Alternate Liberation : The Conqueror of Chaos

แสงสะท้อนจากเกราะแห่งความสุขุมเปล่งประกายแผ่วเบาในแสงลาวาที่ลุกโชติช่วงรอบตัว มันดูไม่เหมือนสิ่งของธรรมดา โลหะที่สร้างเกราะนี้ให้ความรู้สึกถึงพลังและเรื่องราวที่ซ่อนอยู่ในทุกลวดลาย อาคิระยืนจ้องมองมันขณะที่ยังคงสวมเกราะอยู่ แสงที่แผ่ออกมาจากตัวเขาทำให้ดราโก้และยูเอะมองดูด้วยความรู้สึกหลากหลาย

ดราโก้ยืนกอดอกก่อนจะถอนหายใจเสียงดัง “ไม่อยากจะเชื่อว่าเกราะนั่นเลือกนาย ทั้งที่ฉัน…ก็คิดว่าฉันเหมาะสมกว่าด้วยซ้ำ” น้ำเสียงของเขาไม่ได้แสดงถึงความอิจฉา แต่เต็มไปด้วยความสงสัยและเสียดาย

ยูเอะก้าวเข้ามาข้างๆ ดราโก้ “พี่ดราโก้คะ อย่าคิดแบบนั้นเลยค่ะ เกราะนี่อาจจะเลือกพี่อาคิระเพราะพี่มีอะไรบางอย่างที่มันเห็นว่าจำเป็นสำหรับตอนนี้” เธอยิ้มบางๆ พลางแตะแขนเขาเบาๆ “แต่พี่ก็สำคัญนะคะ หนูมั่นใจว่าไม่มีพี่ เราคงผ่านมาไม่ได้” 

ดราโก้เงยหน้าขึ้นมองยูเอะพร้อมรอยยิ้มแห้งๆ ก่อนจะพยักหน้าเบาๆ “ก็ดี อย่างน้อยมันก็เป็นอาวุธของพวกเรา” เขามองไปที่อาคิระ “แค่จำไว้ว่านายไม่ได้ต่อสู้อยู่คนเดียวนะ เราเป็นทีมเดียวกัน” 

อาคิระยิ้มเล็กน้อยขณะที่ปรับเกราะให้เข้าที่ “ใช่ ผมรู้ดีว่าไม่มีใครทำทุกอย่างได้คนเดียว และผมก็เชื่อว่าพวกเราสามารถทำสิ่งที่ยิ่งใหญ่ไปด้วยกัน” 

บรรยากาศที่เคยกดดันในวิหารเริ่มเบาบางลง หลังจากตรวจสอบความเรียบร้อย ทั้งสามคนเตรียมตัวออกเดินทางกลับไปยังเมืองกลางที่ตั้งอยู่เชิงภูเขาไฟสุริยะคำราม เสียงลาวาเดือดพล่านยังคงดังก้องอยู่เบื้องหลังเมื่อพวกเขาก้าวออกจากวิหาร

เมื่อมาถึงลานกว้างหน้าปราสาทกลางเมือง อิกนิสยืนรออยู่ด้วยท่าทางเคร่งขรึม ดวงตาสีเพลิงของเขาจับจ้องไปยังเกราะที่อาคิระสวมอยู่ เขาพยักหน้าเล็กน้อยเมื่อเห็นทั้งสามคนเดินเข้ามา

“พวกเจ้ากลับมาได้โดยสวัสดิภาพ ข้าสัมผัสได้ถึงพลังคาออสที่ลดลงจากภูเขาไฟ นับเป็นสัญญาณที่ดี” อิกนิสกล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม

เขาเดินเข้าไปใกล้อาคิระ สายตาของเขาจับจ้องที่เกราะแห่งความสุขุม “นี่คือสัญลักษณ์ของชัยชนะที่แท้จริง การที่เจ้าได้รับเกราะนี้หมายความว่าเจ้าสามารถก้าวข้ามความโกรธในจิตใจ และพิสูจน์ความมุ่งมั่นในตัวเจ้าได้” 

อาคิระพยักหน้า “แต่ต้องยอมรับว่ามันไม่ง่ายเลยครับ เราทำสำเร็จเพราะเราเป็นทีมเดียวกัน” 

อิกนิสพยักหน้าด้วยความพอใจ “นั่นคือสิ่งสำคัญที่สุด แต่ข้าต้องบอกพวกเจ้าไว้ว่า ภารกิจของพวกเจ้ายังไม่จบเพียงเท่านี้” 

คำพูดนั้นทำให้ทั้งสามคนชะงักเล็กน้อย ยูเอะเอียงคอ “หมายความว่ายังไงคะ?” 

“มีข่าวด่วนมาจากดินแดนอันดีน” อิกนิสกล่าว น้ำเสียงของเขาเข้มขึ้น “เมืองใต้น้ำที่เคยงดงามที่สุดในอาร์เคเดีย กำลังถูกพลังคาออสคุกคามอย่างหนัก คาออสจากแอตแลนติโน่ เมืองที่จมอยู่ใต้มหาสมุทร กำลังแพร่กระจายไปทั่ว ทำให้ระบบนิเวศและชีวิตในอันดีนใกล้พินาศเต็มที” 

“คาออสแพร่กระจายได้ถึงขนาดนั้นเลยเหรอ?” ดราโก้ถามด้วยน้ำเสียงตกใจ

“ใช่” อิกนิสกล่าว “คาออสไม่ได้แค่กัดกร่อนสิ่งมีชีวิตและธรรมชาติ แต่มันกำลังเปลี่ยนแปลงวัฏจักรน้ำ ซึ่งเป็นหัวใจสำคัญของชีวิตในอาร์เคเดีย ถ้าปล่อยให้คาออสกระจายไปมากกว่านี้ มันจะทำลายไม่เพียงแค่เมืองใต้น้ำ แต่อาจส่งผลกระทบต่อทั้งทวีป” 

อาคิระขมวดคิ้ว “หมายความว่ามันจะกระทบถึงทุกคนในอาร์เคเดียใช่ไหมครับ?” 

“ถูกต้อง” อิกนิสตอบ “และหากวัฏจักรน้ำเสียหาย จะทำให้เกิดสิ่งที่เรียกว่า ‘ฝนคาออส’ ซึ่งจะกระจายพลังแห่งความมืดมิดไปยังพื้นที่อื่นๆ ทั่วโลก” 

ความเงียบปกคลุมชั่วขณะก่อนที่อิกนิสจะพูดต่อ “ดราโก้ เจ้านำทีมเดินทางไปยังอันดีน พร้อมกับอาคิระและยูเอะ นี่เป็นโอกาสของเจ้าในการพิสูจน์ความสามารถในการเป็นผู้นำ” 

ดราโก้เงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะพยักหน้า “ข้าเข้าใจแล้ว ข้าจะทำให้ดีที่สุด” 

อาคิระยิ้มให้กำลังใจ “ผมมั่นใจว่าคุณทำได้ ดราโก้ เราจะช่วยกันเหมือนที่เคยทำในดราเคน” 

ยูเอะพยักหน้า “ใช่ค่ะ พวกเราจะช่วยกัน” 

ไม่นานนัก พวกเขาขึ้นรถไฟคริสตัลที่ใช้พลังงานแมกม่า รถไฟค่อยๆ เคลื่อนออกจากสถานี เส้นทางทอดยาวข้ามมหาสมุทรเปิดเผยทิวทัศน์กว้างใหญ่ ผืนน้ำสะท้อนแสงอาทิตย์ระยิบระยับ สร้างบรรยากาศที่สงบงาม

“การเดินทางครั้งนี้จะไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว” อาคิระพูดขึ้นเบาๆ

ดราโก้พยักหน้า “เพราะสิ่งที่เรากำลังเผชิญอยู่ไม่ใช่แค่ภัยคุกคามธรรมดา แต่มันคือสิ่งที่อาจทำลายทุกอย่างที่เรารู้จัก” 

ยูเอะจับแขนพี่ชายของเธอแน่น “แต่พวกเราจะผ่านมันไปได้ใช่ไหมคะ?” 

อาคิระยิ้มบางๆ “แน่นอน พวกเราจะทำให้ได้” 

เสียงเครื่องยนต์ของรถไฟดังสะท้อนขณะที่มันมุ่งหน้าไปยังจุดหมายใหม่ เบื้องหน้าคือความท้าทายที่ยิ่งใหญ่กว่าเดิม การเดินทางสู่ดินแดนอันดีนได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว…