ผู้ร่วงหล่น

ภายในมิติชุดแห่งความว่างเปล่าทั้งหู่เสวียและเฟรยาได้มองการต่อสู้ตั้งแต่ต้นจนจบเพราะวิชา 1 เซลล์ 1 ชีวิตของแจ๊คทำให้หู่เสวียรู้ว่าแจ๊คไม่มีทางตายได้แน่นอน

“ไอบ้านั้นคิดได้ยังไง”

หู่เสวียพูดขึ้นเพราะการอัดวิญญาณนั้นคือการทำให้คนไข้ของหมอเทวดาหลับลงไป แต่การจะทำแบบนั้นไม่ง่ายนักเพราะจิตใจของคนไข้ต้องอยู่ในอาการบ้าคลั่ง หวาดกลัว เสียใจอารมณ์ด้านลบอื่น ๆ มากมาย

การที่มารธงอยู่ในจิตใจที่กำลังต่อสู้นั้นเป็นไปไม่ได้ที่จะทำให้มารธงหลับลง แต่มันมีข้อหนึ่งคือดวงวิญญาณของมารธงถูกทำลายไปก่อนหน้านี้

พลังวิญญาณของมารธงอยู่ในระดับที่ต่ำมากกว่ามนุษย์ธรรมดาเสียอีก

เพราะวิชาลับและการแลกเปลี่ยนทำให้มารธงสามารถฟื้นฟูพลังกลับมาถึงจุดสุดยอดของตนอีกครั้งหนึ่ง

แต่พลังวิญญาณไม่สามารถกลับมาได้คนที่สามารถนำดวงวิญญาณที่ถูกทำลายกลับมาได้นั้นคือมหาเทพ แต่มหามารเป็นแค่ครึ่ง ๆ ของมหาเทพเท่านั้น

อีกอย่างหนึ่งมารธงมีเวลาแค่ 10 วินาทีเท่านั้น การฆ่าแจ๊คที่อยู่ในระดับปีศาจเริ่มต้นกับระดับจักรพรรดิปีศาจแต่วินาทีเดียวก็เกินพอ

แต่ปัจจัยการเอาชนะไม่ได้ขึ้นอยู่แค่พลังระดับเท่านั้น ปัจจัยอื่นก็มีส่วนถ้ายังไม่ถึงระดับเทพ

“การยอมเสียชีวิตไปแค่ชีวิตเดียวเพื่อให้มารธงประมาท ใครที่จะต่อสู้กับไอบ้านี้ต้องคิดหนักมากเพราะไม่รู้ว่าการแสดงของมันจริงหรือเท็จ”

หู่เสวียพูดขึ้นพร้อมส่ายหน้าเพราะเธอเคยเจอการต่อสู้มาหลายรูปแบบมาก แต่การมาดูการต่อสู้ของแจ๊คในแต่ละครั้งจะทำให้เธอตกตะลึงมาก

ทักษะการต่อสู้ของไอบ้านี้อาจจะมีส่วนเกี่ยวข้อง แต่ส่วนใหญ่การที่ไอบ้านี้สามารถเอาชนะคนที่มีระดับเยอะกว่าได้คือสงครามจิตวิทยา

การเล่นสงครามประสาทว่าใครเป็นบ้าก่อนกันเหมือนกับโมเอยะและมารธงในครั้งนี้

ตอนที่ไอบ้านั้นถูกสะท้อนกลับมาและได้รับบาดเจ็บหู่เสวียเห็นว่ามันสามารถเดินข้ามมิติหลบคลื่นดาบได้

แต่การหลบครั้งนั้นอาจจะทำให้มารธงบ้าคลั่งมากกว่าเดิมเพราะมันใช้เวลามากกว่าที่มันคิดมากและเวลาของมารธงมีแค่ 10 วินาทีเท่านั้น

มารธงอาจจะมีไพ่ตายอะไรบางอย่างอีกก็ได้ที่สามารถฆ่าไอบ้านั้นได้จริง ๆ ถ้าให้เลือกระหว่างความเสี่ยงกับความแน่นอน

ถ้าเป็นหู่เสวียก็เลือกความแน่นอนเหมือนกัน ทำให้ไอบ้านั้นตายครั้งหนึ่งดีกว่าจะรับความเสี่ยงนั้น

แจ๊คหัวเราะสะใจก่อนเดินวนรอบตัวมารธงไม่หยุดเพราะถ้าเขาไปทำร้ายร่างกายของมารธงมันอาจจะตื่นขึ้นมา

แจ๊คไม่กล้าเสี่ยงที่จะทำแบบนั้น แต่เขาก็อยากจะอัดมารธงมาก ๆ แจ๊ควนรอบตัวมารธงเสร็จ ร่างกายของเขาส่องแสงประกายขึ้น

รอยดาบตรงร่างกายของแจ๊คมีเลือดปีศาจจำนวนมากรวมตัวกันกลายเป็นเชือกจำนวนมากเชื่อมต่อร่างกายเข้าหากันทันที

สมอง หัวใจ ปอด กระดูก กล้ามเนื้ออันนี้เลือดปีศาจไม่สามารถรักษาหายได้ แต่แจ๊คโอนพลังชีวิตจากเซลล์ชีวิตมา ทำให้อวัยวะภายในของเขาฟื้นฟูกลับมาเป็นปกติอีกครั้งหนึ่ง

ร่างวิญญาณของแจ๊คถูกดูดกลับกายเนื้อของเขาทันที แจ๊คลืมตาขึ้นพร้อมหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง

ทั้งจี้โมและเทารีเห็นภาพตรงหน้ารู้สึกแปลกใจตรงที่อยู่ ๆ แจ๊คสามารถชนะมารธงได้อย่างง่ายดาย แต่ความง่ายดายแฝงไปด้วยความลึกลับ

สีหน้าของเทารีแสดงอาการแปลก ๆ เพราะเทารีได้รับความทรงจำกลับมาจึงเห็นได้ชัดเจนว่าการต่อสู้เหมือนมารธงอยู่ในมือแจ๊คตั้งแต่แรก

ซึ่งมันน่ากลัวมากที่ตนเองไปอยู่ในกำมือของคนอื่นโดยที่คนนั้นยังไม่ได้รู้ตัว มันมีวิชาบางวิชาที่สามารถทำแบบนี้ได้แต่สิ่งที่แลกมานั้นอันตรายมาก ๆ

กลับกันสิ่งที่แจ๊คทำคือแค่วิเคราห์ศัตรูและนำจุดอ่อนมาใช้เท่านั้น ต้องใช้ความใจเย็นขนาดไหนถึงสามารถทำแบบนี้ได้

ถ้าไม่ได้เห็นแจ๊คแสดงอาการดีใจหลังจากที่แผนการของตนสำเร็จ เทารีคิดว่าแจ๊คเป็นแค่สิ่งมีชีวิตที่ไร้อารมณ์เท่านั้น

การที่ต่อสู้กับคู่ต่อสู้ที่มีระดับพลังเหนือกว่านั้นแล้วยังรักษาความเยือกเย็นวิเคราห์สถานการณ์การไม่ใช้สิ่งที่ใครก็สามารถทำได้

เหมือนเจอกับสัตว์อสูรที่ดุร้ายและตนเป็นแค่มนุษย์ธรรมดา สิ่งแรกคือความหวาดกลัวจนไม่สามารถทำอะไรได้หรือต่อให้เป็นคนที่ฝึกฝนมาแต่เจออสูรที่เหมือนกับพระเจ้า

กำลังยืนอยู่ท่อมกลางซากศพของพี่น้องของคน คนที่ฝึกฝนนั้นมีทางเลือกไม่กี่ทางคือ วิ่งหนีหรือร้องไห้อย่างสิ้นหวัง

การที่แจ๊คยังสามารถรักษาความเยือกเย็นของตนเอาไว้ได้ ทำให้เทารีรู้สึกหวาดกลัวขึ้นมากกว่าเดิมอีก จี้โมมองแจ๊คด้วยสายตาที่ส่องประกาย

เพราะว่าจี้โมยังรู้สึกหวาดกลัวมารธงถึงแม้ว่าจะรู้ถึงความน่ากลัวและมารธงเป็นคนทำลายหมู่บ้านของตน

แต่จี้โมถามยังใจตนเองว่ายังกล้ายืนอยู่ตรงหน้ามารธงได้หรือไม่

เมื่อเทารีเห็นสีหน้าของจี้โมการแสดงออกของเทารีแปลกประหลาดไปก่อนจะเตื่อนสติให้กับจี้โมว่า

“นายน้อยต้องไม่มองเขาเป็นอย่างฮีโรเพราะมันคือตัวร้ายอย่างชัดเจน”

“ทำไมละ แค่เรื่องที่พวกเราเข้าใจผิดไปหาเรื่องเขาถ้าสามารถพูดคุยกันได้แล้วปรับความเข้าใจกันได้ ฉันจะไปคุย...”

เทารีอ้าพูดอะไรบางอย่างแต่คำพูดนั้นไม่ออกจากปากเทารี จี้โมมองเทารีด้วยสายตาที่สับสนพร้อมคิดว่านายกำลังเล่นอะไรอยู่

เทารีเห็นสายตาของจี้โมจึงกลืนน้ำลายลงพร้อมหัวเราะอย่างโศกเศร้า คำพูดบางคำก็ไม่สามารถพูดออกมาได้

การที่เทารีถูกกำจัดคำพูดเพราะกำลังพูดขึ้นอนาคตที่กำลังจะเกิดขึ้น การทำแบบนั้นมันผิดพลาดร้ายแรงมากถึงอาจจะทำให้เทารีตาย

แต่ด้วยสายเลือดของเทารีทำให้คำพูดนั้นถูกหยุดลง

วิบ วิบ

ร่างกายของแจ๊คส่องประกายฟื้นคืนขีพขึ้นมาทำให้จี้โมและเทารีตกใจมาก ในตอนแรกทั้ง 2 คิดว่าร่างที่ถูกผ่าครึ่งหนึ่งคือร่างปลอมหรืออะไร

ปรากฏว่าร่างนั้นคือร่างจริงและคนที่ปรากฏขึ้นคือร่างวิญญาณ สีหน้าของเทารีตกตะลึงจนเหงื่อไหลท่วมตัว

แจ๊คชูนิ้วขึ้น 6 นิ้วก่อนจะหุบลงไปหนึ่งเดียว พอผ่านไป 1 วินาทีแจ๊คก็หุบลงอีกหนึ่งนิ้ว

ทำแบบนี้เรื่อย ๆ จนเหลือแค่ 2 นิ้ว เท่านั้นแจ๊คหัวเราะขึ้นก่อนจะเตะหน้ามารธงที่กำลังหลับใหลอย่างรุนแรง

เปรี้ยง ปัง ปัง ปัง

มารธงกระเด็นไปไกล แต่มันไม่ได้รับบาดเจ็บมากนักพร้อมคำรามขึ้น

“เกิดอะไรขึ้น”

มารธงสับสนมากและเห็นแจ๊คยืนยิ้มให้กับมัน สีหน้าของมารธงตกตะลึงมากและชี้มาทางแจ๊ค

“แก...แกไม่ได้ตายไปแล้ว”

“ฮ่า ๆ ตายไปแล้วไงแค่ชีวิตเดียว แต่ชีวิตเจ้าเหลืออีกแค่วินาทีเดียวเท่านั้นนะ”

“วินาทีเดียวอะไร”

มารธงสับสนเพราะมันฆ่าแจ๊คหลงเวลาอีกตั้ง 6 วินาทีก่อนสีหน้าของมันจะแตกตื่นรู้สึกว่าตนเองได้หลับใหลลงไป

“แก.....”

ตูมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม

มารธงระเบิดพลังร่างกายของมันพุ่งมาหาแจ๊คอย่างว่องไว แจ๊คเห็นมารธงพุ่งมาสังหารเขาพร้อมหัวเราะขึ้น

ธงด้านหลังของมารธงส่องประกายจ้าจนธงขยายใหญ่ขึ้น มารธงหยิบธงด้านหลังของตนขึ้นมาบดขยี้แจ๊คทันที

สีหน้าของแจ๊คเปลี่ยนไปเล็กน้อยเพราะแรงกดดันที่กำลังทับร่างกายของเขานั้นยิ่งใหญ่กว่าดินแดนฝึกฝนของเผ่ายักษ์มาก ราวกับมีภูเขาขนาดใหญ่กำลังร่วงตกลงมาทับร่างกายของเขา

มือขวาของแจ๊คกรีดอากาศออกจนกลายเป็นอุโมงค์สีดำ เมื่อมารธงเห็นอุโมงสีดำของแจ๊คมารธงคำรามขึ้นพร้อมระเบิดพลังทั้งหมดไม่ให้แจ๊คขยับร่างกาย

“หยุด..............................”

ร่างกายของแจ๊คหยุดเคลื่อนไหวทันทีสีหน้าของแจ๊คแตกตื่นมากเหมือนกับนกฟินิกซ์น้ำแข็งที่ใช้พลังแบบนี้

ตูมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม

ถึงจะไม่สามารถขยับร่างกายได้แต่แจ๊คสามารถใช้พลังในร่างกายได้ เขาระเบิดธาตุทั้ง 5 อย่างสุดขีดจนร่างกายรับไม่ไหวเริ่มแตกเป็นชิ้น ๆ ราวกับแก้ว

เลือดปีศาจพยายามจะซ่อมแซมร่างกายที่พังทลายลง แต่การพังทลายรวดเร็วมาก ๆ

ธงขนาดใหญ่กำลังจะมาบดขยี้แจ๊ค สีหน้าของแจ๊คกำลังตกใจก่อนจะหัวเราะขึ้นร่างกายของเขาหายไปทันที

ตูมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม

ธงขนาดใหญ่บดขยี้ตรงที่แจ๊คหายไปทันที แผ่นดินสั่นสะเทือนก่อนจะยกตัวสูงขึ้นฟ้า ก้อนหิน ต้นไม้กลายเป็นฝุ่นทรายก่อเกิดหลุมขนาดใหญ่

สีหน้าของมารธงแสดงอาการไม่อยากจะเชื่อสิ่งที่เกิดขึ้นมาตรงหน้า

“เป็นอะไร”

มีเสียงหนึ่งดังขึ้นจากด้านหลังมารธง มารธงหันไปทันทีเห็นแจ๊คที่ร่างกายกำลังฟื้นฟูกลับมาเป็นปกติแม้ว่ามันจะมองไม่เห็นหน้าของแจ๊คเพราะหน้ากาก

แต่มารธงสัมผัสได้ถึงอารมณ์ที่กำลังเยาะเย้ยตนอยู่ มารธงโกรธมากกำลังจะสะบัดธงในมือไปโจมตีแจ๊ค

ทว่าร่างกายของมันไม่สามารถขยับได้ มารธงหันกลับมามองร่างกายตนก่อนจะตกตะลึง

“เป็นไปไม่ได้.................”

แจ๊คสมเพชมารธงมากในตอนแรกที่เขาเปิดช่องว่างมิติเพราะต้องการให้มารธงรู้ว่าตนกำลังจะหลบหนี แต่ใครจะคิดว่ามารธงสามารถหยุดร่างกายของแจ๊คได้

แต่แจ๊คไม่ได้แตกตื่นเพราะสามารถเดินข้ามมิติได้ เขาจึงแสดงเล็ก ๆ น้อยเพราะเรียกความสิ้นหวังออกจากมารธงหน่อย บาดเจ็บหน่อยไม่เป็นไร

ร่างกายของมารธงเหมือนกับกำลังถูกอะไรกัดกินอยู่ การแสดงของมารธงดูสิ้นหวังมาเพราะมันรู้ว่ากำลังเจอกับอะไร

“ท่าน....ท่านมหามารได้โปรด ได้โปรดขอเวลาอีกครั้งหนึ่ง”

มารธงพยายามจะขอร้องแต่ไร้ประโยชน์ร่างกายของมันถูกกัดกินอย่างรวดเร็ว สีหน้าของมารธงดูสิ้นหวัง โกรธแค้น บ้าคลั่ง

ดวงตาของมันราวกับสัตว์ที่กำลังจะตายแต่พร้อมที่จะตายไปพร้อมกับศัตรู

“ข้าขอสาปแข่งแกกกกกกกก”

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

หลังจากที่มารธงพูดจบทั้งร่างกายและเสี้ยววิญญาณของมันได้แตกสลายหายไปอย่างไร้ร่องรอยราวกับไม่เคยมีมารธงปรากฏตัวขึ้น

มีแค่ร่องรอยการต่อสู้เท่านั้นที่หลงเหลืออยู่ในตอนนี้

แจ๊คมองขึ้นไปบนท้องฟ้าที่ว่างเปล่าและพูดขึ้นมาว่า

“เจ้าอย่าทำให้ฉันผิดหวังอีกละ”