เทพแห่งความตาย

"องค์ชาย?"

"มีใครเห็นองค์ชายกันบ้างไหมเพคะ?!"

ท่านหมอรีบตะโกนถามขึ้นอย่างร้อนรน

"เอลิออสหายไปอย่างนั้นรึ?!"

"เป็นไปได้ยังไงกัน?"

องค์จักรพรรดิเดินมายังจุดๆที่เอลิออสอยู่ล่าสุดพร้อมกับเดินวนไปมาพร้อมกับขบคิดไปด้วย

โครมม--

หลังคาห้องขององค์หญิงแอลลิสันพลันเกิดรูขึ้นมาอย่างปริศนาพร้อมกับปรากฏร่างของหญิงสาวสองคนขึ้นมาทันที

"ส่งพวกเรามาดีๆไม่ได้หรือยังไงน้า?"

องครักษ์ศักดิ์สิทธิเรเชลบ่นขึ้นพร้อมปัดฝุ่นที่อยู่บนเสื้อผ้าของตัวเองออกอย่างไม่พอใจ

"เรเชล"

หญิงสาวอีกคนพูดขึ้นนิ่งๆเป็นสัญญาณเตือน

"ขอโทษค่ะ ท่านเอลวิส~"

น้ำเสียงของเรเชลกลายมาเป็นนอบน้อมทันที

"ข้าต้องขอโทษด้วยที่ปรากฏตัวมาแบบนี้"

"ข้าชื่อเอลวิส ยินดีที่ได้รู้จัก องค์จักรพรรดิ"

เอลวิสก้มหัวให้องค์จักรพรรดิเล็กน้อย
ส่วนองค์จักรพรรดิก็พลันตกใจขึ้นมาทันที

"อย่าใส่ใจเลยๆ~"

"รู้สึกเป็นเกียรติเป็นอย่างมากที่ได้พบเจ้า"

องค์จักรพรรดิพูดขึ้นพร้อมกับยิ้มอย่างยินดี

"ข้าขอทราบเหตุการณ์ในตอนนี้ได้ไหม?"

เอลวิสถามขึ้นพร้อมเหลือบไปมององค์หญิงแอลลิสันที่กำลังนั่งอยู่บนเตียงทำให้นางตกใจทันทีเพราะรอบๆตัวของนางยังคงมีหมอกสีดำจางๆอยู่

"เวทย์ต้องห้าม!"

"อย่าบอกนะว่ามีคนใช้เวทย์นั่นไป?!"

เอลวิสตกใจขึ้นมาทันที

องค์จักรพรรดิถอนหายใจออกมาด้วยความไม่สบายใจมากนักเขาทำได้เพียงพยักหน้าเท่านั้นก่อนที่จะเล่าทุกสิ่งทุกอย่างให้นางได้ฟัง...

เอลวิส เรเชล และองค์หญิงแอลลิสันที่ได้ฟังเรื่องราวที่เกิดขึ้นอย่างละเอียดเอลวิสและเรชลต่างก็กำลังยืนจ้องมองไปหาองค์หญิงแอลลิสันที่เอลิออสช่วยเอาไว้ได้สำเร็จด้วยความไม่อยากจะเชื่อว่าเขาสามารถทำได้สำเร็จ

ส่วนองค์หญิงแอลลิสันใบหน้าของนางพลัน
ปรากฏหยดน้ำตาขึ้นมาอย่างไม่รู้ตัวต่อให้นางจะไม่ได้ชื่นชอบในตัวของเอลิออสมากแค่

ไหนแต่เมื่อนางได้ฟังเรื่องราวที่เขาพนายามช่วยนางเอาไว้จนทำให้ตนเองบาดเจ็บเจียนตายและหายไปอย่างไร้ร่องรอย

นางก็อดที่จะร้องไห้ออกมาไม่ได้

"เรื่องมันเป็นอย่างนี้นี่เอง.."

"ข้าต้องแสดงความเสียใจด้วยในตอนนี้องค์ชายเอลิออสถูกขังเอาไว้บนสวรรค์แล้วล่ะเพคะ เพราะไปละเมิดกฏของสวรรค์เข้า"

"และ..ถ้าอาการของเขาหนักถึงขนาดนั้น..
ทำใจเถอะ เขาคงจะเสียชีวิตไปแล้วแน่นอนเพคะ"

'น่าเสียดายพรสวรรค์ของเขาจัง..'

เอลวิสพูดขึ้น

ผู้คนที่กำลังฟังนั้นต่างก็ตกใจกันมากเกินไปจนทำให้ในตอนนี้ได้แต่ยืนนิ่งๆอยู่เพียงเท่านั้น

"แต่ก็ยินดีกับการกำเนิดด้วยนะเพคะ"

"พวกเขาเป็นครึ่งเทพอย่างไม่ต้องสงสัยเลย~"

เอลวิสที่กำลังมองไปหาเด็กแฝดและพูดขึ้น

"ครึ่งเทพ?!"

ทุกคนต่างก็อุทานอย่างพร้อมๆกัน

"เอ๊ะ! ยังไม่รู้กันหรอกเหรอ?"

เอลวิสตกใจอยู่บ้าง

"อธิบายให้ฟังได้หรือไม่?"

องค์จักรพรรดิถามขึ้นด้วยความอยากรู้

"ก.ก็ได้อยู่หรอกเพคะ"

"ตั้งแต่งานสมรสขององค์หญิงแอลลิสันและองค์ชายเอลิออสข้าได้สั่งให้เรเชลผู้ที่เป็นองครักษ์ศักดิ์สิทธิ์มาร่วมแสดงความยินดีพร้อมทาบทามองค์ชายให้มาเข้าร่วมกับวิหารของเรา"

"แต่มันก็ไม่สำเร็จเพราะเขาปฏิเสธพวกเรา"

"ข้าสงสัยในตัวของเขามานานอยู่เช่นกันจึงให้เรเชลได้มาพิสูจน์และมันก็เป็นไปตามที่ข้าคิดไว้นั้นก็คือองค์ชายเอลิออสเป็นครึ่งเทพเหมือนกับตัวของข้าแต่มาในวันนี้ทำให้ข้ารู้ว่าข้าคิดผิดมาโดยตลอด"

"ที่ผ่านมาหลักฐานก็ชัดเจนอยู่แล้วแต่ข้าก็ไม่เคยคิดว่ามันจะเป็นแบบนั้นเพราะมันออกจะเกินไปนั้นก็คือองค์ชายเอลิออสเป็นครึ่งเทพครึ่งปีศาจ"

"แต่มาในวันนี้ข้าจึงรู้ว่ามันเป็นเรื่องจริง!"

"สรุปแล้วในตัวของเด็กๆทั้งสองที่เกิดมาจากสายเลือดขององค์ชายเอลิออสแล้วนั้นต่างก็มีสายเลือดของเทพและสายเลือดของปีศาจอยู่ด้วย"

"ถึงมันจะเป็นเรื่องที่น่าเหลือเชื่อ.."

"แต่มันก็คือเรื่องจริง"

"งั้นเอลิออสก็ไม่ใช่ลูกขององค์ราชาเมืองแลคซัส?"

องค์จักรพรรดิถามขึ้น

"ก็คงจะเป็นแบบนั้นนะเพคะ"

"เพราะพวกเขาต่างก็เป็นมนุษย์กันทั้งคู่เลย.."

"แต่ข้าเคยได้ยินมาว่าท่านเทพสูงสุด อาคูส
เคยไปตกหลุมรักกับจอมมาร แองเจลิน่า
จึงทำให้นางได้ให้กำเนิดบุตรออกมาคนนึง
แต่ความรักของพวกเขาเป็นการละเมิดกฏ
ของสวรรค์จนเกินไป ท่านก็คงจะรู้ว่าเขา
นั้นได้รับทางเลือกอยู่สองทางเลือก"

"ตัวเองตาย - ภรรยา,ลูก รอด"

"ตัวเองรอด - ภรรยา,ลูก ตาย"

"ท่านเทพอาคูสนั้นตั้งใจเลือกทางเลือกที่หนึ่งแน่นอนอยู่แล้วแต่จอมมารแองเจลิน่าที่รู้ทางเลือกสองทางเลือกนี้เข้าก่อนจึงทำให้นางฆ่าตัวตายโดยที่ท่านเทพอาคูสยังไม่ทันจะได้ตั้งตัวเลย"

"มันจึงทำให้ท่านเทพอาคูสพ้นโทษขึ้นมาทันที
แต่บุตรของพวกเขาข้าเองก็ไม่รู้เช่นกัน"

"หรือว่าจะเป็นเอลิออส?!"

"ก็มีความเป็นไปได้นะเพคะ"

"ถึงเขาจะถูกท่านเทพอาคูสพาไปบนสวรรค์และขังเขาเอาไว้แล้วก็ตามแต่เขาก็ไม่น่าจะรอดได้นะ.."

"ท่านเทพอาคูสส่งพวกข้ามาให้พูดเรื่องพวกนี้
เพียงเท่านั้น งั้นพวกข้าขอลา.."

เอลวิสพูดจบก็เดินออกไปทันทีขนาดเรเชลที่มาด้วยกันนางยังตกใจกับเรื่องราวนี้เลย

แล้วพวกที่เหลืออยู่ล่ะ?

- ช็อค -

สายเลือดของเทพผู้สูงสุดบนสวรรค์และอดีตจอมมารผู้สูงสุดในโลกันต์รับรองว่าเด็กที่เกิดจากพวกเขาทั้งสองคนนั้นแข็งแกร่งเกินจะหยั่งถึงเลยล่ะ...

ณ สวรรค์

สถานที่ที่เรียกว่าคุมขังนี่ไม่ใช่ห้องเล็กๆโดยที่รอบห้องมีแม้เหล็กแข็งๆหรอกนะในสถานที่แห่งนี้ก็เป็นเหมือนเมืองแห่งนึงซะมากกว่าแต่จะบอกแบบนั้นมันก็ไม่ค่อยจะถูกเพราะในพื้นที่แห่งนี้มีบ้านเล็กๆอยู่เพียงสามหลังเท่านั้นนอกจากนั้นก็ต้นไม้!อย่างกับอยู่ในป่าเลย?

"พีช! อย่าไปกวนเด็กใหม่แบบนั้นสิ!"

เสียงชายวัยกลางคนดังขึ้น

"บาซิส เจ้าก็รู้ว่าพวกเราไม่ได้เจอคนอื่นๆมานานตั้งเท่าไหร่กันแล้วแต่ในตอนนี้ข้ากลับได้พบเจอกับเทพบุตรสุดหล่อคนนี้เข้าให้~"

"มีรึที่ข้าจะอดทนรอต่อไปไหว?"

เสียงหญิงสาวดังขึ้นมาติดๆ

"เฮ้ย! เด็กมันตื่นแล้วเห็นไหม?"

"ทำอะไรไม่เข้าเรื่องซะจริงๆเลยเจ้านี่ก็!"

"ว่าไงสุดหล่อ~ ไปทำอะไรมาถึงได้โดนจับมาขังเอาไว้บนสวรรค์ที่แสนจะน่าเบื่อแห่งนี่กัน?"

ชายหนุ่มที่กำลังนอนหนุนตักของหญิงสาวอยู่ในตอนนี้พร้อมกับมือที่กำลังลูบไล้ไปทั่วไปทั้งร่างกายของเขาอย่างช้าๆ

อึ๊กก--

ชายหนุ่มพยายามลุกขึ้นแต่ก็โดนหญิงสาวจับเอาไว้ซะเขาไม่สามารถขยับตัวไปไหนได้เลย

"ตายแล้ว! บาดเจ็บมาอย่างนั้นเหรอะจ๊ะ?"

หญิงสาวเอามือแตะหน้าผากของเขาสักพักเพื่อที่พยายามรักษาอาการของเขานั้นเองทันใดนั้นความเจ็บปวดจนเกือบตายของเขาก็หายไปอย่างน่าเหลือเชื่อเอามากๆเขาจึงพยายามลุกขึ้นมาอย่างสุดแรงแต่ก็ยังไม่ขยับอยู่ดี

"อะไรกัน? ข้าอุตส่าห์รักษาเจ้าให้เลยนะ~"

"จะไม่ให้รางวัลข้าหน่อยอย่างนั้นเหรอ?"

ทันใดนั้นจู่ๆชายวัยกลางคนก็โจมตีไปยังนางทันทีทำให้นางปล่อยร่างของชายหนุ่มเพื่อหลบนั้นเอง

"บาซิส! เจ้าต้องการจะสู้กับข้าหรือยังไง?!"

หญิงสาวถามขึ้นด้วยความโมโห

"สู้กันทั้งหมด 71,357 ข้าชนะ 71,356 เสมอ1"

"เจ้าจะเอาอะไรมาสู้กับข้าได้อีก?"

ชายวัยกลางคนถามขึ้น

"ให้ตายสิ! อุตส่าห์ที่หนุ่มรูปงามมาขนาดนี้แต่เจ้ากลับขัดขวางความสุขของข้า เจ้าไม่รู้หรือไงว่าข้าทุกข์ขนาดไหนที่วันๆได้เห็นแต่หน้าแก่ๆของเจ้า!"

"เห้ย! นี่เจ้าต้องการสู้กับข้าจริงๆเลยใช่ป่ะ?!"

"แน่จริงก็เข้ามาดิวะ!"

"ยัยดีแต่ปาก! โธ่เอ้ย!"

บูมมม---

เปรี้ยงงง---

โครมมม---

ครามมม---

ฟิ้ววว---

ครืดดด---

"ชิ! ชนะอีกแล้ว เซ็งว่ะ~"

ชายวัยกลางคนพูดขึ้นด้วยความเบื่อหน่าย

"น่าอับอาย! ช่างน่าอับอายยิ่งนัก!"

"แน่จริงก็ลองอีกรอบดิ! โธ่! ไอ้กาก!"

หญิงสาวยั่วโมโหขึ้นอีกครั้ง

"ห๊า! เจ้าว่ายังไงนะ?!"

"มาดิวะ! ข้ายังไม่พอใจเลยที่ชนะเจ้าได้อ่ะนะ~"

"เอ้อ! ข้าจะจัดการให้ฟันร่วงเลยคอยดู!"

"อุ้ยๆ ทำได้เหรอๆ ขำว่ะ!"

พวกเขาก็ได้ยั่วโมโหกันไปยั่วโมโหกันมาและสู้กันไปสู้กันมาอย่างไม่รู้จักจบจักสิ้นเอลิออสที่ตอนแรกก็กังวลที่พวกเขาทะเลาะกันและ

สู้กันอยู่บ้างแต่เมื่อเขาได้ดูไปเรื่อยๆเขาก็ชินไปเอง...

หลายวันผ่านไป...

"เฮ้ยๆ! ง่วงว่ะ จบเหอะ~"

บาซิสพูดพร้อมกับหาวขึ้น

"กากว่ะ! แค่นี้ก็ง่วงนอน ชิ!"

พีชพูดขึ้นไม่ทันไร...

ไม่นานพวกเขาสองคนก็ล้มลงและนอนหลับไปทั้งตรงนั้นกันเลยทีเดียวส่วนผู้ชมอย่างเอลิออสนั้นก็จับตาดูพวกเขาอยู่ตลอดเพราะถึงแม้ว่าพวกเขาอาจจะทะเลาะและสู้กันอย่างไร้สาระแบบนี้อยู่บ่อยๆแต่ระดับของพวกเขานั้นช่างแตกต่างจากเอลิออสอย่างเห็นได่ชัดกันเลยล่ะ

'อัจฉริยะของจริงสินะ!'

หลายวันผ่านไปอีกครั้ง...

"สรุปแล้วเจ้าดันไปใช้เวทย์ต้องห้ามจึงทำให้ถูกจับมาขังอยู่ในที่แห่งนี้อย่างนั้นรึ?"

"จะบอกว่าบังเอิญมันก็ไม่บังเอิญอ่ะนะเพราะยัยพีชอะไรนั้นก็ละเมิดกฏสวรรค์โดยไปร่ายเวทย์ต้องห้ามอมจะให้กับตนเองอ่ะนะถึงได้มาอยู่ในที่แห่งนี้"

"โง่จริงๆเลย~"

บาซิสพูดขึ้น

"ส่วนเจ้าแก่นี่ก็ไปร่ายเวทย์กับภรรยาตนเองที่ตายไปแต่เจ้าแก่นี่ก็ทำพลาดไปอ่ะ ฮ่าๆ ภรรยาไม่ฟื้นขึ้นมาตัวเองจึงเกือบตายแถมยังมาโดนขังที่นี่อีก"

"โคตรโง่ของแท้เลยว่ะ~ ฮ่าๆ ไอ้โง่!"

พีชพูดขึ้น

'ดูเหมือนจะทะเลาะกันอีกแล้วเลยแฮ้ะ?'

"ข้าร่ายเวทย์กับภรรยาที่ตายไปแล้วเช่นเดียวกับแต่ก็ยังดีที่ข้าทำได้สำเร็จแต่ก็เกือบตายมาแล้วล่ะแถมยังโดนจับมาขังที่นี่อีกด้วย.."

"ข้าขอบคุณท่านอีกครั้งที่ช่วยรักษาข้า!"

เอลิออสพูดขึ้น

"ข้าไม่รับอย่างอื่นหรอกนะ นอกจากร่างกายเจ้า~"

พีชพูดขึ้นมาอย่างยั่วยวน

"ยัยโง่! ไม่ได้ยินหรือไงว่าเขามีเมียแล้วน่ะ?"

"ไอ้แก่! ใครสนกันล่ะ?"

"ช่างเป็นผู้หญิงที่เลวทรามซะจริงๆ!"

"ห๊ะ! เจ้าว่ายังไงนะ?! ไอ้แก่!"

อืม..และก็เป็นไปตามที่เอลิออสคาดการณ์เอาไว้พวกเขาสู้กันอีกแล้วล่ะครับท่าน...