ตอนที่ 25 ฝันหวานฉ่ำกาม (1)
“อะ...อาจารย์เชน!?”
เจนอุทานเสียงหลง ดวงตาเบิกกว้างด้วยความใเมื่อเห็นเชนที่นั่งสวมเสื้อกาวน์อยู่ตรงหน้า
“นี่มันเกิดอะไรขึ้นคะ? ทำไมอาจารย์มาอยู่ที่นี่...แล้วทำไมแต่งตัวแบบนี้?”
เชนแสร้งทำหน้าฉงน เลิกคิ้วสูงมองเธอผ่านแว่นสายตากรอบบางที่เสกขึ้นมาเพิ่มความน่าเชื่อถือ
“อาจารย์เชน? คุณพูดถึงใครครับคุณเจน?”
เชนเอ่ยเสียงนุ่มทุ้ม รอยยิ้มละมุนระบายเต็มใบหน้า
“เรียกผมว่า 'หมอเชน' ดีกว่านะครับ...แล้วมันก็ไม่ได้มีอะไรน่าใเลยนี่ครับ ก็คุณเจนรู้สึกไม่สบาย บ่นว่าพักผ่อนน้อย สุขภาพย่ำแย่ ก็เลยนัดมาให้หมอตรวจร่างกายอย่างละเอียดไงครับ จำไม่ได้เหรอ?”
คำพูดที่ดูเป็เหตุเป็ผล ผสมกับพลังอำนาจของอาคมในผ้าปิดตาที่ครอบงำความฝันของเธออยู่ ทำให้ความทรงจำและความคิดของเจนเริ่มสับสนปนเป
“อย่างนั้น...เหรอคะ?”
เจนพึมพำกับตัวเอง มือยกขึ้นกุมขมับ
“เจน...เจนมาหาหมอเหรอ…”
“ใช่ครับ…”
เชนตอบรับเสียงหนักแน่น
“งั้นเรามาเริ่มตรวจกันเลยดีกว่า จะได้รู้ว่าข้างในตัวคุณ...มีอะไรผิดปกติตรงไหนบ้างหรือเปล่า”
สายตาของ "หมอเชน" ไม่ได้มองที่ใบหน้าของคนไข้ แต่มันกำลังกวาดไล่มองสำรวจเรือนร่างของเจนอย่างหื่นกระหายและจาบจ้วง
ในความฝันนี้ เจนสวมชุดคนไข้แบบกระโปรงสีชมพูอ่อน เนื้อผ้าของมันช่างบางเบาและลื่นพลิ้วแนบไปกับลำตัว ยามที่เธอขยับตัว ผ้าบาง ๆ นั้นก็ลู่ไปตามส่วนโค้งเว้าของสรีระ เผยให้เห็นสัดส่วนได้อย่างทะลุปรุโปร่ง
และที่สำคัญ...ภายใต้ชุดคนไข้ตัวบางนั้น เธอไม่ได้สวมชุดชั้นในเลยแม้แต่ชิ้นเดียว
ยอดอกสีหวานดันเนื้อผ้าออกมาอย่างเด่นชัด ยามที่เธอหายใจแรงด้วยความสับสน หน้าอกอวบอิ่มก็กระเพื่อมไหวล้อสายตาหมอหนุ่ม ส่วนชายกระโปรงที่สั้นเหนือเข่า เวลานั่งอยู่บนเก้าอี้ มันก็รั้งขึ้นสูงจนเกือบจะเห็นจุดซ่อนเร้นที่ไร้ปราการป้องกัน
แม้ใจจริงจะยังสับสนและระแวง แต่ความสมจริงของความฝัน บวกกับความเหนื่อยล้าทางจิตใจที่เจนมีอยู่ทุนเดิม ทำให้เธอเผลอคล้อยตามสถานการณ์ตรงหน้าอย่างง่ายดาย
“โอเคค่ะ...อาจา...เอ่อ ไม่สิ...คุณหมอเชน”
เจนพยักหน้ายอมรับบทบาทคนไข้ในที่สุด
เชนยิ้มกริ่มอย่างพึงพอใจ
“งั้นหมอขอฟังเสียงหัวใจหน่อยนะ”
เขาหยิบหูฟังแพทย์ที่คล้องคออยู่ออกมาสวมที่หู ปรับท่าทีให้ดูขึงขัง แล้วขยับเก้าอี้เลื่อนเข้าไปใกล้เธอจนเข่าชนกัน
“ขออนุญาตนะครับ…”
เชนยื่นมือออกไป จับส่วนแป้นรับเสียงที่เป็โลหะเย็นเฉียบ แนบลงไปที่อกข้างซ้ายของเจน
“อุ๊ย!”
เจนสะดุ้งเบา ๆ เมื่อโลหะเย็นจัดััโดนยอดอกของเธอเต็ม ๆ แม้จะมีผ้ากั้นอยู่แต่มันบางจนเหมือนไม่ได้ใส่อะไร ความเย็นนั้นตัดกับความอุ่นของผิวกาย ทำให้เธอรู้สึกเสียววาบที่ปลายถันอย่างมาก
เชนแกล้งทำเป็ไม่สนใจอาการสะดุ้งของเธอ เขากดแป้นหูฟังลงไปแรง ๆ จนหน้าอกเธอยุบลงตามแรงมือ แล้วขยับวนไปมา...กดเข้า... กดออก...เน้นย้ำที่ยอดอกที่กำลังชูชัน
“อื้มม…อาา”
เจนเผลอครางออกมา หน้าเริ่มแดง หัวใจเต้นแรงผิดจังหวะเพราะััที่รุกรานนั้น
เชนเงยหน้าขึ้นมองเธอ ขมวดคิ้วเล็กน้อยเหมือนเจอปัญหา
“ฟังได้ไม่ค่อยชัดเลยครับคุณเจน…”
เชนถอนหายใจเบา ๆ เคาะนิ้วที่หูฟัง
“สงสัยชุดมันจะหนาไป เสียงหัวใจคุณเต้นเบามาก หมอแยกไม่ออกเลย”
เขาจ้องตาเธอ ั์ตาสีเข้มฉายแววสั่งการที่ไม่อาจปฏิเสธได้
“งั้น...รบกวนคุณเจนช่วย 'ถอดชุด' ออกให้หมอหน่อยได้ไหมครับ?”
33
