เกิดใหม่ในเรื่องแนวยูริ

ตอนที่หนึ่งร้อยเจ็ด ผู้ชายในฝัน 2

“อยากให้คนอื่นปฏิบัติต่อเราอย่างไรให้ปฏิบัติตนเช่นนั้นต่อผู้อื่น”

คือคำแนะนำที่ดีแต่ควรจะมีข้อยกเว้นว่าอย่าใช้กับคนที่เป็นมาโซคิสม์เพราะพวกเขาหรือเธอจะคิดว่าการโดนทำร้ายนั้นคือการมีความสุข

เช่นแฟนด้อมโอตะของ หลุยส์ศูนย์สนิทเป็นต้น

ที่คงคิดว่าไม่มีอะไรมีความสุขเกินกว่าจะโดนการที่หลุยส์ใช้แส้ตีในขณะที่ตกเป็นทาสอีกแล้ว

ในเกมส์นี้ก็เช่นกันมีสัตว์เลี้ยงหรืออสูรรับใช้ที่ต้องการการพูดคุยหรือการลูบหลังต่างๆก็จะเกิดความรักต่อเราขึ้น

แต่คุณสมบัติบางครั้งก็จะสุ่ม

ทำให้มีพวกสัตว์เลี้ยงที่จะมีความสุขตอนที่เราทำร้ายแต่จะเฉยๆหรือโมโหตอนที่เราทำดีด้วย

หากเป็นคนที่ซาดิสม์มาเจอคนเป็นที่เป็นมาโซคิสก็อาจจะสามารถอยู่กันได้อย่างมีความสุข

แต่สำหรับคนที่คุณธรรมล้ำฟ้าแบบโอตะแล้ว

เขารู้สึกปวดใจอย่างยิ่ง

ในการทำเรื่องราวบางอย่างลงไป

อย่างที่ God Emperor of Mankind กล่าวเอาไว้

แม้เราจะมองเห็นเส้นทางฉากจบทองคำ Golden Path แต่ไม่ได้หมายความว่าเราทุกคนจะเดินไปตามเส้นทางที่เห็นได้

เรารู้ว่าเราต้องปีนหน้าผานั้นขึ้นไปจนเจอเส้นทางไปต่อแต่เราไม่รู้ว่าหินก้อนที่เรายึดจะแหลกคามือเราและทำให้เราร่วงหล่นสู่เบื้องล่างหรือเจองูจ้องฉกกัดเราตอนปีนหน้าผา

ผมสามารถรู้ทางที่ทำให้เธอชอบผมได้ก็จริง

แต่ไม่ใช่หมายความว่าผมจะสะดวกใจที่ทำอย่างนั้น

ความจริงตั้งแต่มาเกิดใหม่นี้ผมเจอแต่เรื่องผิดแผนมาตลอด

จนหลายครั้งผมคิดว่าผมแทบไม่มีแผนมันก็ยังผิดแผนจนได้อย่างการเจอกับอาสึกกะและโทโมโกะบนภูเขาในครั้งนี้

ผมคิดว่าจะปล่อยพวกเธอไป

แต่ก็คิดอีกทีด้วยโชคของพวกเธอคงได้ของดีมากกว่าผมแน่ๆ

ผมไม่ใช่คนใจแคบขนาดที่เห็นคนอื่นได้ดีกว่าจะโมโหโกรธาขนาดนั้น

ขอเพียงแค่ผมบรรลุเป้าหมายของผมบ้างก็พอแล้ว

ถึงเลือกที่จะเดินข้ามอากาศมาเจอพวกเธอด้วยความรวดเร็วเมื่อสามารถจับสัมผัสที่แปลกไปจากพวกโยวไคที่อยู่บริเวณนี้ได้

ส่วนคานาเอะค่อยๆเหินลงมาด้วยการจับขาโยวไคเขาเงินและเขาทองที่บินอยู่บนท้องฟ้าได้

เธอได้มาสัมผัสหลังผม

“ชิสึกะจังไม่ต้องฝืนตนเองขนาดนี้ก็ได้”