เช้าวันรุ่งขึ้น ณ เมืองทางตอนเหนือของ รูแอนทาว ซึ้งเป็ที่ที่พวกของลออาศัยอยู่ตอนนี้
พวกเขาได้วางแผนแบ่งกลุ่มทำหน้าที่กัน โดยได้2กลุ่ม ดังนี้ กลุ่มแรกไปหาข่าวในเมือง – อาร์ม กับ ออม จะไปกับจูลี่ส่วนกลุ่มที่สอง กัลเนล และ เฮล จะไปหาสเบียงกับ เมอร์ซี่ ยายแก่เ้าของที่พัก แล้วทั้งสองกลุ่มก็แยกกันไปทำหน้าที่
จูลี่ : นี้ เ้าหนู คิลเลอร์
อาร์ม : ว่าไง มีอะไร’’
จูลี่ : อย่างแรกที่ต้องบอกเลย ในการเข้าไปที่เมือง เ้าต้องห้ามทำอะไร วู่วามเข้าใจมั้ย’’
อาร์ม : ได้เลย สบาย ’’
จูลี่ : ก็ไม่ได้ ไม่เชื่อใจ แต่ว่า ข้าขอย้ำไว้เลยนะ ต่อให้แกเห็นคนต้องตายอยู่ตรงหน้า แก ก็ห้ามทำอะไรเข้าใจมั้ย’’
อาร์มนิ่งไปสักพัก ก่อนจะพูดว่า ‘’ได้ฉันเข้าใจน่าว่าอะไรควรทำไม่ควรทำ’’
ออม : เราจะไปกัน ยังอะ เห็นคุยกันนานล่ะนะ’’
จูลี่ : โอเครๆไปกันเถอะ คุณผู้หญิงเร่งเเล้ว
ภาพเหตุการณ์ตัดมาที่ กลุ่มที่สองของ กัลเนล
เฮล : คุณเมอร์ซี่ พามาหาสเบียง ที่ไหนหรอคะ ‘’
เมอร์ซี่ : คลังอาหารของพวกศัตรูหรือ ทำไมหรอ’’
เฮล : ป่าวค่ะไม่ทำไม แต่ มันจะเป็การขโมยรึป่าวคะ’’
เมอร์ซี่ : ไม่เลยๆ พวกมันก็ขโมยมาจากพวกชาวบ้านอีกที เราไม่ผิดหลอก มาสิมาช่วยกันขน’’
ลอ : มันดูเงียบ แปลกๆไปมั้ยครับ จริงๆมันควรมีทหารมาเฝ้ายามนะครับ’’
เมอร์ซี่ : อ่อ เื่ทหารหรือ พวกมันคงเข้าไปในเมืองอยู่ล่ะมั้ง เวลานี้พวกมันชอบเข้าไปขูดรีดไถ่เงินชาวบ้าน’’
ถึงสิ่งที่เมอร์ซี่พูด จะเหมือนเป็เื่ปกติแต่สำหรับทั้งสองคนนั้นไม่เลย มันคือความไม่ยุติธรรม
เมอร์ซี่ : อ้าว นิ พวกเธอ เขาให้มาช่วยกันขน สเบียงทำไมทำหน้าบึ่งตึงกันแบบนั้นมาๆมาช่วยกัน อย่าใช้แรงงานยายนักสิ’’
‘’ครับ’’ ‘’ค่ะ’’
ภาพตัดมาที่ในเมือง ที่พวกจูลี่ไปหาข่าว
ภายในเมืองเกิดเหตุการณ์วุ่นวายอยู่ พวกเขาจึงเข้าไปดูเหตุการณ์นั้นใกล้ๆ
ปั๊กกกกกกกกกกกกกกกกกก!!!!!!
ทหาร1 :เมื่อกี้แกพูดว่าไง นะ เ้าขยะ’’ทหารคนหนึ่งพูดขึ้น พร้อมกับ เตะเข้าที่ชายหนุ่มคนหนึ่ง
เด็กหนุ่ม : พวกเขา ต้องกลับมาแน่’’ ชายหนุ่มคนนั้นยังพูดต่อ แม้จะโดนซ้อม
อั๊กกกกกกกกกกกกก!!!!!! ‘’เหอะ พวกแกนี้มันน่าสมเพช จริงๆ คนที่พวกแกเฝ้ารอ มันตายไปแล้ว อยู่กับความจริงแล้วยอมรับความเป็จริงสะที
ทหาร1 : เ้าพวกขยะ เมืองนี้ถูกยึดโดย ท่าน เอเลน เรียบร้อยแล้ว’’ทหารผู้นั้นยังคงซ้อมหนุ่มน้อยต่อไป
อาร์ม : ฉัน จะทนดู พวกเลวพวกนี้ ทำร้ายชายคนนั้น ไม่ไหวแล้วนะ ‘’
จูลี่ : หยุดด ถ้าแก ลงมือ พวกชาวบ้านจะเดือดร้อนไปด้วย’’จูลี่พูดพร้อมจับแขน อาร์มไว้
อาร์ม : โธ่ เว้ยยยย’’ อาร์ม สบฎขึ้นแล้ว ทำใจเดินจากมาเพื่อไม่ให้เห็นเหตุการณ์อันเลวร้ายพวกนั้น
ทหารยังคงซ้อมชายผู้นั้น ต่อไป จนกระทั่ง มีเด็กผู้หญิงผู้ที่คาดว่า น่าจะเป็น้องสาวของหนุ่มน้อยผู้นั้น ออกมาห้ามปาม ทหาร
เด็กสาว : อย่าทำพี่ชาย หนูเลยค่ะ พี่ทหาร พี่ชายหนูเพ้อเจ้อแบบนี้แหละค่ะถ้าคุณทหารจะเอาอะไรบอกนะค่ะ นี้เงินทั้งหมดที่มีค่ะ ปล่อยพี่ชายหนูไปเถอะนะค่ะคุณพี่ทหารสุดหล่อ วาเนียเเวย์ จงเจริญ ’’
ทหารหยุดซ้อมชายหนุ่มผู้นั้น แล้วหลังมาหยิบเงิน จากเด็กหญิงไป
ทหาร1 : เหอะ นี้ถ้าน้องสาวแกไม่มาช่วย แกคงตายไปแล้วล่ะ ขยะ เอ้ยเห็นแก่ความจงรักพรรคดีของน้องแก ดูเป็แบบอย่างน้องสาวแกบ้าง ไอ้พวกที่แกรอมันไม่มาช่วยพวกแกแล้ว ฮ่าฮ่าฮ่า‘’
แล้วทหารพวกนั้นก็เดินทางจากไปทิ้งชายหนุ่มผู้ที่ถูกซ้อมจมกองเืไว้
เด็กสาว : พี่ค่ะ พี่เป็ยังไง บ้าง เจ็บตรงไหน มั้ย ทำไมพี่ไม่ฟังที่หนูบอกว่าอย่าพูดถึงชื่อพวกเขา’’
เด็กหนุ่ม : กิมเวล พี่เชื่ออยู่นะ ว่าพวกเขาต้องกลับมาช่วยพวกเราอย่างแน่นอน’’
กิมเวล : แล้วตอนนี้ พวกเขาอยู่ไหนล่ะค่ะ ตอนที่พี่ชายโดนซ้อมปางตายพวกเขาอยู่ไหนน ทำไมพี่ถึงเชื่อในตัวพวกเขานัก หนูไม่เข้าใจ’’
เด็กหนุ่ม : ตอนนี้พวกเขาคงจะทำภารกิจเพื่อช่วยเหลือคนอยู่แน่เลย แต่พี่เชื่อว่าพวกเขาต้องมาแน่ ชายผู้มาพร้อมความหวังเมือง5ปีก่อน ตอนนั้น พี่จำได้ดี’’
จบ ตอน สงสัย ใช่มั้ยครับ ว่า 5ปีก่อน เกิดเื่อะไรขึ้น ติดตามชมตอนต่อไปครับ