หลังจากที่กินอาหารค่ำเรียบร้อยแล้วอู๋ซวงก็กลับไปที่ห้องพักของตนทันทีพร้อมทั้งมีภรรยาทั้ง 3 เดินตามกลับไปที่ห้องด้วยพร้อมกันกับตนเอง
"นี่ท่านคิดดีแล้วอย่างงั้นเหรอที่ ขอท้าประลองกับพี่รองของท่านเหม่ยหวางกล่าวถามด้วยความเป็ห่วงต่อชายหนุ่มถึงแม้ในตอนแรกจิตใจของเธอนั้นเต็มไปด้วยความเกียจชังต่อบุรุษผู้นี้ ที่เคยรังแกเธอหลาย ต่อหลายครั้งแต่เมื่อไม่กี่วันก่อนเขากับมาขอโทษพวกเธออย่างจริงใจพร้อมทั้งให้เงินทองไว้ใช้จ่ายมากมายมหาศาลนี่ส่งผลให้ครอบครัวของเธออยู่ดีกินดีไปด้วยจากเงินทองจำนวนนี้หลังจากนั้นพวกเธอก็พยายามปรับตัวและมองอู๋ซวงในทางที่ดีขึ้นและสาเหตุของการประลองในครั้งนี้ สาเหตุที่แท้จริงคงจะมาจากตัวของพวกเธอเองที่โดนคุณชายรองดูถูกแต่กับได้อู๋ซวงพูดออกหน้าให้
"เ้าวางใจเถอะคำพูดไหนที่หลุดจากปากข้าไปตัวข้าย่อมมีความมั่นใจอยู่แล้วข้าไม่ใช่พวกหาเื่ใส่ตัว
"มันจะเป็เช่นที่ท่านพูดมาจริงเหรอจากความทรงจำของข้าข้าไม่เคยเห็นท่านฝึกพวกทักษะการต่อสู้มาก่อนพร้อมทั้งลมปราณของท่านก็พิการอีกด้วย หลิงเอ๋อพูดด้วยน้ำเสียงไม่อยากจะเชื่อต่อชายตรงหน้า
"ฮ่า ฮ่าแม้แต่พวกเ้าเองก็ไม่เชื่ออย่างงั้นรึ เมื่อถึงเวลาเดียวพวกเ้าก็จะรู้เอง ว่าข้ามีดีกว่าที่พวกเ้าเห็นและพวกเ้าทั้ง3 คนยังไม่รู้จักตัวตนที่แท้จริงของข้าดีพอ
"ก็อาจจะเป็จรืงอย่างที่ท่านว่าเพราะไม่มีใครคาดเดาได้เลยว่าเ้าอ้วนจอมโฉดเช่นท่าน จะมีฝีมือการทำอาหารที่ล้ำเลิศขนาดนั้นแม้แต่ท่านพ่อของท่านก็ยังดูไม่ออกเซียวเหยากล่าวออกมา
คำพูดว่า เ้าอ้วนจอมโฉด นั้นถึงกับทำให้2 สาวหน้าถอดสีเพราะพวกเธอกลัวว่าจะทำให้อู๋ซวงรู้สึกโกรธเข้าจนกระทั่งทำร้ายร่างกายพวกเธออีกเหมือนดังแต่ก่อน
"ฮ่า ฮ่า ข้าชอบฉายา นี้ที่เ้าตั้งให้ข้ายิ่งนักเ้าอ้วนจอมโฉดอย่างงั้นรึ เขาไม่เพียงไม่โกรธแต่กับหัวเราะออกมาอย่างมีความสุขทั้ง 2 สาวต่างก็ถอนหายใจอย่างโล่งอกดูเหมือนสามีของตนจะกลายเป็คนใหม่แล้วจริงๆ
ในความเป็จริงนั้นั้แ่ที่อู๋ซวงลืมตาตื่นขึ้นมาเขาก็รู้สึกได้รางๆว่ามีพลังงานบางอย่างอยู่ในร่างกายของตนที่มันอัดแน่นอยู่ทั่วร่างกายเมื่อคิดพิจารณาดีแล้วเ้าสิ่งนี้อาจจะเรียกว่าลมปราณ นั้นก็หมายความว่าในยามนี้นั้นร่างกายอ้วนๆนี้ไม่ได้มีลมปราณพิการอีกต่อไปเมื่อชาติที่แล้วตนเองเป็ถึงปรมาจารย์หมัดไร้พ่าย เขาตั้งใจจะใช้ทักษะเหล่านี้นำมาประยุกต์ใช้เข้ากับลมปราณกายมาเป็ทักษะของโลกใบนี้ตนเองเชื่อว่าทักษะของเขานั้นมันจะรุ่นแรงมากกว่าเก่าหากบีบอัดลมปราณเข้าไป
เช้าวันถัดมา ณ ห้องทักษะของตระกูลอู๋
ในวันนี้เด็กหนุ่มมีความตั้งใจที่จะมายืมหนังสือการใช้ลมปราณเบื้องต้นเพราะถึงแม้ว่าในยามนี้ตนเองจะมีสภาพร่างกายที่ปกติแล้วแต่สิ่งที่ยังขาดหายไปก็คือความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับการใช้ลมปราณนั้นเองและเหตุการณ์ในวันนี้ก็สร้างความประหลาดใจให้กับเด็กรุ่นเยาว์ในตระกูลอู๋เป็อย่างมากเพราะมันถือว่าเป็เื่ที่แปลกประหลาดที่อู๋ซวงนั้นจะเข้ามายังสถานที่แห่งนี้
"ฮ่า ฮ่าข้าไม่คิดเลยว่าคนอย่างคุณชายอู๋ จะเข้ามาที่นี่เป็กับเขาด้วย วันๆข้าเคยเห็นแต่ท่านกินดื่มเที่ยวเล่นก็เท่านั้นช่างเป็ภาพที่แปลกตาเสียจริง
เด็กหนุ่มหันไปมองทางที่มาของเสียงเ้าหมอนี่มันช่างอวดดียิ่งนัก มันก็คือลูกน้องคนสนิทของอู๋จางนั้นเอง
"แล้วทำไมคนอย่างข้าจะมาที่นี่ไม่ได้อย่าทำให้ข้าโกรธดีกว่า อย่าคิดว่าเป็คนของพี่รองข้าจะไม่กล้าจัดการเ้านะตัวเ้าควรจะรู้ถึงสถานะของตัวเองเสียบ้าง
เมื่อมันได้ยินคำพูดเช่นนี้ทำให้ตัวมันนั้นโกรธเป็ฟืนเป็ไฟเป็อย่างมากที่เ้าลมปราณพิการ กล้ามาด่าทอต่อหน้าผู้คนมากมายแต่มันก็ไม่กลัวเพราะมันมีคุณชายรองให้ท้ายอยู่
"โอ้ ไหนๆ ท่านเลือกหยิบหนังสือทักษะใดกันหะ การใช้ลมปราณเบื้องต้นอย่างั้นรึ ฮ่า ฮ่านี่มันสำหรับเด็กอ่านกันชัดๆท่านคิดจะอ่านมันจริงๆ อย่างนั้นเหรอเนี้ย จิ๊ จิ๊ ฮ่าฮ่า
มันยังคงกวนอารมณ์เด็กหนุ่มไม่หยุดพร้อมทั้งหัวเราะออกหน้าออกตา
"เฮ้ย เ้าสวะนี่แก่อย่างถูกข้าจัดการมากรึไง ในบางครั้งเด็กหนุ่มก็ยังคงต้องรักษาบุคลิกดั่งเดิมของตนเองไว้เพื่อไม่ให้ผู้คนเกิดความสงสัยหากเขาทำตัวที่มันดูจิตใจดีมากจนเกินไป
"จิ๊ จิ๊ ฮ่า ฮ่า ท่านอู๋ซวงลมปราณพิการเช่นนี้จะมีความสามารถมากพอจะจัดการข้าได้เช่นไร
"เ้าโง่รึปล่าว ใครว่าข้าจะลงมือด้วยตัวเองเฮ้ยย ทหาร ทหาร ช่วยรากเ้าบ้านี่ไปเฆี่ยนมันที มันกล้ามายั่วโทสะข้าเร็วจับมันไปเฆี่ยนซ่ะ
"เฮ้ยรู้ไหมว่าข้าเป็ใครข้าเป็ถึงลูกน้องคนสนิทของท่านอู๋จางเลย นะพวกเ้าอยากโดนลงโทษเหรอ
"เป็แค่ขี้ข้าแท้ๆแต่กล้ามาวางอำนาจต่อหน้าข้าอย่างงั้นรึเฮ้ยรากมันไปเฆี่ยนเดียวนี้ส่วนเื่ที่เหลือข้าจัดการเอง
"ขอรับคุณชาย ทหารทั้ง 2 คนรากร่างของมันไปทันที
เพรี๊ยยยย เพรี๊ยยย ทหารเฆี่ยนไปที่ร่างของมันไม่ยั้งอย่างโเี้ผู้คนมากมายต่างก็มามุงดูเหตุการณ์ในครั้งนี้
ลูกน้องของอู๋จางถึงกับสลบการอากาศ จากการลงโทษที่ดุร้ายป่าเถื่อน
"เอ่อ ท่านอู๋ซวง้าให้พวกข้าทำอย่างไรกับร่างของมันดีขอรับ เพราะเ้านี่มันสลบไปแล้ว
"หืม..รากร่างของมันไปที่พักของพี่รองข้า
"ขอรับท่านอู๋ซวง
เื่ราวในครั้งนี้ถูกพูดกันอย่างแพร่หลายภายในตระกูลอู๋เพราะนี่ถือเป็ครั้งแรกเลยก็ว่าได้ที่อู๋ซวงทำอะไรไม่ไว้หน้าใครถึงขนาดนี้ เพราะถึงแม้เ้าอ้วนนี้มันจะโฉดชั่วแค่ไหนมันก็เก่งกับพวกคนนอกตระกูลเท่านั้นกับคนในตระกูลมันทำอะไรก็พอจะไว้หน้ากันอยู่บ้างแต่มันก็เป็เื่ที่หน้าแปลกใจเพราะเ้าอู๋จางมันกับเงียบสงบจนผิดปกติที่ลูกน้องคนสนิทของมันถูกจัดการอย่างหน้าขายหน้าเช่นนี้มันกับไม่เคลื่อนไหวอะไรเลย
แต่ในความเป็จริงแล้วอู๋จางมันโกรธแค้นเป็อย่างมากกับเื่นี้แต่มันจะเก็บความแค้นของมันทั้งหมดออกมาระบายภายในวันประลองอีก1 เดือนที่กำลังจะมาถึง
ในตอนนี้นั้น อู๋ซวงก็ฝึกใช้ลมปราณใน่ทุกหัวค่ำส่วนตอนกลางวันนั้นมันไปดูความคืบหน้าของโรงเตี้ยมที่อยู่ในระหว่างการก่อสร้างให้มีลักษณะเหมือนตึกร้านอาหารที่โลกเดิมอู๋ซวง้าสร้างความโดดเด่นั้แ่รูปลักษณ์ของโรงเตี้ยมไปจนถึงรสชาติของอาหารที่ดีเลิศไม่เหมือนใครส่วนแรงงานนั้นเขาตั้งใจจะให้ครอบครัวของภรรยาทั้ง 3 มาทำงานเพื่อเป็การสร้างอาชีพอีกด้วยเพื่อให้พวกเขานั้นมีความเป็อยู่ที่ดีการให้เงินอย่างเดียวมันไม่มีประโยชน์ใช้ไปแล้วก็หมดไปแต่การสร้างอาชีพนั้นน่าจะมีประโยชน์ยิ่งกว่า
750
