ร่างบอบบางของอิสตรีผู้หนึ่งช่างน่าเวทนาแม้จะปราศจากกลิ่นคาวเื นางสวมเสื้อทับลายเมฆา เกาะอกสีขาวดั้นปักด้วยลูกไม้ระบาย กระโปรงพริ้วยังบางเสียจนราวกับจะขาดวิ่นเสียเอาง่ายๆ นางยืนอยู่กลางลานท่ามกลางสายนทีที่กำลังหลั่งไหลเทลงมาจากฟากฟ้า
ความผิดหวังสลักอยู่บนดวงเนตรอับเฉา จนยากจะสะกดถ้อยคำรื่นหูออกมาอย่างลื่นไหล นั่นจึงทำให้นางตัดสินใจอย่างแน่วแน่
“ถ้าหากถึงวันนั้น ท่านช่วยฆ่าข้าได้หรือไม่” ใบหน้าเล็กเหมือนดั่งเมล็ดแตงงามอย่างประโลมโลกปรารถนาจะปกปิดความโศกโศกาเอาไว้ นางเอ่ยน้ำเสียงสั่นเครือ ตาใสแวววาวมองพื้นเปียกโชกด้วยกายสั่นเทิ้ม หยาดฝนหลั่งสายตกลงมารวยริน ปกปิดคราบน้ำตาเอ่อล้นจากขอบั์ตาสีแดงก่ำ แม้นใบหน้าอาบฝนจนไม่พบร่องรอยความเสียใจทว่ากลับปิดอย่างไรก็ปิดไม่มิด
ปิ่นปักผมฝังมุกสีนิลที่คนสำคัญมอบให้นั้นล้วนเหมาะสมกับเรือนผมสีดำขลับ ทว่าแพรผมยาวสลวยบัดนี้กำลังชุ่มฉ่ำทำให้นางดูเหมือนลูกหมาตกน้ำ ทะเลฝนห่าใหญ่กับพายุเพพัดจนร่างนางสูญสิ้นความสง่างามอ่อนแรงลงทุกที กายอ่อนแอดุจกิ่งไม้โคลงเคลงแทบจะทรงตัวไม่อยู่ปรารถนาจะหลีกหนีจากเงื้อมมือชายตรงหน้า แต่ความกลัวกลับทำให้นางก้าวขาไม่ออก
“ฆ่าเ้า?” เห็นเพียงน้ำเสียงที่ปราศจากคลื่นอารมณ์ เขาแสยะยิ้มคล้ายกำลังเย้ยหยันนางที่เขาไม่เคยรักเลยสักครั้งเดียว
“อย่างเ้าคู่ควรหรือ” สำหรับเขานางก็ไม่ต่างอะไรจากนางโลมที่คอยมายั่วยวนเขา คอยส่งสายตา และมีมารยาเล่ห์เหลี่ยม
นางคือผู้ใดถึงต้องให้เขามาคอยเอาอกเอาใจตลอดเวลา หญิงแสร้งทำตัวอ่อนแอเช่นนี้ วางตัวเสมอกับคนสูงกว่า
คนต่ำศักดิ์เช่นนางเขาไม่มีวันเหลียวแล ต่อให้จะมีผู้หญิงนามหลิวเจียอี้เพียงผู้เดียว เขาก็จะไม่มีวันเหลียวแลนาง
ริมฝีปากหยักขบเม้ม ฟันขาวสะอาดเสียดสีกันกดข่มความอัดอั้นตันใจอย่างเหลือล้ำ หลิวเจียอี้รักชายตรงหน้า รักสุดหัวใจแต่เขากลับหักหาญหัวใจไปแต่งกับเพื่อนสนิทนาง!
“ทำไมกัน ในเมื่อข้าก็อุ้มท้องลูกของท่านอยู่ ท่านหักหลังทรยศข้า ทำให้คนทั้งตระกูลต้องถูกปะา แล้วนี่ยังไปแต่งกับนางคนไม่รักดีนั่นอีก ตอบข้ามาจื้อเฉียง!!”
เสียงหวานที่น่าหลงใหลกลั่นกรองออกมาจากหัวใจ นางรักของนางมาตลอด และในใจมีเพียงจื้อเฉียง แต่แล้วเหตุใดเขาถึงได้เปลี่ยนไป
ตระกูลหลิวให้การต้อนรับเขาอย่างดี ท่านพ่อเองก็ไม่เคยทำให้เขาระคายใจ จื้อเฉียงเป็คู่หมั้นของนางมาั้แ่ยังแบเบาะ ข้าเติบโตมาและมีเขาเป็คู่หมั้น ดังนั้นจึงมีความคาดหวังอยู่ในใจลึกๆ
จื้อเฉียงเป็ถึงผู้มียศศักดิ์ แต่ทว่าถูกฝากเลี้ยงโดยตระกูลหลิวที่เป็ตระกูลพ่อค้า เขามีพี่เลี้ยงเป็ชายชราคนหนึ่งและภายนอกดูสำนึกในบุญคุณต่อท่านพ่อ
หลังท่านพ่อสิ้นชีวิต ท่าทีที่มีต่อนางนั้นกลับห่างเหินอย่างเห็นได้ชัด เขาคงมียศฐาบรรดาศักดิ์จึงทำให้เขาวางตัวเช่นนั้น
ข้าก็คิดเช่นนั้นแต่คงคิดน้อยเกินไป เพราะเขากำลังคืบคลานเข้ามาเพื่อกลืนกินตระกูลหลิว และหลอกใช้พวกเราเป็ตัวหมาก
และเพราะข้าถึงทำให้ตระกูลต้องโทษปะา หากไม่เพราะข้าท่านแม่ เสี่ยวเปาคงจะ…
ทั้งหมดล้วนเป็ความผิดของข้าทั้งนั้น ไม่อาจโทษผู้ใดได้ ตอนนี้แม้แต่สาวใช้ก็ต้องมาตายตก หลิวเจียอี้ต้องทนทุกข์และโทษตัวเองที่ไร้ค่า ร่างกายก็อ่อนแอ
ข้ามันไม่ได้เื่ แถมยังโง่เขลา ความรู้สึกขี้แพ้นี้ส่งให้นางสลดมากขึ้น จ้องเข้าไปในดวงตาของจื้อเฉียง
“ตอบมาสิ!!” นางะโสุดเงาเสียง สะท้อนไปถึงั์ตาคมกริบที่หรี่แสง เขาหลับตาก่อนจะลืมตามาจ้องมองร่างบอบบางไร้ทางสู้ ตอนนี้นางไร้ใครเหลียวแลแล้วต่อให้เป็แม่ทัพผู้นั้น
“คำตอบอยู่ที่เ้า”
“...” คำตอบอยู่ที่เ้า เงาเสียงทุ้มที่แสนเ็าส่งผ่านสู่โสตประสาท มันปราศจากความอาดูร ไร้ซึ่งความห่วงใยดั่งเช่นแต่ก่อน
“ท่านโกรธแค้นอะไรตระกูลหลิว บอกมาสิจื้อเฉียง!”
ก่อนที่เขาจะตอบ สายตาอันเหี้ยมเกรียมนั้นสาดประกายวาวโรจน์ มันเปี่ยมด้วยความโกรธแค้นอย่างไร้ที่สิ้นสุด
“คนเช่นเ้ารู้อยู่แก่ใจว่าตระกูลเ้ามันเป็ฏ”
“ท่านเชื่อคำพวกนั้นได้ยังไง ท่านรักนางงั้นเหรอถึงได้เชื่อคำโป้ปดเช่นนั้น ข้าไม่เคยทรยศหักหลังท่านแม้แต่สักครั้งเดียว”
เขาร้องหึและส่งสายตารังเกียจ “เ้าบอกว่าเ้าไม่เคยทรยศ แต่เ้าก็ทำให้คำพูดพล่อยๆ นั่นไร้น้ำหนัก เ้าทรยศข้ามาตลอดคบชู้สู่ชาย และลูกในท้องเ้าก็ล้วนเป็ลูกชู้!”
“นี่ท่านพูดได้อย่างไร” นางแทบเข่าทรุด แม้คำนั้นจะทำให้หลิวเจียอี้บาดลึกถึงกระดูก แต่เทียบไม่ได้กับที่ไม่ได้ถูกเขาสังหารด้วยมือคู่นั้น
มองเพื่อนทรยศสมรสกับชายที่นางปันใจมาตลอดตำตา เหตุใดมิสู้ส่งข้าไปตายเสียแต่ตอนนี้เลยเล่า
ที่นางเอ่ยร้องขอให้จื้อเฉียงสังหารนาง เพราะตอนนี้ต่อให้มีชีวิตอยู่ก็เหมือนกับตายทั้งเป็ ตระกูลหลิวไม่หลงเหลืออะไรอีกแล้ว นอกจากเสื้อผ้าคนตายชุดนี้ที่ตนใส่
“มันหาใช่เื่จริง” หลิวเจียอี้ปฏิเสธส่ายหัวด้วยความรู้สึกเสียใจ มองสายน้ำบนพื้น รองเท้าผ้าที่นางสวมใส่ หัวใจร่วงหล่นพอกันกับสติที่แทบจะขาดผึ่ง
หลิวเจียอี้เงยหน้ามองท้องฟ้าและราวกับจะอ้าแขนยอมรับชะตากรรม
ชะตากรรมอันแสนโง่เขลาของนางกำลังจบสิ้นลงแล้ว!
-----------------------------
3K
