“ให้ไวเลยนะเกสร” ฉันได้ยินเสียงหัวเราะคิกคักขณะที่กำลังล็อกรถ ถอนหายใจขณะเดินข้ามลานจอดรถไปหากลุ่มหญิงเลยวัยกลางคนไปพอสมควรที่ยืนรออยู่ ในใจก็ได้แต่คิดว่าฉันถูกโน้มน้าวให้มาสถานที่แห่งนี้ได้อย่างไร?
ในฐานะผู้หญิงวัยสี่สิบหกปีที่เปี่ยมไปด้วยความรู้ความสามารถและความมุ่งมั่นกับการดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการฝ่ายการตลาดของบริษัทนำเข้ารถซูเปอร์คาร์รายใหญ่ของประเทศ ด้วยเงินเดือนที่เป็ตัวเลขหกหลักนั้นช่วยให้การดำเนินชีวิตของฉันในฐานะแม่เลี้ยงเดี่ยวเป็ไปได้อย่างสบาย

ฉันถูกเพื่อนสาวที่ต่างก็อารมณ์ดียิ้มและหัวเราะคิกคักอย่างมีความสุขพาเข้าประตู...ประตูที่นำฉันไปสู่โลกที่ไม่เคยรู้จัก! สิ่งแรกที่รู้สึกได้คือเสียงดนตรี ตามมาด้วยเสียงหัวเราะและเสียงโห่ร้องของบรรดาผู้หญิงวัยไล่เลี่ยกับฉัน โดยแต่ละคนต้องจ่ายค่าเข้าคนละสามพันหกร้อยบาทก่อนเป็อันดับแรก
ยกเว้นฉัน เนื่องจากคืนนี้เพื่อนสาวร่วมกันเป็เ้าภาพงานเลี้ยงวันเกิดครบรอบสี่สิบหกปีของฉัน
ย้อนไปที่เช้าของวันนี้ เพื่อนร่วมงานที่ออฟฟิศต่างก็ร่วมเซอรไพรส์วันเกิดให้ฉันไปแล้ว แถมยังถามว่าเมื่อไหร่ฉันจะเปิดใจตัวเองสักที ลูกชายก็เรียนถึงมหาวิทยาลัยแล้ว เปิดใจหาความสุขให้ตัวเองได้แล้ว
จริงๆ แล้วไม่ใช่ฉันไม่เปิดใจนะ แต่ยังไม่เจอคนที่ใช่มากกว่า และฉันก็แทบจะไม่ออกไปเที่ยวยามค่ำคืน เพราะไม่อยากดื่มเหล้าเท่านั้นเอง การที่พวกเธอคอยบ่นฉันตลอดทำให้ฉันยอมตกลงไปเที่ยวกับเพื่อนสาวอยู่ ณ สถานที่แห่งนี้ แน่นอนว่าพวกเธอไม่เคยบอกฉันเลยว่า 'บาร์' ที่พวกเธอพาฉันมานั้นคือ 'บาร์โฮส' ที่มีชื่อว่า 'อมอร์ (Amor) '
Amor ไม่ใช่บาร์โฮสทั่วไปในแบบที่ใครๆ ก็เข้าถึงได้ หากแต่เป็บาร์โฮสหรูระดับไฮเอนด์ที่รับเฉพาะสมาชิกวีไอพี ซึ่งเป็บรรดาคุณหญิงคุณนายหรือไม่ก็เหล่าเซเลบไฮโซที่เป็หญิงวัยกลางคนขึ้นไป แน่นอนว่าพวกเราเป็หนึ่งในนั้น อย่างไรก็ตาม สำหรับฉันแล้วเรียกได้ว่ามีความรู้เกี่ยวกับสถานบันเทิงลักษณะนี้เป็ศูนย์เลยก็ว่าได้
จนกระทั่งถึงตอนนี้ ฉันพบว่าสถานบันเทิงแห่งนี้สร้างขึ้นมาเพื่อผู้หญิงวัยกลางคนที่้าได้รับความพึงพอใจตามจินตนาการเป็หลัก ต่างจากโลกแห่งความเป็จริงที่ว่าผู้ชายที่ให้ความสนใจผู้หญิงอายุสี่สิบปีขึ้นไปนั้น พวกเขาไม่ใช่ชายหนุ่มอายุสิบเก้าหรือยี่สิบปีแน่นอน
รวมถึงผู้ชายส่วนใหญ่ในโลกแห่งความเป็จริงล้วนไม่ได้มีรูปร่างกำยำล่ำสันและมีองคชาตขนาดแปดหรือเก้านิ้วกันทุกคน หากแต่สถานที่แห่งนี้เน้นย้ำเื่ "มาตรฐาน" ที่สูงลิบ โฮสทุกคนล้วนแต่เป็ชายหนุ่มอายุระหว่าง 18-25 ปีเท่านั้น หน้าตาต้องหล่อเหลาและมีเสน่ห์น่าดึงดูดใจ ร่างกายต้องเต็มไปด้วยกล้ามเนื้ออย่างสมสัดส่วน
และมาตรฐานที่สำคัญที่สุดนั่นคือ ต้องมาพร้อมกับองคชาตขนาดใหญ่ราวกับนายแบบในนิตยสารหรือพระเอกหนังโป๊! เอาเถอะ...ฉันหย่าร้างมายี่สิบปีแล้ว ฉันไม่ได้เป็เด็กสาวพรหมจรรย์ไร้เดียงสา หรือหญิงชราตาบอดที่จะไม่รู้ว่าประชากรชายเก้าสิบเปอร์เซ็นต์เป็วัยรุ่นผอมบางหรือไม่ก็เป็ชายวัยกลางคนพุงพลุ้ย
และขนาดมาตรฐานอวัยวะเพศของชายไทย ขณะแข็งตัวโดยเฉลี่ยอยู่ที่ประมาณ 4.5-5.5 นิ้ว ซึ่งก็ไม่น่าแปลกใจที่ร้านรวงต่างๆ ในประเทศไทยจะมีถุงยางอนามัยขนาด 49 วางจำหน่ายในจำนวนมากกว่าขนาดอื่นๆ
สำหรับสถานที่อย่าง Amor นั้นเอาใจกลุ่มผู้หญิงวัยกลางคนขึ้นไป ดังนั้น ฉันจึงไม่ได้รู้สึกแตกต่างจากสมาชิกคนอื่นๆ ทำให้ฉันสามารถนั่งคุยกับเพื่อนสาวได้อย่างสบายใจ พร้อมกับฟังเพลงสุดมันส์ ขณะที่ผู้หญิงหลายคนยืนะโกรี๊ดกร๊าดและยัดธนบัตรสีเทาเข้าไปในกางเกงชั้นในของเหล่าชายหนุ่มรูปร่างกำยำที่อยู่บนเวที
พอเอ่ยถึงเวทีแล้ว นี่ก็เป็อีกสิ่งหนึ่งที่ทำให้ฉันประหลาดใจ เพราะมันมีเวทีอยู่สองแบบ แบบแรกคือเวทีทั่วไปที่ยกขึ้นสูงกว่าพื้นเล็กน้อยตั้งอยู่เป็แนวขวางด้านหน้าสุดและมีส่วนที่ยื่นออกมาตรงกลาง ส่วนเวทีอีกแบบหนึ่งนั้นมีลักษณะเป็วงกลมมีเสาสเตนเลสเงาวับอยู่ตรงกลาง ตั้งอยู่ตรงกลางพื้นที่ของบาร์
ขณะที่พนักงานกำลังเสิร์ฟเครื่องดื่มให้พวกเรา ฉันก็สังเกตบรรยากาศโดยรอบและเห็นได้ในทันทีว่าผู้หญิงโต๊ะอื่นๆ ซึ่งน่าจะเคยที่นี่แล้ว พวกเธอรีบหยิบกองธนบัตรใบละพันจากกระเป๋าเงินแบรนด์เนมของพวกเธอและวางซ้อนกันเป็กองเล็กๆ อย่างเรียบร้อยตรงหน้าพวกเธอ
ฉันถอนหายใจพลางจิบเครื่องดื่ม บอกเลยว่าฉันไม่มีทางเสียเงินก้อนโตไปกับเื่ไร้สาระอะไรแบบนี้แน่นอน เพราะฉันเป็แม่เลี้ยงเดี่ยวที่มีลูกชายอายุยี่สิบปีที่ค่าเทอมมหาวิทยาลัยของเขานั้นไม่ใช่น้อยๆ เลย และยังมีที่ที่ดีกว่าให้เสียเงินอีกตั้งมากมาย
“หยุดคิดเื่อะไรก็ตาม แค่เปิดตาแล้วรับความบันเทิงตรงหน้าก็พอ” นภัสกร หัวโจกของกลุ่มเราหัวเราะคิกคักท่ามกลางเสียงเพลงและเสียงโห่ร้องที่ดังก้องไปทั่วบริเวณ
ฉันนั่งดูผู้หญิงกว่าครึ่งหนึ่งที่อยู่ในบาร์ต่างก็แสดงออกถึงความ้าทางเพศอย่างไม่เขินอาย พวกเธออาจจะกำลังเมา มีอารมณ์ใคร่ หรือทั้งสองอย่างผสมกัน และประมาณครึ่งชั่วโมงต่อมา ก็ปรากฏขบวนหนุ่มที่แทบจะเปลือยกาย ดีหน่อยที่ยังมีปราการด่านสุดท้ายปกปิดไว้ พวกเขาเดินอวดตัวจากเวทีเล็กๆ เวทีหนึ่งไปสู่อีกเวทีหนึ่ง
รันเวย์แนวขวางจากผนังด้านหนึ่งเรียงรายไปจนสุดผนังอีกด้านหนึ่ง และตรงกลางก็เป็ทางเดินยื่นออกมาให้บรรดาแขกผู้มีเกียรติได้เชยชมอย่างใกล้ชิดในระยะสายตา โดยปลายสุดทางเดินที่ยื่นออกมานั้นเป็เวทีทรงกลมที่ติดตั้งเสาไว้ตรงกลาง ซึ่งทำให้ฉันสงสัยเป็อย่างมากว่ามันมีไว้เพื่ออะไร?
เผลอแป๊บเดียว นภัสกรกับเชอรี่เพื่อนสาวของฉันก็ไปยืนอยู่หน้าเวทีั้แ่เมื่อไหร่ไม่รู้ แถมยังกำลังยัดแบงก์พันลงในขอบกางเกงชั้นในของชายหนุ่มที่ตรงกลางนูนเด่นเป็สันโด่งอย่างชัดเจน โอ้ตายแล้ว...เชอรี่ยัดมือของเธอเข้าไปในนั้นด้วย ใครจะเชื่อว่าพนักงานต้อนรับบนเครื่องบินและยังเป็ภรรยาของนักบินจะกล้าหาญขนาดนี้
หลังจากจบโชว์รอบแรก หนุ่มๆ ทุกคนก็ลงจากเวทีไป ส่วนสาวๆ ก็รีบยกแก้วไวน์ขึ้นมาดื่มให้ทันก่อนที่จะถึงเวลาโชว์พิเศษ โชคดีที่ฉันบอกลูกชายว่าคืนนี้จะกลับดึก เพราะฉันไม่คิดว่าเพื่อนสาวจะยอมให้ฉันออกจากที่นี่ก่อนเที่ยงคืนอย่างแน่นอน คืนนี้มันดีกว่าที่คิดไว้เยอะเลย
ตอนที่ฉันโทรไปบอก “พีรภัทร” ลูกชายของฉัน เขาก็บอกว่าจะกลับบ้านดึกเช่นกัน เพราะต้องอยู่ทำรายงานที่คอนโดของเพื่อนในกลุ่มให้เสร็จภายในคืนนี้ ฉันไม่ได้บอกลูกชายว่าเพื่อนๆ ของฉันจะพาฉันไปที่ไหน บอกแค่ว่าพวกเธอจะพาฉันไปเลี้ยงฉลองวันเกิดให้เท่านั้น
แต่นั่นก็พอจะทำให้ลูกชายของฉันประหลาดใจแล้ว เพราะทุกวันเกิดในปีที่ผ่านๆ มาฉันก็แค่แวะซื้ออาหารจากโรงแรมห้าดาวกับไวน์ดีๆ สักขวด แล้วกลับมานั่งกินดื่มคนเดียวที่บ้านเท่านั้น
ตลอดระยะเวลายี่สิบปีที่ผ่านมา ฉันไม่ได้รู้สึกเหนื่อยหรือมีปัญหาอะไรกับการเป็แม่เลี้ยงเดี่ยวเลย ฉันคิดว่าตัวเองโชคดีที่ลูกชายของฉันเป็เด็กดีมาก ไม่ว่าเขาจะเรียนอยู่ระดับชั้นอะไรฉันก็ไม่เคยถูกโรงเรียนเรียกให้ไปพบสักครั้ง และตอนนี้เขาก็กำลังเรียนอยู่ชั้นปีที่สองของมหาวิทยาลัยชื่อดัง มีผลการเรียนที่ดี
นอกจากนี้เขายังเล่นกีฬาได้เกือบทุกประเภทอีกด้วย โดยเฉพาะกีฬาะโน้ำที่เขาให้ความสนใจเป็พิเศษ ถึงขั้นได้เป็ตัวแทนของมหาวิทยาลัยไปแข่งขันในมหกรรมกีฬามหาวิทยาลัยติดกันถึงสองปี แต่ทั้งสองปีนั้นฉันไม่ได้ไปเชียร์เขาเลยสักครั้ง แม้กระทั่งเวลาเขาอยู่ซ้อมที่มหาวิทยาฉันก็ไม่เคยไปดู ด้วยเหตุผลเดียวคือ “ไม่มีเวลา”

แต่มีเื่หนึ่งที่ทำให้ฉันรู้สึกสบายใจเท่าไหร่ คือเื่ที่เขายืนกรานที่จะทำงานพาร์ทไทม์หลังเลิกเรียน ทั้งๆ ที่เราค่อนข้างมีฐานะดีพอสมควร แต่เขาก็ไม่ยอมท่าเดียวโดยให้เหตุผลว่าเขา้ามีประสบการณ์ก่อนที่จะจบการศึกษา และไม่อยากรบกวนเวลาที่เขาอยากได้อะไรที่ไม่มีสาระในสายตาของฉัน
ฉันต้องยอมรับจริงๆ ว่าการที่เขาเป็คนมีความรับผิดชอบนั้นเป็ความภาคภูมิใจอย่างหนึ่งในฐานะแม่เลี้ยงเดี่ยว ฉันจึงอนุญาตให้เขาทำงานพาร์ทไทม์ได้ แต่มีข้อแม้เดียวคือต้องไม่กระทบต่อการเรียน
ตัดมาที่ Amor ซึ่งตอนนี้กำลังจะเริ่มการแสดงที่เรียกว่า Main Event แล้ว
ดูเหมือนว่าชายหนุ่มแต่ละคนจะใช้เวลาบนเวทีหลักใกล้ๆ โต๊ะของพวกเราประมาณสิบห้านาที แล้วก็สลับกันย้ายไปที่บริเวณเวทีทรงกลมที่มีเสาตรงกลาง ซึ่งเป็การทำให้ทุกคนได้มีโอกาสเชยชมชายหนุ่มแต่ละคนในระดับฟูลเอชดี และถึงเวลาแล้วที่พวกเขาจะใช้สร้างความประทับใจเพื่อให้ได้รับทิปมากที่สุด
ฉันเกือบกลั้นเสียงหัวเราะออกมาไม่ได้ เมื่อเห็นชายหนุ่มคนแรกปรากฏตัวออกมาในลุ๊คของคนขายเนื้อ ที่สวมใส่แค่ผ้ากันเปื้อนเท่านั้น จากนั้นก็มีหนุ่มหล่อช่างประปากับ 'เครื่องมือวิเศษ' ของเขา
หนุ่มคนนี้ฉันต้องยอมรับว่าองคชาตยาวเก้านิ้วที่แกว่งไปมานั้นเป็เครื่องมือชั้นเยี่ยมจริงๆ นั่นทำให้ฉันคิดว่านภัสกรกำลังจะหลั่งออกมาในชุดเดรสยาวขณะที่เธอพันธนบัตรสีเทารอบๆ ท่อประปาของเขา จากนั้นก็มีชายหนุ่มหลายคนหลากสไตล์ทยอยเรียงรายกันออกมาสร้างความประทับใจ
เพื่อนสาวของฉันแต่ละคนต่างก็กำลังประเมินว่าชายหนุ่มคนไหนที่พวกเธอจะเลือกให้ใครมานั่งข้างๆ เธอที่โต๊ะของเรา ก่อนที่หนุ่มคนนั้นจะถูกตัดหน้าจับจองไปเสียก่อน แน่นอนว่าหนุ่มช่างประปาต้องได้มานั่งข้างนภัสกร ส่วนเชอรี่นั้นยังตัดสินใจไม่ได้ เธอบอกว่าขอดูไปเรื่อยๆ ก่อน
แต่สำหรับฉันแค่นี้ก็พอใจแล้ว สารภาพตามตรงเลยว่าแค่ฉันได้มองชายหนุ่มรูปร่างหน้าตาหล่อเหลากำลังแกว่งไกวอวัยวะเพศของเขาบนเวทีต่อหน้าฉัน...ฉันก็เปียกแฉะไปหมดแล้ว
และตอนนี้มาถึงครึ่งทางของ Main Event แล้ว ซึ่งผู้หญิงเกือบทั้งหมดที่เคยมาที่นี่รู้ดีว่าเป็คิวของดาวเด่นที่สุดของ Amor ชายหนุ่มที่พวกเธอตั้งฉายาให้เขาว่า 'ัของพีท'!?!
******************************