ระบบแม่ทัพไร้พ่าย

ตอนที่ 42คนที่ไม่กลัวตาย น่ากลัวน้อยกว่าคนที่พร้อมให้คนอื่นตายแทน

อีก 48 ชั่วโมงก่อนกองกำลังหลักศัตรูมาถึง

กองบัญชาการไม่ได้นอน

ทุกคนยุ่ง

แต่ไม่มีใครรีบ

เพราะคนที่อยู่ตรงนี้รู้—

สงครามที่ชนะไม่ได้ด้วยความเร็ว

มักแพ้ด้วยการตื่นตระหนก

—

กลางคืน

หลินรุ่ยกำลังอ่านรายงาน

เสียงด้านนอกดังขึ้น

ทหารส่งสารรีบเข้ามา

“รายงาน!”

“มีหน่วยอาสา!”

ทุกคนเงยหน้า

ทหารวางเอกสาร

หน่วยอาสาพิเศษ

จำนวน:
800

ภารกิจเสนอ:

เข้าปะทะกองหน้าศัตรู

ถ่วงเวลา

คาดการณ์อัตรารอด:

ต่ำกว่า 15%

ห้องเงียบ

ชายคนหนึ่งลุกทันที

“ดี!”

“ถ่วงเวลาได้!”

อีกคนพยักหน้า

“เสียแปดร้อย แลกทั้งแนว คุ้ม!”

หลายคนเริ่มคำนวณ

จำนวน

เวลา

ระยะ

เหมือนตัวเลขธรรมดา

หลินรุ่ยเงียบ

ถาม

“ใครเสนอ”

ทหารตอบ

“รองแม่ทัพเฉิน”

—

ชายวัยกลางคนเดินเข้ามา

ท่าทางมั่นใจ

ชี้แผนที่

“ส่งคนพวกนี้ออกไป”

“อย่างน้อยยื้อได้หนึ่งวัน”

มีคนพยักหน้า

รองแม่ทัพพูดต่อ

“คนพวกนี้สมัครใจ”

“ทุกคนพร้อมตาย”

หลินรุ่ยมอง

ถาม

“ท่านเคยอยู่แนวหน้าไหม”

ห้องเงียบ

รองแม่ทัพมองกลับ

“เกี่ยวอะไร”

หลินรุ่ยถามต่อ

“ท่านเคยสั่งคนออกไปแล้วรอฟังว่ากลับมากี่คนไหม”

อีกฝ่ายหน้าแข็ง

ตอบ

“สงครามต้องเสียสละ”

หลินรุ่ยพยักหน้า

ถามต่อ

“แล้วท่านไปไหม”

เงียบ

ทั้งห้องเงียบ

—

รองแม่ทัพหน้าเย็นลง

“ข้าอยู่ตรงนี้มีค่ากว่า”

หลินรุ่ยมองเขา

แล้วถามเบา ๆ

“งั้นคนพวกนั้นมีค่าแค่ตรงนั้น?”

ไม่มีใครพูด

—

ชายชรานั่งฟังเงียบ

ไม่แทรก

เหมือนกำลังดู

หลินรุ่ยเดินไปดูรายชื่อ

หน่วยอาสา

เปิดอ่าน

แล้วหยุด

อายุ

17

19

21

หลายคนเพิ่งเข้ากอง

หลายคนไม่มีครอบครัว

มีหมายเหตุท้ายรายชื่อ

รับรางวัลครอบครัวหลังเสียชีวิต

หลินรุ่ยเงียบ

ถาม

“รู้ไหมว่าพวกเขาสมัครเพราะอะไร”

ไม่มีใครตอบ

เขาวางรายชื่อ

“บางคนไม่มีทางเลือก”

—

รองแม่ทัพเคาะโต๊ะ

“แล้วเจ้าจะทำอะไร!”

หลินรุ่ยมองแผนที่

เงียบอยู่พัก

ก่อนหยิบพู่กัน

เขียนคำสั่ง

ยุบหน่วยอาสา

ทั้งห้องระเบิด

“บ้า!”

“เสียเวลา!”

รองแม่ทัพลุกทันที

“เจ้าจะเอาอะไรมาหยุด!”

หลินรุ่ยตอบเรียบ

“เปลี่ยนภารกิจ”

เขาวาดเส้น

แบ่งคน

300 สร้างแนวลวง

200 ตัดทางลำเลียง

200 ลาดตระเวนกลางคืน

100 สำรอง

ทุกคนมอง

หลินรุ่ยพูดต่อ

“ถ้าคนแปดร้อยพร้อมตาย”

เขามองทุกคน

“…แปลว่าพวกเขาพร้อมทำงานยาก”

เงียบ

“ไม่ใช่ต้องเอาไปตาย”

—

รองแม่ทัพกัดฟัน

“แล้วถ้าล้มเหลว!”

หลินรุ่ยมองตรง

ตอบ

“ข้ารับ”

เงียบ

ชายชรามองเขานาน

ก่อนถาม

“เจ้ารู้ไหม”

“ถ้าเสียคนทีละน้อย”

“อาจเสียมากกว่า”

หลินรุ่ยพยักหน้า

“รู้”

เขามองแผนที่

“แต่ข้าไม่อยากให้คนชิน…”

“…กับการสร้างหน่วยฆ่าตัวตาย”

ห้องเงียบ

—

คำสั่งถูกส่งออก

คืนนั้น

หน่วยอาสาไม่ได้บุก

แต่กระจายงาน

เผาเสบียงศัตรูบางส่วน

ตัดเส้นทาง

ทำแนวหลอก

รบสั้นแล้วถอน

ตอนเช้า

รายงานกลับมา

ศัตรูช้าลง

เกินคาด

และ—

หน่วยอาสาเหลือกลับมา

681 คน

เงียบทั้งห้อง

รองแม่ทัพไม่พูด

ชายชราปิดรายงาน

พูดเบา ๆ

“ดี”

เขามองหลินรุ่ย

“คนไม่กลัวตาย…”

เขาหยุด

“…น่ากลัวน้อยกว่าคนที่เริ่มคิดว่าชีวิตคนอื่นใช้แลกได้ง่าย”

—

ระบบเด้งขึ้น

ปลดล็อกแนวคิด

【สงครามเชิงยืดหยุ่น Lv.1】

ผล:

เพิ่มประสิทธิภาพหน่วยกำลังต่ำ

ได้รับคุณสมบัติ:

“คนรอด = กำลังรบในอนาคต”

—

แต่ข้อความสุดท้ายทำให้หลินรุ่ยนิ่ง

ตรวจพบบุคคลไม่พอใจต่อการตัดสินใจ

ระดับอิทธิพล:
สูง

จำนวน:
1

สถานะ:

กำลังเริ่มเคลื่อนไหว

หลินรุ่ยมองประตูห้องประชุม

สงครามกับศัตรูยังไม่เริ่ม

แต่ดูเหมือน…

สงครามในฝ่ายเดียวกัน

เริ่มแล้ว

ตอนที่ 42 จบ

ตอนต่อไป: ตอนที่ 43 — ศัตรูตรงหน้าเอาชีวิตเจ้า แต่ศัตรูข้างหลังอาจเอาทั้งสงคราม