บทที่ 6
ณ ส่วนที่ยังไม่เคยได้มีมนุษย์คนไหนย่างกรายเข้ามาของเหมืองเมย์รี้ดร่างเล็กๆ ที่ประกอบขึ้นมาจากดินและหินกำลังสั่นสะท้านด้วยความกลัว เมื่อเทียบกับเพื่อร่วมเผ่าพันธุ์ของมันแล้วตัวมันนับว่าตัวเล็กมากสูงเพียงหนึ่งส่วนสี่หากเทียบกับโกเล็มศิลาตัวอื่นๆ
แต่อยู่มาวันหนึ่งความรู้สึกตระหนักรู้พลันตื่นขึ้นภายในร่างกายเล็กๆ นั้น นั่นทำให้เ้าโกเล็มน้อยเกิดมีสติปัญญาและความรู้สึกผิดกับพี่น้องของมันที่มีดีแค่พลังกายนับั้แ่วันนั้นมันก็แยกกลุ่มกับพี่น้องของมันและเริ่มเรียกขานตัวเองว่า แทโอ
่แรกแทโอนั้นใช้ชีวิตอย่างไร้จุดหมาย ภายในถ้ำที่มืดมิดแรงแสงสว่างส่องถึงไม่มีสิ่งใดให้ทำเลยนอกจากการขุดดินแทโอเหมือนทารกรกเกิดที่ยังไม่รู้ภาษามันล้วนสนใจทุกสิ่งรอบตัวไม่ว่าจะเป็แมลง หิน หรือดิน
จนกระทั่วงันหนึ่งสิ่งมีชีวิตประหลาดได้บุรุกเข้ามาในถ้ำที่มันอาศัย ด้วยความใคร่รู้แทโอจะได้ไปแอบดูพบว่ามีพี่น้องของมันกำลังโจมตีสิ่งมีชีวิตประหลาด
ฉึก โครม
ลงท้ายด้วยการประสานงานของผู้บุกรุกในที่สุดพี่น้องของแทโอก็จากไปแบบไม่มีวันกลับแทโอจึงตัดสินว่าผู้บุกรุกนั้นไม่เป็มิตรและเริ่มการหลบหนีลงไปยังชั้นที่อยู่ลึกลงไป
วันแล้ววันเล่าผ่านไปแทโอที่ใช้ชีวิตอย่างหลบๆ ซ่อนๆ ก็ตระหนักได้ว่าหากมันไม่ทำอะไรซักอย่างขีวิตของมันก็จะจบสิ้นเหมือนกับบรรดาพี่น้องของมัน นับวันสิ่งมีชีวิตประหลาดที่เรียกตัวเองว่ามนุษย์นั้นก็พื้นที่ภายในเหมือนมากขึ้นทุกวันตรงข้ามกับพวกโกเล็มที่มีที่ซุกหัวนอนน้อยลงทุกที
นั่นก่อให้เกิดการตัดสินใจครั้งสำคัญของแทโอ มันเริ่มรู้จักมนุษย์ที่ทำให้มันรู้ถึงความกลัวแต่แทโอก็เลือกที่จะเสี่ยง มันกลับมาจากชั้นที่ลึกที่สุดของเหมืองตรงมายังชั้นที่มนุษย์กำลังสำรวจเพื่อเริ่มต้นการเฝ้าดู
การศึกษาศัตรูคือทางเลือกที่ดีที่สุด
แทโอสังเกตมนุษย์พวกมันมีสองแขนและขาเหมือนกับมันต่างกันตรงที่พวกมันสามารถขยับร่างกายได้ละเอียดกว่าผิดกับโกเล็มศิลาที่มีการเคลื่อนไหวทื่อด้านและคาดเดาได้ง่าย เพื่อที่จะเอาตัวรอดแทโอจึงเริ่มมีความคิดอย่างหนึ่ง
มือ ข้า้ามือนั่น
แทโอมองร่างกายตนเองด้วยความท้อแท้ ตอนนั้นเอที่มันได้ค้นพบกับแร่ชนิดหนึ่งแร่สีขาวที่มีพลังเวทย์ในตัวและเมื่อแทโอััมันรูปร่างของมันด้วยความรู้สึกที่แรงกล้าตัวของมันก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย
[ท่านได้ทำการดูดซับมิธริล]
[ร่างกายของท่านกำลังวิวัฒนาการ]
[เลเวลของท่านเพิ่มขึ้น]
!
จากแขนที่ทื่อด้านเริ่มปรากฏลักษณะของนิ้วมือ แม้จะไม่นุ่มละมุนเหมือนของมนุษย์แต่นั่นนับเป็สัญญาณที่ดี ที่มันต้องทำก็คือหาแร่สีขาวอีก ในอดีตมันเคยพบแร่พวกนี้จำนวนมากโชคดีที่มันซ่อนเอาไว้ในชั้นที่ลึกลงไปแทโอไม่รอช้ารีบตรงไปยังแร่ะวกนั้นเพื่อเริ่มกระบวนการซึมซับ
หลายเดือนผ่านไปแทโอก็มีรูปร่างกลายมนุษย์มากขึ้นร่างกายสูงเกือบสองเมตรแบบบุรุษเพศแขนขาเรียวยาวได้รูปและนิ้วมือที่เหมือนกับของมนุษย์ร่างกายที่เปลี่ยนไปกลายเป็สีขาวแบบเดียวกับแร่ที่มันดูดกลืนเข้ามา
ข้าทำได้
มันคิดแบบนั้นก่อนจะนำพาร่างกายตนเองไปเผชิญหน้ากับมนุษย์ นี่คือครั้งแรกที่มันได้ต่อสู้และมันก็ทำได้ไม่ดีนัก มันโดนมนุษย์ไล่ต้อนครั้งแล้วครั้งเล่าแต่ด้วยร่างกายที่ทนทานทำให้มันยังคงมีชีวิตอยู่ ตอนนั้นเองที่เ้ามนุษย์นั่นพูดดูถูกถากมันสารพัดโดยไม่รู้ว่าแทโอมีความรู้สึกนึกคิด ตอนนั้นเองที่ความรู้สึกอย่างหนึ่งได้ปะทุขึ้นในใจมัน
โกรธ ตัวมันกำลังโกรธ
และมันก็ตอบแทนความทระนงของมนุษย์ผู้นั้นด้วยความตาย เป็ครั้งแรกที่นอกจากจะรู้จักกับความโกรธแล้วมันยังได้เรียนรู้คำว่ากลอุบาย เมืุ่์ผู้นั้นตายใจมือเปล่าที่แข็งแรงก็ได้ทะลวงหหัวใจของมันผู้นั้นอย่างโเี้
ฉัวะ
ขั้วหัวใจถูกตัดพร้อมค่าความเสียหายชนิดถึงตาย เมื่อสิ้นชีพไปหนึ่งพรรพวกของมันผู้นั้นก็ทำอะไรไม่ถูกเพราะผผู้ที่เพิ่งตายไปคือผู้ที่แกร่งที่สุด แทโอไล่ล่าสังหารพวกที่เหลือได้ไม่ยากนักทั้งยังฉลาดพอที่จะไม่เหลือร่องรอยให้พวกมนุษย์สาวมาถึงตัวมัน
แทโอจ้องมองศพของมนุษย์ด้วยสยาตาใคร่รู้ ผิดกับตัวมันมนุษย์นั้นแม้ร่างกายจะอ่อนปวกเปียกแต่กลับเต็มไปด้วยเครื่องมือนานาชนิดตอนนั้นเองแทโอลันตระหนักได้ถึงสิ่งสำคัญอย่างที่สอง
อาวุธ ข้าอยากได้มัน
แทโอได้เก็บดาบของนักผจญภัยคนนั้นขึ้นมา เป็อุปกรณ์ที่ดีแต่ได้รับความเสียหายยับเยินแทโอจึงเลือกที่จะสร้างศาสตราขึ้นมาเอง อาวุธที่มีแต่มันเท่านั้นทีสามารถใช้งานได้และจะอยู่กับมันไม่ตราบวันที่ฟ้าดินสลาย
แร่สีขาวที่เหลืออยู่ถูกนำไปทำเป็อาวุธซึ้งแทโอประทับใจในดาบของนักผจญภัยที่สู้กับมันในครั้งแรกอย่างลึกซึ้ง ด้วยความที่มันถือกำเนิดขึ้นมาจากแร่สีขาวทำให้มันมีอำนาจในการควบคุมแร่ชนิดนี้ไปในตัว ด้านพลังป้องกันนั้นมันมิได้ใส่ใจ เพราะร่างกายของมันแข็งแกร่งมากจนไม่จำเป็ต้องพึ่งพาเกราะแบบพวกมนุษย์
แทโอและดาบของมันสังหารผู้แข้งแกร่งไปมากมายแน่นอนมันเก็บหลักฐานทุกอย่างลงไปที่ชั้นสุดท้ายของเหมืองผ่านทางช่องทางลับที่มีเพียงมันผู้เดียวที่ล่วงรู้ แทโอเลือกที่จะสู้กับศัตรูที่มันคิดว่ามันสามารถรับมือได้ พัฒนาการของมันเพิ่มขึ้นทุกวัน
ข้าต้องแข็งแกร่ง ข้าต้องไปจากที่นี่
แทโอตระหนักได้ว่าทุกวันมนุษย์จะลงมาได้ในชั้นที่ลึกขึ้น บ้านของมันไม่ปลอดภัยอีกต่อไป สงสารก็แต่เหล่าพี่น้องของมันที่ไร้สติปัญญาใช้สัญชาติญาณขับเคลื่อนร่างกายโดยไร้จุดหมาย
ฉัวะ
ใบดาบสีขาวปาดลึกเข้าที่คอของนักผจญภัยคลาสมือสังหารที่แม้อีกฝ่ายจะรวดเร็วแต่พลังโจมตีเบาหวีด แทโอจับจังหวะได้จึงสวนกลับจนได้รับชัยชนะ มันดึงวัตถุแวววาวชิ้นหนึ่งออกมาจากศพที่มีลักษณะเป็ป้ายโลหะแบนๆ สีทงแดง
เท่านี้ก็ครบหนึ่งร้อยคน
แทโอคิดอย่างเงียบงันพร้อมกับโยนร่างของนักผจญภัยผู้โชคร้ายลงไปในหลุมที่ไร้ก้น โกล็มสีขาวเดินผ่านไปในทางเดินที่มืดมิด ตลอดหลายปีมันฝึกฝน สังหาร จนตอนนี้มันมีความสามารถเทียบเท่านักผจญภัยระดับเงินแม้จะใช้ทักษะไม่ได้แต่ศิลปะการต่อสู้คืออาวุธเด็ดของแทโอและมันกำลังมองหาเหยื่อรายต่อไป
“วันนี้โชคดีชะมัด”
เอเลนเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงอารมณ์ดีแบบสุดๆ ก่อนจะโยรแร่ทังค์สเตนคาร์ไบน์ลงในรถเข็นแร่ ที่คือแร่หายากก้อนที่ 15 ในการขุดแร่กว่าสิบชั่วโมงนับว่าเป็ผลประกอบการณ์ที่มากกว่าที่ตั้งใจเอาไว้ เอเลนยืดเส้นยืดสายก่อนจะสำรวจรถเข็นแร่
“รถเข็นใกล้จะเต็มแล้วสิ”
เด็กหนุ่มพึมพำก่อนจะเลื่อนสายตามองไปยังเซลีนที่กำลังรับมือกับหนอนถ้ำมอนสเตอร์หนอนขนาดั์น่าตาหน้าเกลียด กับมอนเตอร์ชนิดอื่นในถ้ำเธอมักจะรับมือด้วยความสุขุมแต่พอเปลี่ยนเป็หนอนถ้ำเธอถึงกับชักเอาซันโทเรี่ยนออกมาและไม่กี่วินาทีเ้าหนอนนั่นก็กลายเป็ศพ
“น่าสงสารเ้าหนอนถ้ำนั่นเหมือนกันแฮะ”
เด็กหนุ่มได้แต่ยิ้มแห้งๆ มองหนอนถ้ำที่ตอนนี้นอนทอดร่างกลายเป็ศพด้วยแววตาเห็นใจ ในขณะที่เซลีนนั้นรีดเช็ดคราบเืออกด้วยความขยะแขยงพร้อมเดินตรงมาทางเอเลน
“ไปจากตรงนี้กันเถอะ”
“ทำไม”
“ชั้นไม่สบายใจเวลาเห็นเ้าหนอนนั่น”
“อา...”
แม้จะไม่เต็มใจนักแต่เอเลนก็ยอมเปลี่ยนที่ขุดแร่แต่โดยดี ต้องยอมรับว่าหากเขามาคนเดียวคงไม่มีทางเก็บแร่ได้เยอะภายในเวลาแค่นี้แน่นอนต้องขอบคุณเซลีนที่คอยรับมือพวกมอนสเตอร์ให้เอเลนจนเขาไม่จำเป็ต้องปวดเศียรเวียนเกล้า
ปกติเขามักจะลงขุดเหมืองคนเดียวโยไม่มีผู้คุ้มกันเพราะ้าประหยัดเงินทำให้ต้องแบกรับความเสี่ยงในการรับมือมอนสเตอร์ด้วยตัวคนเดียว บางครั้งก็ต้องจำใจทิ้งแร่ที่กำลังจะขุดได้เพื่อวิ่งหนีฝูงมอนสเตอร์
เซลีนสมกับที่เป็นักผจญภัยชั้นแนวหน้าเพียงอาศัยคำบอกเล่าของเอเลนเด็กสาวก็สามารถประยุกต์ใช้ทักษะของตนเองเข้ากับสถานการณ์ได้เป็อย่างดี มอสเตอร์ในถ้ำไม่คณามือเด็กสาวแม้แต่น้อยเพียงสิบชั่วโมงเอเลนก็มีเลเวลเพิ่มมาถึงสองเลเวลแล้ว
ที่เป็แบบนั้นส่วนหนึ่งก็เพราะว่าเด็กสาวไม่ต้องพะวงเื่ความทนทานของยุทธภัณฑ์เพราะเธอมากับช่างฝีมือที่มีดีด้านการซ่อมแซมอาวุธทำให้เธอไม่จำเป็ต้องออมแรงแม้แต่น้อย เพียงแค่จิบน้ำยายเพิ่มมานาเขาและเธอก็พร้อมจะทำหน้าที่ของตัวเองต่อ
“น่าแปลก ขุดมาตั้งขนาดนี้แล้วทำไมแร่หายากถึงได้เจอได้น้อย”
“นี่ก็ถือว่าเยอะแล้ว ปกติบางครั้งผมก็ขุดได้แต่แร่เหล็กด้วยซ้ำ”
เอเลนพูดความจริงคนดวงบัดซบแบบเขาไม่มีโอกาสขุดแร่อย่างอื่นขึ้นมาได้เลยนอกจากเหล็กแม้จะทำงานหนักสักแค่ไหน เขารู้ว่าครั้งนี้โชคของเขมาจากเด็กสาวคนนี้ไม่เช่นนั้นในรถเข็นของเขาไม่มีทางที่จะมีแร่ทังค์สเตนคาร์ไบน์มากถึงสิบห้าก้อนได้ แถมเป็แร่ที่มีน้ำหนักมากถึงยี่สิบกิโลกรัม
“อดทนอีกหน่อย ไว้รถเข็นเต็มแล้วเราจะกลับไปยังจุดปลอดภัยทันที”
“ตกลง”
เซลีนรับคำอย่างว่าง่ายเพราะตอนนี้เวลาล่วงเลยมาถึง่หนึ่งทุ่มแล้วหากคิดจะกลับตอนนี้คงต้องเผชิญหน้ากับมอนสเตอร์กลางคืนที่ร้ายกาจ โชคดีที่ภายในเหมืองมีระบบนิเวศน์ไม่เหมือนข้างนอกมอนสเตอร์จะไม่แข็งแกร่งขึ้นแม้จะเป็่เวลากลางคืนแลกกันกับที่มอนสเตอร์ภายในเหมืองจะแข็งแกร่งกว่าโลกภายนอกเล็กน้อย
“เหมือนดันเจี้ยนย่อมๆ เลย”
เซลีนเอ่ยเบาๆ พลางนึกถึงสิ่งที่เรียกว่าดันเจี้ยนที่เป็สถานที่ที่เต็มไปด้วยมอนสเอตร์ดุร้าย ประตูทางเข้ามักจะผุดขึ้นมาได้ทุกที่ทุกเวลา มอนเตอร์ภายในดันเจี้ยนจะแข็งแกร่งมากแต่จะไม่มีความหลากหลายเท่าโลกภายนอก
แทโอจ้องมองสองหนุ่มสาวอย่างเงียบงันใบหน้าที่ไร้ดวงตากำลังประเมินความสามารถของมั้งสอง ตลอดเวลาที่มันเฝ้าดูมันไม่เคยเห็นมนุษย์ผู้ชายลงมือเลยซักครั้งนอกจากขุดแร่ทำให้แทโอไม่ค่อยหค่ากับเด็กหนุ่มผู้นี้เสียเท่าไหร่ ผิดกับเด็กสาวเธอนับว่ามีฝีมือมากกว่ามนุษย์ทุกคนที่มันเคยเจอดังนั้นเธอคือเหยื่อรายต่อไปของมัน
แทโอมักจะประเมินเหยื่อก่อนลงมือเสมอเป็สาเหตุทำให้มันยังมีชีวิตรอด ความรู้สึกแรกๆ ที่มันได้เรียนรู้ก็คือความหวาดกลัวและความรักตัวกลัวตาย แทโอกำลังเลือกกลยุทธที่เหมาะสม
ต้องลงมือกับผู้หญิงก่อน
แทโอคิดแล้วตระหนักได้ว่ามนุษย์นั้นสายตาไม่อาจมองเห็นได้ดีนักในที่มืด สังเกตได้จากทุกที่ที่มนุษย์ไปนั้นมักจะมีโคมไฟคอยส่องสว่างอยู่เสมอ เทียบกับมันถือเกิดในถ้ำมืดแล้วนั้นการเดินในที่ที่ไร้แสงก็เหมือนกับเดินในสวนหลังบ้าน
ต้องทำลายแหล่งกำเนิดแสง
ไวเท่าความคิดแทโอพลันสะบัดดาบสีขาวขนาดใหญ่สร้างกระสลมจำลองด้วยพละกำลังมหาศาล ยังไม่ทันที่สองหนุ่มสาวจะทำอะไรแสงสว่างรอบตัวพวกเขาก็ถูกดับลง
ฟ้าว
แทโอออกจากที่ซ่อนทะยานไปด้านหน้าด้วยความเร็วสูงสุดพร้อมกันนั้นดาบในมือก็เงื้อขึ้นหมายจาดฟันเด็กสาวใหเหายไปในการโจมตีเดียว ภาพร่างของมนุษย์สาวถูกบดขยี้ล้วนถูกกำหนดเอาไว้แล้วหากเธอคือคนธรรมดา
แน่นอนว่าเธอไม่ใช่คนธรรมดาแต่แทโอนั้นรวดเร็วเกินไปแม้จะมืดมากแต่ด้วยประสบการณ์ของเธอ เด็กสาวรับรู้ได้ทันทีว่าถูกซุ่มโจมตีแต่ก็เท่านั้นถึงจะรับรู้แต่ตอบโต้ไม่ทันก็ไร้ความหมาย เพียงชั่วพริบตาเดียวแทโอก็เข้ามาถึงตัวเซลีนพร้อมกับสับดาบสีขาวในมือลงมา
เคร้ง
เว้นเสียแต่ว่าเธอจะไม่ได้มาคนเดียวดาบที่เงื้อขึ้นถูกจอบขุดแร่กระแทกอย่างแรงทำให้วิถีการโจมตีผิดพลาดไป ดาบขนาดใหญ่ฟาดลงกับพื้นเฉียดตัวเซลีนไปเล็กน้อยแรงกระแทกทำให้ร่างของเด็กสาวกระเด็นออกไป แทโอรู้สึกผิดคาดก่อนจะหันไปมองยังอีกด้าน
มันมองเด็กหนุ่มอีกคนที่มันประเมินว่าไร้ค่าด้วยความแปลกใจ ดวงตาของเอเลนกำลังทอแสงสีเงินก่อนที่มันจะเปล่งเสียงอย่างแ่เบา
“หรือที่แท้ แกแข็งแกร่ง?”
“มอนสเตอร์พูดได้ด้วยเหรอเนี่ย”
เอเลนเอ่ยด้วยน้ำเสียงแปลกใจ เซลีนที่ได้ยินดังนั้นก็หน้าซีด
“มอนสเตอร์พูดได้ บอสมอนสเตอร์”
แม้จะมองไม่เห็นแต่จากคำบอกเของเอเลนนั้นเป็ไปได้มากที่เดียวว่าสิ่งที่โจมตีพวกเขาคือบอสมอนสเตอร์
เด็กหนุ่มหรี่ตาลงแม้จะมืดขนาดไหนแต่การมองเห็นของเขากลับไร้อุปสรรค ด้วยความที่เป็ผู้ไร้ทักษะเรียกใช้ใดๆ ทำให้เขามีเพียงทักษะเดียวที่พอจะใช้ได้นั่น็คือควบคุมมานาท พอฝึกควบคุมมานาให้ผสานเข้ากับร่างกายเขาก็ได้รับทักษะใหม่ที่มีชื่อว่าผนึกเวทย์
การผนึกเวทย์นั้นมีประโยชน์ที่หลากหลายขึ้นอยู่กับอวัยวะที่ใช้ควบคู่กัน อย่างดวงตาที่เอเลนกับใช้ผนึกเวทย์อยู่นั้นจะช่วยเพิ่มศักยภาพการมองเห็นได้เป็อย่างดี นั่นทำให้เขามองเห็นสิ่งที่โจมตีพวกเขาได้ชัด
ร่างสูงเกือบสองเมตรรูปร่างคล้ายมนุษย์แต่กลับมีสีขาวปลอดตลอดทั้งตัวใบหน้าไร้ดวงตามีแต่ริมฝีปากที่เป็เส้นตรง มือและนั้นเรียวยาวเหมือนของมนุษย์กำลังกำสิ่งที่ดูเหมือนกับดาบแต่ถูกสร้างขึ้นมาอย่างหยาบๆ ราวกับเอาแร่มาตีให้แบนแล้วใส่ด้ามจับเข้าไป
โกเล็มศิลาพิสุทธิ์ แทโอ
เลเวล 65
พลังชีวิต 30000 / 30000
มานา 1500 / 1500
พละกำลัง 500
ความว่องไว 600
สติปัญญา 300
ความอดทน 900
เอเลนพลันมีสีหน้าดำมืดเ้ามอนสเตอร์ประหลาดที่มีรูปร่างคล้ายมนุษย์แท้จริงกลับเป็โกเล็มที่มีพลังชีวิตมากที่สุดเท่าที่เขาเคยพบ พละกำลังและความว่องว่องเทียบเท่ากับเขาเว้นเสียแต่ค่าความอดทนที่สูงมากผิดปกติ เขารีบมองไปที่เซลีนด้วยความกังวลแต่เมื่อเห็นเธอทำท่าทางราวกับบคนตาบอดเขาก็รีบะโขึ้น
“ผนึกเวทย์ที่ดวงตา เร็วเข้า”
เอเลนร้องก่อนที่เ้าขยับตัวพร้อมกับแทโอ มันชิงจัดการรศัตรูที่ยังตั้งตัวไม่ได้ก่อนทำให้เอเลนไม่มีทางเลือกนอกจากต้องดึงความสนใจมาที่เขาเอง
“คิดจะทำอะไรเ้ามอนสเตอร์”
เดฝ้กหนุ่มส่งเสียงพร้อมกับหยิบดาบยาวออกมาจากกระเป๋าเป้ ใบดาบทั้งสองปะทะกันจนเกิดเสียงดังก้องกังวาน เอเลนเผยสีหน้าเจ็บแปลบพร้อมกับมือที่สั่นเทา
[ค่าความทนทานของดาบยาวมาตรฐานลดลง 30 หน่วย]
“แข็งมาก”
เอเลนกล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียดแม้ดาบยาวของเขาจะมีค่าความทนทานลดลงไปมากแต่ยังสามารถใช้ได้อีกหลายครั้งหากระวัง แต่นั่นก็มากพอจะทำให้เซลีนตั้งสติได้ ทักษะผนึกเวทย์ไม่ใช่ทักษะที่ใช้ยากเด็กสาวทำตามที่เอเลนแนะนำก่อนจะเห็นศัตรูเต็มสองตา
“ค่าสถานะบ้าอะไร”
เด็กสาวอดอุทานออกมาไม่ได้ เ้าสัตว์ประหลาดนี่มีค่าความอดทนเป็เลิศแถมยังมีค่าความว่องไวที่สูงผิดกับโกเล็มทั่วไปหนำซ้ำมันยังผสานวิธีต่อสู้ของมนุษย์เข้าไปด้วย
ดาบมิธริล
แรงค์ A
ประเภท อาวุธ
พลังโจมตี 2000
ความทนทาน 1000 / 1000
อาวุธที่ถูกสร้างโดยมอนสเตอร์แม้จะไม่มีทักษะการช่างแต่ด้วยความที่โกเล็มนั้นถือกำเนิดขึ้นมาจากดินทำให้มันมีความสามารถแน่การแปรสภาพได้ในระดับหนึ่ง แทโอสร้างดาบเล่มนี้ขึ้นมาจากความประทับใจในภูมิปัญญาของมนุษย์
สองหนุ่มสาวสบตากันด้วยแววตาเคร่งเครียดลำพังแค่โกเล็มบ้านี่เนื้อตัวถูกชุบด้วยแร่หายากอย่างมิธริลก็ว่าแย่แล้ว ยังจับคู่มาถืออาวุธสุดแกร่งที่ทำจากแร่ชนิดเดียวกันทำให้แทโอราวกับพยัคฆ์ติดปีก เซลีนไม่ลังเลที่จะชักเอาซันโทเรียนออกมาใช้
ใบดาบสีแดงตัดกับคมดาบสีเงินส่องแสงเรืองรองและยิ่งใช้ออกผ่านทักษะผนึกเวทย์ด้วยแล้วรูนบนใบดาบพลันส่องแสงเจิดจ้าราวกับดวงตะวันขนาดย่อมๆ แทโอพลันใและรีบประเมินกำลังรบของข้าศึกใหม่อีกครั้งคราวนี้น้ำหนักของเซลีนมีมากกว่าเอเลน
“ดาบนั่น อันตราย....”
แทโอพึมพำเสียงแ่แล้วรีบผละออกมาจากเอเลน เด็กหนุ่มพลันรุดลงหมดเรี่ยวแรงดาบยาวในมือก็ใกล้จะพังเต็มที นับว่าเซลีนตัดสินใจได้ถูกต้องทีเดียว
เคร้ง
ดาบทั้งสองปะทะกันจนเกิดประกายไฟแม้จะสร้างจากมิธริลเหมือนกันแต่ดาบมิธริลที่มีดีแค่พลังโจมตีมีความประณีตต่ำกว่าซันเรียนหลายเท่า นอกจากนี้นี่เป็ครั้งแรกที่แทโอได้ประจักกับคำว่ารูนเต็มสองตา ดาบซันโทเรียนที่สามารถสะสมความเสียหายเอาไว้อยู่แล้ว เด็กสาวไม่ลังเลที่จะนำมันออกมาใช้
วิ้ง
ไวเท่าความคิดรูนบนดาบพลันส่องแสงแต่เด็กสาวยังไม่โจมตีในทันทีปล่อยให้แทโอจ้วงดาบเข้ามาเด็กสาวเพียงวกตัวอ้อมไปใต้รักแร้ของแทโอพร้อมวาดดาบแทงเข้าที่ท้ายทอยอย่างแม่นยำ
วิชาดาบบุปผาสีชาด เถ้าธุลีสีเื
ปง
2400
2500
พลังเวทมนต์สีแดงพลันปะทุพร้อมกับแทโอที่ไถลไปด้านหน้าพร้อมกับได้รับค่าความเสียหายมหาศาลเกือบหนึ่งในสิบของพลังชีวิตทั้งหมด แต่เซลีนก็ไม่ได้มีสภาพดีไปกว่ากันนักหลักจากใช้เถ้าธุลีสีเืมานาของหล่อนก็ถูกสูบหายไปเกือบครึ่งเพื่อแลกมากับการโจมตีนี้
เอเลนไม่มีเวลามาประทับใจกับทักษะดาบของเซลีน เขารีบพุ่งเข้ามาขวางเธอเอาไว้พร้อมกับอาวุธใหม่หากยังใช้ดาบที่เป็อาวุธมีคมแบบเดิมอยู่มีแต่จะเสียของเปล่า อาวุธใหม่ในมือที่ถูกเลือกมาจึงเป็ค้อนเหล็กที่มีด้ามจับค่อนข้างยาวแม้นั่นจะทำให้อาวุธมีน้ำหนักมากแต่กับเอเลนนั้นล้านไม่มีปัญหา
ตอนนั้นเองแทโอก็ได้ฟาดดาบลงมา มันใช้น้ำหนักของดาบที่มากหวังจพเพิ่มพลังทำลายล้าง พลังชีวิตที่เสียไปไม่ใช่สิ่งใดเลยสำหรับแทโอที่มีพลังชีวิตสูงถึง 60000 หน่วย เอเลนพลันยิ้มเครียดลำพังเขาคนเดียวย่อมหลบได้ง่ายแต่ดูจากสภาพของเซลีนที่ดูจะอ่อนแรงลงชั่วขณะที่ใช้ทักษะนั้นเป็ไปไม่ได้เลยที่จะหลับ
เด็กหนุ่มกัดฟันกรอดใช้เรี่ยวแรช้างสารของตนเหวี่ยงค้อนจากล่างขึ้นบนสวนการโจมตีนั่นไป
เปรี้ยง!!
500
[ค่าความทนทานของค้อนเหล็ก (E) ลดลงถึงค่าต่ำสุด]
[ท่านไม่สามารถใช้ค้อนเหล็ก (E) ]
“แค่ก”
ดาบใหญ่และค้อนปะทะกันเสียงดั่งสั่น ดาบมิธริลบดค้อนเหล็กแบบไม่ใยดีแต่ด้วยความที่มวลของค้อนนั้นสูงกว่าทำให้การโจมตีนั้นไม่อาจััร่างกายของเด็กหนุ่ม มีเพียงลมกรรโชกที่เกิดจากแรงปะทะเท่านั้นที่ก่อให้เกิดค่าความเสียหายพร้อมกับผลักพวกเขาออกจากกัน
ดาบมิธริลฟาดลงพื้นเสียงดังสนั่นพลังทำลายของมันมากพอจะทำให้พื้นที่โดยรอบที่เปรียบเสมือนโพรงที่มีรูพรุ่นเกิดควานสั่นส้เทือน
“นี่แค่ลูกหลงนะเนี่ย”
เด็กหนุ่มพูดพลางเช็ดที่มุมปากชำเลืองมองไปยังเซลีนที่ตอนนี้สามารถขยับตัวได้แล้วรีบถาม
“ใช้ท่าแบบเมื่อกี้ได้อีกไหม”
“ติดระยะหน่วงอยู่”
เซลีนตอบด้วยสีหน้าดำมืด
“แต่ถึงจะใช้ได้ก็เร่งค่าความเสียให้ให้สูงถึงระดับนั้นไม่ได้หรอก ค่าความเสียหายสะสมในดาบมันให้ไปหมดแล้ว”
เอเลนหยักหน้าตอบ เมื่อเห็นว่าไม่มีทางเลือกเด็กหนุ่มนำป้ายเหล็กออกมาแล้วขยี้มันทิ้ง ตอนนั้นเองรถเข็นแร่ที่ตามเขามาต้อยๆ ตลอดทางก็พลันวิ่งตรงไปยังทางออกเพื่อกลับไปหาลุงแจ็คสัน
“ผมว่าเราควรหนี”
“เห็นด้วย”
เซลีนพยักหน้ารับลำพังเลเวลของพวกเขาทั้งสองก็ไม่สมควรจะมาลองดีกับแทโอแล้ว ดังนั้นการหนีไปจากสถานการณ์ตรงหน้าจึงเป็เื่ที่ฉลาดกว่าแต่ยังไม่ทันจะทำอะไรแทโอก็ลุกขึ้นจากซากกองหินด้วยท่าทางมาดร้าย
แทโอมองเจตนาของเหยื่อทั้งสองออก ไม่ใช่ครั้งแรกที่มันเจอคู่ต่อสู้ที่คิดหนีไวเท่าความคิดแขนของแทโอพลันตวัดไปมาประดุจแส้เหล็กตัดหินบนเพดานถ้ำจนถล่มลงมาจนขวางทางกลับของพวกเขา
“ไอ้ปีศาจเอ้ย”
เด็กหนุ่มสบถร่างกายซวนเซไม่อาจยืดหยัดได้อย่างมั่นคงคล้ายโลกทั้งใบถูกเขย่า ดาบมิธริลแม้จะไร้คมแต่มันก็มีพลังโจมตีมหาศาลเกินไปซึ่งมันมากพอจะเปลี่ยนแปลงสภาพแวดล้อมโดยรอบ
“มนุษย์ ต้องตาย”
ราวกับคำประกาสิตแทโอขยับหนึ่งทีสามารถร่นระยะลงได้ครึ่งหนึ่ง เซลีนที่มีค่าความเร็วน้อยกว่าย่อมไม่อาจรับมือแต่เอเลนที่มีค่าสถานะราวกับสัตว์ประหลาดรีบดึงค้อนเหล็กอันใหม่ออกมา แล้วพุ่งสวนเข้าไปด้วยความเร้วที่ทัดเทียม
ดาบถูกวาดในแนวขวางแทโอเรียนรู้แล้วว่าถ้ามันยังคงดึงดันโจมตีเต็มกำลังต่อไปมันจะไม่มีที่ให้ยืน ดาบค้อนปะทะกันดังเปรี้ยงปร้าง กึกก้องราวกับฟ้าดินกำลังถล่มยิ่งสู้กันใบหน้าของเอเลนยิ่งดำมืดเพียงปะทะกันไม่กี่ครั้งค้อนเหล็กอันที่สองก็มีอันเป็ไป
“บ้าจริง”
เด็กหนุ่มสบถพยายามจะดึงอาวุธใหม่ออกมาแต่แทโอมีหรือจะยอม มันรับรู้แต่แรกแล้วว่าอาวุธในมือของมันเหนือกว่าเมื่ออีกฝ่ายปราศจากอาวุธตัวมันก็เร่งปิดบัญชีในทันที
“ตาย”
แทโอคำรามลั่นแต่ดาบใหญ่ในมือนั้นเร็วกว่าในหนึ่งวินาทีมันฟันไปทันสิ้นสามครั้ง ด้วยค่าความว่องไวที่สูงเอเลนสามารถหลบได้อย่างหมดจดสองครั้งส่วนครั้งที่สามนั้นเขาถูกใบดาบกระแทกไปคราหนึ่ง
1500
เอเลนหอบหายใจพลังชีวิตลดต่ำจนถึงจุดอันตรายถ้าไม่ทำอะไรซักอย่างมีหวังพวกเขาสองคนได้หลับอยู่ในเหมืองเมย์รี้ดไปชั่วนิรันด์แน่ๆ หลังจากกลิ้งหลบการโจมตีระรอกตัวไปได้เขาก้มีเวลามากพอจะหยิบค้อนศึกอันใหม่ออกมา และเขาไม่คิดจะเสียเวลาอีก
ตูม
เด็กหนุ่มจัดการฟาดค้อนลงบนพื้นทำให้ถ้ำที่สั่นมากอยู่แล้วยิ่งทวีความรุนแรงเข้าไปอีก เซลีนที่เห้นการกระทำราวกับคนเสียสติพลันร้องขึ้น
“นี่นายกำลังทำอะไร”
“ช่วยชีวิตพวกเราไง”
ไม่ว่าเปล่าค้อนในมือถูกฟาดลงบนพื้นอีกคราแทโอััได้ถึงเจตนามันจึงรีบเข้ามาหมายจะเอาชีวิต เซลีนที่เห็นดังนั้นก้รีบเข้าไปขัดขวางแม้จะมีค่าความว่องไวต่ำกว่าแต่นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่หล่อนต้องรรับมือกับศัตรูที่มีค่าความเร็วสูงขอเพียงจับทางได้ขอเพียงไม่มีค่าสถานะมากกว่ากันอย่างน้อยสองเท่าเธอมันใจว่าสามารถรับมือได้
55
82
แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าเธอจะไม่ได้รับผลอะไรเลย อย่างไรซะซันโทเรียนก็ยังมีเกรดต่ำกว่าดาบมิธริลพลังโจมตีบางส่วนหลุดรอบมาถึงเธอบ้างแม้ร่างกายจะถูกป้องกันด้วยเกราะระดับสูงละพลังของทักษะผนึกเวทย์ เด็กสาวยึดยื้อกับแทโอรีบร้องขึ้น
“ชั้นจะยันมันเอาไว้ รีบลงมือเร็ว”
เอเลนพยักหน้าก่อนจะทุบค้อนศึกลงพื้นเสียงดังสนั่นตัวถ้ำราวกับกำลังจะถล่มลงมาเมื่อไหร่ก็ได้ แทโอและเซลีนยังคงปะทะกันอย่างดุเดือด แต่คราวนี้เซลีนกลับพลาดท่าเพราะถ้ำนั้นสั่นแรงเกินไปทำให้การวางเท้าของเธอพลันมีปัญหา ผิดกับแทโอที่ร่างของมันมีน้ำหนักมากเนื่องจากเป็แร่มิธริลทำให้มันยืนได้มั่นคงกว่า
ยิ่งต่อสู้มันยิ่งเร็วรู้แทโอไม่รอช้าฟาดดาบจากบนลงล่างหมายจะบดขยี้เด็กสาวให้แหลกเป็จุญ เอเลนสบถทีหนึ่งก่อนจะรีบเข้ามาช่วยแม้พื้นจะไม่มั่นคงอกีต่อไปแต่ก็ก็ออกแรงกระโจนและฟาดค้อนใส่ข้อมือของแทโอ
มือแบบมนุษย์แม้จะสามารถเคลื่อนไหวได้คล่องแคล่วแต่ก็มีความอ่อนไหวสูงมากเช่นกัน ทันทีที่ถูกกระแทกดาบมิธริลก็เปลี่ยนวิถีการโจมตีในทันที ใบดาบไร้คมพลันกระแทกกับพื้นด้วยน้ำหนักมหาศาล
โครม
ถ้ำที่พวกเขาอยู่พลันถล่มในทันทีเอเลนไม่สนใจค้อนที่ไม่สามารถใช้การได้ในมือรีบรวบตัวเซลีนเข้ามากอดอย่างเสียมารยาท เมื่อเพดานถ้ำถล่มพื้นด้านล่างก็มีสภาพไม่ต่างกัน ร่างของทั้งสามพลันหล่นลงไปในความมืดมิดเบื้องล่างผู้คน้าที่รับรู้ได้ถึงแรงสั่นะเืพลันรีบหนีตายกันอย่างอลหม่าน
จากนั้นจะมีคนเข้ามาตรวจสอบแต่บริเวณที่เกิดเหตุนั้นไม่มีอยู่อีกต่อไป แม้จะพยายามเท่าไหร่ก็ไม่มีทางสืบหาต้นตอของหายนะครั้งนี้ได้ไปชั่วนิรันด์