ลวงสวรรค์สู่วิถียุทธคลั่ง [จบ]

         อี้เฉิน ครั้นเห็นรอบด้านของดาดฟ้าเรือเหาะ ต่างก็เต็มไปด้วยบรรยากาศที่อึมครึมหนักอึ้งของกลุ่มคนโดยรอบ พร้อมกับเสียงพูดคุยของผู้คนบนเรือเหาะดังขึ้นมาไม่ขาด ...กลุ่มคนที่พอจะสงบนิ่งขึ้นมาได้ เกรงว่าคงจะมีเพียงแค่ขั้นเทพสวรรค์เท่านั้นในยามนี้ ส่วนคนอื่นๆ คงจะมีนับนิ้วได้ อี้เฉินจึงเดินออกไปดูวิวทิวทัศน์ด้านข้างดาดฟ้าเรือ ที่บินทะยานข้ามผ่าน ทะเลทราย ซินเจียง อยู่ในยามนี้
 

         เมื่อมองทอดยาวออกไป เห็นเพียงทะเลทรายเริ่มร้อนระอุ จากแดดที่ตกกระทบเผาทั่วเขตแดน ราวกับเป็นเตาหลอมขนาดยักษ์ แม้แต่อายความร้อนยังส่งมาถึงด้านบนลำเรือที่ยับเยิน ไกลๆ สุดสายปรายตา มองเห็นทะเลมืดทอดยาวออกไปยาวไกล ประหนึ่งว่ามันไม่มีจุดสิ้นสุด ดำมืดดุจหมึก ให้ความรู้สึกที่น่าสะอิดสะเอียน ของความมืดความชั่วร้ายไม่น้อย

          แต่เมื่อหลายคนเห็นซากศพ สีดำดุจหมึก ด้านล่างคืบคลาน ราวกับมันมีชีวิต มันก็ทำให้หัวใจของใครหลายคนที่จ้องมองมัน สั่นสะท้านไม่น้อย บางคนถึงกับกล่าวสาบาน ว่าจะไม่เหยียบย่ำ ไปยังเขตแดนทะเลมืด เป็นอันขาด

          ก่อนเทพสวรรค์ผู้คุมกองกำลัง จะเดินเข้ามาพูดคุยกับอี้เฉิน "สหายน้อย เหมือนว่าเจ้าจะเตรียมใจมาเต็มที่ สำหรับการต่อสู้ศึกสงครามมหาทวีป ข้าไม่เห็นสายตาที่หวาดกลัวจากเจ้าแม้แต่น้อย"

          อี้เฉินคลี่ยิ้มออกมากว้าง "ข้าเองก็เป็นคนตระกูล อี้ จะให้มาหวาดกลัวสงครามต่อหน้า คนภายนอก ตระกูลได้เยี่ยงไร" ก่อนอี้เฉินจะทุบฝ่ามือลงที่ลำเรือ "ว่าแต่ไอ้เรือเหาะยับเยินลำนี้ มันจะส่ง พวกเราไปถึงจุดหมายปลายทางได้แน่หรือ?"

ชายชราผู้คุมกองกำลัง ขำออกมาในทันที "ฮ่าๆ สหายน้อย อย่าใจร้อนไป อีกไม่ถึง3ชั่วยาม (6ชั่วโมง) เราก็น่าจะถึงจุดหมายปลายทางแล้ว"

        ทว่าก็มีอนุชนบางคนคิดอยากจะให้เรือเหาะ ตกลงสู่พื้นเบื้องล่างกันอยู่ไม่น้อย อย่างไรพวกเขาก็ไม่อยากไป เขตที่ราบสูง ชิงไห่ แต่ใครเล่าจะสอยมันจนร่วงได้ จากค่ายกลป้องกันที่หนาแน่น แม้สภาพของมันจะยับเยิน ก็ยังไม่เคยได้ยินว่ามีเทพสวรรค์ผู้ใดสอยมันร่วงลงได้

...แต่เมื่อเข้าชั่วยามที่2 จู่ๆ อี้เฉินก็สัมผัส ได้ถึงปราณพลังขั้นเทพสวรรค์ อยู่บริเวณพื้นเบื้องล่างทะเลทราย ซินเจียง ที่ร้อนระอุ มีกันอยู่หลายสิบชีวิต เทพสวรรค์คนอื่นๆ บนดาดฟ้าเรือเหาะเองก็รับรู้ได้เช่นกัน เนื่องด้วยกลุ่มคนเหล่านั้นพวกเขาไม่ได้ เก็บซ่อนปราณพลัง แต่อย่างใด

         อี้เฉินไต่ถามชายชราขั้นเทพสวรรค์ ในทันใด "มีกลุ่มคนดินแดนเทพเคลื่อนทัพภาคพื้นดินอยู่ เช่นนั้นหรือ?" แม้ว่าน้ำเสียงอี้เฉินจะดังออกมาไม่มาก แต่มันก็ทำให้ใครหลายๆ คน อกสั่นขวัญผวาหายใจหนักขึ้นมาในทันใด ก่อนจะรีบส่งสายตาจากดาดฟ้าเรือเหาะ ลงไปตรวจสอบเบื้องล่างทะเลทราย ซินเจียง

         ชายชราผู้คุมกองกำลัง เขามีสีหน้าเคร่งขรึมขึ้นมาไม่น้อย ก่อนจะส่ายหัวบอกกล่าวอี้เฉินเป็นพัลวัน อย่างไรเขาก็ยังเชื่อมั่นว่า เรือเหาะลำนี้จะยังไปถึงจุดหมายปลายทางได้โดยไม่เป็นอะไร

          อี้เฉินขมวดคิ้วมุ่นจนเป็นปมขึ้นมาในทันใด ครั้นส่งสายตาแหลมคมเปิดใช้ดวงตาแห่งการหลับใหล ออกไปสำรวจพื้นทะเลทรายเบื้องล่าง อย่างเพ่งพิจารณา เมื่อเห็นกลุ่มคนสวมชุดคลุมดำ ไม่เปิดเผยตัวตน ปลดปล่อยปราณพลังขั้นเทพสวรรค์ ออกมาพรั่งพรู ร่วม10ชีวิต ยืนมือไพล่หลังบนโขดหิน กลางทะเลทราย ล้อมกันจนเป็นวงกลม อยู่ทิศทางเบื้องหน้า เรือเหาะจะข้ามผ่าน

          ก่อนอี้เฉินจะหรี่ดวงตาจนเล็กแคบ เมื่อเห็น พวกเขาทั้ง10ปักดาบลงพื้นด้านหน้าขับเคลื่อนค่ายกลบางอย่าง อย่างเร็วจี๋ ส่งให้กระบี่ด้านหน้าพวกเขา ส่องแสงขึ้นมาพร่างพราว เชื่อมประสานเข้าหากันในทันใด

ลางสังหรณ์ อี้เฉินบอกได้เลยว่ามันไม่ใช่เรื่องที่ดี "ซวยแล้วไง! นี่มันไม่บังเอิญแล้ว ผู้คุมกองกำลัง รีบสั่งการเรือเหาะให้หลบเลี่ยง จากบริเวณนี้เร็วเข้า"

         ชายชราผู้คุมกองกำลัง ยกยิ้ม "หากเป็นการโจมตี อย่างไรเรือลำนี้ก็รับการโจมตีของพวกเขาได้อย่างสบายๆ" หลายคนเองก็พยักหน้ารับคำของชายชราเช่นกัน

         อี้เฉินตบหัวตนเอง จนเกิดเสียงดัง เพี้ยะ! เมื่อเห็นกระบี่ทั้ง10 ลอยขึ้นมาเหนือท้องฟ้า กลางค่ายกลบางอย่างขึ้นมา อี้เฉินแค่นเสียงดุออกไปบอกกล่าว ชายชราในทันที "รีบสั่งการเรือเหาะ หลบเลี่ยง เร็วเข้าก่อนที่มันจะสายเกินไป"

เทพสวรรค์บางคนเองก็เริ่มรับรู้ได้เช่นกัน พวกเขาต่างก็ส่งคำพูด ออกมาเฉกเช่นเดียวกับอี้เฉิน "รีบสั่งการเรือเหาะ ให้หลบเลี่ยง เร็วเข้า!"

         ชายชราผู้คุมกองกำลัง เขาประหลาดใจอยู่ไม่น้อย ก่อนจะทำตามอย่างที่เหล่าเทพสวรรค์บอกกล่าว ทว่าในเสี้ยววินาที ที่เรือหลบเลี่ยง เบี่ยงเบนทิศทางกะทันหัน มันก็กระแทกเข้ากับขอบของค่ายกลหลุมดำเข้าอย่างจัง เกิดเสียงปัง!ดังออกมากึกก้อง เรือเหาะแตกเป็นเสี่ยงๆ ในเสี้ยวพริบตา

ส่งให้ผู้คนบนเรือต่างบาดเจ็บหนัก ร่างลอยกระเด็น กระอักเลือดกันออกมาคำใหญ่ จากแรงอัดกระแทกที่รุนแรง

          อี้เฉินกล่าวสบถด่า ออกมาในทันที เมื่อเขามองไปที่กลุ่มคนด้านล่างทะเลทราย สวมชุดคลุมดำ แสยะยิ้มมาให้ตัวเขาอยู่แวบหนึ่ง "บัดซบ! บัดซบ! ไม่ทันการอย่างนั้นหรือ"

ก่อนที่รอบบริเวณจะเกิดแรงดึงดูดที่มหาศาล ดูดเอาพวกเขาหายวาบจากไป อีกสถานที่หนึ่งในทันที

           ฉับพลันร่างของพวกเขาก็มาโผล่ ท่ามกลางทุ่งหญ้ากว้างใหญ่ อาบย้อมไปด้วยโลหิตจนแดงฉาน มีต้นไม้ภูเขาสูงใหญ่อยู่ประปราย ทว่าท้องฟ้าของมันเต็มไปด้วยการพังทลาย คละคลุ้งไปด้วยกลิ่นอายความตายคาวเลือด หลายคนต่างก็รับรู้ได้เลยว่า สถานที่แห่งนี้เคยเกิดการต่อสู้ ครั้งใหญ่อย่างไม่ต้องสงสัย

           ก่อนเสียงร้องโอดโอยออกมาด้วยความเจ็บปวด จะดังออกมาไม่ขาด บางคนที่ถูกส่งมา มีแม้กระทั่งร่างที่ไร้วิญญาณกลายเป็นศพ จากแรงอัดกระแทกที่รุนแรง จนในยามนี้เหลือไม่ถึง70ชีวิตที่เหลือรอด

อี้เฉินเช็ดเลือดที่มุมปาก ก่อนไต่ถามชายชราขั้นเทพสวรรค์ ยามนี้เหมือนเขาจะสีหน้าตาตื่นไม่น้อย "สถานที่แห่งนี้ คือสถานที่ใดเหมือนเจ้าจะรู้สินะ"

           ชายชราขั้นเทพสวรรค์ เอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงสั่นๆ เมื่อกวาดสายตาไปมอง คราบเลือดโดยรอบอาบย้อมทุ่งหญ้า จนแห้งกรังมานานนม "เหมือนว่าพวกเรามาถึง เขตที่ราบสูง ชิงไห่ แล้วล่ะ"

           “แต่ว่าที่พวกเราอยู่ เกรงว่าจะเป็นด้านในส่วนลึก ของเขตที่ราบสูง ชิงไห่ ..พวกเราต้องรีบถอยกลับไปสมทบกับคนตระกูลอี้ ภายในเขตรอบนอกที่ราบสูง ชิงไห่เดียวนี้” ชายชราขั้นเทพสวรรค์ กล่าวพูดด้วยความตื่นตระหนก

           ทว่าหลังจาก ชายชราขั้นเทพสวรรค์ กล่าวสิ้นประโยค ไม่ทันไร ..เสียงจากซากเรือเหาะที่ตกลงมาสู่พื้นเบื้องล่าง ที่ดังสนั่นหวั่นไหว ทำให้เทพสวรรค์ของฝั่งศัตรู ยกกองกำลัง มายังสถานที่แห่งนี้กันไม่น้อย ปิดล้อมพวกเขาไว้ทุกทิศทางในทันใด

          ก่อนชายหนุ่มมีแต้มสีดำกลางหน้าผาก บ่งบอกว่าเขาเป็นคนทวีปมืด จะกล่าวคำพูดเย้ยหยันออกมา "หืม! ไอ้พวกนี้มันหลงฝูงมาหรืออย่างไร ดูสภาพของพวกมันสิ ฮ่าๆ ช่างน่าเวทนาจริงๆ"

          ทำให้กลุ่ม พวกอี้เฉินที่ถูกส่งเข้ามาใจกลางวงล้อม หน้ามืดทะมึนขึ้นมาโดยพลัน คนส่วนใหญ่ภายในกลุ่ม ต่างก็บาดเจ็บกันไม่น้อย แต่ก็ยังตั้งท่าพร้อมที่จะต่อสู้

          ชายหนุ่มยกยิ้มเลียริมฝีปากในทันใด ก่อนจะบอกกล่าวนายกองของพวกเขา "ท่านนายกองเหมือนว่า หน่วยของเราจะได้รับผลงานใหญ่แล้ว ดูสิซากเรือเหาะหากบอกเป็นฝีมือของพวกเราละก็ แต้มคะแนนของท่านต้องเพิ่มขึ้นอย่างมากแน่นอน"

นายกองขั้นเทพสวรรค์ครั้นได้ยินเขายกยิ้มขึ้นมาไม่น้อย "ดี..ดีช่างเป็นความคิดที่ดี"

          ทว่าอี้เฉินกับกลุ่มคนที่ตั้งท่าเตรียมจะต่อสู้ ถึงกับต้องเดือดดาลเป็นโทสะ เมื่อได้ยินกลุ่มคนทวีปมืดพูดคุยกัน ราวกับพวกเขาเป็นหัวหลักหัวต่อ ไม่ได้อยู่ในกรอบสายตาของพวกเขาเสียด้วยซ้ำ

          ก่อนน้ำเสียงนายกองขั้นเทพสวรรค์ อายุไล่ๆ อี้เฉิน จะแค่นเสียงดุออกมา จ้องมองลงมายังพื้นเบื้องล่างไปที่กลุ่มคน ด้วยสายตาเหี้ยมโหด อายสังหารถูกปลดปล่อยออกมาอย่างไม่ปิดบัง พร้อมริ้วคลื่นสีดำ ซัดสาด กดข่มศัตรูรอบด้าน "ในกลุ่มพวกเจ้า ใครเป็นผู้นำโปรดแสดงตนออกมาเสีย"