ชั้นที่4 ของดัยเจี้ยน Grim Reaper
ลูชกับฟีเลียกำลังยืนอยู่หน้าบังลังก์สีเขียวมรกตบรรยากาศรอบข้างพวกเขาเริ่มกดดันขึ้น จนทำให้พวกเขาเริ่มอึดอัด
“เฮ้ ฟีเลียเธอช่วยบัพให้ฉันหน่อย”
ลูชพูดออกมาด้วยใบที่เริ่มเปื้อนเหงือ
“นี้นายยังคิดที่จะสู้คนเดียวอยู่อีกหรือไงคราวนี้มันไม่ไหวหรอกนะ”
“ฉันรู้!! แต่ฉันก็ยังอยากจะลองหากมันทำให้ฉันแข็งแกร่งขึ้น ท่าเกิดว่าฉันไม่ไหวแล้วจริงๆฉันจะบอกเธอเอง”
ลูชเขารู้ดีว่าตอนนี้นั้นเขายังไม่สามารถสู้กับ The Grim Reaper แบบตัวต่อตัวได้
แต่เขาก็ยังอยากจะลอง เพราะตลอด4วันที่ผ่านมานี้ เขาพัฒนาทักษะความชำนานดาบขั้นต้นมาเป็ขึ้นกลางเลเวล1ได้แล้ว และเขาเองก็อยากรู้ว่าเขาจะสามารถต้าน Grim Reaper ไว้ได้นานแค่ไหนกัน
{เด็กน้อยเ้ากล้ามากน่ะที่บุกรุกเข้ามาในพื้นที่ของข้า}
Grim Reaper ค่อยๆลุกขึ้นจากบันลังก์ของมัน ก่อนที่มันจะเริ่มควงเคียวอันใหญ่ที่มันกอดไว้ในตอนแรก มันยกเคียวของมันขึ้นมาก่อนที่จะกระแทกเคียวที่อยู่ในมือลงกับพื้น
ครืน~ครืน~
พื้นดินเริ่มสั่นไหวก่อให้เกิดฝุ่นควีนสีม่วงลอยกระจัดกระจายไปทั่วทั้งชั้นที่4ของดันเจี้ยน
มันคือทักษะเขตแดน ทักษะประจำตัวที่บอสแทบทุกตัวจะต้องมี
[ท่านติดอยู่ในหมอกพิษของ Grim Reaper ประสาทััของท่านถูกลดทอน]
[ความเร็วในการเคลื่อนที่ของท่านลดลง10%]
หลังจากที่ Grim Reaper ใช้ทักษะเขตแดนเสร็จแล้ว มันก็ตรงเข้าหาผู้บุกรุกในทันที
ลูชกำลังตกเป็เป้าจากเคียวของบอส เขายังคงสับสนกับทักษะเขตแดนของบอสอยู่ เลยไม่ทันระวังตัว
“รีเฟลคชั่น”
เขาใช้ทักษะสะท้อนการโจมตีของศัตรูในทันทีที่เขารู้สึกตัว ตลอดมาลูชพยายามลับคมสัญชาตญาณของเขาอยู่ตลอดเวลาเพื่อที่เขาจะสามารถรับรู้การโจมตีที่ไม่คาดคิดของศัตรูไว้ได้และผลของมันก็ชั่งยอดเยี่ยม
[รีเฟลคชั่น เลเวล1]
[ท่านสะท้อนการโจมตีของเป้าหมายกลับไป:เป้าหมายได้รับความเสียหายเป็สองเท่าของพลังโจม]
[ท่านสร้างความเสียหาบแก่เป้าหมาย 62,100]
....
The Grim Reaper เผ่าพันธุ์อันเดด บอส
เลเวล : 151
พลังชีวิต : 938,900/1,000,000
...
‘ไอบอสบ้านี่มันจะไม่มีพลังชีวิตเยอะเกินไปหน่อยรึไง’
ทันทีที่ข้อมูลของบอสปรากฏแม้ลูชจะใกับพลังชีวิตของบอสอยู่ชั่วครู่ แต่เขาก็ยังคงไม่แตกตืน
เขารู้อยู่แล้วว่าบอสตัวนี้ไม่ง่ายอย่างที่คิดไว้ ลูชรีบะโหาฟีเลีย
“เฮ้ ฟีเลีย!! เธอเลิกฝันกลางวันได้แล้ว! อย่างน้อยๆก็ช่วยบัพให้ฉันก่อนเร็วเข้า”
ฟีเลียนั้นยังคงใไม่น้อยที่ลูชคิดจะสู้กับบอสด้วยตัวคนเดียวแต่เธอก็ได้สลัดความคิดนี้ทิ้งไป
‘หากลูชไม่ไหวจริงๆ เดียวเขาก็คงจะเรียกให้เราไปช่วยเองนั้นแหละ’
“การคุมครองศักดิ์สิทธิ์”
“ปีกแห่งแสง”
“วิวรณ์นักบุญ”
“แสงประทานพร”
“เยี่ยม!”
ลูชหันหลับมาตอบฟีเลียเล็กน้อยก่อนที่เขาจะหันไปประชันหน้ากับบอสอีกครั้ง
{นานแล้วนะที่ไม่มีมนุษย์คนใดมาที่นี้ แต่พอผ่านไปหลายปีมนุษย์คนแรกที่เข้ามาในอาณาเขตของข้ากับเป็เพียงแค่เด็กน้อยงั้นหรอ มนุษย์คงอ่อนแอลงมากสิน่ะ}
ลูชไม่ได้ใส่ใจกับคำพูดของบอสมากนักตอนนี้สิ่งเดียวที่เขา้าคือการต่อสู้เท่านั้น
Grim reaper เริ่มเปิดฉากโจมตีอีกครั้งเคียวของมันตัดผ่านจุดที่ลูชยืนอยู่ เขาะโถอยหลังกลับไป2ก้าว ก่อนที่จะพุ่งเข้าไปโจมตีแขนของบอสเพื่อขัดจังหวะของมัน
ลูชนั้นรู้ดีว่าเขานั้นไม่สามารถที่จะประชันพลังชนะบอสได้เลย เขาจึงไม่คิดที่จะรับการโจมตีของมันตรงๆ เขาพยายามหลบการโจมตีที่เข้ามาก่อนแล้วจึงค่อยโจมตีสวนเข้าไปที่ช่องว่างของบอส
[ท่านสร้างความเสียหายแก่เป้าหมาย 8,600หน่วย]
[ท่านสร้างความเสียหายแก่เป้าหมาย 8,950…
[ท่านสร้างความเสียหายแก่เป้าหมาย…
แม้ทักษะความชำนาญดาบของเขาจะอยู่ขั้นกลางแล้วก็ตามแถมยังบวกกับบัพของฟีเลียเข้าไปอีก ลูชก็ยังไม่สามารถสร้างความเสียหายให้แก่บอสเกินหนึ่งหมื่นหน่วยได้เลย แถม6เลเวลที่ผ่านมาของเขานั้น เขาก็ลงแต้มสถานะทั้งหมดที่เพิ่มมาไปที่ค่าความว่องไว และ แต้มสถานะพิเศษไปที่ออร่าดาบ เพราะหากเขา้าสร้างการโจมตีที่หลากหลายเขาจำเป็ต้องมีความเร็วมากกว่านี้
[ท่านได้รับความเสียหาย 9,850หน่วย]
อึค..
‘จะแรงเกินไปแล้ว’
ลูชที่พลาดไปโดนเคียวของGrim Reaper ไปนั้น เขาถึงกับสะดุ่งกับค่าความเสียหายที่บอสสามารถทำได้ ตลอดสามนาทีที่ผ่านมานี้ลูชได้ทำความเสียหายกับบอสอย่างต่อเนื่อง และคอยหลบการโจมตีไปในเวลาเดียวกันแต่เขาก็ทำความเสียหายให้มันได้เพียง20%ของพลังชีวิตเท่านั้น กลับกัน เมื่อลูชพลาดแล้วโดนการโจมตีของบอสเข้า เขากับได้รับความเสียมากถึง1ใน4ของพลังชีวิต
‘ถ้าเราโดนท่านั้นเข้าไปเต็มๆคงไม่ดีแน่’
“พิรุณสี่สาย”
[พิรุณสี่สาย เลเวล1>เลเวล2]
ลูชเปิดใช้ทักษะที่ดีที่สุดที่เขาพอจะใช้ได้ในตอนนี้เพื่อถอยออกให้ห่างจากตัวบอส
[ท่านสร้างความเสียหายแก่เป้าหมาย 22,360 หน่วย]
[ท่านสร้างความเสียหายแก่เป้าหมาย 2,400 หน่วย]
[ท่านสร้างความเสียหายแก่เป้าหมาย 2,400
[ท่านสร้างความเสียหายแก่เป้าหมาย....
[ท่านสร้างความ....
เสาสายฝนสี่ต้นเข้ากระแทกกัยบอส มันทำให้ลูชพอมีเวลาพักหายใจขึ้นมาบ้าง ลูชยังคงหมุนเวียนสกิลของเขาต่อไปเลื่อยๆเขาควบคุมการจ่ายมานาและเลือกการใช้สกิลออกมาได้อย่างดีเยี่ยม
{ไอมดปลวกตายยากเอ้ย!! ฉันชักจะหมดความอดทนกับแกแล้ว}
จนกระทั่งลูชลดพลังชีวิตของบอสมาถึงที่50% และนั้นก็ทำให้มันกำลังเริ่มเข้าสู่เฟสที่2
“นี้แกเริ่มทนไม่ไหวกับมดปลวกที่อ่อนแอแล้วงั้นรือไง”
ตรงกันข้ามกับคำพูดที่อวดดีของเขามาก เขาเองก็เริ่มทนไม่ไหวแล้วเหมือนกันค่าเรี่ยวแรงของเขานั้นใกล้จะมิดหลอดแล้วด้วยซ้ำไป แต่เขาก็ยังจงใจที่จะยั่วยุบอสต่อเพื่อให้มันขาดสติ เพราะมันคงง่ายขึ้นเยอะหากให้คาดเดาการโจมตีของศัตรูที่ขาดสติคิดวิเคราะห์ไป
ด้านฟีเลียเองเธอก็เริ่มเป็ห่วงลูช ั้แ่เริ่มหารต่อสู้ลูชสู้อย่างเต็มที่มาตลอด10นาทีแล้ว และค่าเรี่ยวแรงของเขาก็ยังคงลดลงอย่างต่อเนื่อง มันเป็ไปไม่ได้เลยที่เขาจะเอาชนะบอสได้ เพราะลูชต้องค่อยหลบการโจมตีของบอสอยู่ตลอดเวลา มันจึงทำให้เขาสิ้นเปลืองค่าเรี่ยวแรงอย่างมหาศาล
ตลอดสี่วันมานี้พวกเขาสองคนอยู่ด้วยกันตลอดแทบจะทุกเวลา ฟีเลียเองก็ใกับการพัฒนาของลูชมากเขาพัฒนาทุกๆครั้งที่เขาต่อสู้ ราวกับว่าเป้าหมายของเขานั้นอยู่ไกลออกไปมันเป็เหมือนกับลูกนกที่พยายามจะบินไปให้ถึงดาวอยู่ตลอดเวลา เขาตำหนิเธอทุกครั้งที่เธอพยายามจะเข้าไปช่วยเขาในการต่อสู้
‘แต่ครั้งนี้มันไม่เหมือนกัน เขาไม่สามารถรับมือกับบอสตัวนี้ไหวแน่หรือเราควรจะช่วยเขาดี?'
'อย่าดีกว่า’
บางครั้งเราก็ควรปล่อยให้ลูกนกตกลงมาซะบาง มันจะได้รู้ว่าไม่มีวันที่มันจะบินไปถึงดาว
3K
