ทะลุมิติต่างโลก? ข้าแค่อยากขายน้ำแข็งไส! อ่านฟรี 70 ตอน ( ภาค 1 )เท่านั้น

เช้าวันต่อมา บรรยากาศภายในร้านเป่าเป่า สาขา 2 เต็มไปด้วยความตึงเครียดที่แปลกประหลาด เสี่ยวเยี่ยน อดีตยอดสายลับที่บัดนี้กลายเป็นหัวหน้าคนตักท็อปปิ้งสายหวาน กำลังยืนรายงานข้อมูลลับที่นางไปสืบมาได้จากสมาคมพ่อค้าเมืองหลวงให้เสี่ยวเป่าฟังอย่างละเอียด

"เถ้าแก่เป่าเจ้าคะ ตอนนี้ประธานหงแห่งสมาคมพ่อค้ากำลังโกรธจัดจนแทบคลั่ง หลังจากที่ข้าไม่ส่งสัญญาณแจ้งความคืบหน้าเรื่องการวางเพลิงกลับไป แถมตอนนี้เขายังรู้แล้วว่าท่านสามารถผลิตน้ำแข็งบริสุทธิ์ได้เองโดยไม่ต้องพึ่งพาเหมืองหิมะทิศอุดรของเขา ประธานหงจึงสั่งการให้พ่อค้าในเครือทั้งหมดกว้านซื้อ ‘น้ำตาลทรายวิเศษ’ และ ‘ถั่วแดงหลวง’ จนหมดตลาดเมืองหลวง เพื่อตัดเส้นเลือดใหญ่ในการทำน้ำแข็งไสของท่านเจ้าค่ะ!"

เสี่ยวเป่าที่กำลังนั่งจิบชาไทยโบราณอยู่บนเก้าอี้ไม้ไผ่เย็นเลิกคิ้วขึ้น "อ๋อ... เล่นมุกกว้านซื้อวัตถุดิบตัดราคากันงั้นเหรอ? ช่างเป็นแผนการที่โบราณสมชื่อยุคจริงๆ" ชายหนุ่มยิ้มกริ่มอย่างผู้เหนือกว่า แกไม่เดือดร้อนเลยสักนิด เพราะน้ำตาลและถั่วแดงเกรดพรีเมียมส่วนใหญ่ แกกดสั่งซื้อจากระบบของหวานสะท้านภพได้โดยตรง แถมยังสดใหม่และหอมหวานกว่าของในตลาดโลกนี้หลายเท่า

"แต่เถ้าแก่เจ้าคะ สิ่งที่น่ากลัวที่สุดไม่ใช่เรื่องวัตถุดิบ" เสี่ยวเยี่ยนเอ่ยเสียงกระซิบ ใบหน้าเคร่งเครียดขึ้น "ประธานหงได้ยื่นฎีกาต่อราชสำนัก โดยอ้างว่าร้านของท่านลักลอบใช้ค่ายกลเหมันต์เถื่อนที่ไม่ได้ขึ้นทะเบียน และทำลายกลไกราคาตลาดน้ำแข็งหลวง วันนี้ในช่วงบ่าย เจ้าหน้าที่จากกรมพาณิชย์หลวงพร้อมกับกองกำลังทหารจะมาสั่งปิดร้านของท่านเจ้าค่ะ!"

"หนอย! ไอ้แก่หงนั่นมันหน้าด้านเกินไปแล้ว!" ถังป้า ที่ยืนฟังอยู่ข้างๆ ทุบโต๊ะดังปังจนไม้ไผ่แทบหัก "เถ้าแก่เป่า ให้ข้าพาแก๊งเสือทมิฬไปถล่มบ้านมันคืนนี้เลยไหมขอรับ! ข้อหารังแกพ่อค้าผู้ซื่อสัตย์!"

"ใจเย็นๆ ถังป้า เราเป็นพ่อค้าสายสันติภาพ ไม่เน้นใช้กำลัง" เสี่ยวเป่าโบกมือห้ามพลางยิ้มเจ้าเล่ห์ดวงตาทอประกายวิบวับ "ในเมื่อมันอยากใช้กฎหมายหลวงมาเล่นงานข้า... ข้าก็มี ‘แบ็คกราวด์’ ระดับราชวงศ์คอยหนุนหลังอยู่เหมือนกัน เสี่ยวเยี่ยน! ไปส่งข่าวให้ท่านอ๋องเก้าทราบ บอกว่าวันนี้ร้านเราจะทำ ‘บิงซูชาไทยถ้วยยักษ์พิเศษ’ ถวาย แต่อาจจะเป็นถ้วยสุดท้ายเพราะร้านกำลังจะถูกปิด!"

เสี่ยวเยี่ยนตาโตทันที นางเข้าใจแผนการตลบหลังอันชาญฉลาดของเถ้าแก่ในพริบตา "รับทราบเจ้าค่ะเถ้าแก่! ข้าจะรีบไปเดี๋ยวนี้!" นางใช้วิชาตัวเบาพุ่งทะยานร่างหายไปกับสายลมทันที