เล่ห์ลวงบ่วงพันธนาการ (สนพ.ตะวันเปรมปรีดิ์)

ตอนที่ 29 อีวานยิ้มอย่างมีความสุขเพราะได้ขี่คอนิโคลัสโดยมีคุณน้าพุดแก้วเดินเคียงข้างเข้ามาซื้อของในเมือง พุดแก้วมองหลานชายอย่างเอ็นดู อีวานดูสดใสและน่ารักมาก นิโคลัสเองก็มีความสุขกับช่วงเวลานี้“หิวไหม ข้างหน้ามีร้านขายขนมปังเราเข้าไปดูกันไหม” นิโคลัสชวนหลานชาย“หิวครับ” เด็กน้อยพยักหน้ารับ“คุณล่ะ หิวไหม” นิโคลัสหันมาถามพุดแก้วบ้าง“ไม่นะ แต่กินได้” “ผมว่าคุณหิว แต่ท่ามากมากกว่า” พุดแก้วค้อนขวับแต่นิโคลัสหัวเราะชอบใจ อังเดรมองสิ่งที่เห็นตรงหน้าด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความอิจฉา โดยเฉพาะท่าทางของนิโคลัสที่ยิ่งน่าหมั่นไส้ รู้สึกว่าคู่แข่งของตนจะมีความสุขมากเหลือเกินในตอนนี้ ยิ่งนิโคลัสได้อยู่ใกล้ชิดกับผู้หญิงที่หมายตา มันยิ่งทำให้ระดับความอิจฉาพุ่งสูงขึ้นไปอีก“ให้ตายสิ ทำไมหมอนั่นมันโชคดีทุกเรื่องนะ” อังเดรหงุดหงิดกับตัวเอง ในขณะที่บรรดาลูกน้องต่างมองเจ้านายอย่างเห็นใจ“ท่านสนใจคุณนายชาโรนอฟจริงๆ เหรอครับ” ลูกน้องคนสนิทถาม“ฉันประทับใจตั้งแต่ครั้งแรกที่พบ ไม่คิดเลยว่าหมอนั่นจะได้เธอไป” “แต่ท่านก็มีผู้หญิงที่สวยกว่าสาวกว่านี่ครับ”“ผู้หญิงพวกนั้นมีไว้ฆ่าเวลาต่างหากเล่า คู่นอนกับคู่จริงมันคนละอย่างกัน” อังเดรพูดจากใจจริง“แล้วทำไมไม่ทำอย่างที่เคยทำล่ะครับ”“นั่นคือผู้หญิงที่ซื้อด้วยเงินไม่ได้ พวกนายก็รู้เธออยู่ในสถานะไหน” หากเป็นเมื่อก่อนอังเดรคงเอาเงินฟาดหัว แล้วลากตัวผู้หญิงคนนั้นขึ้นเตียงได้สมใจแล้ว แต่กับพุดแก้วไม่ใช่ นิโคลัสคือก้างชิ้นโตที่ขวางอยู่“แต่ถ้าท่านทำให้คุณพุดแก้วมาเป็นพวกเราได้ ก็เท่ากับว่าทำให้คุณชาโรนอฟเสียหน้า และเชื่อว่าจะต้องเสียทุกอย่างให้ท่านอีกแน่ๆ” โทนี่ยุ“แต่ฉันไม่อยากหักหาญน้ำใจคุณพุดแก้ว” แม้จะเห็นด้วยแต่อังเดรก็ยังไม่คิดจะตัดสินใจทำตอนนี้“ผมคิดว่ามันคุ้มที่จะทำครับ ผู้หญิงถ้าง้องอนเอาใจก็หายโกรธเอง”“นายคิดอย่างนั้นเหรอ แต่การจะเข้าใกล้คุณพุดแก้วไม่ใช่เรื่องง่ายเลย” อังเดรชักลังเลเล็กน้อย“ท่านทำได้อยู่แล้วครับ” คราวนี้แววตาของอังเดรเปล่งประกายเจิดจ้า แน่ละ ไม่มีอะไรที่อังเดรต้องการแล้วจะไม่ได้ พุดแก้ววางหูโทรศัพท์เบาๆ รู้สึกแปลกใจไม่น้อย อังเดรอยากพบและบอกว่ามีเรื่องสำคัญที่อยากจะคุยด้วย เขาอยากปรึกษาและอยากให้เธอเป็นตัวเชื่อมความสัมพันธ์กับนิโคลัส เพราะไม่อยากที่จะเป็นศัตรูกับผู้มีอิทธิพล แถมยังกำชับว่าห้ามบอกกับนิโคลัสอีกเพราะอาย“มีอะไรเหรอ ทำไมทำหน้าแบบนั้น” นิโคลัสถามอย่างแปลกใจเมื่อเห็นสีหน้าของพุดแก้วในเวลานี้“ไม่มีอะไรหรอกก็แค่แปลกใจ เดี๋ยวฉันขอตัวออกไปข้างนอกสักพักนะ” พุดแก้วบอกเสียงเรียบ“ไปไหน” นิโคลัสถามต่อทันที“ไปข้างนอกไง” “ผมไปด้วยไหม” “อย่าดีกว่า คุณอยู่กับอีวานที่นี่นะ” “เดี๋ยวผมให้วูฟล์หรือฟลิ้นต์ไปส่งคุณนะ” พุดแก้วพยักหน้ารับเดินไปหยิบอะไรบางอย่างใส่กระเป๋าถือ นิโคลัสมองอย่างแปลกใจแต่ก็ไม่ได้พูดอะไร ชายหนุ่มเดินตรงเข้าไปหาพร้อมทั้งดึงเธอเข้ามาหา“ปล่อยนะ ทำบ้าอะไร” แต่ไม่ทันที่จะพูดอะไรต่อ เขาก็ก้มลงมาหาพร้อมทั้งใช้ริมฝีปากปิดปากของเธอทันที พุดแก้วดันตัวเขาออกห่างจ้องหน้าคนที่ฉวยโอกาสอย่างเจ็บใจ จับเขาตีเข่าทันทีเมื่อได้โอกาส“เจ็บนะ” นิโคลัสโวยวาย“ไอ้โรคจิต ไอ้คนฉวยโอกาส” สาวแสบต่อว่ารีบวิ่งออกไปจากห้องนอนทันที ฟลิ้นต์มองนายหญิงที่เดินเข้าไปในร้านกาแฟ พุดแก้วให้เขารออยู่ที่นี่ไม่ต้องไปด้วย เธอมองหาคนที่นัดออกมาเมื่อเห็นว่าเขานั่งอยู่ด้านในสุดก็เดินไปหาเขา“คุณมาตามที่ผมขอร้องไว้จริงๆ” อังเดรพอใจเมื่อเห็นพุดแก้วมาตามที่นัด“ฉันมาเพราะอยากรู้ว่า คุณมีแผนอะไรต่างหาก” เธอพูดติดตลกแต่นั่นทำให้อังเดรเกือบจะนั่งไม่ติด“มีอะไรว่ามาเลยค่ะ” เธอเข้าประเด็นทันที“คุณดื่มน้ำเสียก่อนดีกว่าครับ แล้วเราค่อยคุยกัน” อังเดรกล่าวยิ้มๆ พุดแก้วลืมตาขึ้นรู้สึกเวียนศีรษะอย่างที่สุด หญิงสาวกะพริบตาเพื่อเรียกสติและทบทวนความจำว่าเกิดอะไรขึ้น สิ่งที่รับรู้ในตอนนี้คือเธออยู่บนรถที่เบาะหลังโดยมีอังเดรเป็นคนขับ“ฟื้นแล้วสินะ คุณพุดแก้วที่รัก” อังเดรพูดอย่างสบายใจ“คุณต้องการอะไร แล้วทำไมทำกับฉันแบบนี้” พุดแก้วพยายามคืนสติให้เร็วที่สุด“ผมแค่อยากจะให้สามีของคุณคลั่งตายก็เท่านั้น หมอนั่นคงแทบบ้าเมื่อรู้ว่าเมียตัวเองเป็นของผมแล้ว” อังเดรหัวเราะเบาๆ อย่างสบายอารมณ์“คุณจะข่มขืนฉันเหรอ” เธอหยั่งเชิงถาม“ผมไม่เคยขืนใจผู้หญิง แต่ผมสามารถทำให้คุณยินยอมได้ไม่ยาก” “ทำไมต้องเป็นฉัน” “ผมชอบคุณ จะว่าไปผมชอบคุณตั้งแต่ครั้งแรกที่เราพบกัน หลายต่อหลายครั้งผมรู้สึกอยากได้คุณมาเป็นผู้หญิงของผม แต่ผมก็ช้ากว่าสามีนิสัยเสียของคุณ หมอนั่นมักจะได้อะไรดีๆ เสมอ” “คุณเลยวางยา แล้วพาฉันมากับคุณ” พุดแก้วพอเข้าใจแล้ว“ใช่ คุณฉลาดมาก ผมชอบผู้หญิงที่มีสมองแบบคุณ และนอกจากนี้แล้วผมยังหยามสามีของคุณได้อีกต่างหาก”“ยิงปืนนัดเดียวได้นกถึงสองตัวสินะ” “ใช่เลย ที่รัก” อังเดรหัวเราะเสียงดังเมื่อพุดแก้วเข้าใจในสิ่งที่คิด“ผมชอบคุณจริงๆ นะคุณพุดแก้ว ผมอยากให้คุณมาเป็นผู้หญิงของผม รับรองว่าคุณจะมีความสุข ผมไม่ได้ด้อยไปกว่าสามีของคุณเลย เชื่อสิ” “คุณคิดว่าทำแบบนี้ฉันจะรักคุณเหรอ รู้ไหมว่ามันจะเป็นในทางที่ตรงกันข้าม” หญิงสาวจ้องหน้าอย่างไม่เกรงกลัว“ผมเชื่อว่าสามารถทำให้คุณรักได้ ผมจะให้ทุกอย่างที่คุณต้องการ”“แล้วคุณไม่กลัวฉันหนีเหรอคะ” “ทำไมถามแบบนั้น”“ก็ฉันเห็นคุณคนเดียว คุณน่าจะพาลูกน้องตัวใหญ่ๆ ของคุณมาด้วยนะ” คำพูดของเธอทำให้เขาหัวเราะ“ผมคนเดียวก็จัดการเรื่องนี้ได้ คุณเป็นเพียงแค่ผู้หญิงตัวเล็กๆ ไม่มีพิษสงอะไรร้ายกาจหรอก” พุดแก้วยิ้มแอบล้วงเข้าไปในกระเป๋าถือของตัวเองช้าๆ ควานหาอะไรบางอย่าง“คุณดูมั่นใจมาก” เธอพูดต่อพยายามประวิงเวลาไว้“ผมว่าคุณเองก็คงชอบผมด้วย ไม่อย่างนั้นคงไม่ออกมาหาผมหรอกจริงไหม”“แหม คุณนี่ช่างคิดเข้าข้างตัวเองนะคะ” อังเดรยิ้มก่อนจะจอดรถเมื่อถึงที่หมาย“ที่ไหนคะ” “โรงแรมที่ดีที่สุดในเมืองนี้ ผมสั่งปิดมันเพื่อคุณเลยนะ ผมพาคุณมาทางด้านหลังเพราะมันเงียบและไม่มีคนมาวุ่นวายดี ผมจะทำให้คุณมีความสุขมากกว่าสามีของคุณ” อังเดรเดินลงมาเปิดประตูให้หญิงสาวอย่างใจเย็น ท่าทางที่ไม่ขัดขืนของเธอทำให้เขาสบายใจมากขึ้นกว่าเดิมหลายเท่า พุดแก้วก้าวลงมาจากรถพร้อมทั้งมองสบตาคนที่พาเธอมาแล้วส่งยิ้มหวานให้เขา สักพักอังเดรก็ต้องร้องออกมาเมื่อมีอะไรบางอย่างฉีดเข้าที่ตาของเขา“คุณเอาอะไรฉีดใส่ตาผม” เขาทรุดตัวลงไปนั่งบนพื้นเพราะไม่สามารถยืนอยู่ได้ ตอนนี้แสบตามากเหลือเกิน“สเปรย์พริกไทยไง ตอนแรกที่พกติดตัวก็ไม่คิดว่าจะได้ใช้หรอกนะ” พุดแก้วตะโกนบอก“คุณคิดว่าจะทำอะไรกับผู้หญิงอย่างไรก็ได้เหรอ จำไว้ผู้หญิงไม่ใช่ของเล่นของผู้ชาย” พูดจบหญิงสาวก็ทำท่าจะเดินจากไป แต่ก็ไปไหนไม่ได้เพราะโดนคนที่กำลังแสบตาอยู่จับขาไว้ พุดแก้วถอนหายใจออกมาเบาๆ“คุณจะมาทำแบบนี้กับผมไม่ได้พุดแก้ว ผมไม่ยอม ผมจะเอาคืนคุณบนเตียงให้สะใจเลยคอยดู” ชายหนุ่มลุกขึ้นและพยายามจะฉุดกระชากเธอให้ไปกับเขาพุดแก้วขืนตัวเล็กน้อยและเมื่อได้จังหวะก็ฉีดสเปรย์พริกไทยใส่หน้าของเขาอีกครั้ง เจาะจงไปที่ดวงตาก่อนที่จะใช้วิชาเทควันโดที่ร่ำเรียนมาจัดการคนที่คิดจะทำร้ายอย่างไม่ยั้งมือ“คุณไปเรียนรู้เรื่องพวกนี้มาจากไหน” อังเดรถามหลังจากถูกซัดจนหมอบ เขานอนกองหมดแรงอยู่ที่พื้นทั้งแสบตาแสบหน้าและเจ็บจนจุกเมื่อถูกเตะแล้วจับทุ่มลงพื้นหลายครั้งติดๆกันพุดแก้วเล่นงานเขาชนิดที่ว่าไม่รอให้ตั้งตัวเลย“ฉันจบพละมาน่ะค่ะ เรียนเทควันโดมาตั้งแต่ม.ต้น คราวหลังคิดจะทำอะไรช่วยตรวจสอบประวัติของคนที่คุณคิดจะทำร้ายก่อนด้วยนะ” พุดแก้วพูดเสียงเข้มแต่ยังไม่ทันจะพูดจบนิโคลัสก็วิ่งเข้ามาหาเสียก่อน ชายหนุ่มดึงเธอเข้ามากอดไว้แน่น เขาแอบใส่เครื่องติดตามแบบพกพามาในกระเป๋าตอนที่ดึงพุดแก้วเข้ามาจูบเพราะรู้สึกกังวลเนื่องจากแอบฟังโทรศัพท์ตอนที่อังเดรโทรมาหาพุดแก้ว และฟลิ้นต์บอกว่าพุดแก้วเข้าไปในร้านนานแล้วและยังไม่ออกมา ทำให้เขาเริ่มติดตามทันทีด้วยความเป็นห่วง แต่สิ่งที่เห็นทำให้เขายิ้มออกมาอย่างพอใจ“คุณตามฉันมาได้อย่างไร” พุดแก้วถาม“ก็แอบใส่เครื่องติดตามมาน่ะสิ ผมแอบฟังคุณคุยโทรศัพท์และไม่ไว้ใจหมอนี่ มันเป็นอย่างที่ผมคิดจริงๆ” นิโคลัสก้มลงไปกระชากเสื้อคนที่นอนกองอยู่บนพื้น ทั้งโกรธทั้งสงสารเพราะอังเดรถูกพุดแก้วซ้อมจนหมดสภาพ“คราวหลังจะทำอะไรคิดให้ดีๆ นะ คนอย่างนิโคลัส ชาโรนอฟไม่ธรรมดา เมียของเขาก็เหมือนกัน” เขาปล่อยหมัดใส่อังเดรสองสามหมัด ก่อนที่จะเดินโอบไหล่พุดแก้วออกไปจากตรงนั้นทันที ปล่อยให้อังเดรนอนร้องโวยวายอยู่คนเดียว วูฟล์และฟลิ้นต์มองคนที่โวยวายอยู่บนพื้นนิ่ง สงสารก็สงสาร ขำก็ขำ จากสภาพที่เห็นคิดว่าคงโดนพุดแก้วจัดหนักเอาเรื่อง พุดแก้วเป็นผู้หญิงที่ไม่ธรรมดาเลย -------------------------------------------------------#เริมต้นด้วยเล่ห์ลงท้ายด้วยรักเล่ห์ลวงบ่วงพันธนาการ / กุหลาบแก้ว ????รูปเล่มพร้อมส่ง ในราคา 359 บาทจัดส่งในระบบลงทะเบียนช่องทางการสั่งซื้อ????https://tawanpreampree.com/th/products/493835Line : tawan9645Page : ตะวันเปรมปรีดิ์ พับบลิชชิ่งhttps://www.facebook.com/Tawan9645/E-BOOK โหลดเลย????https://www.mebmarket.com/ebook-105253-เล่ห์ลวงบ่วงพันธนาการ&page_no=1

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

เล่ห์ลวงบ่วงพันธนาการ.....ตอนที่ 29

นิยายแนะนำ

เล่ห์ลวงบ่วงพันธนาการ (สนพ.ตะวันเปรมปรีดิ์)

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

เล่ห์ลวงบ่วงพันธนาการ.....ตอนที่ 29

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้