Rich Second Gen Villain นายน้อยวายร้ายรุ่นสอง

ตอนที่หนึ่งร้อยห้าสิบเอ็ด Two world Collide

ทุกคนในที่นั้นยกเว้นคุรุอาหารลมและคณะของอ้าวป้าหม่าตระหนักดีว่าการต่อสู้ต้องสะท้านฟ้าดินอย่างแน่นอน

“ไปเถอะ อย่าได้ขัดขวางความสำราญของคุณชายพาราณจี

ข้าจะส่งเงินมาให้ท่านได้ที่ไหนหรือเป็นการมัดจำเอาไว้ก่อนว่าไม่บิดพลิ้ว”

อ้าวป้าหม่ากล่าวถาม

หึหึ

คุณชายพาราณจีหัวเราะและบอกกล่าวว่า

“เจ้าสามารถตั้งมันไว้ได้ทุกที่ในเมืองนี้ไม่ว่ากลางท้องถนนหรือตรงซอกหลืบตราบใดที่ของนั้นคือของข้าคุณชายพาราณจีไม่มีใครในเมืองนี้ที่กล้าแตะต้องของของข้า”

คุณชายพาราณจีกล่าวอย่างเชื่อมั่นในตนเองว่าอิทธิพลของตนเองในเมืองนี้ไม่ต่างกับดวงอาทิตย์ขึ้นทางทิศตะวันออก

ไม่มีใครหยุดยั้งหลักเกณฑ์ธรรมชาติกฎของมหาจักรวาลเช่นนั้นได้

ภูเขาพระสุเมรุยังตั้งตระหง่านไม่หวั่นไหวต่อลมฝน

นั่นคือความจริงของโลกใบนี้

ไม่มีทางที่ผู้มีวรรณะต่ำกว่าและพลังวิญญาณต่ำกว่าสามารถเอาชนะคนที่มีพลังวิญญาณสูงกว่าได้มาก่อน

ซึ่งนั่นคือเรื่องที่คุณชายพาราณจีเข้าใจกับความเป็นจริงของโลกหล้า

ผู้ที่ไม่เคยพ่ายแพ้มาก่อนหลายคนต้องต่อสู้กันเพื่อจะได้ผู้ที่ไม่เคยพ่ายแพ้เพียงหนึ่งเดียว

อินเดียยืนยงยาวนานมากกว่าสี่พันปีแต่ก็โดนยึดครองโดยอิงกั๋ว เอ๊ยอังกฤษ

ความยิ่งใหญ่ที่แท้จริงแล้วคือภาพลวงตาที่ยังไม่ค้นพบพลังอำนาจที่สามารถสั่นคลอนความคิด

”สามัญสำนึก”

ของสังคมนั้นได้ต่างหาก

เมื่อโลกหล้าได้แคบลง