ระบบผู้นำตระกูลสุดแกร่ง 【จบ】

หนึ่งวันให้หลัง

มู่เสินฉวนมาถึงเหนือหอวิญญาณโอสถจิตสัมผัสอันกว้างใหญ่กวาดผ่านไปทั่ว

ทั้งสำนักได้พลิกโฉมใหม่กลายเป็นภาพแห่งความเจริญรุ่งเรือง

กลิ่นหอมของโอสถบริสุทธิ์อบอวลไปทั่วสมุนไพรยาเขียวชอุ่มเติบโตอย่างแข็งแรงลูกศิษย์ทุกคนของหอวิญญาณโอสถต่างก็ขะมักเขม้น

ทันใดนั้นมีลูกศิษย์คนหนึ่งผู้มีสายตาแหลมคม สังเกตเห็นร่างของเขา ดวงตาพลันหดเล็กรีบกล่าวเสียงดังว่า “คารวะผู้นำตระกูลมู่!”

ในตอนนี้ ลูกศิษย์คนอื่นๆของหอวิญญาณโอสถที่อยู่รอบข้างก็ได้ยินเสียง และต่างก็รีบวิ่งมาคารวะเขา

นับตั้งแต่หลิงเหยาเข้ารับตำแหน่งและประกาศคำสั่งของจ้าวสำนักทั้งสองข้อ

ลูกศิษย์ทุกคนต่างก็รู้ว่าหอวิญญาณโอสถได้กลายเป็นสำนักในสังกัดของตระกูลมู่และมู่เฉิน อัจฉริยะแห่งตระกูลมู่ ก็คือศิษย์เอกของพวกเขา

แม้ศิษย์เอกจะยังเยาว์วัย แต่ก็เป็นคนดีไม่มีท่าทีหยิ่งยโสมักจะร่วมพูดคุยและแลกเปลี่ยนความรู้ด้านการปรุงโอสถกับลูกศิษย์คนอื่นๆ เสมอ

แม้แต่กฎเกณฑ์ที่ไม่ยุติธรรมของหอวิญญาณโอสถในอดีตก็ถูกมู่เฉินยกเลิกจนหมดสิ้น

ลูกศิษย์หลายคนต่างก็ยอมรับเขาจากใจจริง

บัดนี้ ผู้นำตระกูลของศิษย์เอกมาเยือนย่อมต้องให้ความเคารพอย่างเท่าเทียม!

“ไม่ต้องมากพิธี”

“ไปแจ้งจ้าวสำนักของพวกเจ้าด้วยว่าข้ามีเรื่องต้องการพบ” มู่เสินฉวนยกมือขึ้นส่งพลังศักดิ์สิทธิ์อันอ่อนโยนออกไป พยุงร่างของทุกคนให้ลุกขึ้น พลางเอ่ยเบาๆ

“ขอรับ!”

“โปรดผู้นำตระกูลมู่โปรดรอสักครู่!!”

มู่เสินฉวนนั่งสงบนิ่งอยู่ในห้องโถงใหญ่พลางจิบชาวิญญาณบนโต๊ะอย่างช้าๆ

ชาวิญญาณนี้ดูเหมือนจะชงจากสมุนไพรพิเศษไม่ขมไม่ฝาด รสชาติกลมกล่อม หวานชื่นใจมาก

ไม่นานนัก

ด้านนอกห้องโถงใหญ่ก็มีเสียงลมหวีดหวิวหลายสายดังขึ้น

มีทั้งหมดหกคนเดินทางมาพร้อมกัน ได้แก่หลิงเหยา มู่เฉิน และผู้อาวุโสอีกสี่คน

หนึ่งในผู้อาวุโสทั้งสี่ดูไม่คุ้นหน้าเท่าไรน่าจะเป็นผู้อาวุโสคนใหม่ที่เพิ่งได้รับการคัดเลือก

“คารวะผู้นำตระกูลมู่”

หลิงเหยานำคณะผู้บริหารระดับสูงของหอวิญญาณโอสถมาถึงจุดประสงค์ของการกระทำนี้ไม่ต้องบอกก็รู้

“ท่านหลิงเหยา ไม่ต้องเกรงใจขนาดนั้น”

มู่เสินฉวนโบกมือ พลางผายมือให้พวกเขานั่งลง

ส่วนมู่เฉินที่อยู่ข้างๆเมื่อเห็นผู้นำตระกูลมาถึง ก็รู้สึกตื่นเต้นเป็นอย่างยิ่ง

ในช่วงที่ผ่านมาเขาได้นำนักปรุงโอสถของหอวิญญาณโอสถปรุงโอสถระดับสูงจำนวนมากและรอให้ผู้นำตระกูลมารับ

เขากับอาจารย์ของเขาต่างก็ได้รับความเมตตาอันยิ่งใหญ่จากผู้นำตระกูลบัดนี้มีโอกาสได้ตอบแทนตระกูล ย่อมไม่ลังเล

“ผู้นำตระกูลขอรับในแหวนมิตินี้มีโอสถนับพันเม็ด”

“ทั้งโอสถระดับตำหนักม่วง ถ้ำสวรรค์และธรรมกาย รวมถึงโอสถระดับเทพเจ้าหนึ่งร้อยเม็ด”

“โปรดผู้นำตระกูลรับไว้ด้วยขอรับ”

มู่เฉินก้าวไปข้างหน้าพลางยื่นแหวนมิติออกไป

“ดี”

มู่เสินฉวนไม่พูดอะไรมาก รีบรับไว้ทันที

โอสถนับพันเม็ดนี้จะช่วยแก้ปัญหาเร่งด่วนของตระกูลมู่ได้พอดี

ความแข็งแกร่งของสมาชิกตระกูลก็จะเพิ่มขึ้นอย่างมาก

หลังจากพูดคุยเล็กน้อยกับผู้ที่อยู่ในห้องโถง

มู่เสินฉวนหยิบแร่บริสุทธ์สองก้อนที่ไม่เหมือนใครออกมามอบให้มู่เฉินพลางเอ่ยว่า “แร่บริสุทธิ์เหล่านี้เจ้าเก็บไว้เถิดคงมีประโยชน์ในการปรุงโอสถระดับเทพเจ้า”

ทันทีที่แร่บริสุทธิ์ทั้งสองก้อนถูกนำออกมาก็มีพลังปราณบริสุทธิ์ก็พุ่งเข้าใส่หน้าเขาแสงสว่างเจิดจ้าส่องสว่างไปทั่วทั้งห้องโถง

“แร่บริสุทธิ์ชนิดพิเศษ แมลงบรรพกาล!”

ผู้อาวุโสหลายท่านที่อยู่ในห้องโถงต่างก็เป็นนักปรุงโอสถระดับสูงจึงคุ้นเคยกับแมลงบรรพกาลเป็นอย่างดี

แร่นี้มีค่ามากและสามารถเพิ่มประสิทธิภาพของโอสถได้อย่างมาก เพียงแค่ก้อนเล็กๆก็สามารถขายได้ถึงหลายแสนจิน!

และยังเป็นของหายากในตลาดอีกด้วยในแคว้นภาคใต้แทบไม่เคยพบแร่บริสุทธิ์ชนิดพิเศษนี้เลยจะพบได้ก็แต่ในแดนเหนือเท่านั้น

หลายคนที่อยู่ในที่นั้นต่างก็ตกตะลึง

ไม่คาดคิดว่าผู้นำตระกูลมู่จะใจกว้างขนาดนี้แมลงบรรพกาลสองก้อนก็ราคามากกว่าสามแสนจินแล้ว!

แพงกว่าโอสถเหล่านี้เสียอีก

“เอ่อ… ขอบพระคุณผู้นำตระกูลขอรับ”

มู่เฉินรับมาด้วยรอยยิ้มเจื่อนๆ

สุดท้ายก็กลายเป็นว่าพวกเขากลับได้กำไรก้อนโต

แต่เขารู้ดีถึงนิสัยของผู้นำตระกูลของที่ให้ไปแล้วจะไม่ยอมให้ปฏิเสธ ดังนั้นหลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็รับไว้

[ติ๊ง ลงทุนสำเร็จแล้ว]

[ยินดีด้วยโฮสต์ได้รับโอสถทิพย์บรรพกาลเมล็ดพันธุ์กิเลนหนึ่งเม็ด]

เสียงของระบบดังขึ้น

เมล็ดพันธุ์กิเลน...

ดวงตาของมู่เสินฉวนกะพริบเล็กน้อยจากนั้นก็กลับคืนสู่ความสงบ

ต่อมาหลิงเหยาที่อยู่ข้างๆก็ราวกับนึกอะไรขึ้นได้ จึงเอ่ยถามอย่างลังเลว่า “ผู้นำตระกูลมู่ท่านเพิ่งจะไปแดนเหนือมาหรือขอรับ?”

“เท่าที่ข้าทราบ แร่บริสุทธิ์ชนิดพิเศษนี้ดูเหมือนจะหาได้เฉพาะบริเวณเหมืองบรรพกาลในเขตแดนเหนือเท่านั้น”

“และที่นั่น ดูจะไม่ได้สงบสุขเท่าไหร่”

ทันทีที่คำกล่าวนี้หลุดออกจากปากผู้อาวุโสหลายท่านที่อยู่ในที่นั้นก็หันไปมองมู่เสินฉวน

พวกเขาต่างก็เคยได้ยินเรื่องความไม่สงบในแดนเหนือมาบ้าง

มีข่าวลือว่าเหล่าผู้ฝึกตนระดับธรรมกายถูกคร่าชีวิตทำให้ผู้ฝึกตนและสิ่งมีชีวิตนับไม่ถ้วนล้มตาย

บัดนี้บรรดามหาอำนาจชั้นนำทั้งสี่ทิศต่างก็ส่งผู้แข็งแกร่งสูงสุดไปยังที่นั่น จนเกิดการสู้รบกันอย่างดุเดือด

“อืม เมื่อหลายเดือนก่อนเคยไปมาครั้งหนึ่งแต่ก็ไม่ได้อยู่พักนานนัก”

มู่เสินฉวนเผยสีหน้าสงบ เอ่ยสรุปเพียงสั้นๆจากนั้นก็กล่าวเปลี่ยนเรื่อง “อีกไม่นานข้าจะสร้างค่ายกลเคลื่อนมิติเชื่อมระหว่างหอวิญญาณโอสถกับเขตแดนตระกูลมู่เพื่อความสะดวกในการเดินทาง และจะได้ช่วยเหลือกันและกันได้”

“แคว้นตงฮวงแห่งนี้กำลังจะเกิดความวุ่นวายขึ้น”

หลิงเหยาและคนอื่นๆที่ได้ฟังต่างก็ดวงตาหดเล็ก ก่อนจะพยักหน้าเชื่องช้า

พวกเขาล้วนเป็นผู้ฝึกตนระดับไฟศักดิ์สิทธิ์ที่ควบคุมพลังแห่งวิถีได้แล้วย่อมเข้าใจความหมายในคำกล่าวของเขา

แต่ลึกๆ ก็ยังคงรู้สึกประหลาดใจความแข็งแกร่งของตระกูลมู่ดูเหมือนจะไม่มีที่สิ้นสุด

ไม่รู้ว่าเมื่อไรถึงจะมีปรมาจารย์ค่ายกลที่สามารถสร้างค่ายกลเคลื่อนมิติได้เพิ่มมาอีก...

ไม่นานนัก เมื่อมู่เสินฉวนจัดการเรื่องต่างๆเสร็จเรียบร้อย เขาก็ลุกขึ้นออกไปจากหอวิญญาณโอสถ

หนึ่งวันให้หลัง

เขากลับมาถึงเขตแดนตระกูลมู่ได้ไม่นาน

เสียงของระบบก็ดังขึ้นในทะเลจิตสำนึกอีกครั้ง

“ติ๊งระบบได้เปิดใช้งานภารกิจตระกูลขนาดใหญ่”

“ให้โฮสต์นำพาตระกูลให้รุ่งเรืองโดยจะมีการประเมินผลโดยรวมจากผลงานที่สำเร็จและความแข็งแกร่งที่เพิ่มขึ้นของสมาชิกตระกูลระดับยิ่งสูง รางวัลยิ่งมาก กำหนดระยะเวลาหนึ่งปี”

เมื่อมู่เสินฉวนได้ยินเช่นนั้นดวงตาของเขาก็หดเล็ก

เขาจำได้ว่าครั้งสุดท้ายที่ระบบเปิดใช้งานภารกิจตระกูลขนาดใหญ่คือที่เมืองชิงหยุน

เขาได้โค่นล้มสี่ตระกูลใหญ่ครอบครองทรัพย์สินทั้งหมดในบริเวณใกล้เคียง ทำให้การประเมินผลไปถึงระดับสมบูรณ์แบบ

และรางวัลที่ได้รับก็มหาศาลเช่นกัน!

กายาศักดิ์สิทธิ์แห่งความโกลาหลของเขาก็ได้รับมาในตอนนั้นเอง

หากพิจารณาจากเรื่องนี้

ถ้าการประเมินผลในครั้งนี้สามารถทำได้ถึงระดับสมบูรณ์แบบเช่นเดียวกับครั้งที่แล้ว

รางวัลที่ได้รับคงจะเหนือความคาดหมายของเขา

ดูท่าว่า...

การยกระดับความแข็งแกร่งของตระกูลคงจะต้องเร่งให้เร็วขึ้นอีกก้าวหนึ่งแล้ว!

เมื่อคิดได้ดังนั้นมู่เสินฉวนก็ไม่ลังเลอีกต่อไป เขาส่งจิตสัมผัสออกไปหลายสายเรียกผู้อาวุโสทั้งหมดในตระกูลมารวมตัวกัน

ไม่นานนัก