cosmic Emperor! สงครามจักรวาลสะท้านภพ

"ค่ะ เข้าใจแล้วค่ะ หนูจะไปอย่างตรงเวลาแน่นอน"

ณ บ้านหลังหนึ่งใกล้ๆกับบ้านของไป๋ฉี เสียงของหมิงหรงดังขึ้นมาก่อนที่ภาพหน้าจอตรงหน้าของเธอจะดับไป และไม่ต้องสงสัยเลยว่านี่เป็นการติดต่อมาของไป๋ฉีเพื่อชักชวนให้เธอไปร่วมงานเลี้ยงในค่ำคืนนี้อย่างแน่นอน

"ติ๊ง! มีการติดต่อจาก 'คุณแม่' มาสเตอร์จะรับสายหรือไม่"เสียง AI ของหมิงหรงดังขึ้นมาเธอจึงกดรับรายไปโดยไม่รอช้า

"ฮัลโล ว่าไงคะคุณแม่"

"เมื่อกี้ใครโทรมาถึงได้ตัดสายแม่ไปดื้อๆแบบนั้น"หมิงเย่ที่อยู่ปลายสายกล่าวถาม

หมิงหรงยกยิ้มแล้วกล่าวตอบออกไปโดยไม่มีปิดบังว่า "อาจารย์ติดต่อมาค่ะ บอกว่าคืนนี้จะมีงานเลี้ยงตอนรับหนูพร้อมกับสมาชิกใหม่อีกห้าคน"

"หืม เทพสงครามไป๋ฉีโทรมาถึงกับตัดสายแม่เชียวหรือ เดี๋ยวนี้ลูกสาวเห็นอาจารย์ดีกว่าแม่ไปเสียแล้ว แม่ช่างเป็นผู้หญิงที่น่าเห็นใจเสียจริงๆ เห้อ"หมิงเย่หยอกล้อและถอนหายใจออกมาเบาๆ

"โถ่ คุณแม่ หนูไม่ได้เห็นอาจารย์ดีกว่าคุณแม่เสียหน่อย หนูแค่กลัวว่าอาจารย์จะติดต่อมาเรื่องงานต่างหาก อีกทั้งแม่กับอาจารย์ก็เคยมีเรื่องกันมาก่อน หนูก็แค่กลัวทั้งสองคนทะเลาะกันก็เท่านั้นเอง"หมิงหรงเอ่ยปากแก้ตัวออกมา

"เอาเถอะๆ นี่ก็ใกล้จะค่ำแล้วลูกไปเตรียมตัวไปงานเลี้ยงเถอะ ถ้ากลับมาค่อยโทรมาหาแม่ตกลงไหม"

"ค่า"

หมิงหรงกล่าวตอบก่อนที่บทสนทนาจะจบลง เธอจึงได้เตรียมตัวอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วเดินไปยังบ้านของไป๋ฉี นับตั้งแต่ที่อยู่มาเกือบเดือนครั้งนี้เป็นการเข้าบ้านอาจารย์ครั้งแรกของเธอเลยก็ว่าได้

ส่วนใหญ่เธอชอบออกไปเล่นกับน้องชายและน้องสาวของไป๋ฉีที่สวนสารธารณะทุกๆเย็นเพียงเท่านั้น เพราะเกรงใจและกลัวว่าตัวเธอเองจะไปก้าวก่ายพื้นที่ส่วนตัวของผู้เป็นอาจารย์มากเกินไป

"กริ้ง!"

เมื่อมาถึงเด็กสาวก็กดกริ่งในทันที คนที่มาต้อนรับเธอคือหนึ่งในภรรยาของไป๋ฉีอย่างโนอาที่ใบหน้าประดับไปด้วยรอยยิ้มหวาน "อ้าว หมิงหรงนี่เอง เข้ามาสิจ๊ะ ตอนนี้ทุกคนมากันครบแล้ว"

"แห๊ะๆรบกวนด้วยนะคะ หนูว่าหนูรีบแล้วนะ แต่ก็มาเป็นคนสุดท้ายจนได้"

"ไม่เป็นไรหรอกน่า นี่งานเลี้ยงต้อนรับนะไม่ใช่งานพิธีการที่ยิ่งใหญ่อะไร มาเถอะ ตอนนี้คุณแม่กับพวกโรสกำลังทำอาหารอยู่ใกล้จะเสร็จแล้ว อาหารของคุณแม่ทั้งสามคนอร่อยมากๆเลยนะ"กล่าวจบ โนอาก็จับมือหมิงหรงเดินเข้าไป แน่นอนด้วยความที่เธอยังไม่ค่อยคุ้นเคยกับใครนอกจากไป๋ฉีและเหล่าภรรยาทั้งห้าคนเด็กสาวจึงมีรู้สึกประหม่าเป็นอย่างมาก

"ทุกคนคะ ตัวเอกของงานอีกคนมาแล้วค่ะ"เมื่อเข้ามาถึงบริเวณโต๊ะอาหารที่ทุกคนกำลังนั่งอยู่โนอาจึงได้กล่าวขึ้นมา

หมิงหรงที่อยู่ข้างๆก็รู้งานจึงได้กล่าวแนะนำตัวให้ทุกคนได้รู้จักอย่างเป็นทางการในทันที "สะ สวัสดีค่ะ หนูชื่อหมิงหรง เป็นสมาชิกของหน่วยมังกรคราม และเป็นลูกศิษย์ของอาจารย์ไป๋ฉี ขอฝากตัวด้วยนะคะ"

เมื่อได้ยินการแนะนำตัวเช่นนี้ทุกคนก็พาต้อนรับหมิงหรงอย่างอบอุ่นในทันทีโดยไม่รอช้า แถมชวนเธอคุยเรื่องต่างๆมากมาย จนในที่สุดอาการประหม่าของเธอก็หายไป กลับกลายเป็นรอยยิ้มที่ดูสนุกสนานเข้ามาแทนที

พวกเขาพากันพูดคุยกันได้สักพักในที่สุด ไป๋เยว่อิง ไป๋หยาเฟย ไป๋หนิง และเหล่าลูกสะใภ้ของพวกเธอก็พากันยกอาหารออกมา และต้องบอกเลยว่าเพียงแค่กลิ่นก็สามารถทำให้ทุกคนถึงกับเคลิบเคลิ้มกันไปเลยทีเดียว

"ฮ่าๆๆหลายปีแล้วที่ไม่ได้ทานอาหารฝีมือคุณน้า อ๊า กลิ่นแบบนี้ช่างน่าคิดถึงจริงๆ"โทมัสเป็นคนกล่าวออกมาเป็นคนแรก แน่นอนว่าเหล่าเพื่อนคนอื่นๆก็พากันเห็นด้วยกับคำพูดนั้น

"ฮิฮิ ถ้าอย่างนั้นพวกเธอก็ต้องทานอาหารกันให้เยอะๆเข้าใจไหม"ไป๋หนิงที่เป็นหัวหน้าแม่ครัวกล่าวออกมาพร้อมกับหัวเราะอย่างขบขัน

"โอ้ เด็กคนนี้เป็นใครกันเนี้ยน่ารักจริงๆ ผมสีแดงเหมือนกับฉันเลย" ไป๋เยว่อิงเดินเข้าไปกล่าวถาม พร้อมกับลูบผมของหมิงหรงอย่างแผ่วเบาด้วยความเอ็นดูจับใจ

"สวัสดีค่ะ หนูชื่อหมิงหรงค่ะ เป็นลูกศิษย์ของอาจารย์ไป๋ฉี" เมื่อได้ยินเช่นนั้นไป๋เยว่อิงก็นิ่งไปสักพัก ก่อนที่จะหันไปหาลูกชายที่นั่งอยู่ใกล้ๆกับหัวโต๊ะแล้วหันกลับมามองเด็กสาวอีกครั้ง

"งะ งั้นหรือจ๊ะ เป็นลูกศิษย์ของฉีเอ่อร์นี่เอง นี่ๆถ้าหนูโดนอาจารย์กลั่นแกล้งล่ะก็ หนูสามารถมาฟ้องน้าได้เลยนะ เดี๋ยวน้าจะจัดการเขาให้"ไป๋เยว่อิงกล่าวออกมาพร้อมกับรอยยิ้มที่อ่อนโยน

"ค่ะ"

หมิงหรงพยักหน้าและยิ้มรับอย่างร่าเริงเพื่อตอบรับคำพูดหญิงงาม ไป๋เยว่อิงเดินกลับมานั่งยังที่ของตัวเอง จากนั้นงานเลี้ยงสังสรรค์ก็ได้เริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการ

พวกเขาร่วมกันเฉลิมฉลองกันยาวนานจนดึกดื่น ก่อนที่พวกผู้ชายทั้งหลายจะออกไปดื่มต่อที่ตึกมังกรขาว เพราะที่นั่นเองก็มีการเลี้ยงฉลองด้วยเช่นเดียวกัน

ส่วนทางด้านของพวกผู้หญิงนั้นเมื่อพวกผู้ชายออกไปแล้วพวกเธอก็รวมตัวกันคุยกันเรื่องของผู้หญิง และพากันหัวเราะกันอย่างขบขัน

ก่อนที่ในเวลาต่อมาไป๋หนิงและไป๋หยาเฟยจะขอไปดูแลลูกที่กำลังหลับอยู่ ซาช่าและจินฮีก็ขอตัวกลับบ้านเพราะอ่อนเพลียจากการเดินทาง ตอนนี้จึงเหลือเพียงแค่ไป๋เยว่อิง ภรรยาของไป๋ฉีทั้งห้าคน และจิงจิง ที่นั่งสนทนากันต่อไป

"คุณน้าคะ คุณน้ารู้ไหมว่าคุณน้าหน้าคล้ายพ่อหนูมากเลยทีเดียว"หมิงหรงที่นั่งพิจารณาอยู่นานก็กล่าวออกมา จะพูดให้ถูกก็คือเธอนั่งพิจารณามาตั้งแต่ตอนกินข้าวแล้วก็ว่าได้

ไป๋เยว่อิงยกมืออันเรียวงามจับใบหน้าของตนเองก่อนที่จะยิ้มแล้วกล่าวออกมาว่า "โอ้ คล้ายกันขนาดนั้นเลยหรือจ๊ะ น้าเองก็มั่นใจในความสวยของตัวเองอยู่นะ ถ้าน้าหน้าเหมือนพ่อของหนูจริงๆแสดงว่าพ่อของหนูจะต้องหน้าหวานมากแน่ๆเลยใช่ไหม"

"ฮิฮิ ใช่แล้วค่ะ พ่อของหนูหน้าหวานมาก ถ้าจับแต่งหญิงอาจจะทำให้คนภายนอกเข้าใจผิดได้เลยทีเดียว"หมิงหรงกล่าวออกมาอย่างภาคภูมิใจ ทำให้ทุกคนที่นี่พากันหัวเราะออกมา เด็กสาวคนนี้ร่าเริงได้ตลอดเวลาจริงๆ