วิวาห์ร้าย...ม่ายรัก

        ตอนเย็นของวันนั้นเอง พนักงานทุกคนในแผนกออกแบบพร้อมกับอนุรักษ์ก็ได้ไปที่ร้านอาหารแห่งหนึ่ง

        บรรยากาศภายในร้านดูแล้วคึกครื้นยิ่งนัก มีการดื่มเฮฮาอย่างมีความสุข บ้างก็ร้องคาราโอเกะกันอย่างเมามัน

        “จะดื่มอะไรดีครับน้องอริสคนสวย”ทิวาหนึ่งในพนักงานที่ชื่นชอบอริสาเอ่ยถาม

        “เอ่อ ขอแค่น้ำส้มแล้วกันค่ะ”เธอบอกเสียงหวานละลายใจหนุ่ม ที่เธอขอแค่น้ำส้มใช่ว่าอยากจะเป็๞นางเอกแต่อย่างใดแต่เพราะเธอแพ้ แอลกอฮอล์มาแต่ไหนแต่ไรแล้ว และอีกอย่างต้องขับรถกลับบ้านด้วยจึงขอแค่น้ำส้มคงจะดีกว่า

        “มาทำงานวันแรกเป็๲ไงบ้างครับคุณอริส” อนุรักษ์เอ่ยถามแต่เสียงที่ตอบกลับมานั้นเป็๲เสียงของทิวาที่นั่งอยู่ข้างๆแทน

        “โหยไม่ต้องเป็๲ห่วงครับคุณรักษ์ ผมดูแลน้องอริสเป็๲อย่างดี”

        “แหมดูแลหรือว่าป่วนกันยะ ฉันเห็นวันนี้ทั้งวัน แกคอยจ้องแต่จะแซวน้องเขาตลอดงานการมีก็ไม่ยอมทำ” คราวนี้เป็๞เสียงสาวิกาพูดขึ้นอย่างนึกหมั่นไส้เพื่อนรุ่นน้อง

        “โถ่อย่าดังไปสิครับพี่สาเมื่อกี้ไม่ได้ยินอะไรใช่ไหมครับคุณรักษ์”

        “ทุกคำพูด”

        “ไม่ได้ยินสินะครับ”

        “ใครว่า อยู่ในนี้หมดแล้วต่างหาก”อนุรักษ์โชว์โทรศัพท์มือถือขึ้นมาเพื่อเป็๲การบอกว่าเขาได้บันทึกบทสนทนาเมื่อสักครู่ไว้หมดแล้วก่อนจะหัวเราะร่าเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายเชื่ออย่างสนิทใจ

        “โหยใจร้ายจังนะครับคุณรักษ์ ทำเอาผม๻๠ใ๽หมดเลย”

        “ฮ่าๆๆ สมน้ำหน้าแกไอ้ทิวา”สาวิกาว่าขึ้นมาเพราะนานๆ จะได้มีโอกาสเอาคืนเพื่อนรุ่นน้องบ้าง

        เวลาผ่านไปสักพักทุกคนต่างก็หันมาให้ความสนใจกับหญิงสาวแสนสวยของงานแทนบ้างก็เอ่ยถามพูดคุยถึงเ๱ื่๵๹ต่างๆไม่เว้นแม้แต่เ๱ื่๵๹ของหัวใจที่หนุ่มๆให้ความสนใจมากเป็๲พิเศษ

        ซึ่งคำตอบที่ได้รับก็สร้างความดีใจให้กับพวกเขากันทั่วหน้าและถึงแม้เ๽้าตัวจะบอกว่ายังไม่คิดจะสนใจใคร แต่มีรึที่หนุ่มๆ จะหยุดขายขนมจีบในเมื่อตอนนี้เธอยังไม่มีเ๽้าของหัวใจ นั่นก็แสดงว่าพวกเขาก็ยังมีสิทธิ์

        เช่นเดียวกับอนุรักษ์ที่ยิ้มกระหยิ่มอยู่ภายในใจ

        ‘หึหึหึงานนี้มีข้อมูลลับสุดยอดไปขายไอ้กฤษแล้วเรา’

        กว่าที่อริสาจะกลับมาถึงบ้านก็ปาเข้าไปสี่ทุ่มแล้ว

        และเมื่อเธอมองเข้ามาในบ้านก็เป็๞ดังที่คิดไว้ไม่มีผิดเท้าเรียวสวยเดินตรงไปห้องนั่งเล่นที่ยังมีไฟเปิดอยู่ ซึ่งมีบิดา มารดาและป้าสีกำลังนั่งพูดคุยสนทนากันยามค่ำคืน

        “กลับมาแล้วหรอลูกทำงานวันแรกงานหนักรึไงกัน กลับมาซะดึกเลย แล้วกินอะไรมารึยังแม่จะได้ให้คนในบ้านอุ่นกับข้าวให้”นางผกาเอ่ยถามลูกสาวที่กำลังเดินเข้ามาอย่างนึกเป็๲ห่วงนี่มันก็ดึกมากแล้วไม่รู้เธอจะกินอะไรมารึยัง

        “อย่าลำบากเลยค่ะลูกหว้ากินมาเรียบร้อยแล้ว พอดีที่บริษัทมีงานเลี้ยงต้อนรับนิดหน่อยก็เลยกลับดึกลูกหว้าขอโทษด้วยนะคะที่ทำให้เป็๲ห่วง”พูดจบก็เข้าไปโอบกอดมารดาเอาไว้อย่างออดอ้อนเอาใจพลอยทำให้นางผกาและอีกสองคนยิ้มออกมาอย่างเอ็นดู

        “งั้นนั่งลงก่อนสิแม่กับพ่อมีเ๱ื่๵๹จะคุยกับลูกหว้านะจ๊ะ”นางบอกและหันไปยิ้มให้กับสามีและป้าสี

        “คุณแม่กับคุณพ่อมีอะไรจะคุยกับลูกหว้าหรอคะ”เมื่อเห็นว่ามารดาไม่ยอมพูดอะไรต่อ ได้แต่ส่งยิ้มอย่างมีความหมายอะไรสักอย่างให้บิดากับป้าสีเธอจึงหันไปมองหน้าทุกคนสลับไปมา

        “หน้าลูกหว้ามีอะไรติดอย่างงั้นหรอคะ ทำไมทุกคนถึงมองกันแปลกๆ”

        “วันอาทิตย์นี้หนูว่างไหมลูกไปกินข้าวที่บ้านน้ากรองแก้วเป็๞เพื่อนแม่หน่อยได้ไหมจ๊ะพอดีว่าท่านอยากเจอลูกหว้าน่ะ” อริสายิ้มออกมาเล็กน้อยเธอก็นึกว่าจะมีอะไรเสียอีก

        “ได้สิคะ ทำไมจะไม่ได้ล่ะคุณแม่คนสวยขอมาทั้งทีวันอาทิตย์ก็เป็๲วันหยุดของบริษัทอยู่แล้วด้วย”คำตอบที่นางผกาได้รับเรียกรอยยิ้มทุกคนได้เป็๲อย่างดีก่อนที่ลูกสาวช่างสงสัยจะเอ่ยถามขึ้นมาอีกครั้ง

        “ว่าแต่น้ากรองแก้วนี่ใครหรอคะลูกหว้าไม่เห็นรู้จักเลย”

        “เธอเป็๞เพื่อนแม่ตอนสมัยเรียนมัธยมเอาไว้วันมะรืนแม่จะแนะนำให้ลูกหว้ารู้จักแล้วกัน วันนี้หนูกลับมาเหนื่อยๆ ขึ้นไปอาบน้ำพักผ่อนก่อนดีกว่า”ลูบหัวลูกสาวอย่างรักใคร่

        “ค่ะ งั้นราตรีสวัสดิ์นะคะ”เธอบอกพร้อมกับหอมแก้มมารดาตามด้วยบิดาและก็ป้าสีก่อนจะเดินขึ้นบันไดไปด้วยความอ่อนล้า

        “แบบนี้ดีแล้วใช่ไหมค่ะคุณอมรที่เราไม่ยอมบอกลูกก่อนน่ะ” คล้อยหลังลูกสาวไปได้ไม่นานนางผกาก็หันไปถามสามีทันที

        “วางใจเถอะคุณเอาไว้หลังจากที่ทั้งสองพบกัน เราค่อยบอกลูกก็ยังไม่สาย”นายอมรบอกภรรยาสาวเพื่อให้คลายกังวล

        “ค่ะเอางั้นก็ได้”

.......................................................................................................................................................