ดวงใจมือสอง (โดยพุธระกา)

ตอนที่ 39 รถคันใหม่

"หนูนิจ๋าวันนี้หนูนิก็จะได้เห็นโฉมหน้ารถคันใหม่ของหนูนิแล้วนะจ๊ะ คุณไทเกอร์เขาเอารถขึ้นเครื่องกลับมาให้นิด้วยล่ะน่ารักที่สุดเลยคุณไทเกอร์ของฉัน

 ฮ่า! ฮ่า! ฮ่า!

 "เธอหัวเราะเมื่อเห็นเพื่อนรักหน้าแดง

นิรามองหน้าเพื่อนยิ้มๆ

"นิจ๋าไม่ช่วยแอลคิดหน่อยสิว่า เราจะเอาอะไรไปร่วมประมูลกันดีแอลคิดไม่ออกจริงๆ เนี่ยปีที่แล้วก็เอาแบบคอนโดฯ แล้วปีนี้ล่ะแอลจะเอาอะไรคิดยังไงก็คิดไม่ออกหรือว่า เราจะเอารถที่มีไปร่วมประมูลสักคันดีไหมหนูนิ"

"แล้วแต่แอลเลยจ้ะอยากได้อะไรแอลก็เอาไป รถของเราก็มีเยอะแยะคันที่ไม่ค่อยใช้ก็มี"

"แต่มันเป็นของสะสมนะสิ แล้วพวกหนุ่มๆ ก็รักรถพวกนี้มากเลยนะ แอลไม่กล้าเอารถพวกนี้ไปประมูลหรอก..แอลกลัวหนุ่มๆ เสียใจ  เพราะหนุ่มๆ เขารักรถพวกนี้มาก"

"ขนาดนั้นเลยเหรอ" 

"โธ่!!!! ไม่เชื่อก็หันไปมองสิ ที่โรงรถโน่น บอดี้การ์ดของแอลเห็นขัดรถกันตั้งแต่เช้าแล้วนั่น ขัดจนหวยจะโผล่แล้วมั้ง"

"แอลก็พูดซะบอดี้การ์ดของนิกลายเป็นเด็กล้างรถไปเลย"นิราว่าให้ยิ้มๆ

"ก็มันจริงนี่วันไหนอยู่บ้านนะนู้นค่ะขัดรถ ดูสภาพแต่ละคนสิ ไม่มีมาดของบอดี้การ์ดหลงเหลืออยู่สักคน!ถังน้ำเอย,ฟองน้ำล้างรถเอยนั้นๆ ดูนั่นผ้ากันเปื้อนนั่นโอ๊ย!!!เด็กล้างรถก็มียังจะไปลำบากเช็ดถูกันเองทำไมก็ไม่รู้"

"ก็หนุ่มๆ  เขาชอบของเขานี่จ๊ะผู้ชายกับรถมันของคู่กันไม่ใช่เหรอ ดูอย่างรถแอลสิหนุ่มๆ ขัดให้ซะเงาวับเลยไม่เห็นเหรอแล้วถ้าให้แอลล้างเองแอลจะล้างไหมล่ะ?" 

"ไม่อะ!ไม่ล้าง แอลก็แค่หมั่นไส้ไม่มีอะไรหรอก แล้วชุดที่จะใส่ออกงานคืนนี้ มาส่งหรือยัง"

"มาส่งแต่เช้าแล้วจ้ะ"

"แล้วรถล่ะคุณไทเกอร์จะเอามาส่งกี่โมง?"แอรี่ ยังถามต่อ

"ก็เห็นคุณไทเกอร์บอกว่าเขาจะมาถึงประเทศไทยตอนเที่ยง แล้วก็จะเอารถมาส่งให้ตอน บ่ายๆ"

"ว้าวเอามาส่งเองซะด้วย" แอรี่แซวเพื่อนรักยิ้มๆ

นิรายิ้มตอบกลับเพื่อนรักอย่างเขินอาย 

ทางด้าน ท่านทูตฯ อรรคพล ที่กำลังคุยโทรศัพท์กับผู้กำกับฯ อดิศักดิ์ อยู่ในห้องทำงาน

 "คืนนี้ผู้กำกับฯ ให้คนของผู้กำกับฯ ลงมือได้เลยนะ ผมไม่อยากจะรอนานไปกว่านี้แล้วเพราะอีกไม่ถึงอาทิตย์ผมก็ต้องกลับไปทำงานที่อิตาลีแล้ว"

"ท่านแน่ใจแล้วเหรอท่านจะลงมือคืนนี้" ผู้กำกับฯ อดิศักดิ์ถามเพื่อความแน่ใจ

"ใช่ แล้วผู้กำกับฯ จะรออะไรคนของเราก็พร้อมฝีมือดีๆ กันทั้งนั้น"

"แต่คนของเราที่ส่งไปก่อนหน้านี้หายเข้ากลีบเมฆไปหมดเลยนะครับท่าน! ท่านไม่สงสัยอะไรหน่อยเหรอ"

"จะมีอะไรให้สงสัยอีกล่ะท่านผู้กำกับฯ ก็ไอ้พวกมือสมัครเล่นใจป๊อด แค่เจอฝรั่งตัวใหญ่ๆ ที่อยู่กับนางนั่นเข้าหน่อยก็เผ่นป่าราบแล้ว แต่คนพวกนี้เป็นคนของผมเอง ผมสั่งตรงมาจากอิตาลีเลยนะท่านผู้กำกับฯ ไม่ต้องเป็นห่วงหรอกคนพวกนี้เป็นนักฆ่าโดยเฉพาะ ผู้กับฯ ก็แค่ให้คนไปชี้เป้าและอำนวยความสะดวกให้คนของผมหนีได้สะดวกๆ ก็แค่นั้นมันก็จบแล้ว"

"โอเคครับท่าน ถ้าท่านให้ความมั่นใจผมมาขนาดนี้แล้วผมก็สบายใจ แล้วเจอกันที่งานประมูลคืนนี้นะครับ"  

"แล้วเจอกันผู้กำกับฯ"

       บ้านของนิรากับแอรี่

"หนูนิๆๆ คุณไทเกอร์เอารถมาส่งให้นิแล้ว นิมาดูเร็วๆ" 

เธอมองออกไปจากตัวบ้าน ก็เห็นรถคอนเทนเนอร์คันใหญ่มาจอดที่หน้าบ้านพร้อมกับรถตู้สีดำเงาวาจอดต่อท้ายรถคอนเทนเนอร์

ผู้ชายร่างใหญ่ใบหน้าหล่อเหมือนดารานายแบบ ลงมายืนเอามือล้วงกระเป๋ามองดูรถหรูที่กำลังถูกขนย้ายลงจากตู้คอนเทนเนอร์

 ไทเกอร์ หันมายิ้มให้พวกเธอที่เดินออกมาจากตัวบ้าน

"หวัดดีสาวน้อย"

"สวัสดีครับคุณแอล"

ไทเกอร์หันไปมองที่รถหรูคันงามแล้วจึงหันไปถามแอรี่ที่ยืนยิ้มไม่หุบอยู่ข้างๆ นิรา

"เป็นไงครับคุณแอลชอบไหมครับ ผมหวังว่าเจ้าของรถคันนี้คงจะชอบเหมือนที่ผมชอบนะครับ?"

"โอ๊ย!..คุณไทเกอร์ถ้าคุณอยากรู้คุณก็หันไปถามเอากับคนข้างๆ ดูสิคะว่าเขาชอบหรือเปล่า"

(...)

ไทเกอร์ทำหน้างง? 

"คุณยังจะทำหน้างง!! อีก ก็เจ้าของรถที่คุณพูดถึงเขาก็ยืนอยู่ข้างๆ คุณแล้วนั่นไงคะ!" แอรี่พยักพเยิดหน้าไปทางเพื่อนรักที่กำลังยืนยิ้มอยู่ข้างๆ ชายหนุ่ม

"คุณอย่าบอกนะคุณแอลว่ารถคันนี้คือของสาวน้อยของผม?"

"ไม่มีผิดเพี้ยนเลยล่ะค่ะคุณไทเกอร์ รถคันนี้เป็นของยัยนิ และก็เป็นผลงานการออกแบบของยัยนิ แล้วก็ที่จอดอยู่โน่นก็ด้วยใช่ทั้งหมดเลยค่ะ!"เธอชี้นิ้วเรียวๆ ไปทางโรงรถ

เขามองตามนิ้วเล็กๆ ที่ชี้ไปทางโรงรถที่มีรถจอดอยู่หลายสิบคัน " oh my god !(โอ้พระเจ้า)  ผมไม่อยากจะเชื่อ นี่ผมยืนอยู่กับคนที่ทำเงินให้ผมเป็น (หมื่นล้าน! แสนล้าน!) เลยหรือนี่ ว้าว!!!สาวน้อยครั้งนี้ผมเซอร์ไพรส์!ที่สุดๆ ผมคิดว่าคุณเป็นแค่คนที่เขียนแบบคอนโดให้ผม แต่ผมไม่นึกว่าแบบรถหรูพวกนี้ก็เป็นฝีมือของคุณด้วย ว้าว!!!คุณจะทำให้ผมหลงคุณไปถึงไหนเนี่ยสาวน้อย แค่นี้ผมก็จะแย่อยู่แล้วนะครับเนี่ย" 

ไอ้บ้านั่นมันทิ้งผู้หญิงดีๆ แบบนี้ไปได้ไงวะ ถ้ามันไม่บ้ามันก็คงโง่และโง่มากๆ ด้วย ไทเกอร์คิดในใจ  

 "ว่าไงสาวน้อยชอบไหมครับ" เขาถามคนตัวเล็กที่ยืนทำตาแป๊ว!อยู่ข้างๆ ด้วยความเอ็นดู

"ชอบมากๆ เลยค่ะ" เธอตอบกลับด้วยรอยยิ้มที่แสนน่ารัก 

"ว้าวว้าว!"

"ตอนดูโมเดล=ตัวอย่าง ก็ว่าสวยแล้วแต่พอได้เห็นของจริง โคตร!!!!สวยสมกับ (ราคา 700 ล้าน) จริงๆ"  แอรี่พูดด้วยความตื่นเต้น 

"ขอบคุณมากนะคะคุณเสือที่ช่วยเอารถมาส่งให้นิด้วยตัวเอง"

"ไม่เป็นไรครับผมยินดี แค่สาวน้อยของผมชอบผมก็ดีใจแล้ว งั้นตอนนี้ผมต้องขอกลับก่อนนะครับคุณแอลผมต้องไปทำธุระต่อ"

"แล้วคืนนี้เจอกันสาวน้อย"

แอล/นิรา..."ค่ะ"

"แล้วคืนนี้เจอกันค่ะคุณเสือ" 

ไทเกอร์บอกลาคนตัวเล็กแล้วก็กลับขึ้นรถไปพร้อมกับคนสนิททั้งสอง 

ด้านอรวี ที่นั่งดูนิตยสารธุรกิจอยู่กับผู้เป็นมารดา 

"คุณแม่คะวีอยากเจอคุณไทเกอร์จังเลยค่ะ"

" คุณไทเกอร์ โรเวล ที่อยู่อิตาลีน่ะเหรอลูก"

"ค่ะแม่ วีชอบคุณไทเกอร์ค่ะ!"

"อืม!"

"แม่จะบอกพ่อเขาออกหนังสือไปเชิญมาทานข้าวที่บ้านเราดีไหมจ๊ะ"

"ดีค่ะ คุณแม่น่ารักที่สุด"

"แล้วนี่ลูกเตรียมชุดสำหรับไปงานคืนนี้หรือยัง? "

"เรียบร้อยแล้วค่ะ วีสั่งเขามาจากอิตาลีเลยนะคะ ชุดนี้ราคาเกือบล้าน!เลยนะคะคุณแม่" 

"ดีแล้วจ้ะ ลูกแม่ต้องสวยต้องเด่น ไม่แน่นะคืนนี้อาจเจอคุณไทเกอร์ก็ได้" คุณหญิงอนงค์นาต ยิ้มให้กับบุตรสาว 

"ถ้าเป็นอย่างนั้นวีจะดีใจมากเลยค่ะคุณแม่"

"แล้วนี่คุณพ่อไปไหนล่ะคะ" 

"อยู่ในห้องทำงานน่ะ"                  

        อีกฟากหนึ่งในเวลาเดียวกัน 

"พี่ธีคะงานใกล้จะเสร็จหรือยังคะ เดี๋ยวคุณแม่จะรอนาน ท่านนัดช่างแต่งหน้าเอาไว้นี้ก็ใกล้จะถึงเวลาแล้วค่ะ" 

"ใกล้เสร็จแล้วเดี๋ยวเซ็นเอกสารบนโต๊ะนี้ให้หมดก่อนขอเวลาอีกสิบนาที" 

"แค่สิบนาทีนะคะ"

"อืม!" ธีรวัฒน์ตอบอย่างเหนื่อยๆ ทั้งแต่ที่เขาขอทะเบียนสมรสกับฟ้ารดาเธอก็เอาแต่ตามติดเขาเป็นเงาตามตัวจนเขาแทบกระดิกตัวไปไหนไม่ได้เลย  

"อืม! พี่เสร็จแล้วกลับกันเถอะ"

"ค่ะ"พูดจบเธอก็รีบลุกขึ้นเดินมาคล้องแขนสามีทันที

ทั้งสองเดินออกมาที่รถพร้อมกับลูกน้องคนสนิททั้งสอง ที่เดินตามหลังเจ้านายมาติดๆ

ครึ่งชั่วโมงให้หลังรถตู้สีดำก็วิ่งเข้ามาจอดที่หน้าบ้าน บ้านที่เคยเป็นเรือนหอของเขากับอดีตภรรยา

บุหงาคนรับใช้วิ่งออกมารายงานผู้เป็นเจ้านายหนุ่มด้วยสีหน้าดีใจ "คุณท่านมารอที่ห้องรับแขกแล้วค่ะคุณผู้ชาย"

"อืม!" เขาขานรับในลำคอแล้วก็เดินเข้าบ้านไปพร้อมกับภรรยา 

"อุ๊ย! "

"มากันพอดีลูก คุณหนูเล็กก็พึ่งจะมาถึงก่อนหน้าลูกได้ไม่นานนี้เอง งั้นเราไปแต่งหน้าแต่งตัวกันเถอะจ้ะเดี๋ยวจะสายเอาเสียก่อน"

"ค่ะคุณแม่" 

"งั้นผมจะไปอยู่ที่ห้องทำงานนะครับเสร็จแล้วก็ให้คนไปตาม ผมอาบน้ำแต่งตัวแป๊บเดียว" 

"ค่ะพี่ธี"

จากนั้นทั้งสามก็แยกจากกันเพื่อไปแต่งตัวส่วนธีรวัฒน์ก็ไปเคลียร์งานต่อที่ห้องทำงานต่อ

ฟ้ารดากับคุณปรางทิพย์เข้ามาที่ห้องแต่งตัวก็เจอกับช่างแต่งหน้าที่คุ้นหน้าคุ้นตากันดี ยืนยิ้มหน้าบานรอพวกเธอทั้งสองคนอยู่ในห้องแต่งตัว

"สวัสดีค่ะคุณน้องฟ้าเจอกันอีกแล้วนะคะ"

"สวัสดีค่ะคุณหนูเล็ก รอนานไหมคะ"

"ไม่เลยค่ะ งั้นเรามาเริ่มกันเลยดีไหมคะเดี๋ยวจะไม่ทันงาน"

"ค่ะเริ่มได้เลยค่ะแต่งคุณแม่ก่อนเลยนะคะ" 

"ได้เลยค่ะ" ช่างแต่งหน้าสาวสองจีบปากจีบคอฉอเลาะให้กับคนทั้งสอง ที่ตอนนี้รู้แน่ๆ แล้วว่าหญิงสาวตรงหน้าเป็นสะใภ้ (หมื่นล้าน) จริงๆ  

ผ่านไปสองชั่วโมง 

"ว้าวว! คุณน้องฟ้าสวยจังเลยค่ะ เกาะอกสีแดงชุดนี้เหมาะกับผิวขาวๆ ของคุณน้องมากๆ เลยค่ะ ใส่แล้วดูเริ่ด! ดูแพงมากๆ เลยค่ะคุณน้องคืนนี้ไม่มีใครเกินหน้าเกินตาคุณน้องฟ้าไปได้แน่นอนค่ะ พี่หนูเล็กคอนเฟิร์ม" 

ฟ้ารดายิ้มหน้าบานให้กับช่างแต่งหน้า"ไม่ขนาดนั้นหรอกค่ะ พี่หนูเล็กก็ชมเกินไป"  

"อุ๊ย!คนสวยมักถ่อมตัวอย่างที่เขาว่าจริงไปเลยนะคะเนี่ย"

"คุณท่านขาถ้าไม่มีอะไรแล้วหนูเล็กขอตัวก่อนนะคะ มีงานที่อื่นต่อค่ะ หนูเล็กขอลานะคะคุณท่านคุณน้องฟ้าสวัสดีค่ะ "กล่าวจบนางก็เผ่นออกไปทันที

"หลังจากที่ช่างแต่งหน้ากลับไปทั้งสามก็มุ่งหน้าสู่ทำเนียบรัฐบาล เพื่อไปงานประมูลฯ ที่จัดขึ้นในทุกๆ ปี"

????????????