ตอนที่ .4 คนที่ถูกใจ กับใจที่ถูกลืม
ธีรวัฒน์กับฟ้ารดา คุยกันอย่างถูกคอ
" ว่าแต่คุณฟ้ามายังไงครับ"
" พอดีฟ้าให้คนขับรถที่บ้านมาส่งนะค่ะ" เธอตอบชายหนุ่มตรงหน้าด้วยรอยยิ้มใครจะไปบอกว่าขับรถมาเอง ฟ้ารดาคิดในใจ
"ถ้าอย่างนั้นให้เกียรติผมไปส่งคุณที่บ้านนะครับ" ธีรวัฒน์ขันอาสาอย่างกระตือลือล้้น ในเมื่อเขาพบกับของที่ถูกใจมีหรือที่คนอย่างเขาจะปล่อยผ่าน
ฟ้ารดาแกล้งทำสีหน้าเกรงใจ "แต่ฟ้าเกรงใจคุณธีค่ะ"
ธีรวัฒน์รีบเสนอตัวอีกหน "เป็เกียรติของผมต่างหากละครับ ที่คุณฟ้าให้โอกาสผมได้รู้จักคุณฟ้า"
ฟ้าณดา แกล้งทำหน้าเขินอายเพื่อให้ตัวเองดูไร้เดียงสา"คุณธีก็พูดเกินไป"
ไม่นานทั้งสองก็ชวนกันออกจากงานเลี้ยงธีรวัฒน์ ขอตัวไปลาเพื่อนทั้งสองก่อนออกจากงาน
"ฉันขอตัวกลับก่อนนะ"เขาบอกกับเพื่อนทั้งสองกาอนจะรีบเดินออกไป
ศิวะและปองภพได้แต่มองตามเพื่อนรักด้วยความหนักใจพลางนึกถึงคนที่เป็ภรรยาของเพื่อนด้วยความสงสาร
นิรา นั่งอยู่ในห้องทำงานอย่างใช้ความคิดนานเท่าไหร่แล้วที่เธอต้องอยู่แบบนี้ อยู่แบบคนไม่มีตัวตน สามีของเธอยิ่งนับวันยิ่งเ็าเจอหน้าก็คุยกันไม่ถึง 10 คำ สามปีแล้วที่เธอต้องทนอยู่แบบนี้
"พี่ธี พี่ธี รักนิบ้างหรือเปล่าคะ นิต้องทำยังไงต่อจากนี้ เมื่อพี่ธีไม่รักนิแล้ว"
นิราพูดอยู่คนเดียวพร้อมกับสายตาที่กำลังจ่องมองข่าวการเปิดตัวคอนโดหรูริมแม่น้ำที่กำลังออนไลน์อยู่ในตอนนี้ สามีของเธอที่ยืนเคียงข้างกับสาวสวยท่าทางสนิทสนม รอยยิ้มและสายตาที่ทั้งสองมองกันมันช่างดูมีความสุข
"แล้วนิละนิเป็เป็อะไรกับพี่ธีคะ" นิราพูดกับโทรศัพท์ในมือของตัวเองพร้องกับน้ำตาที่เอ่อล้นเต็มวงหน้า มองข่าวที่กำลังออนไลน์การเปิดตัวคอนโดหรูด้วยน้ำตา
เธอได้แต่งงานกับธีรวัฒน์ เธอทั้งดีใจและตื่นเต้น ธีรวัฒน์เป็ผู้ชายที่เธอแอบรักั้แ่ เรียน ม.ต้นแล้วเขาก็คือความฝันของเธอ การแต่งงานของเธอกับเขามันก็เกิดขึ้นมาจากการ สัญญาของเพื่อนสนิทสองคน นั้นก็คือบิดาของเธอกับบิดาของธีรวัฒน์
คุณลุงสุวัส เป็บิดาของธีรวัฒน์
จึงขอให้ทั้งสองทำตามสัญญาที่ทั้งสองได้ให้กันเอาไว้ โดยที่คุณ ปรางทิพย์ มารดาของธีรวัฒน์ไม่เคยเห็นด้วยกับการแต่งงานในครั้งนี้ เธอเองก็ไม่อยากจะไปเจอหน้าของมารดาสามีให้ท่านไม่สบายใจ
นิราได้แต่ยิ้มสมเพชกับตัวเอง เมียที่ได้แต่นอนกอดทะเบียนสมรส เมียที่สามีเบื่อหน่ายอย่างนั้นเหรอ เธออยากมีครอบครัวที่สมบูรณ์แบบมีพ่อแม่ลูกที่พร้อมหน้าพร้อมตากัน เมื่อคราวที่เขากับเธอแต่งงานกันได้ปีกว่าๆ เธอเคยถามเขา
"พี่ธีไม่อยากมีลูกเหรอคะ นิอยากมีลูก"
" เอาไว้ก่อนนะนิ ตอนนี้งานพี่ก็ยุ่งมากๆ พี่คงไม่มีเวลามาดูแล นิกับลูก"เขาบอกกับภรรยา
"ไม่เป็ไรค่ะนิดูแลตัวเองได้ค่ะ"เธอบอกกับว่ามี
" นิพี่บอกว่าเอาไว้ก่อนก็คือเอาไว้ก่อน"เขาหันมาดูผู้เป็ภรรยาเสียงขุ่น
นิราได้แต่ฝืนยิ้มให้กับผู้เป็สามี
"ไม่ต้องถามพี่อีกนะถ้าพี่อยากมี พี่จะบอกเอง"
นิราได้แต่พยักหน้ารับ
นับั้แ่วันนั้น เขาจะเป็คนป้องกันตัวเองทุกครั้งที่นอนกับเธอ และั้แ่วันนั้นจนถึงวันนี้ เธอก็ไม่เคยพูดถึงเื่ลูกกับเขาอีกเลยเช่นกัน
นิรา มองดูคอนโดที่เธอเป็คนออกแบบ แต่เธอก็ไม่ได้มีโอกาสเขาไปดูความสำเร็จของงานด้วยตัวเองสักครั้ง ทุกๆ
"แอรี่" ผู้ช้วยบวกเลขาและเพื่อนสนิทของเธอ จะคอยเป็หนังหน้าไฟออกหน้าให้เธอตลอด โดยเธอเองจะสวมบทผู้ช่วยของแอรี่อีกที เป็อย่างนี้เรื่อยมา
ตีสอง เสียงรถวิ่งเขามาจอดหน้าบ้าน นิราเดินออกมารอผู้เป็สามี ด้วยสีหน้าที่มีแต่ความเ็ป
ธีรวัฒน์เดินมาหยุดยืนอยู่หน้าห้องที่มีภรรยายืนรอเขาอยู่ เขามองภรรยาแวบหนึ่งก่อนที่เขาจะเอ่ยถามภรรยาออกไป
"ทำไมยังไม่นอน" เขาถามออกไปส่งๆ อย่างไม่ได้สนใจอะไร แล้วเดินผ่านภรรยาเข้าไปในห้องนอนอย่างไม่สนใจ ภรรยาที่ยืนมองเขาอยู่
กลิ่นน้ำหอมผู้หญิงที่ติดตัวเขามามันทำให้เธอถึงกับขอบตาร้อนผ่าวขึ้นมาทันที เธอเดินตามผู้ที่ได้ขึ้นชื่อว่าเป็สามีตามหลังมาติดๆ เพื่อช่วยเขาถอดเสื้อสูทออกจากตัว กลิ่นน้ำหอมองผู้หญิงและ รอยลิปสติก มันทำให้เธอขอบตาร้อนผ่าวจนแทบจะกลั้นน้ำตาเอาไว้ไม่อยู่ เมื่อเธอมองเห็นรอยแดงเป็จ้ำๆ ที่คอแกร่งของสามี นิราถึงกับมือไม้สั่นจนแทบจะยืนไม่อยู่ ทุกครั้งที่เธอถามเขา เกี่ยวกับเื่ผู้หญิงอื่น เขาก็จะปฎิเสธเธอทุกครั้งเสมอมา ว่ามันไม่มีอะไร แต่ครั้งนี้ มันมากเกินไป หลักฐานที่อยู่บนตัวของเขา
นิราก้มหน้านิ่งอยู่อย่างนั้นเพราะกลัวว่าเขาจะเห็นน้ำตาของเธอที่มันพรั่งพรูออกมาอย่างเก็บกลั้นไม่อยู่
ธีรวัฒน์เองเมื่อเห็นภรรยาเงียบไปก็ก้มหน้าลงไปมองคนที่ยืนนิ่ง มือหยุดอยู่ที่กระดุมเสื้อของเขาอย่างสงสัย
"เป็อะไร"เขาถามภรรยาเสียงห้วน
นิราเงยหน้าขึ้นมาสบตากับสามี ด้วยน้ำตานองหน้า
ธีรวัฒน์ แทบสะดุดลมหายใจตัวเองเมือเห็นน้ำตาของภรรยา
"นิราเธอเป็อะไร" เขาเอ่ยปากถามภรรยาออกไป เมื่อเห็นน้ำตาของภรรยา
นิรากัดปากตัวเองจนเืซิบ เพื่อซ่อนความเ็ปเอาไว้เพื่อไม่ให้ตัวเองปล่อยโฮออกมาทำให้เขาได้รำคาญใจ
"พี่ธีไปไหนมาคะ" เธอถามสามีเสียงสั่น
ธีรวัฒน์ชักสี่หน้าก่อนจะตอบภรรยาด้วยความรำคาญ
"นิก็รู้นี้ว่าพี่ไปงานเลี้ยงมา หรือนิคิดว่าพี่ไปใหนมา" เขาถามตอบภรรยาเสียงห้วนด้วยความไม่พอใจ
นิรายิ่งได้ฟังคำตอบของสามีเธอยิ่งอยากจะปล่อยโฮออกมาดังๆ
ธีรวัฒน์หลับตาลงเพื่อพยาพยาม จะสงบสติอารมณ์ของตัวเองที่แสนจะรำคาญในตัวของภรรยา เขา รำคาญน้ำตาของผู้หญิงตรงหน้าั้แ่เมื่อไหร่เขาก็ไม่รู้มารู้ตัวอีกทีเขาก็รู้สึกแบบนี้แล้ว
"นิอย่ามาหาเื่พี่ พี่เหนื่อยกับการทำงานมากพอแล้ว อย่าให้พี่ต้องมาเหนื่อยกับนิอีก พี่ขอร้อง"
นิรามองหน้าผู้ชายที่ได้ขึ้นชื้อว่าเป็สามี ยิ้มทั้งน้ำตาเธอทำอะไรพูดอะไร เขาก็คงจะมองว่าเธอมันน่ารำคาญไปซะทุกเื่สินะ
"พี่ธีรำคาญนิขนาดนั้นเลยเหรอคะ"เธอถามสามีออกไปด้วยน้ำเสียงเบาหวิว
"นิอย่างี้เง่าพี่ทำงานพี่ก็เหนื่อยจะบ้าอยู่แล้ว นิจะไปรู้อะไรนิ แค่อยู่บ้านเฉนๆ วาดรูปไปวันๆ มีเงินให้ใช่ก็น่าจะพอแล้ว แล้วพี่ดูแลเธอไม่ดีตรงใหน แล้วจะเอาอะไรอีก"ธีรวัฒน์พูดด้วยน้ำเสียงไม่พอใจกับภรรยา
"นิ คงไม่มีอะไรดีเชิดหน้าชูตาให้พี่ธีไม่ได้พี่ธี จึงต้องหาผู้หญิงคนอื่นมาเดินเคียงข้างพี่ธีอย่างนั้นเหรอคะ" เธอถามสามีด้วยความน้อยใจ
ธีรวัฒน์ เริ่มไม่พอใจที่ ที่ภรรยาเริ่มเข้ามาก้าวก่ายเื่ส่วนตัวของเขามากขึ้นทุกที
"นิ เธอเป็แค่เมีย เธอไม่ได้เป็เ้าชีวิตพี่ อย่ายุ่งให้มันมาก"เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่ห้วนและดุ
นิราแทบใจสลายมือไม้สั่นเมื่อได้ยินคำพูดที่ออกมาจากปากของสามี
"พี่ธี"
นิรา เรียกชื่อของผู้เป็สามีทั้งน้ำตา
"พี่ธีเคยรักหนูนิ บ้างไหมค่ะ" เธอถามพลางจ้องหน้า
ธีรวัฒน์ นิ่งให้กับคำถามของผู้เป็ภรรยา รักเหรอเขาเคยรักเธอหรือเปล่า อย่างนั้นเหรอ รักสิเขารักภรรยา..แต่ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ที่คำๆ นั้นมันหลุดลอยไปกับกาลเวลา เขาไม่ตอบและหันหลังให้กับภรรยาแล้วเดินออกจากห้องไปทันที
นิรามองตามหลักสามี แล้วทรุดกายลงกับพื้นร้องไห้ปานจะขาดใจ
ฮือ ฮือ ฮือ เสียงร้องไห้แทบขาดใจของนิราดังเขาไปถึงห้องของ ธีรวัฒน์เขานั่งเอามือกุมขมับอยู่บนที่นอนอย่างใช้ความคิด ถามว่าเขาสงสารเธอไหม เขาสงสาร ถามว่าเขารักภรรยาไหม มันก็คงเหลือแค่คำว่าสงสารปราศจากคำว่ารักธีรวัฒน์คิด..แต่ก็คิดไม่ตกว่าเขาจะทำยังไงดีกับภรรยา เพราะตอนนี้เขาก็เจอคนที่เขาถูกใจเข้าให้แล้ว เธอมีทุกอย่าง อย่างที่เขา้าเธอเป็ผู้หญิงที่รู้เื่ธุรกิจ เธอฉลาด เธอสวย และอ่อนหวานดูสง่า เมาะสมที่จะเดินเคียงข้างไปกับเขาในทุกๆ ที่
นับั้แ่วันนั้นจนถึงวันนี้ก็หนึ่งเดือนแล้วหลังจากที่เธอทำให้สามีโกรธจนต้องย้ายไปนอนห้องรับแขก นับจากวันนั้นเขายิ่งทำตัวห่างเหินและเ็ามากยิ่งขึ้นเรื่อยๆ
อย่างเช่นวันนี้ ที่เธอมีคุยงานโปรเจคใหม่ ของโรงแรมหรูระดับ7 ดาวของเ้าของเดิมที่เธอเคยออกแบบคอนโดหรูที่พึ่งเปิดตัวไปเมื่อเดือนที่แล้ว ได้กลับมาร่วมงานกันอีกครั้ง
นิราก้าวเดินลงมาจากชั้นบน ก็เจอกับสามี ที่กำลังนั่งดื่มกาแฟพร้อมกับอ่านข่าวสารในแทบเล็ตอยู่ที่โตะอาหารอย่างเช่นทุกวัน
ธีรวัฒน์เหลือบมองหน้าภรรยานิดหนึ่ง แต่ก็ไม่ได้ถามหรือพูดอะไรกับภรรยาเลยสักคำ
นิรามองหน้าสามีด้วยขอบตาที่ร้อนผ่าว เขาโกรธเธอเรอ เธอผิดมากขนาดนั้นเลยเหรอที่เธอหึงหวงสามีตัวเอง
"พี่ธีค่ะ" เธอเลียกสามีเบาๆ
ธีรวัฒน์เงยหน้าขึ้นมามองเธอครู่หนึ่งก่อนจะถามต่อไป
"มีไร"เขาถามภรรยา
นิรากลืนก้อนสะอื้นลงคอแล้วจึงพูดในสิ่งที่้าพูดกับเขาออกไปในที่สุด
"คุณพ่อท่านให้เราไปทานข้าวที่บ้านใหญ่เย็นนี้ค่ะ"
"อืม" เขาตอบสั้นๆ ในลำคอ แล้วลุกขึ้นจากเก้าอี้ไปทันที
"ฉันไปทำงานนะ" เขาบอกกับเธออย่างไม่ยอมหันมามองหน้าของภรรย
นิราเช็ดน้ำตาที่ไหลออกมาอย่างกลั้นเอาไว้ไม่อยู่ แล้วเดินมาขึ้นรถตัวเองที่จอดอยู่ทันที เธอขึ้นมานั้งบนรถแล้วถอนหายใจแรงๆ เธอเหนื่อยเื่งานไม่เท่าไหร่ แต่เื่ครอบครัวสิเธอเหนื่อยแทบจะขาดใจ แต่เธอก็ต้องจำใจเข้มแข็งเอาไว้ เพื่อที่งานของเธอจะได้ออกมาดี
นิราเดินเข้ามาในบ้านหลังไม่ใหญ่ที่ดูคราสสิคในเนื้อที่ กว้างกว่า4ไร่ ใจกลางเมืองหลวงที่เธอกว้านซื้อมาได้ในราคาเกือบพันล้าน
เธอเปิดบริษัท ออกแบบสิ่งก่อสร้างทั้งขนาดเล็กขนาดใหญ่ และเธอยังรับาน ออกแบบยานยนต์เช่นรถหรู เรือยอร์ชหรือแหมแต่เรือสำราญ เธอก็รับ เธออุตส่าไปเรียนต่างประเทศั้แ่อายุ17 เธอเรียนเก่งเป็อันดับหนึ่งของมหาลัยเธอเริ่มศึกษางานั้แ่ อายุ18 เข้าทำงานในบริษัทใหญ่ๆ ั้แ่ยังเรียนอยู่ด้วยซ้ำ เธอพยายามหาประสบการณ์ โดยการเซ็นสัญญาบริษัททั้งใหญ่และเล็กที่ละ 2ปี เพื่อใช้เวลาศึกษางาน เธอทำอยู่อย่างนี้มา 6 ปี และลงเรียนทุกสาขาที่เธอชอบเพิ่มเติมอย่างยากลำบาก แต่ก็ถือว่าเธอโชคดีที่เธอเป็เด็กเรียนเก่ง หรือจะเข้าขั้นเรียกว่าอัจฉริยะเลยก็ว่าได้ จนเธอได้รับการยอมรับจากคนในแวดวงธุรกิจ ในฉายาของ "black dragon"
หรือ ัดำ ภายใต้รูปโฉมของผู้หญิงที่แต่งตัวเสื้อยืดตัวใหญ่กางเกงยีนตัวหลวม แว่นหนาๆ เพื่อปกปิดใบหน้าสวยที่ไม่อยากเป็ที่เตะตาของผู้ได้พบเห็น เธอรับออกแบบ เพื่อแลกกับเปอร์เซ็นต์ จากการขาย เธอขอไม่มาก เธอขอแค่ 15% ของการขายแต่ละคันของรถที่เธอออกแบบ เท่านั้น และรถทุกคันที่เธอออกแบเธอจะเป็คนตั้งราคาด้วยตัวเอง รถคันหนึ่งจะอยู่ที่คันละ100ล้าน และก็จะมีแค่ 100 คันต่อปี และปีหนึ่งเธอจะรับออกแบบให้แค่บริษัทเดียวเท่านั้น
โดยมีเพื่อนสนิทอย่าง แฮรี่ คอยอยู่เคียงข้างเธอเสมอมา
นิราก้าวเดินเขามาในห้องกว้างที่สร้างเป็ห้องกระจก เพื่อทำเป็ออฟฟิศ ด้านข้างก็เป็บ้านที่เธอสร้างเอาไวอยู่อาศัย เผื่อวันไหนเธอมีงานเยอะๆ จะได้ใช้นอนพักผ่อนและยังมีแอรี่เพื่อนรักที่อาศัยอยู่บ้านหลังนี้
แอรี่มองดูเพื่อนที่หน้าตาเศร้าๆ จึงถามออกไปด้วยความเป็ห่วง
"ไหวไหมนิ" แอรี่ถามเพื่อนรักที่ทำหน้าเศร้าด้วยความเป็ห่วง
1K
