คดาบกับออร์คหอกซิ"เมื่อมอนเตอร์โจมตีใส่โอ้ ปรากฏว่าเืของเขาไม่ลดเขาจึงสงสัยและจะลองให้มอนเตอร์อีกสองชนิดโจมตีเขาดู.....
ก๊าซซซซ!!.
ฉึก! พัวะ!
- miss -miss
Fuck!!
"ชัดเลยมอนเตอร์ตีไม่เข้า โอ้โหพลังป้องกันตู242 จากบัพภารกิจระดับ SS เพิ่มพลังป้องกัน +200 บัดซบตูโดดเป็กบหลบมอนแทบตายยิ่งกว่าพระเอกหนังบู้อีกตูทำไปเพื่อ! มัวแต่วิ่งจนลืมไปเลย"หลังจากที่โอ้ทดสอบให้มอนเตอร์โจมตีเขา ปรากฏว่าพลังชีวิตของเขาไม่ลดเลยเมื่อเขาโดนการโจมตีจากมอนเตอร์โอ้จึงรู้สึกโมโหเพราะก่อนหน้านั้นเขาตั้งใจหลบทุการโจมตีของของเตอร์ไปเพื่ออะไร.......
"ถึกขนาดนี้ตูไม่ต้องหลบแล้วหละเดินไปหาให้มอนเตอร์มารุมแล้วสกิลรัวๆก็ผ่านสบายๆละ"โอ้ได้รู้แล้วว่ามอนเตอร์พวกนี้ไม่สามารถทำให้พลังชีวิตของเขาลดได้เขาจึงไม่กลัวการโจมตีของพวกมันเขาจึงเดินตรงไปกลางฝูงมอนเตอร์แล้วยืนนิ่งๆท่ามกลางมอนเตอร์มากมายให้พวกมันรุมโจมตีเขา......
ก๊าซซซซ!!
ฟิ้ว! ฉึก! ฟิ้ว! ฉึก! ฟิ้ว! ฉึก! ฉัวะ!
- miss - miss - miss - miss - miss
แปดนาทีผ่านไป ณ.ดันเจี้ยนออร์คระดับยากชั้นที่ 2
ก๊าซซซซ!!
"จบแบบสบายๆไปอีกหนึ่งชั้น ถ้าไม่ต้องต้องกลิ้งไปกลิ้งมาจริงๆก็ไม่เหนื่อยอะไรมากมาย มอนเตอร์พวกนี้ดูกระจอกไปเลยนะเนี่ยฮ่าๆ ว่าแต่เราลืมอะไรไปอีกป่าวนะเออใช่รางวัลทีมที่ผ่านระดับยากทีมแรกจะได้ค่าโชคลาภ +1 นี่หว่าแต่ตูมาคนเดียวมันจะ +5 ป่าววะ โกงไปอิๆ น่าจะเพิ่มแค่ +1 รีบไปชั้นต่อไปดีกว่าเดี๋ยวคนอื่นจะผ่านดันเจี้ยนนี้ซะก่อน NPC วาปโพล่มาพอดี"แล้วโอ้ก็สามารถเคลียมอนเตอร์ได้โดยง่ายดายและเขาต้องรีบไปชั้นต่อไปเพื่อผ่านดันเจี้ยนนี้เป็คนแรกเพื่อที่จะได้รางวัลค่าโชคลาภ+1ก่อนจะมีคนตัดหน้าผ่านดันเจี้ยนระดับยากซะก่อน........
"สวัสดีครับใช่NPC ที่จะพาผมไปชั้นต่อไปใช่รึป่าวครับข้าเคลียมอนเตอร์หมดแล้วอยากไปยังชั้นต่อไปทันทีเลยครับ"โอ้ตรงเขาไปคุยกับ NPC ลุงออร์ค เพื่อจะเข้าสู่ชั้นต่อไปทันที.......
NPC ลุงออร์ค: "ใช่ข้าคือผู้ที่จะนำท่านผู้เล่นพี่หมี ไปยังชั้นต่อไป ถ้างั้นข้าจะทำการงส่งผู้เล่น พี่หมีไปยังชั้นต่อไปทันทีขอให้ท่านโชคดี" เมื่อจบคำพูดของ NPC โอ้ก็ถูกส่งตัวมายังชั้นที่สองในทันที.....
ฟิ้ว!
นั่น!
"NPC นับรบใช่โดโนแวนป่าววะอยู่ด้านในโพรงหินนั่นเหมือนาเ็ด้วย เข้าไปคุยเลยละกันถ้าใช่จะได้จบเควสสักที"เมื่อโอ้มาถึงชั้นที่สองของระดับยาก ก็ได้พบ NPC นักรบที่เหมือจะาเ็นั่งอยู่ภายในโพรงที่มีหินบังทั้งสองด้านทำให้โอ้สงสัยว่าเขาคือ องครักษ์ โดโนแวน ที่เขาตามหาอยู่โอ้จึงรีบเข้าไปพูดคุยทันที......
"สวัสดีครับ คุณใช่ องครักษ์ โดโนแวนรึเปล่าครับ" โอ้ทำการทักทาย NPC นักรบคนนั้นก่อนที่เขาจะตอบกลับโอ้......
องครักษ์ โดโนแวน: "ใช่ข้าคือ องครักษ์ โดโนแวน เ้าเป็ใคร หรือว่าเป็สมุนของเ้าดยุก ชามาน ส่งมาเพื่อปิดปากข้าสินะ ถ้าอยากตายก็เข้ามาถึงข้าาเ็อยู่แค่นักรบชั้นต่ำไม่คณามือข้าหรอก" NPC ได้ตอบโอ้ว่าเขาคือ องครักษ์ โดโนแวน ซึ่งเขาดันคิดว่าโอ้จะมาทำร้ายเขาตามคำสั่งของดยุก ชามาน ผู้ที่ทำให้เขาต้องตกอยู่ในสภาพนี้.......
"ดยุก ชามาน คือใครฟะ?! ผมไม่รู้จักไอ้ ชามง ชามาน อะไรทั้งนั้นแหละถ้าเป็ ชานม ชาเขียวชาชักอะรู้จักอยู่ ที่ผมมาตามหาท่านเพราะตัวผมเองต้องโทษอายาถูกใส่ร้ายว่าเป็ฏขโมยดาบของกษัตริย์ เท ออน" โอ้ตอบกลับคำถามของโดโนแวนและอธิบายว่าเขาถูกใส่ร้ายว่าเป็ผู้ที่ขโมยดาบของกษัตริย์ เทออน........
องครักษ์ โดโนแวน: "เป็ไปไม่ได้ คนที่ขโมยคือ อดีตาาก็อบลิน โดยมีคนอยู่เื้ัคือเ้าดยุก ชามาน เ้าเลวนั่นใส่ความข้าว่าเป็คนขโมยดาบของกษัตริย์ เท ออนแล้วส่งคนมารอบทำร้ายข้าจนข้าต้องหนี้ เข้าไปยังดันเจี้ยนออร์ค ระดับนรก ข้าพลาดท่าพวกมันข้าจึงถ่ายโอนพลังของข้าใส่ลงไปในดาบข้าแล้วสะกดมันไว้ ทำให้พวกมันตามรอยพลังข้าไม่เจอเพราะที่ตัวข้าไม่มีพลังแล้วและข้าก็หนีมายังที่นี่ และทิ้งดาบไว้ ที่ดันเจี้ยนออร์ค ระดับนรก" โอ้ได้ฟังเื่ราวที่โดโนแวนเล่าทำให้เขารู้ว่าภารกิจนี้มีเงื่อนง่ำและไม่จบง่ายแน่ๆ.......
อือ!
มันเป็แบบนี้นี่เอง ที่แท้มันก็จบตอนแล้ว.........
........................................................................
ต้องขออภัยด้วยนะครับที่ มาลงให้ช้าพอดีงานยุ่งๆ แล้วอีกอย่างผมก็ยังมือใหม่อยู่
แต่ไม่ได้หนีหายไปไหนแน่นอน คำไหนตกคำไหนผิด ก็ขออภัยด้วยครับขอบคุณทุกคำติชม ขอบคุณที่ติดตาม ผมจะเอาคำติชมต่างๆมาพัฒนาตัวเอง ขอบคุณครับ By....หมีหลุดโลก
373
