ตอนที่2
แค้นรักชายาใบ้..
หลายวันผ่านไปถงิจู..
ถูกพามาอยู่ในคฤหาสน์ใหญ่แห่งหนึ่ง..
โดยที่นางไม่ได้เห็นใบหน้าผู้ชายคนนั้นมาหลายวันแล้วั้แ่วันที่เขาเอาตัวของนางมาไว้ที่นี้แล้วก็ไม่เห็นเขาอีกเลย...
ที่พักของนางนั้นใหญ่มากมีสาวใช้มากมายคอยรับใช้นาง..
แต่ถงิจูก็ไม่คิดที่จะให้ผู้ใดคอยรับใช้นาง..
นางพยายามทำเองทุกอย่างโดยที่จะไม่ทำให้ผู้ใดเข้ามาใกล้นางเพราะนางกลัวว่าผู้ชายคนนั้นจะมาทำอะไรนางไปมากกว่าอีก...
วันนี้แปลกกว่าทุกๆวันที่ผ่านมาสาวใช้ที่อยู่คฤหาสน์ใหญ่แห่งนี้ต่างวิ่งกันวุนวายเหมือนกำลังเตรียมตัวจัดงานอะไรสักอย่างที่นางไม่รู้ว่าพวกเขาจัดงานอะไร...
"นายหญิงเ้าค่ะ..
"มากับพวกข้าน้อยเ้าค่ะ..
"พวกข้าน้อยจะพานายหญิงไปล้างร่างกายเตรียมตัวเข้าพิธีงานแต่งงานเพคะ...
สาวใช้พูดออกมาให้ถงิจูฟังนางก็ทำตามอย่างไม่ขัดอะไรเพราะนางไม่มีทางเลือกอื่นเลย...
จากนั้นถงิจูก็ถูกจัดเตรียมตัวทุกอย่างเพื่อเข้าพิธีงานแต่งที่ถูกจัดขึ้นแบบประเพณีทะเลทราย...
เวลาผ่านไปสักพักใหญ่งานทุกอย่างถูดจัดเตรียมเอาไว้เสร็จเรียบร้อยแล้ว...
ถงิจูอยู่ในชุดเ้าสาวแบบประเพณีทะเลทรายที่สวมใส่ชุดเ้าสาวตัวยาวสีขาวที่มีการปักลูกไม้สีทองทั่วทั้งชุดเ้าสาวผ้าคลุมหน้านั้นก็เป็สีขาวตัวยาวถูกปักด้วยลูกไม้สีทองสวยสดงดงามเช่นกัน...
ถงิจูมองตัวเองในกระจกก็รู้สึกว่าชุดนี้ชั่งสวยงามยิ่งนักทำให้นางมัความสุขขึ้นมาเล็กน้อย..
แต่การแต่งงานนั้นมันไม่ได้ถูกจัดขึ้นมาด้วยความรักของทั้งเขาและนางแต่มันถูกจัดขึ้นมาเพราะความเกลียดชัง..ถึงชุดจะสวยงามมากเพียงใดก็ไร้ซึ่งความหมาย...
"นายหญิงเ้าค่ะ.."
"องค์ชายทรงมีรับสั่งว่าให้นายหญิงเข้าไปในพีธีงานแต่งงานก่อนเ้าค่ะ.."
"อีกไม่นานองค์ชายจะเสด็จเข้ามาในงานแต่งงานเ้าค่ะ..."
สาวใช้พูดออกมาเสียงนอบน้อม..
ถงิจูไม่ได้ขัดอะไรนางเดินยามเส้นทางที่สาวใช้ทั้งหลายคนต่างพยุงนางเดินไปในชุดเต้าสาสตัวยาวแสนงดงาม..
แต่ละหว่างทางที่นางกำลังจะเดินผ่านไปถึงที่จัดพิธีงานแต่งงานนั้น นางก็ได้ยินเสียงพูดของสาวใช้กลุ่มหนึ่งกำลังพูดเื่ราวของนางขึ้นมา...
"นี่.นี่!!!
"พวกเ้ารู้หรือไม่ว่าทำไมหญิงสาวที่องค์ชายกำลังแต่งงานด้วยนั้นทำไมนางถึงไม่ยอมพูดออกมาสักคำเดียว.."
"จริงสิข้าก็ไม่เคยได้ยินเสียงหญิงสาวคนนั้นพูดเลยสักครั้งนะ..."
"พวกเ้าจะได้ยินนางพูดได้อย่างไร"
"ก็นางผู้นั้นนะเป็ใบ้พูดไม่ได้..."
"ที่นางได้แต่งงานกับองค์ชายนั้นเพราะองค์ชาย้าที่จะทรมานนางด้วยความโกรธแค้นที่ถูกพี่สาวของนางนั้นไปมีชู้กับชายอื่นและหนีออกไปตามชู้"
"องค์ชายกำลังตามล่านางอย่างสุดความสามารถและตอนนี้ก็พบตัวหญิงสาวคนนั้นแล้วว่าอยู่ที่ใด"
"อีกไม่นานหญิงสาวที่มีชู้คนนั้นก็ต้องได้รับความตายเป็การลงโทษที่หนักมากแน่เลย.."
"ข้าได้ยินมาอีกว่าหญิงสาวผู้นั้นเคยเป็ภรรยาขององค์ชายที่องค์ชายรักมากยิ่งนัก.."
"ตอนที่องค์ชายทรงไปใช้ชีวิตแบบชาวบ้านธรรมดา.."
"แต่หญิงสาวคนนั้นนางไปมีชู้.."
"เป็ผู้หญิงที่ไร้ยางอายจริงๆเลยนะ.."
"องค์ชายทรงแค้นนางมากถึงจะจัดการนางผู้นางอย่างหนัก.."
"ข้าว่านะอีกไม่นานผู้หญิงคนนั้นต้องไร้ลมหายใจเป็แน่.."
"คนที่จะอยู่เป็คนระบายความแค้นขององค์ชายคงไม่ใช่ผู้ใดนอกจากผู้หญิงใบ้คนที่ถูกบังขับมาให้แต่งงานคนนี้.."
"ชั่งหน้าเวทนาจริงๆเลยนะ."
สาวใช้กลุ่มนั้นพูดกันออกมาอย่างสนุกปาก...
ถงิจูยืนนิ่งไม่ได้ตอบโต้แต่อย่างใดจากนั้นนางก็เดินผ่านไปด้วยท่าทางเงียบๆ...