ผู้ร่วงหล่น

มือขนาดใหญ่สีดำพร้อมออร่าอันชั่วร้ายได้ออกจากธงมาจับโมเอยะทันที โมเอยะสิ้นหวังพร้อมส่งเสียงกรีดร้องอย่างทรมานก่อนจะถูกดึงเข้าไปในธงและเสียงได้เงียบหายไป

สิงโตลมทมิฬที่เป็นสัตว์เลี้ยงของโมเอยะตัวสั่นไปด้วยความหวาดกลัวพร้อมกระโจนขึ้นท้องฟ้าเพื่อหลบหนีหายไป

“เฮือก”

โฮกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

มีเสียงเหมือนกลืนอะไรบางอย่างในธงดังขึ้นทำให้สิงโตลมทมิฬขนลุกทั่วร่างกายขึ้นพร้อมกันและส่งเสียงคำราม

ตูม ตูม

มือสีดำได้ยื่นออกมาจากธงอีกครั้งหนึ่งคราวนี้เป้าหมายของมันคือสิงโตลมทมิฬ สิงโตลมทมิฬสัมผัสได้ถึงความตายด้านหลังของมันใกล้มาก

จึงระเบิดพลังทั้งร่างกายขนของสิงโตลมทมิฬฟูขึ้นพร้อมมีประกายลมพัดรอบตัวสิงโตลมทมิฬอย่างสง่างาม

แต่สิงโตลมทมิฬไม่ได้หันหลังกลับมาต่อสู้มันได้เหยียบอากาศจนระเบิดพร้อมร่างกายหายไปบนฟากฟ้าทันที มือสีดำที่ยื่นออกมาจากธงไม่สามารถจับสิงโตลมทมิฬได้

อ้า

ตูม ตูม ตูม

เพราะไม่สามารถจับสิงโตลมทมิฬได้ คนในธงจึงคำรามออกมาอย่างโมโหจนทำให้พื้นดินเกิดรอยร้าวไปทั่ว ธงสีดำลอยขึ้นกลางอากาศ

สีหน้าของแจ๊คดูจริงจังมากขึ้นเพราะว่าออร่าของมือนั้นแข็งแกร่งมาก

ธงสีดำหันมาจ้องมองแจ๊คคนในธงเมื่อเห็นแจ๊ค ธงสีดำได้สั่นสะเทือนพร้อมมีเสียงคำรามดังขึ้น

“ไอพวกปีศาจจจจจจจจจจจจจจจจจจจ”

ปัง ปัง ปัง

คลื่นพลังที่มองไม่เห็นกระแทกร่างกายของแจ๊คจนถอยหลัง 3 ก้าวสีหน้าของแจ๊คขาวซีดพร้อมมีเลือดไหลที่มุมปาก

หู่เสวียเห็นแจ๊คได้รับบาดเจ็บสาหัสกำลังจะออกไปช่วยทว่าเมื่อเธอมองธงสีดำดี ๆ ก็พบว่า

“ธงสีดำนั้นมีชื่อว่าธงสุสาน”

“ธงสุสาน”

แจ๊คพูดตอบหู่เสวียกลับไปพร้อมกระอักเลือดออกมาเลือดปีศาจของแจ๊คกระทบกับอากาศจึงสลายไปในพริบตาเดียว

มารที่อยู่ในธงเมื่อเห็นเลือดของแจ๊คสลายไปในพริบตาเดียวสีหน้าของมันดูแตกตื่นก่อนจะพูดขึ้น

“เลือดมีชีวิต เป็นไปได้ยังไงแกอยู่ระดับปีศาจเริ่มต้นเท่านั้น”

แจ๊คแตกตื่นเมื่อได้ยินคำพูดของมารในธงส่วนหู่เสวียมองเห็นก็โล่งอกมากเพราะแม้แต่มารยังมองว่าเป็นเลือดมีชีวิตแทนเลือดปีศาจ

“เจ้าเป็นแรกที่เห็นเลือดของฉันแล้วบอกได้ชัดเจน”

“เหอะ แม้ว่าแกจะมีเลือดมีชีวิตแต่แล้วยังไง สุดท้ายพลังของแกก็ยังอ่อนแออยู่ดี”

แจ๊คกำลังพูดอะไรแต่หู่เสวียได้มาขัดจังหวะเขาก่อน

“นายควรดีใจที่มารตัวนั้นดูไม่ออกว่าเป็นเลือดปีศาจ เพราะมารกับปีศาจมีต้นกำเนิดเดียวกันพวกมารเคยเห็นเลือดปีศาจมาก่อนแต่มารตัวนี้เป็นแค่พวกปลายแถวเท่านั้น อีกอย่างนายต้องไม่พูดมากมารตัวนี้กำลังถามข้อมูลของนายอยู่”

แจ๊คได้ยินคำแนะนำของหู่เสวียจึงหุบปากลง มารในธงเห็นแจ๊คไม่พูดอะไรต่อจึงถามอีกครั้งหนึ่ง

“พวกปีศาจตาม่วงหายไปไหน ไปเรียกมันมาหาฉัน ฉันไม่ต้องการคุยกับพวกปีศาจเทียม”

ดวงตาของแจ๊คส่องประกายสีม่วงขึ้นก่อนจะหัวเราะ

“มารน้อยเจ้าไม่สามารถออกจากธงสุสานได้ยังปากดีอีกหรือไง”

“มารน้อย.....แก.......”

มารในธงโกรธแค้นมากที่เรียกมันว่ามารน้อย เผ่ามารที่มีเกียรติกลับถูกพวกปีศาจเทียมดูถูก แจ๊คหัวเราะขึ้นเมื่อได้ยินเสียงโกรธของมารภายในธง

“แกอย่าคิดว่าปีศาจตาม่วงจะสามารถปกป้องแกได้ ในเมื่อแกอยากจะตายฉันจะสงเคราะห์ให้”

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

ตูมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม

ธงสีดำกลางอากาศได้ระเบิดพลังขึ้นออร่าสีดำพุ่งทะลุท้องฟ้าจนกลายเป็นเสาสีดำ เหงื่อไหลเต็มร่างกายของแจ๊คเมื่อสัมผัสถึงพลังมารมหาศาลจากธงสีดำกำลังไหลออกมา

หู่เสวียตะโกนขึ้นทันที

“นายทำบ้าอะไร”

“ไม่รู้เหมือนกัน ไม่คิดว่ามันจะโกรธได้ถึงขนาดนี้”

หู่เสวียส่ายหน้าพร้อมถอนหายใจก่อนจะหันไปหาเฟรยาพร้อมพูดขึ้น

“เฟรยาใช้พลังกาลเวลาทำให้เวลาไหลเวียนช้าลงที จำเอาไวว่าใช้แค่กับอากาศและเวลาเท่านั้นอย่าใช้กับธงสุสานนั้น”

เฟรยาพยักหน้าตอบกลับหู่เสวียพร้อมกางนิ้วทั้ง 10 ขึ้นด้านบนทันทีที่เฟรยายกมือขึ้นสิ่งของ อาวุธ หนังสือหรืออาหารได้เคลื่อนไหวช้าลงหลายสิบเท่า

หน้าผากของเฟรยามีเหงื่อไหลจำนวนมากราวกับทำอะไรเกินตัว แจ๊คเห็นดังนั้นจึงรู้สึกไม่สบายกำลังจะอ้าปากพูดให้เฟรยาหยุด

หู่เสวียเหมือนรับรู้ความคิดของแจ๊คจึงสวนกลับมาด้วยความเยือกเย็น

“หยุดนี้เป็นการฝึกฝนอย่างหนึ่ง ถ้าต้องการเดินทางไปกับพวกเราต้องแข็งแกร่งมากกว่านี้หรือว่านายอยากจะให้เธออ่อนแอเป็นตัวถ่วงหรือไง”

เฟรยาลืมตาขึ้นพร้อมมีอาการเหนื่อยล้าหันมาหาแจ๊คพร้อมรอยยิ้มอันอ่อนโยน

“นายท่านไม่ต้องห่วงฉันก็จะพยายามเหมือนกัน....”

แจ๊คกลืนคำพูดที่กำลังพูดออกไปทันทีพร้อมหลับตาลง เฟรยาถอนหายใจก่อนปล่อยสีแก้วสีเทาขนาดใหญ่ออกจากมิติชุดแห่งความว่างเปล่า

ลูกแก้วสีเทาออกมาจากชุดแห่งความว่างเปล่าวิ่งไปหาธงสีดำที่กำลังระเบิดพลังออกมาทันที

มารในธงสีกำลังกลืนกินดวงวิญญาณที่โมเอยะใส่เข้ามาในช่วงสามปีที่ผ่านมา เมื่อมันเห็นลูกแก้วสีเทาปรากฏขึ้น

ในตอนแรกมารในธงไม่รู้สึกอันตรายจากลูกแก้วสีเทาที่กำลังวิ่งเข้ามา แต่เมื่อมันเห็นพลังธรรมชาติไหลเวียนช้าลง

แววตาของมารในธงแตกตื่นพร้อมคำรามขึ้นมา

“พลังกาลเวลา ปีศาจตาม่วงไม่ได้มีพลังกาลเวลานี้ เป็นไปไม่ได้..................”

วิง วิง วิง

ลูกแก้วสีเทาได้ระเบิดพร้อมแสงสีเทาสาดกระจายจนแจ๊คต้องหลับตา เสียงที่เขาได้ยินคือคำว่าเป็นไปไม่ได้

เมื่อแจ๊คมองที่ธงสีดำที่กำลังจะระเบิดพลังขึ้น ดูเหมือนว่าพลังจะไหลเวียนช้ามามาก ๆ จนสามารถมองเห็นละอองพลังมารที่ปะทุขึ้น

เฟรยาหมดแรงล้มลง หู่เสวียโบกมือรับเฟรยาขึ้นอย่างสวยงาม

“ขอบคุณท่านหู่เสวีย”

เฟรยายิ้มอ่อน ๆ พร้อมขอบคุณหู่เสวีย หู่เสวียพยักหน้าเล็กน้อยและพูดต่อว่า

“ธงสุสานคือธงที่เอาไว้เก็บจิตวิญญาณมารที่ตายลงไปแล้ว เพื่อให้มันกลับมาฟื้นคืนชีพได้อีกครั้งหนึ่ง”

แจ๊คหันกลับมามองหู่เสวียและได้ยินคำอธิบายดังนั้นจึงมองธงสุสานอีกครั้งหนึ่งคราวนี้แววตาของเขาเปลี่ยนแปลงจากเดิมมาก

หู่เสวียรับรู้ถึงสายตาของแจ๊คจึงแค่นเสียงขึ้นหนึ่งทีพร้อมพูดอีกครั้งหนึ่ง

“แน่นอนว่าธงสุสานมีแต่เผ่ามารเท่านั้นที่จะสามารถใช้ได้ ต่อให้นายได้ไปมันก็รังแต่จะเกิดปัญญาตามมา”

แจ๊คกำหมัดแน่นพร้อมพูดอีกครั้งหนึ่งเพราะเขาไม่ยอมแพ้

“ไม่มีทางหรือไง”

“ไม่มีทาง... ธงสุสานสามารถฟื้นคืนชีพมารได้ แต่มันต้องใช้เวลาถึง 1,000 - 900,000 ปี แล้วแต่ความแข็งแกร่งของมารแต่ละตนแน่นอนว่าพลังในการคืนชีพต้องเป็นเลือดเนื้อของสิ่งมีชีวิตอื่นเท่านั้นยิ่งแข็งแกร่งเท่าการกลับคืนมากก็ยิ่งเร็วมากเท่านั้น”

เมื่อได้ยินคำอธิบายของหู่เสวียแจ๊คลูบคางตนเองเล็กน้อยก่อนจะถามไปอีก

“ถ้าฉันทำลายดวงวิญญาณจนสลายหายไปมันจะกลับมาคืนชีพได้ไหม”

“ได้ แต่ใช้เวลานานกว่าตายโดยหนีรอดแบบดวงวิญญาณปลอดภัยกลับมาถึง 10-30 เท่าและต่อให้คืนชีพกลับมาได้พลังวิญญาณก็ลงมาก ๆ”

“มารตรงหน้าฉันอยู่ข้อไหน”

“ข้อ 2 และตัวธงสุสานได้รับความเสียหายจึงไม่มีทางกลับมาสู้โลกความจริงได้อีกครั้งหนึ่ง นอกจากมหาเทพลงมือโชคชะตาของมารตัวนี้คือความตายที่สลายหายไปเท่านั้น”

แจ๊คถอนหายใจแม้ว่าจะหนีความตายมาได้แต่ก็ไม่สามารถหลบหนีโชคชะตาที่ถูกกำหนดให้ตายได้ถ้าไม่แข็งแกร่งพอ

ดวงตาของหู่เสวียแสดงความลึกลับออกมาภายในแววตาพร้อมจ้องมองธงสุสานกำลังระเบิดพลังอย่างช้า ๆ

“มารตัวนี้มีระดับพลังคือจักรพรรดิปีศาจหรือในคำศัพท์มารคือจักรพรรดิมาร”

เมื่อได้ฟังดังนั้นปากของแจ๊คได้อ้าออกมา

“แค่ระดับจอมนักรบหรือราชันปีศาจฉันก็จะตายละ ไอหัวหน้าโจรนั้นฉันพอจะสู้ไหวแต่ไม่รู้ว่าจะชนะได้หรือไม่จึงคิดทำให้มันสิ้นหวังคิดว่าฉันมีพลังเยอะ สุดท้ายมันก็เสียชีวิตโดยที่ฉันไม่ได้ทำอะไร แต่กลับเรียกตัวอะไรออกมา”

หู่เสวียมองแจ๊คอย่างน่าสมเพชพร้อมแค่นเสียง

“แค่ 10 วินาทีเท่านั้นนายต้องยืนให้ได้เพราะถ้ามันไม่สามารถทำลายพลังกาลเวลาออกมาก็จะตายลงในนั้น ส่วนถ้ามันสามารถทำลายออกมาได้ มันมีชีวิตแค่ 10 วินาทีเท่านั้นก่อนจะสลายหายไป”

“10 วินาทีแห่งความตายสินะ”

หู่เสวียหลับตาลงไม่พูดอะไรต่อไป ส่วนเฟรยากำลังพักฟื้นฟูพลังที่สูญเสียไปมาในการใช้พลังกาลเวลา

แจ๊คนั่งหลับตาเตรียมพร้อมที่จะต่อสู้กับมารระดับจักรพรรดิปีศาจใน 10 วินาที

............................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................