ตอนที่ 14 เลิกลา
เชนช้อนร่างที่อ่อนปวกเปียกของตูนขึ้นแนบอก แล้วเดินมาวางเธอลงบนโซฟาอย่างทะนุถนอม ราวกับเธอเป็เ้าหญิงตัวน้อยที่เพิ่งผ่านศึกหนักมา
ตูนนอนหอบหายใจ ดวงตาฉ่ำเยิ้มมองหน้าเขา
“อาจารย์คะ...แล้วเื่ผู้หญิงคนนั้น…”
เชนยิ้มละมุน ลูบผมที่ชื้นเหงื่อของเธอเบา ๆ
“ไม่ต้องห่วงครับตูน พิธีกรรมเมื่อกี้สมบูรณ์แบบมาก...ตอนนี้ผมเห็นหน้าผู้หญิงคนนั้นชัดเจนแจ่มแจ้ง และผมได้ส่ง 'กระแสจิต' ไปสั่งการเรียบร้อยแล้ว”
“หมายความว่ายังไงคะ?”
“กลับบ้านไป รอดูได้เลยครับ”
เชนเอ่ยด้วยน้ำเสียงมั่นใจ
“ภายในเย็นนี้ ผู้หญิงคนนั้นจะไปหาคุณที่บ้าน เพื่อสารภาพและจบเื่ราวทั้งหมดด้วยตัวเอง”
ตูนมองเชนด้วยความทึ่ง แม้จะยังงง ๆ ว่าจะเป็ไปได้ยังไง แต่ความมั่นใจของเชนทำให้เธอเชื่อสนิทใจ เธอรีบลุกขึ้นแต่งตัว แม้ขาจะยังสั่น ๆ แต่ใจกลับเปี่ยมไปด้วยความหวัง ก่อนกลับเธอยกมือไหว้ขอบคุณเชนปะหลก ๆ แล้วรีบกลับบ้านทันที
ทันทีที่ตูนพ้นประตูบ้านไป รอยยิ้มอบอุ่นของเชนก็จางหายไป เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรหาเบียร์ทันที
“ฮัลโหล...ว่าไงคะเชน”
ปลายสายรับทันทีด้วยน้ำเสียงดี๊ด๊า
“ฟังนะเบียร์…”
เชนสั่งเสียงเรียบ
“ตอนนี้ไปที่บ้านของตูน...ไปสารภาพความจริงกับตูนซะ บอกไปว่าคุณเป็ใคร และบอกขอโทษด้วย”
เชนใช้น้ำเสียงกดต่ำที่แฝงด้วยอำนาจ
“ทำให้มันจบ ๆ ไป บอกเลิกไอผู้ชายคนนั้นด้วย ถ้าคุณทำตามที่ผมบอก ผมจะจัด 'รางวัลชุดใหญ่' ให้คุณเลย...”
คำว่า "รางวัล" ทำให้เบียร์ตาเป็ประกายทันที สำหรับเธอตอนนี้แฟนของตูนเป็แค่สิ่งไร้ค่าเมื่อเทียบกับเขา เธอจึงไม่ลังเลเลย
“ได้ค่ะ! เบียร์จะไปเดี๋ยวนี้เลย!”
ณ บ้านของตูน
ตูนกลับมาถึงบ้านด้วยใจระทึก เธอนั่งรออยู่ที่ห้องรับแขก และไม่น่าเชื่อ...เวลาผ่านไปไม่นานนัก เสียงกริ่งหน้าบ้านก็ดังขึ้น
เมื่อตูนออกไปเปิดประตู เธอก็เห็นหญิงสาวยืนอยู่ตรงหน้าบ้าน ซึ่งนั่นก็คือ เบียร์
“เธอ…”
“ฉันชื่อเบียร์”
เบียร์พูดโพลงขึ้นมาอย่างไม่อ้อมค้อม
“ฉันคือคนที่แอบคบกับแฟนเธออยู่...แต่วันนี้ฉันมาเพื่อจะบอกว่า ฉันขอโทษ และฉันจะเลิกยุ่งกับเขาแล้ว”
เบียร์พูดรัวเร็วเหมือนท่องบท เพราะใจลอยไปถึงรางวัลของเชนแล้ว
ตูนโกรธและไล่เธอกลับไป
หลังจากนั้น เมื่อแฟนหนุ่มกลับมาถึงบ้าน ตูนก็ะเิอารมณ์ใส่ทันที เธอไล่เขาออกจากบ้าน บอกเลิกอย่างเด็ดขาดโดยไม่ฟังคำแก้ตัวใด ๆ
หลังจากตูนะเิอารมณ์ไล่แฟนหนุ่มออกจากบ้านพร้อมโยนเสื้อผ้าตามหลังไปอย่างไม่ไยดี เธอก็รู้สึกโล่งใจอย่างประหลาดราวกับยกูเาออกจากอก
เมื่อจัดการเื่รกสมองจบสิ้น ตูนก็รีบออกจากบ้านตัวเอง มุ่งหน้าไปยังบ้านของเพื่อนรัก ก็คือเจน ทันที ซึ่งไม่ได้ไกลกันเลยเพราะเจนก็อาศัยอยู่ในหมู่บ้านเดียวกันกับเธอ
ณ บ้านเดี่ยวสองชั้นสไตล์โมเดิร์นของเจน
เจนที่กำลังนั่งจิบไวน์อ่านหนังสืออยู่ที่ระเบียงหน้าบ้าน ต้องวางแก้วลงเมื่อเห็นเพื่อนสาวเดินยิ้มร่าเข้ามาหา
“ตูน? ไหนบอกทะเลาะกับแฟนไง ทำไมหน้าบานมาเชียว”
เจนทักทาย
“จบแล้วแก! ฉันเลิกกับมันแล้ว!”
ตูนประกาศเสียงดัง พลางทิ้งตัวลงนั่งเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม
“แล้วแกเชื่อไหม...ทุกอย่างเป็ไปตามที่ 'อาจารย์เชน' บอกเป๊ะ ๆ เลย!”
ตูนเล่าเื่ทั้งหมดให้เจนฟังยกเว้นเื่ที่เขามีอะไรกับเธอบอกแค่ว่าทำพิธีเฉย ๆ
เจนมองเพื่อนที่ดูร่าเริงและตัดขาดจากผู้ชายเลว ๆ ได้อย่างรวดเร็ว ความคิดในหัวเริ่มตีกัน
ใจหนึ่งเธอก็ยังไม่อยากเชื่อเื่ไสยศาสตร์ แต่อีกใจหนึ่ง...หลักฐานมันก็ทนโท่คาตา ตูนมีความสุขขึ้น ปัญหาคลี่คลาย และทุกอย่างเกิดขึ้นหลังจากไปหาอาจารย์เชน ทำให้เธอเริ่มคิดที่จะไปหาเขาอีกครั้งเพื่อให้ช่วยเื่ปัญหาของเธอบ้าง
2K
