(จบ) ผู้พิทักษ์ทะเลทราย

บทที่ 41 กริชของโดรันและทักษะกริช

ขณะที่กำลังเล่นกับโปเกบอลในมือ เฉียวซู่ก็กดไปที่ปุ่มกลางของมัน

โปเกบอลขยายใหญ่ขึ้นจนมีขนาดเท่าลูกแอปเปิล ซึ่งทำให้เฉียวซู่ ผู้ที่ได้เล่นกับโปเกบอลของจริงเป็นครั้งแรกตื่นเต้นอย่างมาก

โดยไม่คิดอะไร เขาเล็งโปเกบอลไปที่อาหลีน้อยที่กำลังนอนหลับอยู่ข้างตัวเองและปามันออกไปเบา ๆ

อาหลีเป็นสัตว์ตัวแรกที่เขาพบหลังจากที่เดินทางมายังทะเลทราย และเป็นสัตว์ตัวแรกที่เขารับเลี้ยง แม้ว่าจะเพิ่งรู้จักกันเพียงสามวัน แต่ความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาก็ค่อนข้างลึกซึ้ง

มันจึงสมเหตุสมผลที่โอกาสอันล้ำค่านี้จะถูกสงวนไว้ให้กับอาหลีน้อยของเขา

ตุบ!

พร้อมกับเสียงที่ชัดเจน โปเกบอลกระแทกเข้ากับหัวเล็ก ๆ ของอาหลีน้อยอย่างแม่นยำ 

เขารู้ว่ามันเป็นการเริ่มต้นที่ดีทันทีที่ได้ยินเสียงนี้

ฟึ่บ!

ลำแสงสีขาวพุ่งเข้าใส่อาหลี และจิ้งจอกตัวน้อยผู้ซึ่งยังคงนอนหลับใหลอยู่ ก็ถูกดูดเข้าไปในโปเกบอลก่อนที่มันจะรู้ตัว

แปล๊บ แปล๊บ

โปเกบอลกลิ้งไปมาบนพื้น ส่งเสียงที่คล้ายกับกระแสไฟฟ้าออกมาก่อนจะสงบลง

เฉียวซู่หยิบโปเกบอลขึ้นมาอย่างกระตือรือร้นและชูมันขึ้นเหนือศีรษะ

"ฉันเอาชนะจิ้งจอกเฟนเนกได้!"

…

ภายในโปเกบอล

จิ้งจอกน้อยลูบหัวของตัวเองด้วยอุ้งเท้าเล็ก ๆ ของมันและลืมตาขึ้นอย่างหงุดหงิด

ใครเอาอะไรมาตีหัวฉันเนี่ย!?

ก่อนที่เจ้าตัวเล็กจะโกรธ มันก็เห็นฉากแปลกประหลาดตรงหน้าและตกตะลึงไปทันที

อาหลีน้อย ‘เกิดอะไรขึ้น?’

แฟนโปเกมอนหลายคนในชาติก่อนต่างอยากรู้เกี่ยวกับสิ่งหนึ่ง นั่นก็คือโครงสร้างภายในของโปเกบอลเป็นอย่างไร?

คำอธิบายที่น่าเชื่อถือที่สุดคือ โปเกบอลจะสร้างที่อยู่อาศัยที่เหมาะสมที่สุดโดยพิจารณาจากคุณลักษณะของโปเกมอน ยิ่งเป็นโปเกมอนที่พัฒนามากเท่าไหร่ สภาพแวดล้อมภายในก็จะยิ่งดีขึ้นเท่านั้น

ว่ากันว่าสภาพแวดล้อมของมาสเตอร์บอลที่ล้ำหน้าที่สุดนั้นไม่ได้ดีที่สุด เหตุผลว่าทำไมโปเกมอนถึงไม่สามารถหลบหนีออกมาได้เป็นเพราะว่ามันไม่มีประตูอยู่ด้านในอย่างไรล่ะ...

อย่างไรก็ตาม เวลานี้ อาหลีได้พบกับคำตอบของปริศนาที่ยังไม่คลี่คลายนี้แล้ว

เบื้องหน้าของมันคือโอเอซิสทะเลทรายที่มีชีวิตชีวา ป่าเขียวชอุ่ม พุ่มไม้เป็นชั้น ๆ รวมไปถึงภูเขาและลำธารที่อยู่ห่างออกไป

โอเอซิสคือสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่อาหลีน้อยโหยหามากที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัย

ขณะที่เจ้าตัวเล็กยื่นอุ้งเท้าของมันไปยังดอกไม้ป่าตรงหน้า โลกก็เริ่มหมุนวนอีกครั้ง

ในเวลาเพียงชั่วพริบตา จิ้งจอกน้อยก็กลับมาที่ถ้ำเช่นเดิม และเฉียวซู่ก็มองอีกฝ่ายด้วยรอยยิ้มร้ายกาจ

"เป็นยังไงบ้าง? ข้างในนั้นเป็นยังไง?”

อาหลีมองชายตรงหน้าและรู้สึกถึงความใกล้ชิดที่ไม่สามารถอธิบายได้จากก้นบึ้งของหัวใจ

โปเกบอลและปลอกคอสัตว์เลี้ยงก่อให้เกิดปฏิกิริยาที่ไม่คาดคิด ซึ่งทำให้อาหลีรู้สึกผูกพันกับเฉียวซู่มากขึ้น

มันอดไม่ได้ที่จะนำหัวเล็ก ๆ ของตัวเองเข้าไปใกล้กับมือของเฉียวซู่และถูมันอย่างสนิทสนม

เฉียวซู่มองเจ้าตัวเล็กด้วยความประหลาดใจ แม้ว่าก่อนหน้านี้อาหลีจะไม่ได้รู้สึกอึดอัดกับความสนิทสนมระหว่างพวกเขา แต่นิสัยของมันก็ค่อนข้างเย็นชา

มันเป็นจิ้งจอกประเภทที่จะไม่เป็นฝ่ายเริ่มเข้าหาก่อน

เฉียวซู่อุ้มเจ้าตัวเล็กขึ้นมาด้วยรอยยิ้ม เขายังคงพึงพอใจกับ [โปเกบอล] ที่เป็นอุปกรณ์ประกอบฉากสีทองชิ้นนี้มาก 

มันอาจดูเหมือนว่าสิ่งนี้ไม่ได้ช่วยเพิ่มความแข็งแกร่งให้กับเฉียวซู่ แต่แท้จริงแล้วไม่ใช่แบบนั้น

จิ้งจอกเฟนเนกที่สามารถเข้าใจคำสั่งของมนุษย์และปฏิบัติตามคำสั่งได้นั้นมีบทบาทที่สำคัญอย่างยิ่งในทะเลทราย

สอดแนม ขุดหลุม คุ้มกัน สนับสนุนการต่อสู้ ในฐานะสัตว์ อาหลีสามารถทำสิ่งต่าง ๆ ที่มนุษย์ไม่สามารถทำได้

เขาวาง [โปเกบอล] ลงชั่วคราวและมองไปยังรางวัลอื่น ๆ ที่เก็บอยู่ในคลังพื้นที่

ชิ้นแรกคือเครื่องมืออุปกรณ์สีม่วง [กริชของโดรัน]

[กริชของโดรัน]

[ระดับคุณภาพ : สีม่วง]

[แนะนำโดยสังเขป : จากโลกของลีกออฟเลเจ็นดส์ มันถูกสร้างขึ้นโดยโดรัน ช่างตีเหล็กในตำนานที่อาศัยอยู่ในหมู่บ้านอู๋จี๋ ณ ไอโอเนีย ในกริชมีพลังมหาศาลซ่อนอยู่]

[คุณสมบัติ : เมื่อถือกริชเล่มนี้ ความเร็วในการโจมตีจะเพิ่มขึ้น 12 เปอร์เซ็นต์ เพิ่มความแข็งแกร่งทางกายภาพ และมีผลดูดเลือด 1 เปอร์เซ็นต์ เมื่อโจมตี (เอฟเฟกต์ดูดเลือด : แปลงความเสียหายที่เกิดขึ้นเป็นเปอร์เซ็นต์เพื่อฟื้นฟูอาการบาดเจ็บของคุณ)]

[ทักษะ 1 : มือสังหารทหาร : เพิ่มความเสียหายที่เกิดขึ้นกับสิ่งมีชีวิตที่อ่อนแอกว่าคุณ 20 เปอร์เซ็นต์]

[ทักษะ 2 : รับสมัคร : เจ้าของกริชจะเรียนรู้ทักษะการต่อสู้ถาวร [ทักษะกริช]]

[การประเมิน : สิ่งของที่ผลิตโดยโดรันล้วนเป็นผลิตภัณฑ์คุณภาพสูง]

เฉียวซู่นำ [กริชของโดรัน] ออกมาจากคลังพื้นที่อย่างเงียบ ๆ

มันเป็นกริชยาวที่ดูธรรมดา ด้ามจับเป็นไม้ คล้ายกับมีดที่ทำจากเหล็กเนื้อดีธรรมดาทั่วไป

แต่เฉียวซู่รู้ดีว่าภายใต้รูปลักษณ์ที่ธรรมดานี้ มันมีจิตสังหารที่น่ากลัวอยู่

เขาถือกริชไว้ในมือและเหวี่ยงมันไปในอากาศสองสามครั้ง

ลมแรงตัดผ่านอากาศทำให้เกิดเสียงดังชัด

ชื่อเต็มของ [ทักษะกริช] ควรจะถูกเรียกว่ามีดสายลับลิ่วเหอมากกว่า

คิดค้นขึ้นโดยสายลับในราชสำนักของราชวงศ์หมิง ถูกสืบทอดรุ่นสู่รุ่นมาเป็นเวลานานกว่าสามร้อยปี มันเหมาะสำหรับการต่อสู้ตัวต่อตัวในระยะประชิดเป็นอย่างมาก

หากพูดกันตามตรง ทักษะการต่อสู้นี้ถูกคิดค้นขึ้นมาด้วยจุดประสงค์ในการฆ่า หรือทำให้คู่ต่อสู้สูญเสียความสามารถในการต่อต้านโดยสมบูรณ์

แม้ว่ามันจะเต็มไปด้วยเจตนาฆ่า แต่เฉียวซู่ก็ยังพึงพอใจอย่างมาก อย่างน้อยเขาก็ใช้มันร่วมกับ [ห้าแส้สายฟ้าแลบ] ได้

ด้วย [กริชของโดรัน] และ [ทักษะกริช] เฉียวซู่มีความมั่นใจที่จะสู้กับนักล่าสัตว์เหล่านั้นมากขึ้น

นอกจากจะรางวัลสีทองและสีม่วงอย่างละชิ้น มันยังมีรางวัลสี่ฟ้าสี่ชิ้นในการสุ่มรางวัลสิบครั้งรวดด้วย

มันมีทั้งขนมดังโงะตราโมโมทาโร่ ทักษะการปฐมพยาบาลระดับกลาง การ์ดอัปเกรดทักษะสามัญ และปืนลูกโม่ M1895

เดิมทีขนมดังโงะตราโมโมทาโร่เป็นของวิเศษของหุ่นยนต์แมวในเรื่องโดราเอมอน ซึ่งทำให้สัตว์ที่กินเข้าไปเชื่อฟังคำสั่งเป็นระยะเวลาชั่วคราว แต่เวอร์ชันที่ผลิตโดยระบบนั้นมีการเนิร์ฟเล็กน้อย 

[ขนมดังโงะตราโมโมทาโร่ : สัตว์ที่กินดังโงะเข้าไปจะลดความเป็นปรปักษ์ต่อคุณ และหากกินเข้าไปหลายครั้ง มันอาจมีโอกาสที่ทำให้ฝ่ายตรงข้ามยอมจำนนได้]

โอเค เข้าใจแล้ว!

เฉียวซู่ปรบมือ

นี่คือยาเบื่อเวอร์ชันสัตว์!

ไอ้เจ้าระบบนี่ แกมันช่างชั่วร้ายจริง ๆ...

เขาเก็บ [ขนมดังโงะตราโมโมทาโร่] ไปอย่างระมัดระวัง จากนั้นจึงเริ่มตรวจดูรางวัลสีฟ้าที่เหลือ

[การปฐมพยาบาลระดับกลาง] เป็นทักษะการแพทย์ที่ใช้งานได้จริง ไม่มีอะไรให้ต้องพูดมากนัก 

[ปืนลูกโม่ M1895] เป็นปืนรูปแบบคลาสสิกเหมือนกับปืนลูกโม่โคลท์ไพธอนที่ได้มาก่อนหน้านี้ 

ความแตกต่างคือมันเป็นปืนลูกโม่เพียงชนิดเดียวในโลกที่สามารถติดตั้งอุปกรณ์เก็บเสียงได้

หลักการของมันยากที่จะอธิบาย แต่สำหรับเฉียวซู่ เขาคือคนที่กำลังถือปืนลูกโม่สองกระบอก ถ้าหากไม่มีอะไรทำ เขาสามารถคอสเพลย์เป็นคาวบอยตะวันตกได้

สำหรับ [การ์ดอัปเกรดทักษะสามัญ] ก็ตามชื่อของมัน มันสามารถใช้อัปเกรดทักษะใด ๆ ได้ระดับหนึ่ง แต่จะไม่มีผลกับทักษะพิเศษ 

เฉียวซู่รู้สึกสับสนเล็กน้อยเกี่ยวกับการใช้งานสิ่งนี้

เขาควรอัปเกรดทักษะอะไรจึงจะคุ้มค่าที่สุด?

ทักษะการเอาชีวิตรอดในถิ่นทุรกันดารระดับกลาง? หรือทักษะการยิงระดับกลาง?

หรือ... ทักษะงานฝีมือระดับสูง?

อย่าเข้าใจผิดไป เขา เฉียวซู่ เป็นคนจริงจัง เขาแค่อยากดูว่ามันมีระดับที่ดีกว่าระดับสูงหรือเปล่าก็เท่านั้น...