War of the gods destroy Multiverse

วันที่ ยี่สิบ กรกฎา เวลาช่วงห้าโมงเย็น ณ อาหารที่โอมนัดกับน้ำเปรี้ยวเอาไว้

โอมที่กำลังนั่งกินข้าวกับน้ำเปรี้ยวอยู่นั้น คนที่ไม่อยากเสียเวลา เพราะตนอยากรีบทำในสิ่งที่น้ำเปรี้ยวต้องการให้มันจบๆไป คนจึงกล่าวกับน้ำเปรี้ยวขึ้น " กินอิ่มรึยัง ไปกันเลยมั้ย "

น้ำเปรี้ยวกล่าวถาม " โอมอยากขนาดนั้นเลยหรอ "

พอคนถามเสร็จ คนที่นั่งอยู่ตรงข้ามโอมก็ทำการใช้เท้าเขี่ยหำของโอมเล่น เพื่อเช็คดูว่ามันแข็งรึยัง

" ก็ยังไม่แข็งหนิ ทำไมรีบจัง " น้ำเปรี้ยวถาม

โอมที่ได้ฟังดังนั้น ก็ถอดหายใจและกล่าว " เรามีงานต้องทำรีบๆเถอะ "

" เอางั้นก็ได้ แต่ก่อนที่เราจะไป โอมต้องกินยานี่ก่อน " น้ำเปรี้ยวกล่าวเสร็จ คนก็ยื่นยาผงอะไรบางอย่างให้โอม

โอมถาม " ยาอะไร "

น้ำเปรี้ยวบอก " เดี๋ยวโอมกินไป โอมก็รู้เอง "

เมื่อน้ำเปรี้ยวบอกมาแบบนั้น โอมก็รับมาและนำยาผงผสมลงไปในน้ำตน และจากนั้นก็ดื่มเข้าไป

พอโอมดื่มเข้าไปแล้ว น้ำเปรี้ยวก็ลุกขึ้นจากเก้าอี้แล้วกล่าว " ปะไปกัน " 

จากนั้นก็เดินนำโอมออกไปจากร้านและมุ่งไปยังรถของโอม

โอมที่เห็นดังนั้น ก็จ่ายเงินค่าอาหารของตนและของน้ำเปรี้ยว จากนั้นก็ตามน้ำเปรี้ยวไป

พอโอมและน้ำเปรี้ยวขึ้นรถ แล้วรถออกตัวมุ่งสู่โรงแรมที่ใกล้ที่สุดแล้ว 

ในระหว่างทางโอมก็เกิดอาการหัวใจเต้นแรง หน้าแดง และอวัยวะเพศแข็งขึ้นมาจนปวด

พอมาถึงโรงแรม โอมที่จ่ายเงินและทำทุกขั้นตอนเพื่อเข้าพักโรงแรม ห้องแบบธรรมดา ชั่วคราว สามชั่วโมงแล้ว

น้ำเปรี้ยวก็ทำการจับมือโอมและจูงมือโอมไปยังห้องที่ได้

เมื่อเปิดเข้าห้องไปและเดินมาถึงเตียง น้ำเปรี้ยวก็เหวี่ยงตัวของโอมลงไปนอนบนเตียง

ครั้นโอมลงไปนอนหงายบนเตียงแล้ว เปรี้ยวที่เห็นหำโอมแข็งจงเป้าตุง คนก็กัดริมฝีปากตนเอง และรีบเร่งปลดกระดุมชุดนักศึกษาตนออก

พอปลดกระดุมออกหมดแล้ว คนก็ถอดเสื้อตนออกเผยให้เห็นชุดชั้นในลายลูกไม้สีดำ

เมื่อน้ำเปรี้ยวถอดเสื้อของตนออกแล้ว จนเห็นชุดชั้นใน คนก็หันมาทำการช่วยโอมถอดกางเกง

พอช่วยโอมถอดกางเกงโอมเสร็จ จนมังกรยักษ์แข็งปั๊กโผล่ออกมา

เมื่อมังกรโผล่ออกมา น้ำเปรี้ยวก็ทำการใช้มือจับอวัยวะเพศของโอมชักขึ้นชักลงอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะถุยน้ำลายใส่มังกร และชักขึ้นชักลงต่อ

ครั้นหัวมังกรและลำตัวมังกรเปียกชุ่มแล้ว

คนก็ทำการถอดกางเกงในที่เป็นจีสตริงออก แต่ไม่ได้ถอดกระโปรงทรงเอ จากนั้นขึ้นคร่อมโอม และจับหัวมังกรโอมถูกับช่องสวาท

จากนั้นก็ค่อยๆกดตัวเองลงไป จนหัวมังกรใหญ่เข้าไปสุดถ้ำสวาท

น้ำเปรี้ยวก็ร้องออกมา " ซี๊ด อ๊า "

จากนั้นก็กล่าว " เจ็บ " 

พอคนกล่าวเสร็จ คนก็ทำการควบม้าใส่อวัยเพศของโอมโดยเริ่มจากช้าๆไล่ไปเร็ว

" อ๊า เสียว อ๊า เสียว อ๊า เสียว เจ็บ เจ็บ เจ็บ " น้ำเปรี้ยวร้องออกมา

น้ำเปรี้ยวกับโอมทำกันท่านี้อยู่นานยี่สิบนาที ก่อนจะเปลี่ยนท่า

น้ำเปรี้ยวจากขึ้นคร่อมโอม เปลี่ยนเป็นมาอยู่ในท่าสี่ขาและให้โอมที่อยู่ด้านหลัง กระหน่ำแทงอวัยวะเพศใส่ถ้ำลับของตนมา

" อ๊า อ๊า เสียว เสียว จุก จุก " น้ำเปรี้ยวร้องออกมา

คนทำท่านี้กันอยู่ยี่สิบนาที ก่อนจะเปลี่ยนท่า

โดยท่าต่อไป น้ำเปรี้ยวนอนหงายราบอยู่บนเตียง ส่วนโอมอยู่ด้านบนคร่อมทับ และหันหน้าเข้าหากันสบตากัน 

น้ำเปรี้ยวชันเข่าขึ้นเล็กน้อย ส่วนโอมใช้แขนทั้งสองข้างยันน้ำหนักตัวเองไว้

เมื่อเข้าท่าเข้าทาง โอมก็ไม่รีรอช้า กระหน่ำกระแทกท่อนเอ็นใส่ช่องสวาทอย่างดุเดือดรุนแรงในทันที

คนกระแทกอยู่นานยี่สิบนาที ก่อนจะทำการเปลี่ยนท่า

โดยท่าต่อไปนั้น โอมและน้ำเปรี้ยวนั่งหันหน้าเข้าหากันและทั้งสองก็ชันเข่าขึ้นทั้งสองข้าง จากนั้นโอมให้ยกตัวของน้ำเปรี้ยวมาคร่อมไว้ในตำแหน่งอยู่บน จากนั้นน้ำเปรี้ยวก็ควบม้า

และยี่สิบนาที คนก็เริ่มเปลี่ยนท่า

ซึ่งท่าต่อไป โอมและน้ำเปรี้ยวนอนตะแคงซ้อนกันหันหน้าไปทางเดียวกัน และโอมก็โอบกอดน้ำเปรี้ยวเอาไว้จากทางด้านหลัง

พอเข้าท่าเข้าทางแล้วนั้น โอมก็กระหน่ำแทงรูสวาท

น้ำเปรี้ยวอย่างรุนแรง

" อ๊า อ๊า อ๊า จุก เจ็บ จุก เจ็บ " น้ำเปรี้ยวร้องออกมา

ยี่สิบนาทีคนก็เปลี่ยนท่า

ซึ่งท่าต่อไป น้ำเปรี้ยวลงจากเตียงมายืนและโน้มตัวลงกับขอบเตียง หันบั้นท้ายเข้าหาโอม

ส่วนโอมก็ยืนอยู่ด้านหลังใช้มือจับสะโพกและกระหน่ำแทงท่อนเอ็นใส่ช่องสวาทน้ำเปรี้ยว

ไม่นานยี่สิบนาที คนทั้งสองก็น้ำกามแตกกันทั้งคู่

เมื่อทั้งคู่น้ำกามแตกแล้ว โอมก็ดึงอวัยวะเพศตนออกมาจากอวัยเพศน้ำเปรี้ยว

พอคนดึงอวัยวะเพศออกมาแล้ว ตัวน้ำเปรี้ยวก็ร่วงหล่นนอนคว่ำหน้าลงบนเตียงหอบหายใจแรง 

ส่วนโอมก็ทำการนอนหงายหน้าอยู่บน หอบหายใจรุนแรงเช่นกัน

โอมกล่าวถาม " ได้กินยาคุมเอาไว้มั้ย "

น้ำเปรี้ยวตอบ " กินไปตั้งแต่ที่ร้านอาหารแล้ว "

โอมหอบหายใจ ก่อนจะกล่าว " แล้วไป "

วันที่ ยี่สิบสอง กรกฎา เวลาช่วงบ่าย พวกเยี่ยหลงก็กลับมาถึงสำนัก และเข้าพบกับพวกอาจารย์ตน

หลิงคุนหลุนคุกเข่าข้างๆหนึ่ง ทำมือคารวะและกล่าว " ภารกิจที่อาจารย์ให้มาสำเร็จด้วยดี เราฆ่าจ่าฝูงค้างคาวได้และได้ของวิเศษมาด้วย "

" ดี เยี่ยม ไหนขออาจารย์ดูซิว่าของวิเศษที่ได้มามันคืออะไร " เจ้าดอยหญ้าเขียวใหญ่กล่าว

หลิงคุนหลุนได้ฟังดังนั้น ก็ไม่รีรอช้า เรียกมุกสีแดงออกมา จากนั้นก็ส่งมอบให้กับอาจารย์ตน

ทันทีที่หลินจิงอวี่หรืออาจารย์ของหลิงคุนหลุนได้มุกมาอยู่บนมือ คนก็รู้ในทันทีว่ามันคืออะไร " มุกโลหิต อาวุธวิญญาณภายนอกนิรันดร์ของพรรคมาร พรรคหลอมโลหิต ไม่อยากเชื่อว่าจะปรากฏบนยุทธภพอีกครั้ง มิน่าเล่าจ่าฝูงค้างคาวฟันหยักใบเลื่อยที่หลายพันปีจะมีครั้งหนึ่งถึงปรากฏ ที่แท้พวกมันก็มีที่บ่มเพาะตัวจนทำให้เกิดจ่าฝูงนี่เอง "

เมื่อหลิงคุนหลุนได้รู้ว่าของวิเศษคืออันใด 

หลิงคุนหลุนก็กล่าวถาม " อาวุธมุกโลหิตของพรรคมาร พรรรคหลอมโลหิต ว่ากันว่าเป็นอาวุธวิญญาณที่สามารถสังหารคนได้อย่างง่ายดาย ขอแค่มีเพียงเลือดอยู่ในตัวและไม่มีการคุ้มกันจากเกราะวิญญาณ เท่านี้ก็สังหารคนได้แล้ว เป็นอาวุธในตำนาน ที่มีความอันตรายมาก หากพวกคนของพรรคหลอมโลหิตที่เร่ร่อนกระจัดกระจายได้มันไป พวกมันก็จะกลับมารวมตัวกันเป็นพรรคได้ และอาจส่งผลร้ายเป็นอันตรายต่อฝ่ายธรรมมะเราได้ สิ่งที่ศิษย์พูดมาเป็นแบบนั้นใช่หรือไม่อาจารย์ "

หลินจิงอวี่ตอบ " ใช่แล้ว เป็นไปตามนั้น "

" เออจริงสิอาจารย์ นอกจากที่พวกเราจะสังหารจ่าฝูงค้างคาวและได้มุกโลหิตมาแล้ว พวกเรายังได้ของอีกอย่างมาด้วย " หลิงคุนหลุนกล่าว

หลินจิงอวี่ถาม " ของอันใด "

หลิงคุนหลุนตอบ " สิ่งนี้อาจารย์ " คนกล่าวเสร็จคนก็แสดงของสิ่งนั้นให้อาจารย์ตนดู

" คัมภีร์สวรรค์ " หลินจิงอวี่กล่าว

" ใช่แล้วอาจารย์ " หลิงคุนหลุนบอก

" ภารกิจในครั้งนี้ นับว่าคุ้มค่าต่อฝ่ายธรรมะเรายิ่ง มิเพียงได้มุกโลหิตมา ซึ่งทำให้พวกพรรคหลอมโลหิตไม่อาจกลับมารวมตัวกันเป็นพรรคได้ และสองยังได้คัมภีร์สวรรค์มา ซึ่งทำให้พวกนิกายมารฟ้าไม่อาจปลุกชีพเทพอสูรโบราณได้ ดี ดียิ่ง " หลินจิงอวี่หรือดอยหญ้าเขียวใหญ่กล่าว

หลิงคุนหลุนถาม " ท่านอาจารย์มีภารกิจอันใดให้พวกศิษย์ทำอีกหรือไม่ "

หลินจิงอวี่กล่าว " อย่ารีบร้อนไปเด็กดี ภารกิจน่ะมีอยู่แล้ว แต่มันจะเริ่มนับจากวันนี้ไปสามสิบวัน "

" พอครบสามสิบวัน วันที่สามสิบ เริ่มออกเดินทางเลยใช่หรือไม่ " โม่เฉิงฟู่ถาม

" ใช่แล้ว " หลินจิงอวี่ตอบ

' จากนี้อีกสามสิบวัน ก็เริ่มออกเดินทางวันที่ ยี่สิบเอ็ด สิงหา สินะ ' เยี่ยหลงคิด

" ในเมื่อพวกเจ้า ทำภารกิจเสร็จแล้ว ก็แยกย้ายกันไปพักผ่อนเถอะ เดี๋ยวพวกอาจารย์จะคุยอะไรกันนิดหน่อย " หลินจิงอวี่กล่าว

เมื่อหลินจิงอวี่กล่าวบอกมาแบบนั้น พวกเยี่ยหลงก็ทำการคารวะและเดินจากไปตามทางของตน

วันที่ ยี่สิบห้า กรกฎา ทางด้านโอม โอมที่กำลังทำงานก็ทำไป ก็เหม่อลอยไป

ฝัดที่เห็นก็กล่าวถาม " ไอ้โอมมึงเป็นไรวะ "

โอมไม่ตอบ เหม่อลอยเช็ดแก้วไป

" ไอ้โอมมึงเป็นอะไรวะ " ฝัดถามเสียงดังขึ้นอีก

เมื่อกล่าวด้วยเสียงดัง ฟีนิกซ์ที่อยู่หลังร้านพอดี ก็เปิดประตูหลังร้านเข้ามายังตัวร้านและกล่าว " ไอ้มึงจะตะโกนทำไมวะ เดี๋ยวถ้ามีลูกค้าเข้ามา เขาก็ตกใจหมดหรอก "

ฝัดกล่าว " ก็ไอ้โอมอะสิ เหม่อลอยอยู่ได้ พี่รู้มั้ย มันเช็ดแก้วใบนี้ใบเดียว มาสิบนาทีแล้วนะพี่ "

ฟีนิกซ์ที่ได้ยินดังนั้น ก็เดินมาอยู่หน้าโอมที่หน้าเคาน์เตอร์ และทำการโบกมือไปมาเบื้องใบหน้าโอม

เมื่อเห็นโอมว่าไม่สนใจ เหม่อลอย คนก็หยิบถาดคุกกี้ขึ้นมาและฟาดเข้าหัวโอมแบบเบาๆแต่เสียงดังไปทีหนึ่ง

โอมที่โดนก็ร้องและกล่าวออกมา " โอ๊ย โอ๊ย คุณฟีนิกซ์ทำอะไรครับเนี่ย "

" กูต้องถามมึงมากกว่า มึงทำอะไรเหม่อลอยเช็ดแก้วใบเดียวอยู่ได้ มึงเป็นอะไรวะ ทะเลาะกัลดาวหางหรอ " ฟีนิกซ์ถาม

โอมตอบ " เปล่าครับ ผมไม่ได้ทะเลาะกับดาวหาง "

" แล้วมึงเป็นอะไร " ฟีนิกซ์ถาม

โอมทำท่าครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะกล่าวถาม " คือคุณฟีนิกซ์ พี่ฝัดครับ คือถ้าพวกคุณฟีนิกซ์เป็นผู้หญิงแล้วถ้าผมที่เป็นแฟนมีเหตุจำเป็นต้องไปมีอะไรเพื่อนของพวกคุณฟีนิกซ์ พวกคุณฟีนิกซ์จะโกรธมั้ยครับ คือมันจำเป็นอะครับ "

ฟีนิกซ์ถาม " จำเป็นแบบไหนวะ "

" แบบโดนถ่ายรูปแบล็กเมลน่ะครับ คือ ถ้าพวกคุณฟีนิกซ์เห็นภาพนั้น ก็คงจะโกรธมากเหมือนกัน " โอมกล่าว

" แล้วรูปที่ถูกแบล็กเมลเป็นรูปประมาณไหนวะ " ฟีนิกซ์ถาม

โอมตอบ " ประมาณจับนมผู้หญิงอื่นน่ะครับ "

ฟีนิกซ์บอก " ถ้าแค่นั้น ถึงจะโกรธ แต่ก็ไม่มากเท่าไปมีอะไรกับผู้หญิงอื่นหรอกนะเว้ย ตามคิดเห็นกู "

" แล้วมึงไปจับนมใคร และไปมีอะไรกับใครมาวะ " ฟีนิกซ์ถาม

เมื่อฟีนิกซ์ถามมาดังนั้น โอมก็กำลังจะปฏิเสธ แต่ยังไม่ทันได้กล่าวอะไร

ฟีนิกซ์ก็กล่าวขึ้นก่อน " มึงไม่ต้องมาโกหกกู กูดูตามึงกู รู้ ว่าเรื่องที่มึงสมมติ มันคือเรื่องของมึง ไม่ใช่ใครอื่น "

" บอกกูมามึงไปจับนมใคร และไปมีอะไรกับใคร " ฟีนิกซ์ถาม

โอมที่ถูกคาดคั้นดังนั้น คนก็ถอนหายใจ " เฮ้อ " และก็กล่าว " ไปมีอะไรกับน้ำเปรี้ยวมาครับ "

" กูคิดเอาไว้แล้วเชียว ว่าต้องเป็นน้ำเปรี้ยว ไม่ใช่ใครเพราะมีเพียงแค่น้ำเปรี้ยวเท่านั้นแหละ ที่อยากกินมึงขนาดนั้น " ฟีนิกซ์กล่าว

" แล้วเป็นไงบ้างวะ เด็ดมั้ย " ฟีนิกซ์ถาม

โอมตอบ " ไม่อยากจะพูออย่างงี้เลย สุดๆ "

ฟีนิกซ์ที่ได้ฟังดังนั้นก็ร้องออก พลางทำท่าเสียดาย " หื้อ ทำไมไม่เป็นกูวะ "

ฝัดบอก " กูพี่หน้าปลวกไง "

" อ๋อ เป็นเช่นนี้นี่เอง ถุย มึงก็ด้วยแหละไอ้ฝัด ที่เขาไม่เอาอะ " ฟีนิกซ์กล่าว

ฝัดบอก " ก็จริง "

" แล้วผมควรจัดการกับเรื่องนี้ยังไงดีครับ คุณฟีนิกซ์พี่ฝัด " โอมถาม

" จะให้แก้เรื่องนี้ คงแก้ยากแล้วว่ะ เพราะถ้าลองมึงไปมีอะไรกับเขาทีหนึ่งแล้ว และยิ่งถ้าเขาติดใจนะ เขาก็จะแบล็กเมลมึงไปเรื่อยๆแบบนี้แหละ " ฟีนิกซ์กล่าว

" แต่จะคิดอะไรมากวะ เรื่องนี้มึงมีแต่ได้กับได้นะเว้ย " ฟีนิกซ์บอก

" คือผมไม่ใช่คนแบบนั้นครับคุณฟีนิกซ์ " โอมตอบ

ฟีนิกซ์พูด " พูดซะกูเหี้ยเลยนะมึง "

" แต่ก็จริงอย่างที่พี่ฟีนิกซ์ว่านะ เรื่องมึงแก้ยากแล้วว่ะ ตอนนี้ ถ้ากูเป็นมึงนะ กูคิดว่า กูคงจะตามน้ำไปก่อนอะ จนกว่าจะลบหลักฐาน สิ่งที่แบล็กเมลออกไปได้อะ " ฝัดกล่าว

" กล่าวคือ ผมต้องมีอะไรกับน้ำเปรี้ยวทุกครั้งไปตามที่นางต้องการหรอ " โอมกล่าวถาม

ฟีนิกซ์กล่าวบอก " คงต้องเป็นไปก็ตามนั้นแหละ "

โอมถอนหายใจ " เฮ้อ "

" เอาน่าอย่างเครียดไป คิดว่าตีกระหรี่แบบฟรีๆไปก็แล้วกัน เพราะการตีกระหรี่ไม่ได้ถือว่านอกใจ" ฟีนิกซ์กล่าว

โอมที่ได้ฟังดังนั้น ก็ได้แต่จำยอมตอบรับเข้าใจไป " เข้าใจแล้วครับ ผมจะพยายามคิดแบบนั้นก็แล้วกัน "