Guild Master จอมราชันโลกออนไลน์

    ตอนที่ 29 เทพี

    ตอนที่ 29

    เทพี

     

     

                    “สวัสดีครับท่านวิทย์”อีกด้านหนึ่งณ ใจกลางเมืองใหญ่ของอาณาจักรทริช เหล่าคนของกิลด์อัศวินนภาต่างมาร่วมต้อนรับท่านวิทย์ เจ้าสัวชื่อดังที่กำลังเข้ามาเยี่ยมเยือนกันอย่างตื่นเต้นแถมดูเหมือนหัวหน้ากิลด์จะจัดเตรียมทุกอย่างเอาไว้ให้เรียบร้อยอีกต่างหาก

     

                    “ไม้สินะของที่ว่าอยู่ไหน”เจ้าสัววิทย์ถามพลางมองไปทางไม้หัวหน้ากิลด์อัศวินนภาด้วยท่าทีน่าเกรงขามสมัยนี้แม้แต่คนอายุมากอย่างเจ้าสัววิทย์ก็ยังเข้ามาเล่นเกมเพราะต่อให้แก่ชราแค่ไหนในโลกเสมือนจริงก็ยังเคลื่อนไหวได้สะดวกสบายราวกับตอนยังหนุ่มแถมเกมที่พึ่งเคยได้เล่นหลังจากทำธุรกิจมานานก็สนุกไม่เลวอีกต่างหาก

     

                    “เชิญทางนี้ครับ”หัวหน้ากิลด์ใหญ่อย่างไม้ก้มหัวอย่างกับพนักงานต้อนรับทำเอาพวกลูกกิลด์ที่รับเงินเดือนจากไม้พากันเกร็งไปหมดหากทำอะไรให้เจ้าสัวโกรธมีหวังพวกตนโดนไล่ออกจากกิลด์แน่ ๆ

     

                    อาคารของเกมเอคโค่สามารถซื้อขายได้เหมือนอาคารในโลกความจริงทุกประการเพียงใช้เงินเหรียญในเกมไปซื้อเท่านั้นทำให้กิลด์อัศวินนภาที่มีผู้เล่นมากมายสามารถซื้อตึกกลางเมืองได้ไม่ยากแถมการตกแต่งภายในยังดูดีอย่างมากอีกต่างหาก เพราะในโลกของเกมนั้นมีวัสดุสวยงามมากกว่าโลกความจริงหลายเท่าแถมการสร้างยังมีสกิลช่วยเหลือไม่ต้องฝึกฝนแรมปีถึงจะเป็นยอดฝีมือด้านการแกะสลักหรือปูนปั้นอีกต่างหาก

     

                    เพียงแต่ของเหล่านี้ไม่ได้น่าสนใจเลยสำหรับเจ้าสัววิทย์ของพวกนี้เขาเองก็ใช้เงินหามาได้ไม่ยาก สำหรับเขาแล้วสิ่งที่น่าสนใจไม่ใช่อาคารหรือห้องหรูหราแต่เป็นของชิ้นหนึ่งที่วางประดับเอาไว้กลางห้องที่ไม้พาเข้ามาต่างหาก

     

                    “เจ้านี่งั้นเหรอ”เจ้าสัววิทย์เดินไปดูที่แท่นหินที่สร้างเอาไว้เหมือนใช้โชว์สินค้าอย่างสนใจสิ่งที่อยู่ตรงกลางแท่นนั้นก็คือหนังสือสีม่วงเล่มหนึ่งที่มีรูปสายฟ้าวาดเอาไว้ที่หน้าปกมันคือหนังสือสกิลธาตุสายฟ้าที่กิลด์อัศวินนภาครอบครองเอาไว้แต่เพียงผู้เดียวหากเจ้าสัววิทย์ซื้อเล่มนี้ไปก็เท่ากับว่าท่านเป็นคนที่ 2ที่ได้ครอบครองเวทมนตร์สายฟ้านั่นเอง

     

                    “ถูกต้องแล้วครับแถมเวทสายฟ้ายังเป็นเวทมนตร์ที่ดีมาก ๆอีกด้วยครับนอกจากจะรุนแรงแล้วยังรวดเร็วอีกด้วยครับ”ไม้พูดจบก็ผายมือไปทางโอมรองหัวหน้ากิลด์ของอัศวินนภา จอมเวทคนแรกที่ได้เรียนเวทมนตร์สายฟ้า

     

                    เปรี้ยง!!

     

                    ทันทีที่ไม้ส่งสัญญาณโอมก็ร่ายสกิลสายฟ้าของตนเองใส่หุ่นทดลองที่ตั้งเอาไว้อีกส่วนของห้องเข้าอย่างจังแม้จะเป็นเพียงเวทมนตร์บทแรกแต่สายฟ้าฟาดธรรมดาที่ไม่มีใครใช้ได้ก็สร้างความสนใจให้กับเจ้าสัววิทย์ไม่น้อย

     

                    “แต่ได้ข่าวว่ามันกินพลังเวทมากเลยไม่ใช่หรือไง”เจ้าตัววิทย์ถามพลางมองไปทางโอมแม้จะได้เวทสายฟ้ามานานแล้ว แต่โอมก็ยังพัฒนาระดับของเวทสายฟ้าไปได้แค่ขั้น 3 เท่านั้นทั้งๆที่เวทมนตร์ธาตุอื่น ๆต่างขึ้นไปขั้น 6 กันหมดแล้ว และการที่มันเป็นแบบนี้ก็เพราะเวทมนตร์สายฟ้ากินพลังเวทที่ใช้อย่างมากแม้จะแรงและน่าขนลุกแต่การใช้งานต่อเนื่องมาก ๆเป็นเรื่องยากทำให้การพัฒนาระดับขั้นที่ต้องใช้เวทมนตร์ธาตุนั้น ๆบ่อย ๆก็ยิ่งเป็นเรื่องลำบากไปด้วย นั่นเลยเป็นข้อเสียหลักของเวทมนตร์สายฟ้าเลยทีเดียว

     

                    “แน่นอนครับแต่พลังทำลายที่แสนน่ากลัวและความหายากของมันก็ทำให้คู่ต่อสู้ต้องหวาดกลัวอยู่ดี แถมในโลกนี้ยังไม่มีใครครอบครองเวทสายฟ้านอกจากทางเราอีกแล้วครับ”ไม้ยิ้มกว้างด้วยท่าทีมั่นใจตอนนี้เวทมนตร์สายฟ้าเป็นสิทธิ์ขาดของกิลด์อัศวินนภาแน่นอนว่าต้องมีคนระแคะระคายเรื่องที่ไม้ส่งคนไปป้องกันเนินราชสีห์เอาไว้บ้างแต่คนที่กล้าจะหาเรื่องกิลด์อัศวินนภานั้นมีไม่มากแถมโอกาสได้เวทมนตร์สายฟ้ายังน้อยมากอีกต่างหากโดยเวทมนตร์สายฟ้านั้นจะได้จากการฆ่าบอสของเนินราชสีห์ที่จะสุ่มเกิดใน 3 วันแถมโอกาสที่จะได้ยังน้อยอีกด้วยขนาดกิลด์ของเขาเฝ้าบอสตัวนี้ทุกตัวตั้งแต่เกมเปิดก็ยังได้เพียง 2 เล่มเท่านั้น

     

                    “งานประมูลจะเริ่มเมื่อไหร่”เจ้าสัววิทย์ถามพลางมองหนังสือเวทมนตร์อย่างพึงพอใจหากไม่ใช่เพราะมันเป็นเวทมนตร์แรร์ที่มีเพียงไม่กี่คนที่ได้ครอบครองละก็ราคาของมันคงไม่สูงถึงหลักหลายล้านขนาดนี้แน่ๆ

     

                    “อีกสามวันครับ แน่นอนว่าพวกเราจัดที่เอาไว้ให้ท่านวิทย์แล้ว”ไม้ตอบพลางก้มหัวลงอย่างนอบน้อมนี่คือสาเหตุที่ไม้ลงทุนลงแรงส่งคนไปเฝ้าเนินราชสีห์เอาไว้แม้จะเป็นเพียงบอสระดับธรรมดาแต่เวทมนตร์สายฟ้าที่มันมีนั้นก็คุ้มค่ากับการลงแรงจริง ๆหากไม่ใช่เพราะวันนี้มีแขกที่จะเข้าร่วมการประมูลมาชมสินค้าละก็กิลด์อัศวินนภาคงส่งคนไปคุ้มกันเนินราชสีห์มากกว่านี้แล้วแน่ๆ แต่บอสก็พึ่งตายไปได้แค่ 2 วัน หากไม่ดวงดีจริง ๆบอสก็ไม่เกิดเร็วขนาดนี้หรอก

     

                    .

                   

                    .

                   

                    “ฆ่าตัวตายซะ”อีกด้านหนึ่งที่หน้าเนินราชสีห์หลังจากกวีกับอรุณแยกไปคุยกันจนได้ข้อสรุปแล้วอรุณก็เดินกลับมาหาลูกน้องของตนเองก่อนจะออกคำสั่งแปลก ๆไปเสียอย่างนั้น

     

                    “อะไรนะลูกพี่”คนของอรุณหันไปมองทางอรุณด้วยท่าทีงุนงงทำไมได้ข้อสรุปออกมาแบบนั้นล่ะ

     

                    “ก็ไม่เห็นแปลกพี่เมฆบุกมาด้วยตัวเองพวกเราแค่นี้สู้ไม่ไหวหรอกพอตายพวกเราก็รายงานไปว่ามีผู้บุกรุกเข้ามาในเนินราชสีห์แต่แค่ส่งข้อความไปที่เพจแจ้งปัญหาทั่วไปของกิลด์เท่านั้น”อรุณตอบพลางถอดอุปกรณ์สวมใส่ของตนเองออกทั้งหมดเพจแจ้งปัญหาทั่วไปของกิลด์นั้นเป็นเพจสำหรับรับเรื่องต่าง ๆจากลูกกิลด์แน่นอนว่ามันตอบช้าสุด ๆเลย

     

                    “เอ่อ....”พวกลูกน้องของอรุณมองไปทางลูกพี่ของตนด้วยท่าทีอึ้งๆก่อนจะเริ่มถอดไปเทมของตัวเองออกเช่นเดียวกันพวกเขาเป็นคนที่ติดตามอรุณเข้ามาทำงาน ไม่ได้ซื่อสัตย์กับกิลด์อัศวินนภาแต่อย่างไรในเมื่อลูกพี่เลือกทางนี้พวกเขาก็จะเลือกทางนี้เช่นเดียวกัน

     

                    “โดนพี่เมฆฆ่าตายก็ไม่ถือว่าแย่อะไรนะ”อรุณว่าพลางกำหมัดต่อยใส่เมฆทันทีการโจมตีผู้เล่นคนอื่นก่อนจะทำให้ผู้เล่นคนนั้น ๆสวนกลับมาได้โดยไม่ติดโทษอะไรทำให้เหล่าลูกน้องของอรุณเดินกันมาสะกิดเมฆกันคนละทีสองทีเพื่อยอมตายตามข้อตกลง

     

                    เปรี้ยง!!

     

                    แม้จะเลเวลสูง แต่เมื่อไม่มีพลังป้องกันจากอุปกรณ์สวมใส่แถมเจ้าตัวยังไม่หลบการโจมตีเลยอีกต่างหากทำให้พวกอรุณโดนเมฆฆ่าตายทีละคนๆอย่างรวดเร็ว

     

                    “นี่ไปตกลงอะไรกับเจ้านั่นกันแน่”เมฆถามพลางมองแสงสีขาวที่จางหายไปตรงหน้าถึงกับยอมเสียเลเวลขนาดนี้กวียื่นข้อเสนออะไรให้อรุณกันแน่

     

                    “ความลับ”กวีตอบพลางยิ้มออกมาด้วยท่าทีสบายๆ เท่านี้ก็ไม่มีใครเข้ามาขวางพวกกวีแล้ว ขอเพียงหาบอสให้เจอและฆ่ามันก็เท่านั้นแต่...การหาบอสให้เจอนั้นก็ต้องพึ่งดวงเป็นอย่างมากแถมการจะฆ่ามันแล้วได้ไอเทมเลยนั้นก็ยิ่งยากเข้าไปใหญ่หากไม่กักพื้นที่แล้วครองบอสเอาไว้คนเดียวอย่างกิลด์อัศวินนภาละก็โอกาสจะได้มันน้อยมากๆเลยนะ

     

                    “ไอช่าเราจะไปตรงไหนดี”กวีถามไปทางไอช่าทันทีที่เดินเข้ามาในเขตเนินราชสีห์อย่างที่บอกตอนนี้กิลด์อัศวินนภาติดธุระเรื่องงานประมูลที่กำลังจะมาถึงจำนวนคนเฝ้าเลยน้อยกว่าปกติมาก

     

                    “ไอช่าอยากลองไปบนชะง่อนผานั่นดู”ไอช่าตอบพลางชี้ไปบนชะง่อนผาด้วยท่าทีตื่นเต้นแน่นอนว่ากวีก็ไม่ขัดใจเธออยู่แล้ว

     

                    “ทำไมให้น้องไอช่านำทางล่ะครับ”เจที่เดินอยู่ระยะเดียวกันกับเมฆถามออกไปด้วยท่าทีสงสัยปกติกวีจะเป็นคนนำทางเสียมากกว่าแต่คราวนี้ทำไมถึงถามไอช่าล่ะทั้ง ๆที่เวลามีไม่มากไม่ใช่เหรอ

     

                    “เพราะเธอคือเทพีแห่งโชคของพวกเราไงล่ะ”เมฆตอบด้วยใบหน้าเรียบนิ่งเป็นอย่างมากแต่คำตอบของเมฆนั้นกลับทำให้เจงุนงงเข้าไปใหญ่

     

                    ตุบ....

     

                    เดินเข้าไปใกล้ชะง่อนผาเท่าไหร่ก็ยิ่งเข้ากลางดงมอนสเตอร์เท่านั้นไม่นานเบื้องหน้าของกวีก็มีมอนสเตอร์เจ้าถิ่นอย่างกระต่ายเขาเดียวเข้ามาขวางจนได้พวกมันเป็นมอนสเตอร์เลเวล 24 ที่มีการโจมตีหลักเป็นท่าพุ่งเอาเขาชนแน่นอนว่าสำหรับพวกกวีที่ตอนนี้เลเวล 20และมักจะสู้กับมอนสเตอร์เกินระดับเลเวลของตัวเองเสมอนั้น กระต่ายเหล่านี้ดูไม่น่ากลัวเสียเท่าไหร่เลยเพียงแต่ว่า…

     

                    “พี่กวี เราไม่ฆ่ามันไม่ได้เหรอพวกมันน่ารักมากเลย”ไอช่าถามพลางชี้ไปทางพวกกระต่ายที่กระโดดดุ๊ก ๆเข้ามายืนตรงหน้าพวกกวีพวกมันเป็นกระต่ายที่ใหญ่กว่าปกติไม่มากมันเลยดูเหมือนกระต่ายป่าทั่วไปที่ทั้งน่ารักและขนฟูไปทั้งตัวแถมดูเหมือนไม่ใช่ไอช่าแค่คนเดียวที่ไม่อยากฆ่าพวกกระต่ายท่าทางดาบของมีนเองก็ชักไม่ค่อยออกเสียอย่างนั้น

     

                    “ถ้าไม่ฆ่าละก็พวกมันจะเป็นฝ่ายฆ่าเรานะเจ้าพวกนี้โจมตีผู้เล่นก่อนด้วยสิ”กวียิ้มเจื่อน ๆออกมาพลางเดินไปหลบข้างหลังเจถึงหน้าตาจะน่ารักแต่เจ้าพวกนี้มากันหลายตัวแถมยังเป็นฝ่ายโจมตีผู้เล่นก่อนอีกด้วย

     

                    “เอ๊ะโจมตีก่อน”เจอึ้งไปพักหนึ่งก่อนจะมองไปทางกระต่ายที่อยู่ข้างหน้าตนเองตอนแรกเห็นมันวิ่งดุ๊ก ๆเข้ามานึกว่าเข้ามาดูเฉย ๆเสียอีกถ้ามันเป็นฝ่ายโจมตีก่อนละก็หมายความว่าพวกมันวิ่งเข้ามา...

     

                    เปรี้ยง!!

     

                    .

                   

                    .              

                   

                    “หัวหน้าแย่แล้วครับ”อีกฝั่งทางด้านของกิลด์อัศวินนภาลูกน้องคนหนึ่งของกิลด์ก็พลันวิ่งเข้าไปหาหัวหน้ากิลด์อย่างเร่งด่วนทันทีแต่เพราะตอนนี้หัวหน้ากิลด์กำลังรับรองแขกอยู่ก็เลยเข้าพบไม่ได้มาสักพักแล้ว

     

                    “มีอะไร”ไม้หัวหน้ากิลด์อัศวินนภาถามพลางมองไปทางลูกน้องของตนเองด้วยท่าทีตำหนิเห็นเจ้านี่พยายามเข้ามาหลายครั้งแล้วหากไปรบกวนแขกเข้าจนท่านไม่ยอมมาร่วมงานประมูลจะทำไง

     

                    “มีคนบุกเข้าไปในเนินราชสีห์ครับแถมคนที่มาดูเหมือนจะเป็นจอมดาบอันดับหนึ่งอย่างเมฆด้วยครับ”พอได้ยินรายงาน ไม้ก็ชะงักไปทันทีจอมดาบอันดับ 1 อย่างเมฆมาทำอะไรที่นี่ หรือว่าความลับจะแตกแล้วไม่สิเวลาบอสเกิดมันยังไม่ควรมาถึงนี่นา แถมเมฆก็ไม่ได้เล่นสายเวทอีกด้วย

     

                    “มีใครมากับเมฆอีกหรือเปล่า”ไม้ถามด้วยท่าทีสงสัยชื่อของกวีที่ประกาศออกไปทั่วโลกนั้นสร้างความแคลงใจให้กับเหล่าผู้เล่นมือเก่าอย่างมากการที่เมฆจอมดาบอันดับ 1 ซึ่งเคยเห็นคนของกวีเคลื่อนไหวแปลก ๆแบบนี้ย่อมทำให้ไม้ไม่สบายใจเสียเท่าไหร่

     

                    “ดูเหมือนจะมากันเป็นปาร์ตี้ครับดูเหมือนในนั้นจะมีคุณไอช่าด้วย”ลูกน้องของไม้ตอบพลางด้วยท่าทีกลืนไม่เข้าคายไม่ออกแม้ผู้เล่นยุคใหม่จะรู้จักไอช่าในฐานะไอดอลชื่อดังแต่ผู้เล่นยุคเก่ากลับรู้จักเธอในอีกชื่อหนึ่ง

     

                    “เทพีแห่งโชคนะเหรอ.....เร็วเข้าส่งคนไปขวางเอาไว้เร็วเข้า”ทันทีที่ได้ทราบว่าคนที่มาด้วยคือไอช่าท่าทีของไม้ก็เปลี่ยนไปทันที อย่างน้อยถ้าโชคดีก็อาจจะขวางพวกเมฆเอาไว้ทันไม่สิจะพึ่งโชคไม่ได้ตั้งแต่มีไอช่าอยู่อีกฝั่งพวกตนก็เลิกหวังพึ่งโชคไปได้เลย