(จบ) ตำนานจอมเวทย์วงแหวนที่หก

บทที่ 108:การไล่ล่า

“เดี๋ยวก่อน!”

ชายสวมหน้ากากยื่นมือออกมารั้ง เฮรัค ไว้ทันควันเขานิ่งเงียบไปครู่ใหญ่ แม้หน้ากากจะบดบังใบหน้าแต่ความสับสนและเสียดายนั้นแผ่ออกมาจนสัมผัสได้ชัดเจน

“เจ้ายังมีของดีอย่างอื่นมาแลกอีกหรือไม่?”

เฮรัคถามด้วยน้ำเสียงเย็นชาและไร้ความอดทน

ชายสวมหน้ากากกัดฟันหยิบก้อนน้ำแข็งทรงกลมออกมาภายในนั้นมีก้อนเนื้อขนาดใหญ่สีเทาหม่นกำลังเต้นตุบๆ อย่างแผ่วเบา

“นี่คือหัวใจของยักษ์หิน!ข้าใช้หญ้าแมลงเย็นแช่แข็งมันไว้เพื่อรักษาสภาพมีชีวิตได้นานถึงสองปีหากรวมสิ่งนี้กับหญ้าหินจันทรา มันก็น่าจะเพียงพอสำหรับตุ๊กตาอาฆาตของเจ้าแล้ว!”

เฮรัคใจกระตุกวูบหัวใจยักษ์หินคือวัตถุดิบหลักของ ยาสนธยา ซึ่งจำเป็นต่อการเลื่อนระดับเป็นศิษย์พ่อมดขั้นสามสำหรับศิษย์พ่อมดเร่ร่อนการล่าหัวใจยักษ์หินที่อยู่ใกล้เขตอำนาจองค์กรใหญ่นั้นไม่ต่างจากการเอาชีวิตไปทิ้งของสิ่งนี้ล้ำค่าเกินกว่าที่เขาจะปฏิเสธ

“ไม่เลว...”

เฮรัคพยักหน้าช้าๆ

“หากเจ้าแถมตำราต้นแบบคาถาหอกน้ำแข็งเล่มนั้นมาด้วยข้าจะยอมตกลง”

ชายสวมหน้ากากจำต้องพยักหน้าด้วยความแค้นเคืองการแลกเปลี่ยนเสร็จสิ้นภายใต้สายตาของผู้คุมกฎแห่งเมืองลูย่า เฮรัคเก็บของทั้งหมดเข้าสู่แหวนมิติทันที

“เชนหลาน ตรวจสอบว่ามีเครื่องหมายติดตามติดมากับของเหล่านี้หรือไม่”

“ระบบ ชิปพันธุกรรม ตรวจสอบคลื่นพลังงาน...ไม่พบร่องรอยผิดปกติหรือเครื่องหมายเวทมนต์ตกค้าง”

เชนหลาน รายงาน

เฮรัคไม่รอช้าเขาตรงไปยังศิลาเคลื่อนย้ายกลางเมือง ส่ง พลังเวทมนต์ เข้าไปเพื่อหายตัวออกไปจากพื้นที่ในพริบตาทว่ากฎของเมืองลูย่าคือต้องรอสิบนาทีคนถัดไปถึงจะตามไปได้ชายสวมหน้ากากยืนรออยู่ข้างศิลาด้วยจิตสังหารที่พลุ่งพล่าน

เมื่อเฮรัคปรากฏตัวในป่าห่างไกลเขาไม่สนใจม้าที่ทิ้งไว้ที่ทางเข้าเมืองอีกต่อไปแต่รีบมุ่งหน้ากลับเมืองไรอันทันทีทว่าหลังจากวิ่งด้วยความเร็วสูงได้เพียงชั่วโมงเดียวเขาก็สัมผัสได้ถึงฝุ่นที่ฟุ้งกระจายตามหลังมาชายสวมหน้ากากควบม้าไล่ล่าเขามาอย่างไม่ลดละ!

เฮรัคหมุนตัวกลับ ร่ายคาถาในพริบตา

“ลูกศรกัดกร่อน!”

ลูกศรสีม่วงคล้ำสองดอกพุ่งแหวกอากาศดอกหนึ่งเจาะเข้าที่คอม้าจนมันล้มตายลงทันทีอีกดอกพุ่งใส่ชายหน้ากากที่กระโดดกลิ้งหลบไปตามพื้นอย่างทุลักทุเล

“ฝูงแมลงเงา!”

ชายสวมหน้ากากคำรามร่ายอัญเชิญแมลงสีดำนับหมื่นพุ่งเข้าหาเฮรัคดุจเมฆดำทมิฬ

“โล่พลังมืด! โล่น้ำแข็ง! โล่มานา!”

เฮรัคร่ายโล่ป้องกันสามชั้นซ้อนกันในพริบตาแสงจาก พลังเวทมนต์ สว่างวาบขึ้นปกป้องร่างกายเขาจากฝูงแมลงที่พยายามกัดกร่อนกำแพงป้องกัน

ชายหน้ากากตกตะลึงที่เห็นศิษย์พ่อมดอิสระคนหนึ่งสามารถร่ายคาถาโล่ได้มากมายและรวดเร็วถึงเพียงนี้

ท่ามกลางดงแมลงที่บดบังทัศนวิสัยเฮรัคชักดาบยาวออกมา แววตาคมกริบ

“เป้าหมายอยู่ทางซ้าย 15องศา ระยะ 5 เมตร... กำลังสร้างคาถาหอกกระดูก”

เชนหลาน แจ้งพิกัดอย่างแม่นยำ

เฮรัคพุ่งตัวเข้าใส่ดุจลูกศรยิงลูกศรกร่อนรบกวนจนโล่ป้องกันของอีกฝ่ายแตกร้าวเมื่อหอกกระดูกของชายหน้ากากสร้างเสร็จและกำลังจะซัดออกมาร่างของเฮรัคก็เลือนหายไปต่อหน้าต่อตา!

“ประกายแสง!”

ฉึก!

ดาบยาวแทงทะลุขั้วหัวใจของชายสวมหน้ากากจากทางด้านหลังอย่างแม่นยำ

“ปะ... ประกายแสง...”

ชายหน้ากากเอ่ยคำสุดท้ายด้วยความไม่อยากเชื่อคาถาที่ยากที่สุดในระดับศูนย์ถูกเฮรัคนำมาใช้สังหารเขาอย่างเลือดเย็น

ร่างของหัวขโมยล้มลงสิ้นใจฝูงแมลงสลายหายไปเหลือเพียงความเงียบงันเฮรัคดึงดาบกลับพลางมองศพนั้นด้วยสายตาว่างเปล่าความโลภได้นำพาชายผู้นี้มาสู่จุดจบ และบัดนี้ทรัพยากรทั้งหมดก็ตกเป็นของเฮรัคแต่เพียงผู้เดียว