สายลมไม่สิ้นชื่อข้า(名隨風在)

ตอนที่ 10 (ภาค 2): ศึกเปิดม่านสงครามข้ามแคว้น

“เมื่อขอบเขตของแผ่นดินกลายเป็นลวดลายบนกระดาษ

สิ่งที่ตัดสินว่าใครจะอยู่รอด…มิใช่เส้นเขตแดน แต่คือผู้ที่กล้าเหยียบมันข้ามไปก่อน”

วันประกาศศึก — เสียงที่แผ่นดินสะท้อนกลับ

ราชสภาหลันชิงส่งคำประกาศอย่างเป็นทางการฉบับแรกในรอบ 16 ปี

“แคว้นจงจิ่น และแคว้นฉู่หลัว ได้รวมพันธมิตรเงา

แทรกแซงเขตแดนของหลันชิงทางตะวันตกเฉียงเหนือและตะวันออก

เห็นสมควร…เปิดศึกตอบโต้ และเคลื่อนทัพข้ามแดนอย่างเป็นทางการ

โดยผู้บัญชาการศึกครั้งนี้ คือขุนศึกเฟิงหมิง แห่งขอบฟ้าคราม”

เสียงแห่งคำประกาศมิใช่เพียงสั่งการ

แต่มันคือการเปลี่ยนโฉมหน้าสงครามของทั้ง 15 แคว้น

เพราะครั้งนี้…หลันชิงจะเป็นฝ่ายรุกเต็มตัวต่อสองแคว้นใหญ่

และทัพที่นำหน้าไม่ใช่กองทัพหลวง

หากเป็น “กองกำลังที่เติบโตขึ้นจากศรัทธาของคนเล็ก ๆ”

การรวมทัพครั้งใหญ่ — กำเนิด ‘แนวร่วมขอบฟ้า’

เฟิงหมิงเรียกประชุมแม่ทัพในสนาม

กระโจมบัญชาการกลางถูกตั้งไว้ใจกลางที่ราบระหว่างหลันชิงกับแคว้นจงจิ่น

ภาพเบื้องหน้าคือทัพรวมกว่า 20,000 นาย

ประกอบด้วย:

เฟิงหมิงยืนหน้ากระดานสนาม

แสงแดดกระทบดาบที่ห้อยข้างเอว

เขามิได้ใส่เกราะทองหรือผ้าคลุมหรู

แต่ใส่เพียงชุดทหารที่เปื้อนฝุ่นสงคราม

“เราคือทัพที่ไม่ได้ถูกก่อจากตราประทับ…

แต่จากคนที่รู้ว่า

หากไม่ยกดาบเสียบัดนี้ วันหน้าอาจไม่มีใครยกได้อีก”

เขาเงยหน้าขึ้นมองไปยังพรมแดนตรงหน้า

“วันนี้…เราจะไม่ขอเส้นเขตแดน

แต่จะ ‘เขียนใหม่’ ด้วยปลายเท้าของพวกเราเอง!”

เสียงโห่ร้องดังก้องไปถึงผืนฟ้า

ธงของแต่ละกองโบกไหว แต่ไม่มีผืนใดเด่นเท่าผืนฟ้าครามของเฟิงหมิงที่ปักอยู่ใจกลางสนาม

กลศึกรุกสองด้าน — แผน ‘แตกกลางรุกหนัก’

เฟิงหมิงวางกลยุทธ์โดยอิงจากข้อมูลของโม่เฉินและรายงานภาคสนามของซูเหวิน

แผนที่ถูกขึงกลางกระโจม ระบุชัดเจนว่า…

แคว้นจงจิ่นมีป้อมชายแดนชื่อ “ฉางหมิง” ที่มีกำแพงหินแน่นหนา

แคว้นฉู่หลัวมี “หุบปักษาแดง” ซึ่งควบคุมเส้นทางเสบียงและม้าเร็วทั้งหมด

เป้าหมายของเฟิงหมิงคือ ‘ไม่ตีพร้อมกัน’ แต่ ‘ตีให้ศัตรูคิดว่าเขาตีพร้อมกัน’

—

กลศึก “แตกกลางรุกหนัก” ประกอบด้วย 3 แกนหลัก:

คืนก่อนเคลื่อนพล — ความเคลื่อนไหวจากพันธมิตรเงา

ขณะทุกอย่างกำลังดำเนินตามแผน

สารด่วนจากโม่เฉินถูกส่งมาถึงมือเฟิงหมิง

เพียงประโยคเดียว:

“ขุนศึกจิ้นหมิง กำลังเจรจากับฉู่หลัวลับหลังเรา”

เฟิงหมิงนิ่งเงียบ

เจียงหลงขบฟันแน่น

“หมายความว่า…พวกเขาจะถอนตัวจากพันธมิตรเรา?”

ลั่วเฉิงวางกระบอกไม้ลงบนแผนที่

“ถ้าเป็นจริง…ศัตรูที่อยู่ข้างหลังเราจะเริ่มขยับทันที

และเรา…จะถูกล้อมจากสามด้านโดยไม่รู้ตัว”

การตัดสินใจที่เปลี่ยนแผ่นดิน

เฟิงหมิงเงยหน้าขึ้น

มองแสงคบไฟที่สะท้อนในตาขุนพลของตน

“ถ้าพวกเขาจะหักหลังในเงา…ข้าจะทำลายมันในแสง”

เขาตัดสินใจเพิ่มแผนที่สี่

กลศึก “ตัดเสียงสะท้อน” — การเข้าโจมตีจุดรวมของการเจรจาแทนการตีแนวทัพ

เฟิงหมิงจะนำกองทัพขนาดเล็กเข้ายึด “ป้อมผานหลัว”

ที่ใช้เป็นสถานที่เจรจาลับระหว่างพันธมิตรจิ้นหมิงกับฉู่หลัว

ป้อมผานหลัว — แดนเงาของการทรยศ

ยามสามคืนถัดมา

เฟิงหมิงนำทัพม้าเบา 800 นาย

พร้อมหน่วยลอบข่าวสารของซูเหวิน และหน่วยดาบไร้เสียงของเหยียนหลี

บุกเข้าสู่ป้อมผานหลัวก่อนการเจรจาจะเริ่ม

ป้อมผานหลัว มิใช่แนวรบ แต่คือ “สถานที่ต้องห้าม” ที่ไม่เคยมีทัพใดกล้าแตะ

เป็นสัญลักษณ์ของการเจรจาและสันติ…ในนาม

ทว่าคืนนั้น — มันคือเป้าหมาย

สายฟ้าฟาดกลางหอคำมั่น

ขณะเหล่าผู้แทนจิ้นหมิงและฉู่หลัวเพิ่งเข้าสู่ห้องเจรจาชั้นใน

เสียงเปลวไฟระเบิดก็ดังลั่นกลางค่าย

ธนูเพลิงของซูเหวินปักเข้าหลังคา

หอกม้าเบาของเจียงหลงซัดทะลุกำแพงไม้

เสียงดาบของเฟิงหมิงตัดผ่านม่าน

พร้อมประกาศกลางเงา

“ข้าคือเฟิงหมิงแห่งขอบฟ้าคราม

ข้ามิได้มาขอข้อตกลง

ข้ามาเผาสัญญาที่เกิดจากหลังคำโกหก!”

เสียงของเขากลบทุกเสียง

ก่อนจะปักธงขอบฟ้าครามไว้กลางหอคำมั่น

คำพูดที่เปลี่ยนขั้วสงคราม

ภายในห้องหลัก

ขุนศึกฉู่หลัวถึงกับหน้าถอดสี

ทูตจิ้นหมิงพยายามร้องขอเจรจา

แต่เฟิงหมิงกลับกล่าวเพียงประโยคเดียว

“เจรจา…เป็นของคนที่รักษาคำพูด

ข้าเจรจาได้กับศัตรู แต่ไม่ใช่กับคนที่ซ่อนดาบหลังเสียงหัวเราะ”

เขาสั่งถอนทัพกลับทันที

แต่ก่อนกลับ…เขาทิ้งถ้อยคำที่สะเทือนถึงสามแคว้น

“นับแต่วันนี้

ทัพขอบฟ้าครามจะถือธงของศรัทธา ไม่ใช่สัญญา

ใครยืนข้างศรัทธา — เราจะปกป้อง

ใครยืนข้างผลประโยชน์ — เราจะไม่ยอมเดินข้างพวกมันอีกแม้ก้าวเดียว”

หลังศึก — การยอมรับโดยไม่ต้องรับรอง

แม้ราชสภาจะยังไม่ออกแถลงการณ์

แต่ข่าวการ “ทำลายข้อตกลงเงา” และ “ปิดเจรจาพันธมิตรทรยศ” ของเฟิงหมิง

แพร่สะพัดไปยังทุกแคว้น

คำเดียวที่เกิดขึ้นตามหลังชื่อเขา…

“ขุนศึกผู้กล้าสะบั้นเสียงเท็จ ด้วยคมดาบของความจริง”