ดอกบัวในสายลม

แสงตะวันยามเที่ยงสาดส่องผ่านหน้าต่างบานใหญ่เข้ามาในห้องนอนที่หรูหราของแม่ทัพใหญ่หลี่เหวิน ปลุกสองสาวงามที่นอนเปลือยกายอยู่ในอ้อมกอดของเขาให้ตื่นขึ้น หลิวเสี่ยวเหมยและเฉินเหมยลี่ขยับตัวอย่างเกียจคร้าน ความเจ็บปวดรวดร้าวจากการถูกปรนเปรออย่างหนักหน่วงตลอดทั้งคืนยังคงหลงเหลืออยู่ทั่วทุกอณูของร่างกาย แต่ในขณะเดียวกัน ความรู้สึกอิ่มเอมและสุขสมอย่างที่ไม่เคยพบพานมาก่อนก็แผ่ซ่านไปทั่วทั้งกายและใจของพวกนาง

หลิวเสี่ยวเหมยลืมตาขึ้นช้าๆ ภาพแรกที่เห็นคือแผงอกที่แข็งแกร่งและเต็มไปด้วยมัดกล้ามของหลี่เหวินที่ยังคงหลับสนิท ใบหน้าของเขาในยามหลับดูสงบนิ่งและหล่อเหลาไร้ที่ติ ช่างแตกต่างจากอสูรร้ายที่ดุดันและกระหายในยามค่ำคืนโดยสิ้นเชิง นางซบใบหน้าลงกับแผงอกของเขา สูดดมกลิ่นกายบุรุษที่ทำให้นางหลงใหลจนถอนตัวไม่ขึ้น ความรู้สึกผิดบาปต่อสามีที่แท้จริงได้เลือนหายไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงความภักดีต่อบุรุษผู้แข็งแกร่งที่ได้ครอบครองร่างกายนางอย่างสมบูรณ์ผู้นี้เท่านั้น

เฉินเหมยลี่ที่นอนอยู่อีกด้านหนึ่งก็ตื่นขึ้นมาในสภาพที่ไม่ต่างกัน นางลูบไล้แขนที่แข็งแกร่งของหลี่เหวินที่โอบกอดนางไว้อย่างแผ่วเบา ความใหญ่โตและแข็งแกร่งของเขาที่นางได้สัมผัสเมื่อคืนยังคงตราตรึงอยู่ในความทรงจำ นางไม่เคยคิดฝันมาก่อนว่าจะได้พบกับบุรุษที่สมบูรณ์แบบเช่นนี้ พี่ชายของนางช่างดูอ่อนแอและไร้ค่าไปเลยเมื่อเทียบกับท่านแม่ทัพใหญ่ผู้นี้

หลี่เหวินลืมตาขึ้นช้าๆ ราวกับสิงโตที่เพิ่งตื่นจากการจำศีล เขายิ้มอย่างพึงพอใจเมื่อเห็นสองสาวงามนอนอยู่ในอ้อมแขนของเขา

"ตื่นแล้วหรือ... เหนียงจื่อทั้งสองของข้า" เขากระซิบเสียงทุ้ม แล้วก้มลงจูบหน้าผากของทั้งสองนางอย่างอ่อนโยน

"พวกข้าตื่นสายแล้ว... เซียงกง" สองสาวตอบอย่างอายๆ พร้อมกันอย่างนอบน้อม

"วันนี้ข้ามีเรื่องสนุกๆ ให้พวกเจ้าทำ" หลี่เหวินกล่าวพร้อมกับรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ "ในฐานะภรรยาของแม่ทัพใหญ่ เจ้าจะต้องติดตามข้าไปทุกที่... แม้แต่ในที่ที่คนธรรมดาไม่สามารถเข้าไปได้"

คำพูดของเขากระตุ้นความตื่นเต้นในใจของสองสาวงาม พวกนางมองหน้ากันอย่างรู้ความหมาย การผจญภัยที่น่าตื่นเต้นกำลังจะเริ่มต้นขึ้นแล้ว

## หอพำนักเมฆา: การเสี่ยงครั้งแรก

สถานที่แรกที่หลี่เหวินพาพวกนางไปคือ "หอพำนักเมฆา" สโมสรส่วนตัวสุดหรูใจกลางเมืองหลวงที่สงวนไว้สำหรับเชื้อพระวงศ์และขุนนางชั้นสูงเท่านั้น สถานที่แห่งนี้ขึ้นชื่อเรื่องความหรูหรา ความเป็นส่วนตัว และบ่อน้ำพุร้อนชั้นเลิศที่กล่าวกันว่ามีสรรพคุณในการบำรุงผิวพรรณและฟื้นฟูกำลังวังชา

หลี่เหวินในชุดแม่ทัพเต็มยศเดินนำสองสาวงามที่แต่งกายด้วยชุดผ้าไหมราคาแพงเข้ามาในหอพำนักเมฆาอย่างสง่างาม หลิวเสี่ยวเหมยที่รับบทเป็นภรรยาเอกเดินเคียงข้างเขาอย่างเป็นทางการ ในขณะที่เฉินเหมยลี่เดินเคียงข้างในฐานะภรรยารอง ทุกสายตาของแขกเหรื่อในที่นั้นต่างจับจ้องมาที่พวกเขาด้วยความชื่นชมและอิจฉา ไม่มีใครเอะใจเลยว่าสตรีที่งดงามราวกับเทพธิดาทั้งสองนี้หาใช่ภรรยาที่แท้จริงของท่านแม่ทัพไม่

"ท่านแม่ทัพหลี่ ไม่ได้พบกันนานเลยนะขอรับ" เสียงทักทายดังขึ้นจากขุนนางเฒ่าผู้หนึ่งที่กำลังแช่น้ำอยู่ในบ่อรวม "ท่านช่างโชคดีเสียจริงที่มีภรรยางดงามถึงเพียงนี้"

"ท่านก็ชมเกินไป" หลี่เหวินตอบอย่างถ่อมตน แต่แววตาเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ "ข้าได้จองบ่อส่วนตัวไว้แล้ว ขอตัวก่อนนะขอรับ"

เขาพาสองสาวไปยังบ่อส่วนตัวที่ตั้งอยู่ด้านในสุดของหอพำนัก บ่อแห่งนี้ถูกสร้างขึ้นอย่างงดงามท่ามกลางสวนหินที่จัดแต่งอย่างสวยงาม มีฉากกั้นไม้ไผ่ที่แกะสลักอย่างประณีตล้อมรอบเพื่อความเป็นส่วนตัว ไอน้ำร้อนที่ลอยกรุ่นขึ้นมาผสมกับกลิ่นหอมของดอกไม้นานาพรรณสร้างบรรยากาศที่ผ่อนคลายและโรแมนติกอย่างยิ่ง

แต่ความเสี่ยงก็คือ บ่อส่วนตัวนี้อยู่ติดกับบ่อรวมของเหล่าขุนนางชั้นผู้ใหญ่ มีเพียงฉากกั้นไม้ไผ่บางๆ เท่านั้นที่แบ่งเขตแดน หากส่งเสียงดังเกินไปหรือมีพิรุธแม้เพียงเล็กน้อย ก็อาจถูกจับได้อย่างง่ายดาย

"ถอดเสื้อผ้าออกสิ" หลี่เหวินสั่งเสียงเรียบหลังจากที่บ่าวรับใช้นำเครื่องดื่มและผลไม้เข้ามาให้แล้วออกไป "เราจะมาสนุกกันในที่ที่เต็มไปด้วยสายตาของคนใหญ่คนโตกัน"

สองสาวมองหน้ากันด้วยความตื่นเต้นระคนหวาดหวั่น พวกนางค่อยๆ เปลื้องอาภรณ์ออกทีละชิ้น เผยให้เห็นเรือนร่างที่ขาวผ่องและงดงามภายใต้แสงแดดอ่อนๆ ที่ส่องผ่านช่องว่างของฉากกั้นไม้ไผ่เข้ามา แล้วก้าวลงไปในบ่อน้ำร้อนอย่างช้าๆ

หลี่เหวินก้าวตามลงไป ท่อนเนื้อที่แข็งแกร่งของเขาตั้งตระหง่านชูชันขึ้นมาท้าทายสายน้ำอุ่น เขาดึงหลิวเสี่ยวเหมยเข้ามาจูบอย่างดูดดื่ม ลิ้นร้อนๆ สอดเข้าไปในปากของนางอย่างเร่าร้อน ขณะเดียวกันมือของเขาก็ลูบไล้ไปทั่วเรือนร่างของนางอย่างจาบจ้วง บีบเคล้นทรวงอกอวบอิ่มของนางอย่างเมามัน

"อื้อ... เซียงกง... ข้าอยากได้ท่าน... แต่ที่นี่..." หลิวเสี่ยวเหมยครางในลำคอ นางพยายามกลั้นเสียงอย่างสุดความสามารถ เพราะได้ยินเสียงพูดคุยของเหล่าขุนนางดังมาจากบ่อข้างๆ อย่างชัดเจน ความรู้สึกตื่นเต้นที่ได้เสพสุขในสถานการณ์ที่เสี่ยงอันตรายเช่นนี้ทำให้นางรู้สึกซาบซ่านไปทั่วทั้งร่าง

"นั่นแหละที่ทำให้มันน่าตื่นเต้น" หลี่เหวินกระซิบข้างหูนาง "เจ้าต้องเรียนรู้ที่จะเป็นภรรยาที่ดีของข้า... แม้ในสถานการณ์ที่เสี่ยงที่สุด"

หลี่เหวินพลิกร่างของนางให้หันหลังพิงกับขอบบ่อ แล้วสอดใส่ท่อนเนื้อที่ฝังมุกเข้าไปในช่องทางรักของนางอย่างรวดเร็วและเงียบเชียบที่สุด มุกทุกเม็ดเสียดสีกับผนังอ่อนนุ่มภายในอย่างรุนแรง แต่นางทำได้เพียงกัดริมฝีปากของตัวเองเพื่อไม่ให้เสียงครางเล็ดลอดออกมา

"อ๊า... อ๊า... เซียงกง... มันใหญ่เกินไป... ข้าจะทนไม่ไหว" หลิวเสี่ยวเหมยกระซิบเสียงสั่น ร่างกายของนางสั่นสะเทือนเมื่อรู้สึกถึงมุกทุกเม็ดที่ขูดขีดจุดอ่อนไหวภายในนาง

เฉินเหมยลี่เข้ามาสมทบจากด้านหน้า นางก้มลงไปใช้ลิ้นปรนเปรอปุ่มกระสันของพี่สะใภ้อย่างรู้งาน ขณะเดียวกันก็ใช้มือข้างหนึ่งกอบกุมลูกอัณฑะของหลี่เหวินแล้วนวดคลึงอย่างชำนาญ

"อืม... เหมยลี่... เจ้าช่างเก่งกาจ... ปากของเจ้าอบอุ่นเหลือเกิน" หลี่เหวินครางเสียงทุ้ม ความเสียวซ่านจากการถูกปรนเปรอพร้อมกันทำให้เขาแทบจะควบคุมตัวเองไม่อยู่

"อ๊า... อ๊า... ข้าจะเสร็จแล้ว... แต่ข้าต้องกลั้นเสียง" หลิวเสี่ยวเหมยสั่นสะท้านไปทั้งร่าง นางซบหน้าลงกับอกของหลี่เหวินเพื่อกลั้นเสียงกรีดร้องแห่งความสุขสม นางรู้สึกเหมือนกำลังจะถึงจุดสุดยอด แต่ก็ต้องพยายามอดกลั้นไว้เพราะกลัวว่าคนอื่นจะได้ยิน

"ท่านแม่ทัพหลี่! ได้ยินว่าท่านเพิ่งกลับมาจากชายแดน คงจะเหนื่อยน่าดูนะขอรับ!" เสียงของขุนนางคนหนึ่งตะโกนข้ามฉากกั้นมา

หลี่เหวินชะงักไปครู่หนึ่ง เขาถอนหายใจเบาๆ แล้วตะโกนตอบกลับไป "ใช่ขอรับ! ข้าเลยต้องมาผ่อนคลายเสียหน่อย! น้ำที่นี่ดีจริงๆ!" เขาพูดพลางขยับสะโพกกระแทกกระทั้นเข้าใส่หลิวเสี่ยวเหมยอย่างเนิบนาบแต่หนักหน่วง

"ฮ่าๆๆ! ท่านต้องพาท่านผู้หญิงมาบ่อยๆ นะขอรับ! ผิวพรรณจะได้ผ่องใส!" ขุนนางคนนั้นกล่าวอย่างอารมณ์ดี

"แน่นอนขอรับ!" หลี่เหวินตอบกลับไป แล้วหันมากระซิบข้างหูหลิวเสี่ยวเหมย "ครางออกมาสิ... ที่รัก... ครางเบาๆ ให้ข้าได้ยินคนเดียว"

"อ๊า... เซียงกง... ข้า... ข้าอยากให้ท่านเติมเต็มข้า... แต่ข้ากลัวคนอื่นจะได้ยิน... อืม..." หลิวเสี่ยวเหมยพยักหน้าอย่างว่าง่าย นางปล่อยเสียงครางแผ่วเบาออกมาในลำคอ ขณะที่ร่างกายกระตุกอย่างรุนแรงและถึงจุดสุดยอดในที่สุด น้ำรักของนางทะลักออกมาผสมกับน้ำในบ่อจนขุ่นมัว

"ดีมาก... เจ้าเป็นภรรยาที่ดีของข้า" หลี่เหวินกระซิบชม แล้วจูบหน้าผากของนางอย่างอ่อนโยน

หลังจากนั้น หลี่เหวินก็เปลี่ยนเป้าหมายมาที่เฉินเหมยลี่ เขาอุ้มนางขึ้นมานั่งบนขอบบ่อ แล้วสอดใส่ท่อนเนื้อเข้าไปจากด้านหลังอย่างรวดเร็ว

"อ๊า! ท่านแม่ทัพ! มันใหญ่เกินไป... ข้าจะแตกแล้ว!" เฉินเหมยลี่กรีดร้องในใจ นางแอ่นสะโพกรับอย่างเร่าร้อน ในขณะที่หลิวเสี่ยวเหมยก็ก้มลงไปปรนเปรอเขาด้วยลิ้นที่ด้านหน้าอย่างไม่ยอมน้อยหน้า

"เหมยลี่... เจ้าช่างแน่นและอบอุ่น... ข้าชอบความรู้สึกนี้" หลี่เหวินกระซิบเสียงแหบพร่า "เจ้าทั้งสองช่างเป็นทีมที่ดีเหลือเกิน"

การร่วมรักอันเงียบเชียบแต่เร่าร้อนดำเนินต่อไปอีกพักใหญ่ จนกระทั่งทั้งสามคนหมดแรงและอ่อนระทวยไปตามๆ กัน พวกเขาแช่น้ำอยู่ในบ่ออีกครู่หนึ่งก่อนจะขึ้นไปแต่งตัวแล้วเดินทางไปยังสถานที่ต่อไป

## ค่ายทหาร: การทดสอบความภักดี

สถานที่ที่สองคือค่ายทหารของหลี่เหวินที่ตั้งอยู่นอกเมืองหลวง ที่นี่คือศูนย์บัญชาการของกองทัพที่แข็งแกร่งที่สุดในแผ่นดิน และเป็นที่ที่หลี่เหวินมีอำนาจเบ็ดเสร็จเด็ดขาดแต่เพียงผู้เดียว

เมื่อรถม้ามาถึงหน้าค่าย ทหารยามทุกคนต่างทำความเคารพอย่างแข็งขัน หลี่เหวินในชุดแม่ทัพเดินลงจากรถม้าอย่างสง่างาม ตามด้วยหลิวเสี่ยวเหมยและเฉินเหมยลี่ในชุดที่ทะมัดทะแมงขึ้น

"ท่านแม่ทัพ! มีเอกสารด่วนจากวังหลวงขอรับ!" รองแม่ทัพคนหนึ่งวิ่งเข้ามารายงาน

"เอาไปไว้ที่ห้องทำงานของข้า เดี๋ยวข้าจะตามเข้าไป" หลี่เหวินสั่งเสียงเรียบ แล้วหันไปพูดกับสองสาว "ตามข้ามา... ข้าจะให้พวกเจ้าดูว่าอำนาจที่แท้จริงของข้าเป็นอย่างไร"

เขาพาสองสาวเดินลัดเลาะไปตามทางเดินในค่ายทหาร ผ่านโรงฝึกที่เต็มไปด้วยทหารที่กำลังฝึกซ้อมอย่างขะมักเขม้น ผ่านโรงม้าที่ส่งกลิ่นสาบและเสียงร้องของม้าศึกนับพันตัว ทุกย่างก้าวของเขาเต็มไปด้วยความน่าเกรงขาม ทหารทุกคนที่เดินผ่านต่างก้มหัวให้เขาอย่างนอบน้อม

ในที่สุดเขาก็พาสองสาวมาถึงห้องทำงานส่วนตัวของเขาที่อยู่ด้านในสุดของค่าย ห้องทำงานแห่งนี้กว้างขวางและตกแต่งอย่างเรียบง่ายแต่แฝงไว้ด้วยอำนาจ โต๊ะทำงานขนาดใหญ่ที่ทำจากไม้เนื้อแข็งตั้งอยู่กลางห้อง บนผนังประดับด้วยแผนที่การรบและอาวุธต่างๆ

แต่สิ่งที่ทำให้สองสาวประหลาดใจที่สุดคือเตียงนอนขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่มุมหนึ่งของห้อง มันดูไม่เข้ากับบรรยากาศของห้องทำงานเลยแม้แต่น้อย

"นี่คือที่ที่ข้าใช้พักผ่อนเวลาที่เหนื่อยจากการทำงาน" หลี่เหวินกล่าวพร้อมกับรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ "และวันนี้... มันจะเป็นสนามรบแห่งใหม่ของเรา"

เขาล็อคประตูห้องทำงานอย่างแน่นหนา แล้วหันมาเผชิญหน้ากับสองสาวงามที่ยืนรออย่างใจจดใจจ่อ ความเสี่ยงของการถูกพบเห็นในที่แห่งนี้สูงกว่าที่หอพำนักเมฆาหลายเท่านัก เพราะอาจมีทหารเข้ามาได้ทุกเมื่อ แต่ความเสี่ยงนั้นกลับยิ่งกระตุ้นความปรารถนาของพวกเขาทั้งสามให้ลุกโชนขึ้นไปอีก

"มานี่สิ... เหนียงจื่อของข้า" หลี่เหวินกวักมือเรียก "มาแสดงความภักดีต่อแม่ทัพของเจ้าบนเตียงนอนของข้า"

"เซียงกง... ที่นี่เสี่ยงมาก... ถ้าทหารเข้ามาเห็น..." หลิวเสี่ยวเหมยกระซิบด้วยความกังวล แต่ดวงตาของนางเต็มไปด้วยความตื่นเต้น

"นั่นแหละที่ทำให้มันตื่นเต้น" หลี่เหวินตอบ "เจ้าต้องเรียนรู้ว่าการเป็นภรรยาของแม่ทัพใหญ่หมายความว่าอย่างไร... เจ้าต้องพร้อมที่จะรับใช้ข้าได้ทุกที่ ทุกเวลา"

สองสาวไม่รอช้า พวกนางรีบถอดเสื้อผ้าออกแล้วกระโจนขึ้นไปบนเตียง หลี่เหวินถอดเครื่องแบบแม่ทัพออกอย่างช้าๆ เผยให้เห็นร่างกายกำยำที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อที่แข็งแกร่งเป็นปึกๆ แผงอกกว้างและแขนที่แข็งแกร่งของเขาเป็นเครื่องพิสูจน์ถึงความแข็งแกร่งที่ไม่มีใครเทียบได้ เมื่อเขาถอดกางเกงออก ท่อนเนื้อที่ทั้งใหญ่โตและแข็งแกร่งราวกับกระบองเหล็กกล้าที่หล่อจากเตาหลอมก็ตั้งตระหง่านชี้ขึ้นฟ้าอย่างท้าทาย มุกเม็ดงามที่ฝังเรียงรายอยู่รอบลำสะท้อนแสงเป็นประกายวาววับในแสงแดดที่ส่องผ่านหน้าต่างเข้ามา

"ท่านแม่ทัพ... ข้าอยากได้ท่าน... อยากให้ท่านครอบครองข้าในที่ที่เต็มไปด้วยอำนาจของท่าน" เฉินเหมยลี่กระซิบเสียงสั่น

เขาเดินเข้าไปหาสองสาวบนเตียงอย่างช้าๆ ราวกับสิงโตที่กำลังเดินเข้าไปหาเหยื่อ "วันนี้... ข้าจะทำให้พวกเจ้าเข้าใจว่าการเป็นภรรยาของแม่ทัพใหญ่นั้นหมายความว่าอย่างไร... พวกเจ้าจะต้องพร้อมที่จะรับใช้ข้าได้ทุกที่ ทุกเวลา... แม้แต่ในที่ที่เต็มไปด้วยสายตาของทหารนับพันคน"

หลิวเสี่ยวเหมยและเฉินเหมยลี่มองหน้ากันด้วยความตื่นเต้นระคนหวาดหวั่น พวกนางพยักหน้าอย่างเข้าใจ นี่คือบทบาทที่พวกนางต้องรับ นี่คือชะตากรรมที่พวกนางเลือกเอง

หลี่เหวินคลานขึ้นไปบนเตียง เขาจูบหลิวเสี่ยวเหมยอย่างดูดดื่มก่อน ลิ้นร้อนๆ สอดเข้าไปในปากของนางและพันกับลิ้นของนางอย่างเร่าร้อน ดูดกลืนลมหายใจของนางจนนางแทบจะหายใจไม่ออก ขณะเดียวกันมือของเขาก็ลูบไล้ไปทั่วเรือนร่างของนาง บีบเคล้นทรวงอกอวบอิ่มของนางอย่างหนักหน่วง นิ้วหัวแม่มือคลึงยอดอกจนแข็งตัวและชูชันยิ่งขึ้น

"อืม... เซียงกง... ข้าอยากให้ท่านครอบครองข้า... ข้าอยากรู้สึกถึงอำนาจของท่าน" หลิวเสี่ยวเหมยครางเสียงสั่น

เฉินเหมยลี่ไม่อยากนั่งดูอยู่เฉยๆ นางเข้ามาสมทบจากด้านหลัง นางโอบกอดหลี่เหวินจากด้านหลังแล้วใช้ลิ้นร้อนๆ เลียวนที่แผ่นหลังและต้นคอของเขา สร้างความเสียวซ่านให้เขา ขณะเดียวกันมือของนางก็เลื่อนลงไปกอบกุมลูกอัณฑะทั้งสองของเขาแล้วนวดคลึงอย่างรู้งาน นางรู้สึกถึงความแข็งแกร่งและความเต็มเปี่ยมของลูกอัณฑะที่กำลังเคลื่อนไหวตามจังหวะการหายใจ

"อืม... เหมยลี่... เจ้าช่างรู้จักจุดที่ข้าชอบ" หลี่เหวินคำรามในลำคออย่างพึงพอใจ เขาถอนตัวออกจากหลิวเสี่ยวเหมยแล้วหันไปจูบเฉินเหมยลี่บ้าง สลับไปสลับมาระหว่างสองนาง ทำให้ทั้งสองนางรู้สึกเหมือนกำลังแย่งชิงความสนใจของเขา

"ตอนนี้... ข้าจะสอนพวกเจ้าว่าการรับใช้แม่ทัพใหญ่นั้นต้องทำอย่างไร" เขากระซิบเสียงทุ้ม "พวกเจ้าจะต้องทำงานเป็นทีม... ช่วยเหลือซึ่งกันและกัน... เพื่อให้ข้าได้รับความสุขสมสูงสุด"

เขาจัดท่าทางให้หลิวเสี่ยวเหมยนอนหงายบนเตียง แล้วยกขาทั้งสองของนางขึ้นพาดบ่า จากนั้นเขาก็สอดใส่ท่อนเนื้อที่ฝังมุกเข้าไปในช่องทางรักของนางอย่างรวดเร็วและรุนแรง มุกทุกเม็ดกดทับและเสียดสีกับผนังอ่อนนุ่มภายในอย่างรุนแรง

"อ๊า! เซียงกง! มันใหญ่เกินไป... มุกของท่านกำลังขูดขีดจุดอ่อนไหวของข้า!" หลิวเสี่ยวเหมยกรีดร้องด้วยความสุขสม นางรีบซบหน้ากับมือของตัวเองเพื่อกลั้นเสียงแห่งความสุขสมที่ดังเล็ดลอดออกมา ความใหญ่โตที่คับแน่นจนแทบปริแตกทำให้สติของนางขาวโพลน มุกทุกเม็ดกำลังขูดขีดและกระตุ้นผนังช่องทางรักของนางอย่างบ้าคลั่ง

เฉินเหมยลี่เข้ามาสมทบตามคำสั่งของหลี่เหวิน นางก้มลงไปใช้ลิ้นปรนเปรอปุ่มกระสันของพี่สะใภ้อย่างรู้งาน ขณะเดียวกันก็ใช้มือข้างหนึ่งกอบกุมลูกอัณฑะของหลี่เหวินแล้วนวดคลึงอย่างชำนาญ การทำงานเป็นทีมของสองนางทำให้หลี่เหวินรู้สึกเสียวซ่านไปทั่วทั้งร่าง

"ดีมาก... พวกเจ้าเรียนรู้เร็วจริงๆ... นี่แหละคือสิ่งที่ข้าต้องการ" เขากระซิบอย่างพึงพอใจ เขาเร่งจังหวะกระแทกกระทั้นเข้าใส่หลิวเสี่ยวเหมยอย่างดุดันจนเตียงส่งเสียงดังเอี๊ยดอ๊าด

ทันใดนั้น เสียงเคาะประตูดังขึ้น "ท่านแม่ทัพ! มีเอกสารด่วนจากวังหลวงขอรับ! ต้องการลายเซ็นของท่านด่วน!"

หลี่เหวินชะงักไปครู่หนึ่ง แต่เขาไม่ได้หยุดการกระแทก เขายิ้มอย่างเจ้าเล่ห์แล้วตะโกนตอบกลับไป "เอาไว้ตรงหน้าประตู! ข้ากำลังพักผ่อนอยู่! จะออกไปเซ็นทีหลัง!"

"รับทราบขอรับ!" เสียงของทหารตอบกลับมา แล้วก็ได้ยินเสียงฝีเท้าเดินออกไป

หลี่เหวินหันมามองสองสาวด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ "เห็นไหม... ไม่มีใครกล้าเข้ามารบกวนข้า... แม้แต่เมื่อข้ากำลังร่วมรักกับภรรยาของข้าก็ตาม... นี่คืออำนาจที่แท้จริง"

"เซียงกง... ข้าตื่นเต้นมาก... การได้รับใช้ท่านในที่ที่เต็มไปด้วยอำนาจ... มันทำให้ข้ารู้สึกเป็นของท่านจริงๆ" หลิวเสี่ยวเหมยกระซิบ

เขาเร่งจังหวะกระแทกกระทั้นเข้าใส่หลิวเสี่ยวเหมยอย่างบ้าคลั่ง จนกระทั่งนางถึงจุดสุดยอดเป็นครั้งแรก ร่างกายของนางกระตุกอย่างรุนแรงและบีบรัดท่อนเนื้อของเขาอย่างแน่นหนา น้ำรักของนางทะลักออกมาจนเปียกโชกไปทั่ว

"อ๊า! เซียงกง! ข้าเสร็จแล้ว! แต่ข้าอยากได้อีก!" นางกรีดร้องเสียงสั่น

หลังจากนั้น เขาก็เปลี่ยนเป้าหมายมาที่เฉินเหมยลี่ เขาอุ้มนางขึ้นมานั่งบนตักเขา แล้วสอดใส่ท่อนเนื้อเข้าไปจากด้านล่างอย่างรวดเร็ว

"อ๊า! ท่านแม่ทัพ! ข้าชอบความรู้สึกนี้... ข้าชอบที่ได้ครอบครองท่านในห้องทำงานของท่าน!" เฉินเหมยลี่กรีดร้องด้วยความสุขสม นางแอ่นสะโพกขึ้นลงรับอย่างเร่าร้อน ในขณะที่หลิวเสี่ยวเหมยก็เข้ามาสมทบจากด้านหลัง นางโอบกอดเฉินเหมยลี่จากด้านหลังแล้วใช้มือบีบเคล้นทรวงอกของนาง ขณะเดียวกันก็ใช้ลิ้นเลียวนที่ต้นคอและหลังหูของนาง

"เหมยลี่... เจ้าช่างแน่นและอบอุ่น... ข้าชอบที่เห็นเจ้ามีความสุข" หลิวเสี่ยวเหมยกระซิบข้างหูน้องสะใภ้

การร่วมรักอันดุเดือดและเร่าร้อนดำเนินต่อไปอีกพักใหญ่ ท่ามกลางเสียงฝึกทหารและเสียงม้าร้องที่ดังมาจากนอกหน้าต่าง หลี่เหวินสลับไปสลับมาระหว่างสองนาง ทำให้ทั้งสองนางถึงจุดสุดยอดไปแล้วหลายครั้ง

"ท่านแม่ทัพ... ข้าอยากให้ท่านเติมเต็มข้า... อยากให้น้ำรักของท่านไหลเข้าไปในตัวข้า" เฉินเหมยลี่ครางเสียงสั่น

ในที่สุด เขาก็ถอนท่อนเนื้อออกจากเฉินเหมยลี่ สองสาวรีบคุกเข่าลงเคียงข้างกันอ้าปากออกรับน้ำรักของเขาพร้อมกัน หลี่เหวินปลดปล่อยน้ำรักที่เปี่ยมไปด้วยความเป็นชายอันแข็งแกร่งเข้าไปในปากของทั้งสองนางจนหมดสิ้น พวกนางกลืนกินทุกหยาดหยดลงท้องด้วยความเต็มใจ ความรู้สึกที่ได้กลืนกินแก่นแท้ของบุรุษผู้แข็งแกร่งที่สุดที่พวกนางเคยพบพาน ทำให้พวกนางรู้สึกราวกับได้รับการเติมเต็มอย่างสมบูรณ์

"อร่อย... น้ำรักของท่านช่างหวานและเข้มข้น" หลิวเสี่ยวเหมยกระซิบ

จากนั้นทั้งสองนางก็จูบกันอย่างเร่าร้อน แบ่งปันน้ำรักของหลี่เหวินซึ่งกันและกัน ลิ้นพันกันอย่างดูดดื่ม น้ำรักที่เหลืออยู่ในปากถูกแบ่งปันไปมาระหว่างสองนาง มันคือพิธีกรรมแห่งการยอมจำนนต่อเซียงกงผู้นี้อย่างสมบูรณ์

"ดีมาก... พวกเจ้าเป็นภรรยาที่ดีของข้า" หลี่เหวินกระซิบอย่างพึงพอใจ เขาลูบหัวของทั้งสองนางอย่างอ่อนโยน "ตอนนี้... พวกเจ้ารอข้าอยู่ที่นี่ ข้าจะออกไปเซ็นเอกสารแล้วกลับมาต่อ"

เขาสวมเครื่องแบบแม่ทัพกลับคืน เดินออกไปเปิดประตูหยิบเอกสารที่วางอยู่หน้าประตู แล้วเซ็นชื่ออย่างรวดเร็ว ทหารที่รออยู่ไม่ไกลรีบวิ่งเข้ามารับเอกสารแล้วก้มหัวให้อย่างนอบน้อมก่อนจะรีบวิ่งออกไป

หลี่เหวินกลับเข้ามาในห้องแล้วล็อคประตูอีกครั้ง เขาถอดเครื่องแบบออกอีกครั้งแล้วเดินกลับไปที่เตียง "มาเถิด... เรายังมีเวลาอีกมาก... ข้าจะทำให้พวกเจ้าจดจำวันนี้ไปตลอดชีวิต"

การร่วมรักยังคงดำเนินต่อไปอย่างเร่าร้อนจนกระทั่งแสงแดดเริ่มลับขอบฟ้า หลี่เหวินร่วมรักกับสองสาวในท่วงท่าต่างๆ มากมาย เขาทั้งแข็งแกร่งและอ่อนโยน เขาจูบและเลียวนทุกส่วนของร่างกายพวกนาง เขาบีบเคล้นและนวดคลึงทรวงอกและสะโพกของพวกนางอย่างไม่รู้จักเบื่อ เขาสอดใส่ทั้งทางช่องทางรักและรูทวารสลับกันไป

หลิวเสี่ยวเหมยถึงจุดสุดยอดไปแล้วทั้งหมดห้าครั้งในค่ายทหารแห่งนี้ ส่วนเฉินเหมยลี่ก็ถึงจุดสุดยอดไปแล้วสี่ครั้ง ในขณะที่หลี่เหวินเองก็เสร็จสมไปแล้วสองครั้งโดยหลั่งเข้าในร่องรักคนละครั้ง แต่เขายังคงแข็งแกร่งและพร้อมจะทำต่อได้เรื่อยๆ

## การเดินทางกลับและคำสัญญา

เมื่อถึงเวลาที่ต้องกลับ สองสาวงามแต่งตัวเรียบร้อยแล้วเดินออกจากห้องทำงานของท่านแม่ทัพใหญ่อย่างสง่างาม ไม่มีใครสังเกตเห็นอะไรผิดปกติ ไม่มีใครรู้เลยว่าภายในห้องทำงานของท่านแม่ทัพใหญ่ผู้ยิ่งใหญ่ กำลังมีสมรภูมิรักอันดุเดือดเกิดขึ้นอยู่นั่นเอง นอกจากสีหน้าที่แดงกล่ำจากความอิ่มเอิบของทั้งสาว และขาที่สั่นเล็กน้อยเวลาก้าวเดิน

ขณะที่รถม้าเคลื่อนออกจากค่ายทหาร หลิวเสี่ยวเหมยและเฉินเหมยลี่นั่งเงียบๆ ร่างกายยังคงสั่นสะเทือนเล็กน้อยจากความเหนื่อยล้าและความสุขสมที่ยังคงหลงเหลืออยู่

"เซียงกง... วันนี้ข้าได้เรียนรู้อะไรมากมาย" หลิวเสี่ยวเหมยกระซิบเสียงเบา "ข้าเข้าใจแล้วว่าการเป็นภรรยาของท่านหมายความว่าอย่างไร"

"ข้าก็เช่นกัน ท่านแม่ทัพ" เฉินเหมยลี่เสริม "ข้าพร้อมที่จะรับใช้ท่านได้ทุกที่ ทุกเวลา... ไม่ว่าจะเสี่ยงอันตรายเพียงใด"

หลี่เหวินยิ้มอย่างพึงพอใจ เขาโอบกอดทั้งสองนางไว้ในอ้อมแขน "ดีมาก... นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น จากนี้ไป พวกเจ้าจะต้องพร้อมที่จะติดตามข้าไปทุกที่... แม้แต่ในวังหลวง... แม้แต่ในที่ประชุมของเหล่าขุนนาง... พวกเจ้าจะต้องเรียนรู้ที่จะแสดงบทบาทภรรยาที่สมบูรณ์แบบ"

"เซียงกง... ข้าเข้าใจแล้ว... ข้าจะทำทุกอย่างเพื่อท่าน" หลิวเสี่ยวเหมยตอบด้วยความมุ่งมั่น

"ท่านแม่ทัพ... ข้าจะไม่ทำให้ท่านผิดหวัง... ข้าจะเป็นภรรยาที่ดีที่สุดของท่าน" เฉินเหมยลี่สาบาน

"และข้าก็จะให้รางวัลกับพวกเจ้าอย่างสมควร" หลี่เหวินกระซิบเสียงทุ้ม "คืนนี้... เมื่อเรากลับถึงบ้าน... ข้าจะแสดงให้พวกเจ้าเห็นว่าความสุขสมที่แท้จริงเป็นอย่างไร"

สองสาวมองหน้ากันด้วยความตื่นเต้น พวกนางรู้ดีว่าคืนนี้จะเป็นอีกคืนหนึ่งที่พวกนางจะไม่มีวันลืม

เมื่อรถม้าเข้าสู่เมืองหลวงในยามเย็น แสงตะวันที่กำลังลับขอบฟ้าส่องแสงสีทองอ่อนๆ ลงมาบนใบหน้าของทั้งสามคน หลี่เหวินมองไปยังสองสาวงามที่นั่งเคียงข้างเขาด้วยความพึงพอใจ วันนี้เป็นวันที่สมบูรณ์แบบ เขาได้พิสูจน์ให้พวกนางเห็นแล้วว่าอำนาจของเขาไม่มีขีดจำกัด และพวกนางก็ได้พิสูจน์ให้เขาเห็นแล้วว่าพวกนางพร้อมที่จะเป็นภรรยาที่สมบูรณ์แบบของเขา

"จากนี้ไป" หลี่เหวินกล่าวเสียงเรียบ "พวกเจ้าจะเป็นส่วนหนึ่งของอำนาจของข้า... พวกเจ้าจะเป็นเครื่องมือในการขยายอิทธิพลของข้า... และในขณะเดียวกัน พวกเจ้าก็จะได้รับความสุขสมและความปลอดภัยที่ไม่มีใครเทียบได้"

"ข้าเข้าใจ เซียงกง" หลิวเสี่ยวเหมยตอบ "ข้าจะทำหน้าที่ของข้าอย่างดีที่สุด"

"ข้าก็เช่นกัน ท่านแม่ทัพ" เฉินเหมยลี่เสริม "ข้าจะไม่ทำให้ท่านผิดหวัง"

หลี่เหวินยิ้มอย่างพึงพอใจ เขารู้ดีว่าการลงทุนในวันนี้จะให้ผลตอบแทนที่คุ้มค่าในอนาคต สองสาวงามนี้จะเป็นมากกว่าแค่ภรรยา พวกนางจะเป็นพันธมิตรที่แข็งแกร่ง เป็นเครื่องมือในการต่อสู้ทางการเมือง และเป็นแหล่งความสุขสมที่ไม่มีวันหมด

เมื่อรถม้าเข้าสู่ประตูบ้านใหญ่ของหลี่เหวิน ท้องฟ้าได้มืดลงแล้ว ดวงดาวเริ่มปรากฏขึ้นบนท้องฟ้าสีคราม เป็นสัญลักษณ์ของการเริ่มต้นใหม่ การเริ่มต้นของชีวิตที่พวกเขาทั้งสามจะต้องใช้ร่วมกัน

หลิวเสี่ยวเหมยและเฉินเหมยลี่มองหน้ากันด้วยรอยยิ้มที่เข้าใจกัน พวกนางรู้ดีว่านี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้น การผจญภัยที่น่าตื่นเต้นยังคงรอพวกนางอยู่ข้างหน้า นับจากนี้ไป พวกนางจะต้องพร้อมที่จะรับใช้หลี่เหวินได้ทุกที่ ทุกเวลา ไม่ว่าจะเสี่ยงอันตรายเพียงใด เพราะนี่คือชะตากรรมที่พวกนางเลือกเอง นี่คือบทบาทที่พวกนางต้องรับ... ในฐานะภรรยาของแม่ทัพใหญ่หลี่เหวิน ผู้ยิ่งใหญ่และแข็งแกร่งที่สุดในแผ่นดิน

และในใจลึกๆ ของพวกนาง ความรู้สึกผิดบาปต่อสามีที่แท้จริงได้เลือนหายไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงความภักดีและความรักที่มีต่อบุรุษผู้ที่ได้ครอบครองพวกนางอย่างสมบูรณ์ทั้งกายและใจ นี่คือจุดจบของชีวิตเก่า และจุดเริ่มต้นของชีวิตใหม่ที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้น ความเสี่ยง และความสุขสมที่ไม่มีวันสิ้นสุด