การกลับมาของจักพรรดิศักดิ์สิทธิ์(ภาค2)

    บทที่ 94 หนี่ กง!

    บทที่ 94 หนี่ กง!

    หลังจากที่ ชิว เหวินเจี้ยน ได้รู้ความลับแผนการของเหล่ากองโจรแล้ว เขาจึงออกไปเดินเล่นที่เมืองหลวงเสียหน่อย
    แต่จู่ๆ ก็ได้มีเสียงตะโกนดันมาแต่ไกลหลายพันเมตร “เฮ้~ มนุษย์ที่ยืนอยู่ตรงนั้นหนะ รีบถอยออกไปหน่อยได้ไหม พระราชากำลังจะเดินทางมายังปราสาท โดยใช้เส้นทางที่เจ้ากำลังยืนอยู่...”
    ‘เอ๋? นี่ข้ายังยืนขวางทางพวกมันอีกหรือนี่ พื้นที่ก็มีตั้งเยอะแยะ ทำไมถึงเลือกเดินมาตรงข้ากันนะ ขอดูหน่อยเถอะ ว่าใครกันแน่ที่กำลังจะมา’ ถูกต้อง ผู้ที่ยืนขวางเส้นทางของพระราชา นั่นก็คือ ชิว เหวินเจี้ยน นั่นเอง แต่จริงๆแล้ว พื้นที่รอบๆตัวเขา เป็นพื้นที่กว้างใหญ่ และไม่มีผู้คนเลยสักนิดเดียว ชิว เหวินเจี้ยน จึงเกิดอาการสงสัยขึ้นมาว่า เขายืนขวางทางพวกมันตรงไหน?
    ครื่น~~!! ครื่น~~!
    ‘เสียงนี่มัน!!!...เรือเหาะเหินอากาศ!!!’ ชิว เหวินเจี้ยน จำเสียงของมันได้เป็นอย่างดี ถึงแม้มันจะมีขนาดที่ใหญ่โต แต่ความรวดเร็วของมันนั้นไม่ใช่เรื่องเล่นๆเลย เพราะ ชิว เหวินเจี้ยน เป็นคนแรกที่สร้างมันขึ้นมา เพื่อที่จะออกเดินทางเวลาไปไหนมาไหน
    แต่ทว่า หลังจากที่เรือเหาะบินมาถึงตรงจุดที่ ชิว เหวินเจี้ยน ยืนอยู่แล้ว มันก็ได้หยุดลง และก็มีเสียงอันยิ่งใหญ่ และทรงพลังดังขึ้นมา “เจ้ามนุษย์ ข้าเห็นในความกล้าของเจ้า ข้าจึงอยากจะเชิญเจ้าเข้าไปในปราสาทกับพวกเราด้วย เจ้าจะตกลงหรือไม่?”
    ชิว เหวินเจี้ยน ที่อยากจะเข้าไปดูข้างในอยู่แล้ว เขาจึงตอบกลับไปอย่างไม่จำเป็นที่จะต้องคิดเลยด้วยซ้ำ “ข้าตกลง ข้าจะเข้าไปด้วยอย่างแน่นอน”
    หลังจากที่ผู้คนบนเรือเหาะได้ยินเสียงตอบกลับของ ชิว เหวินเจี้ยน พวกเขาก็เริ่มหมั่นไส้กันในทันที เนื่องจาก ชิว เหวินเจี้ยน ตอบกลับโดยที่ไม่แสดงความเคารพเลยแม้แต่น้อย ทั้งๆที่คนที่กล่าวชวนเป็นถึงพระราชาเลยด้วยซ้ำ
    แต่เสียงหัวเราะของพระราชาก็ดังขึ้นมา “โฮ่ว โฮ่ว โฮ่ว เป็นมนุษย์ที่น่าสนใจ ไม่เลว ไม่เลว ถ้าอย่างนั้นพวกเราจะเข้าปราสาทล้านปีกันเลยก็แล้วกัน...” หลังจากกล่าวจบ พระราชาบนเรือเหาะ ก็ได้สะบัดมือหนึ่งที
    พรึบ!
    เรือเหาะหายไปในทันที นั่นแสดงให้เห็นถึงความเป็นเจ้าของ ของเรือเหาะอย่างแท้จริง เนื่องจากมันเป็นสมบัติระดับพิเศษ ที่มีจิตวิญญาณเป็นของตัวมันเอง สามารถสั่งการให้มันเดินทางอัตโนมัติและยังสามารถเลือกนายผู้ครอบครอง ให้เหมาะสมกับตัวมันเองได้อีกด้วย
    หลังจากที่เรือเหาะได้หายไป พระราชาก็ได้กล่าวขึ้นมาอีกทีว่า “ข้าคือ พระราชาแห่งตระกูลหนี่ แล้วเจ้าหละมนุษย์จากยุคบรรพกาล!!”
    ทุกคนเพียงแค่ได้ยินคำว่ามนุษย์จากยุคบรรพกาล ก็เกิดอาการตกใจจนถึงที่สุด เพราะคนที่อยู่มาได้จนถึงยุคนี้ แต่กลับมีร่างกายที่ดูเด็กเป็นอย่างมากอย่าง ชิว เหวินเจี้ยน แล้วแบบนี้จะไม่ให้เรียกว่าแข็งแกร่งมหาศาลได้อย่างไร
    แต่ ชิว เหวินเจี้ยน ก็ไม่ได้มีท่าทางที่ตกตะลึงอะไรแม้แต่น้อย เนื่องจากเขาพอจะเดาออกว่า ระดับจอมมารจะต้องสามารถมองเขาออกอย่างแน่นอน แต่ว่าถึงจะให้มองออกขนาดไหน ก็ไม่มีใครสามารถรู้ได้เลยว่าเขาคือ หนิง หลี่เฟิงโจวชิงเหอ ถึงอย่างนั้น ชิว เหวินเจี้ยน ก็ยังตอบกลับไปพร้อมกับหัวเราะ “ฮ่า ฮ่า ฮ่า เจ้านี่ตาแหลมไม่เบา สามารถมองออกได้ว่าข้านั้นมีอายุมานานหลายปีแล้ว ถ้าอย่างนั้น เพื่อเป็นการตอบแทน ข้าจะบอกชื่อให้เจ้าได้ทราบโดยทั่วกัน ข้ามีนามว่า ชิว เหวินเจี้ยน ...”
    แต่ทว่า หลังจากที่ทุกคนได้ยิน ก็ได้แต่นิ่งเงียบไปตามๆกัน ไม่เว้นแม้แต่จอมมารลำดับที่6อย่าง พระราชา ก็ยังนิ่งเงียบเช่นกัน
    ‘ชิว เหวินเจี้ยน ? เป็นใคร ทำไมข้าไม่เห็นจะเคยได้ยินชื่อเสียงนี้มาก่อน’
    ‘มันจะต้องเป็นพวกหลอกลวงอย่างแน่นอน ดูยังไงมันก็ไม่น่าจะแข็งแกร่งแม้แต่น้อย รัศมีพลังก็เบาบาง แทบจะไม่ต่างจากมนุษย์ธรรมดาๆตอนแรกเกิด เลยด้วยซ้ำ’
    พระราชาที่เห็นว่าบรรยากาศเริ่มจะเงียบเกินไปแล้ว เขาจึงกล่าวขึ้นมาว่า “เอาหละๆ ในเมื่อทุกคนพร้อมแล้ว พวกเราก็เข้าไปข้างในปราสาทกันเถอะ เดี๋ยวข้าจะโดนพระราชาท่านอื่นว่าเอาได้ โฮ่ว~ โฮ่ว~” ถึงแม้พระราชาลำดับที่6จะตรวจจับพลังของ ชิว เหวินเจี้ยน ว่าอ่อนแอเป็นอยากมาก แต่เขาก็ยังเชื่อในลางสังหรณ์ของตนเองว่า คนผู้นี้แข็งแกร่งไร้ผู้ใดเปรียบอย่างแน่นอน
    ชิว เหวินเจี้ยน ก็พยักหน้า และเดินตามคนอื่นๆเข้าไปข้างในปราสาท
    หลังจากที่ทุกคนเดินเข้ามา ก็ได้มีเสียงของยามเฝ้าปราสาทดังขึ้น “ยินดีต้องรับพระราชาลำดับที่หก ท่าน หนี่ กง มาถึงแล้ว”
    พระราชาลำดับที่6 หนี่กง ได้ทำความเคารพทหารยามกลับไปหนึ่งรอบ เพื่อเป็นมารยาท และพวกเขาก็เดินเข้าไปส่วนในของปราสาทล้านปี
    มีแต่ ชิว เหวินเจี้ยน เท่านั้น ที่หยักหน้าเห็นด้วยกับการกระทำของพระราชาลำดับที่6 ‘เป็นการกระทำที่ดี ต่างกับลูกชายของมันอย่างสิ้นเชิง...’
    และแล้ว ทุกคนในกลุ่มของพระราชาลำดับที่6ก็ได้มาถึงส่วนในสุดของปราสาท ซึ่งมีการประชุมของ12จอมมารกำลังจะเริ่มขึ้น ซึ่งแน่นอน ผู้คนภายนอกไม่สามารถเข้าไปร่วมในการประชุมรอบนี้ได้ และรวมไปถึง ชิว เหวินเจี้ยน ด้วย พวกลูกน้องที่ติดตามมา หรือ องค์ชาย ของตระกูลต่างๆ ก็ไม่มีสิทธิ์เข้าร่วมทั้งนั้น
    แต่จู่ๆก็มีเสียงอันทรงพลังดังขึ้นมาว่า “เฮ้อ~ พวกเจ้าจะต้องรอข้าอยู่ข้างนอกสักแปบหนึ่งแล้วหละ พอดีข้าจะต้องเข้าไปในงานประชุมของ12ผู้ยิ่งใหญ่แห่งจักรวาลซูหยิง ขอให้พวกเจ้าเที่ยวชมสถานที่แห่งนี้กันก่อนได้เลย แต่มีข้อแม้ว่า ห้ามสร้างปัญหาเด็ดขาด!!” ถูกต้องเป็นเสียงของพระราชาลำดับที่6 จอมมารหนี่กง
    “ขอรับ!” เหล่าลูกน้องที่ติดตามพระราชามา ได้ก้มลงทำความเคารพตอบรับอย่างพร้อมเพียงในทันที

    คล้ายกับเรื่องการกลับมาของจักพรรดิศักดิ์สิทธิ์(ภาค2) ที่คุณอ่าน