แม้ยังไม่อาจที่จะเคลื่อนไหว แต่ก็ได้ส่งคลื่นโทรจิตในพลังงานรูปแบบเดียวกับเทวิน ฝ่ายเทวินที่ได้เริ่มเข้าไปในเขตพื้นที่เป้าหมายในหุบเขา‘อ๊ะ!..เป็นแบบนี้เองหรือ’ เขาได้รู้สถานการณ์จากคลื่นโทรจิตของพญาเสือดำ
ตอนนี้ส่งสัญญาณมือให้ทุกคนหยุดเคลื่อนไหวชั่วคราว ‘ทุกคน หยุดก่อนอย่าเพิ่งไปต่อ’
ทุกคนได้รับสัญญาณมือต่อกันจึงหยุดไว้ก่อนหน้านี้ได้ตกลงกันหากเริ่มเข้าเขตพื้นที่เป้าหมายให้เทวินเป็นผู้นำ ทุกคนตอนนี้ต้องฟังเขา
เทวินที่สามารถจับการเคลื่อนไหวได้ระยะหนึ่งรู้ว่าทุกคนได้หยุดการเคลื่อนกำลังไปข้างหน้า ตอนนี้เขาได้แต่คิดอย่างร้อนใจ
‘ถ้าหากเป็นพวกมังค์งิงแล้วพญาไก่ฟ้าล่ะ น่าจะไปที่นั่นแล้วไม่ใช่หรือ?’
สิ่งที่เขาไม่รู้คือนางพญาปลวกที่อยู่กับมังค์งิงได้กำหนดทายาทที่จะเป็นตัวนางพญาและราชาไว้คู่หนึ่งแล้ว ก่อนร่วมเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งในร่างของมังค์งิงหลังจากอาร์ลูถูกทำลายอาคมมันก็รู้แล้วว่ามีสิ่งที่สามารถทำลายอำนาจของมัน นอกจากซ่อนตัวในร่างมังค์งิง พวกมันยังได้ซ่อนกลิ่นเพื่อให้พ้นจากสิ่งที่จะมาทำลายมันนอกจากนี้ก็ยังกำหนดทายาทไว้คู่หนึ่งโดยทายาทที่ถูกกำหนดไว้ตอนนี้อยู่กับมังค์จา
มังค์งิงตอนนี้หวังเพียงทำลายและให้มังค์จาพร้อมด้วยพรรคพวกยกเผ่ามังค์ยาวีได้สำเร็จจึงไม่รอให้พลังอำนาจเกิดเต็มกำลัง
ก็ได้บุกไปทางฝั่งของเทวิน
‘เอ๊ะ! พญาไก่ฟ้ามาที่นี่ หากตามเรามา แล้วทางนั้นจะทำอย่างไรดี?’
พญาไก่ฟ้ามาตามเทวินและจะเข้าทำลายทายาทนางพญาและราชาปลวกที่ยังพอได้รับรู้การมีอยู่ก่อนพวกมันมีอาถรรพ์วิชาอาคม
อำนาจแก่กล้ามากขึ้นตอนนี้ได้ร้องขันมาตามสายลม
เทวินเขาเป็นห่วงสถานการณ์ทางพญาเสือดำเจ้านางไม้หอมและโดยเฉพาะกระรอกสายฟ้าที่กำลังสละร่างทิพย์
โดยเปล่งแสงสว่างออกมาเพื่อล่อพวกแมลงเม่าที่สามารถกัดกินวิญญาณ
‘ทำอย่างไรดี!?จากที่ได้รับรู้พญาเสือดำกับคุณอมรายังต้องฟื้นฟูร่างทิพย์จากการถูกกัดกินวิญญาณไปบางส่วนทำอย่างไรดีนะ?’
‘เอ๊ะ!..เราจับการเคลื่อนไหวของคนกลุ่มหนึ่งข้างหน้าได้ในระยะทางหนึ่ง พวกมันมีการเคลื่อนไหว อย่างนี้ไม่ดีแล้ว’สถานการณ์กลับเลวร้ายไปอีกขั้น เมื่อเห็นข้างหน้าในระยะห่างไปพอสมควร มีควันไฟสีดำเริ่มพวยพุ่งให้เห็น “มันเป็นควันจากไม้พิษชนิดหนึ่ง”มีเสียงเตือนมาไม่ดังมาก ชาวอิระมังค์ยาที่ชำนาญป่าส่งเสียงเตือนทำให้เทวินต้องส่งสัญญาณมือ
ให้ทุกคนค่อยถอยระทางหนึ่ง
มีสัญญาณมือส่งต่อกันและเสียงพูดที่ไม่ดัง“ถอยระยะทางหนึ่งตามชาวอิระมังค์ยา” ทุกคนปฏิบัติตาม ค่อยถอยห่างในระทางหนึ่ง
ตามที่ชาวอิระมังค์ยาถอยออกมาเป็นแนวห่างกันช่วงหนึ่ง
ให้เหล่าคนที่ถอยตามคำสั่ง ทุกคนแม้เป็นห่วงแต่ก็ได้พยักหน้ารับ
ในสถานการณ์เช่นนี้เขาไม่มีเวลามากแล้วกลับนึกไปถึงสิ่งที่หลวงปู่มีเคยสอนให้เขาสงบจิตแล้วพิจารณาด้วยปัญญา
‘จริงสิ เราเคยพบหลวงปู่มีท่านเคยสอนให้ใช้สติ’ เขาจึงกำหนดลมหายใจที่ปลายจมูก ทำให้สงบจิตใจได้นิ่งอยู่ชั่วครู่ด้วยสมาธิแล้วเขาก็ได้นึกถึงสิ่งๆ หนึ่ง ‘เราต้องมีศรัทธา มีความเชื่อมั่นต้องช่วยพวกเขาให้ได้’ ความต้องการช่วยชีวิต พิทักษ์รักษาชีวิตอื่นด้วยยุติธรรม
ใช้สติตามความเป็นจริงและความเป็นไปตามวัฏจักรของโลกมนุษย์ ‘ไม่ฝืน แต่ช่วยเหลือไม่ขัดแย้งต่อสิ่งที่ต้องเป็นไป แต่รักษา’ เขาได้ผนึกใจส่งเป็นกำลังที่มองไม่เห็นออกไปจากร่างกาย
......................
ขณะนั้นที่ใต้ก้นอ่าวเปอร์เซียระหว่างคาบสมุทรอาหรับและประเทศอิหร่าน
แผ่นดินสั่นไหวเล็กน้อยไม่เป็นอันตรายต่อชีวิตน้ำทะเลเกิดเป็นคลื่นหนึ่งหลายระรอกเข้ากระทบรอบอ่าวเปอร์เซีย
ผู้คนและสิ่งมีชิตรับรู้ได้ถึงการสั่นไหวและคลื่นกระทบ
.......................
ในเวลาเดียวกันที่บริเวณริมขอบสระน้ำพื้นที่สวนของเทวิน
แม้ว่าพวกแมลงเม่ากัดกินวิญญาณรอบตัวลดลงบ้างแล้วในตอนนี้เจ้านางไม้หอมยังคงต้องเข้าสู่วิถีหนึ่งเพราะถูกกัดกินวิญญาณ
ไปบางส่วนเช่นเดียวกับพญาเสือดำที่ยังอยู่ภาวะจำศีลและยังได้แบ่งกำลังจิตไปส่งข่าวสารให้เทวินรู้สถานการณ์
แม้สามารถแบ่งเบาร่างทิพย์ทั้งสองได้แต่ตัวเองตอนนี้ก็กำลังจะแย่แล้วเช่นกัน
มังค์งิงยังไม่สามารถเคลื่อนไหวแต่มีอำนาจจากนางพญาและราชาปลวกช่วยบังคับเหล่าแมลงเม่าแต่พวกมันตอนนี้ก็ไขว่เขว
เพราะแสงสว่างจากร่างกระรอกสายฟ้า
ในสถานการณ์ที่ต่างก็ลำบากนี้ยังมีกิ่งไม้สีดำที่ตัดเป็นท่อนหนึ่งความยาวเท่ากับครึ่งหนึ่งของส่วนสูงเทวิน
‘กิ่งไม้ดำของเทวิน’
กิ่งไม้ดำตัดได้หมุนควงตัวเองบนท้องฟ้าหลายรอบก่อนปักตัวเองลงที่ริมสระน้ำห่างออกไปไม่ไกลสิ่งที่เหมือนจักราที่มืดมิดในห้วงอวกาศปรากฏรอบๆ กิ่งไม้ดำความมืดที่มนุษย์ไม่อาจจะมองเห็นได้ในเวลากลางวันแต่อาจมองเห็นได้จากดวงตาที่มีอำนาจที่เหนือกว่ามนุษย์ทั่วไป
ห้วงอวกาศมืดมิดได้หมุนวนเข้าหากิ่งไม้สีดำราวกับเป็นจักราที่ปราศจากดวงดาว พายุมืดที่หมุนวนในห้วงอวกาศหมุนวนแม้ไม่มีลมพัดแรงในที่นั้น แต่พายุมืดจากกิ่งไม้ดำก็พาเหล่าบรรดาแมลงเม่านับหมื่นนั้นไปยังผืนน้ำในสระน้ำขนาดใหญ่พวกมันไม่อาจโบยบิน
และกัดกินวิญญาณได้อีกต่อไป
เจ้ากระรอกสายฟ้าจึงได้ค่อยลดแสงสว่างจากตัวลงแม้ยังคงแน่นิ่งอยู่แต่ก็รอดแล้ว เพียงแต่ต้องใช้เวลาต่อการฟื้นฟู
ต่างฝ่ายก็ยังคงนิ่งอยู่กับที่แต่ต่างกันตรงที่การฟื้นฟู และเหล่าบรรดาแมลงเม่านับหมื่นก็ต้องตกตายในสระน้ำมังค์งิงกลายเป็นฝ่าย
ที่เสียเปรียบแล้วในตอนนี้