ในขณะนี้เป็เวลาที่ทั้งแพรใส ข้าวหอม และมะเฟืองเลิกงานและกำลังจะแยกย้ายกันกลับบ้าน ข้าวหอมก็นึกขึ้นได้ว่าวันนี้แพรใสนั้นไม่ได้ขับรถของตนมาจึงถามแพรใสว่า
เเพร แล้วแกจะกลับยังไงล่ะ วันนี้แกไม่มีรถนี่
จริงด้วยสิ เพราะยัยอรอะไรนั่นยืมรถแกไป แล้วตอนนี้แกจะกลับยังไง ดีอยู่หรอกที่ตอนเช้าเธอยังมีพี่ภาคินมาส่ง มะเฟืองที่ได้ยินดังนั้นก็รีบถามต่อจากข้าวหอมทันที
ไม่เป็ไรหรอกฉันกลับรถเมล์ได้
งั้นแกรีบเลยไม่งั้นเดี๋ยวแกจะถึงบ้านดึกกว่านี้ มะเฟืองเกรงว่าถ้าแพรใสขึ้นรถช้ากว่านี้จะถึงบ้านดึกเอา อย่างที่รู้ๆกันอยู่ นั่งรถเมล์เวลานี้รถติดแค่ไหน
อือ งั้นฉันไปนะ
เดี๋ยวฉันกับยัยข้าวไปส่ง พอส่งแกขึ้นรถเสร็จพวกเราก็จะกลับเลย
อืม ขอบใจนะ
แพรใสเดินออกมาจากบริษัทพร้อมกับมะเฟืองและข้าวหอมที่มาส่งเธอขึ้นรถเมล์ แต่ก่อนแพรใสจะได้รอรถเมล์กลับต้องใกับสิ่งที่เธอเห็นซะก่อน เพราะสิ่งที่เธอเห็นนั้น เธอไม่ได้คาดหวังด้วยซ้ำว่าเขาจะมา
พี่ภาคิน
สวัสดีค่ะ พี่ภาคิน มะเฟืองกับข้าวหอมที่เห็นว่าเป็ภาคินก็รีบสวัสดีทันที
อืม หวัดดีทั้งสองคน
มะเฟืองกับข้าวหอมที่เห็นว่าใครมารับเพื่อนของเธอก็ได้แต่แอบยิ้มกันอยู่ข้างหลังเห็นทีว่าแพรใสเพื่อนของพวกเธออาจจะสมหวังในความรักก็ได้แต่ในอีกทางนึงก็อาจจะไม่สมหวัง อะไรก็เกิดขึ้นได้ทั้งนั้นเพราะข้อมูลที่พวกเธอมีอยู่อย่างเดียวคือ แพรใสนะชอบพี่ภาคิน แต่พี่ภาคินนะจะมีความรู้สึกดีๆกับเพื่อนของพวกเธอหรือเปล่าอันนี้มะเฟืองกับข้าวหอมก็ไม่รู้ได้ บางทีนี่อาจจะเป็รักข้างเดียวที่เพื่อนของพวกเธอมีให้กับเขา แต่ในฐานะเพื่อนสนิทแล้วพวกเธอก็อยากให้แพรใสสมหวังในความรักครั้งนี้
งั้นฉันไปล่ะนะ พวกแกลับดีๆละ แพรใสที่ตอนนี้อยู่บนรถของภาคินเป็ที่เรียบร้อยแล้วได้หันมาบอกข้าวหอมกับมะเฟืองอีกครั้งนึง
อือ ถึงบ้านแล้วบอกนะ แล้วก็... ข้าวหอมพูดก่อนที่จะทำมือโทรศัพท์ที่ข้างหู เป็สัญญาณรู้กันว่าวันนี้ถึงบ้านพวกเธอจะต้องคอลกันซะหน่อย รู้สึกว่ามีเื่ราวที่อยากจะเม้ามอยเยอะเหลือเกิน
อือ เข้าใจแล้ว แพรใสตอบรับสัญญาณของข้าวหอมว่าเป็อันรู้กันก่อนที่จะแยกย้ายกัน
ภายในรถนั้นเกิดความเงียบอยู่ครู่หนึ่งจนแพรใสต้องเป็ฝ่ายเปิดบทสนทนาขึ้นมาก่อน
ทำไมพี่ภาคินถึงมาที่บริษัทแพรล่ะคะ แพรใสถามในสิ่งที่อยากรู้จากภาคินว่าทำไมเขาถึงมารอเธอที่บริษัทเวลานี้
ภาคินที่เห็นแพรใสสงสัยเื่นี้จริงๆจึงได้ตอบคำถามของแพรใสซึ่งคำตอบที่แพรใสได้รับเนี่ยก็เป็คำตอบที่ทำให้แพรใสรู้สึกดีไม่ใช่น้อย
ถามอะไรแบบนั้น ก็วันนี้เราให้อรยืมรถไปไม่ใช่หรอ อีกอย่างพี่เป็คนไปส่งเราตอนเช้าตอนเย็นพี่ก็มารับเรางัย เพียงแค่พี่ไม่ได้บอกเราแค่นั้นเองว่าพี่จะมารับ แพรใสที่ได้ยินคำตอบก็อดที่จะยิ้มไม่ได้
แล้วพี่ภาคินรู้ได้ยังไงว่าแพรเลิกงานแล้ว แพรใสถามอีกข้อที่เธอก็สงสัยเหมือนกันว่าภาคินรู้เวลาเลิกงานของเธอได้อย่างไง ทำไมเขาถึงได้มารอรับเธอก่อนเวลาอีก
อืมม... ภาคินแกล้งทำเป็คิด ก่อนจะตอบคำตอบที่ทำให้แพรใสอยากรู้ขึ้นมา
ความลับนะ เอาเป็ว่าพี่รู้แล้วกันว่าเราเลิกงานเวลานี้
พี่ภาคิน!! แพรใสที่อยากรู้มากก็รบเร้าให้ภาคินตอบเธอ แต่ก็นะไม่ได้คำตอบอยู่ดี แพรใสจึงเปลี่ยนเื่คุยกับภาคินไปเรื่อยๆจนถึงบ้าน
ขอบคุณนะคะที่มาส่ง แพรใสไม่ลืมที่จะหันมาขอบคุนภาคินที่มาส่งในวันนี้ทั้งเช้าและเย็น
รีบเข้าบ้านไปได้แล้ว ภาคินได้บอกให้แพรใสรีบเข้าบ้านไป แพรใสที่ได้ยินแบบนั้นก็โบกมือบ้ายบายให้ภาคินพร้อมกับส่งยิ้มให้ก่อนที่จะเดินหันหลังเข้าบ้านไป ส่วนภาคินที่ยืนส่งจนแพรใสเดินเข้าไปในบ้านแล้วก็ได้ขับรถเข้าบ้านของตัวเองเช่นกัน
กลับมาแล้วค่ะแม่ แพรใสที่เดินเข้ามาในบ้านแล้วก็บอกให้แม่ของเธอรุ้ว่าเธอนั้นได้กลับมาแล้ว
กลับมาแล้วหรอลูก ทำงานมาเหนื่อยๆพักก่อนแล้วค่อยไปอาบน้ำนะแก้วที่เห็นว่าแพรใสกลับมาถึงบ้านแล้วก็หายห่วง
คุณจันกลับมาแล้วหรอค่ะ
กลับมาได้สักพักแล้วล่ะ ตอนคุณจันกลับมาก็ถามถึงลูกอยู่เหมือนกัน
ไม่น่าเชื่อเลยว่าวันนี้แพรจะกลับถึงบ้านช้ากว่าคุณจันอีก
ว่าแต่วันนี้ลูกกลับมายังไง รถเมล์หรอ แก้วที่เห็นว่าวันนี้แพรใสถึงบ้านช้ากว่าปกติจึงถามขึ้นมา
แพรใสเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะตอบแก้วว่าวันนี้เธอกลับมายังไง
เปล่าหรอกค่ะแม่ วันนี้แพรไม่ได้กลับด้วยรถเมล์
อ้าว แล้วลูกกลับมายังไง มะเฟืองมาส่งหรอ
ไม่ใช่มะเฟืองด้วยค่ะ
ในเมื่อสิ่งที่แก้วเดานั้นไม่ถูกเลยสักข้อเธอจึงทำหน้าสงสัยว่าถ้าไม่ใช่มะเฟืองมาส่งแล้วก็ไม่ได้กลับรถเมล์ด้วย แล้วใครกันที่มาส่งแพรใส
แพรใสที่เห็นแม่ของเธอสงสัยหนักมากก็ไม่ปล่อยให้สงสัยอีกต่อไป
พี่ภาคินค่ะ พี่เขากลับมาแล้วนะคะ วันนี้พี่เขาไปส่งแพรที่บริษัทตอนเช้าแล้วก็เป็คนไปรับแพรที่บริษัทด้วย
แก้วที่ได้รู้ว่าใครเป็คนมาส่งแพรใส ก็ยิ้มขึ้นมาทันที
ตาคินนะหรอ ตายจริงตาคินกลับมาแล้วหรอเนี่ย แก้วอดดีใจไม่ได้ที่รู้ว่าภาคินกลับมาแล้ว แก้วเองก็รู้จักภาคินมาั้แ่เด็กตอนที่แพรใสไปเรียนพิเศษกับคุณบุษบาแม่ของเขา ตัวของภาคินนั้นก็ได้เจอเธอเกือบทุกวัน ภาคินเป็เด็กที่นิสัยดีแล้วก็อบอุ่นคนหนึ่งเธอคิดว่าภาคินจะต้องดูแลแพรใสได้อย่างดีแน่นอน แต่จะดูแลในฐานะพี่ชายหรือคนพิเศษก็คงต้องดูกันไปก่อน ถ้าภาคินรักลูกของเธอล่ะก็เธอก็คงจะดีใจมากๆที่ได้ภาคินมาเป็ลูกเขย แต่ก็ยังมีอีกคนหนึ่งที่ชอบภาคินเหมือนกัน คงต้องอยู่ที่ภาคินเองแล้วล่ะว่าเขามีใจให้ใครกันแน่ แพรใส หรือ อรวรา
ทางด้านแพรใสที่ตอนนี้อาบน้ำอาบท่าเรียบร้อยแล้วก็กำลังคุยกับเพื่อนของเธออยู่ เรียกได้ว่าคุยกันอยู่นานเลยล่ะเพราะวันนี้มีหลายเื่ที่ทำให้แซวแพรใสได้ทุกเื่เลย
งั้นแค่นี้ก่อนนะ ดึกแล้วเจอกันพรุ่งนี้ แพรใสที่เห็นว่าพวกเธอคุยกันมานานมากแล้วจึงตัดสินใจจบการสนทนาของพวกเธอไว้แค่นี้ ก่อนจะล้มตัวลงนอน คืนนี้เธอคงฝันดีแน่ๆ แพรใสนึกถึงเื่ราวดีๆที่เกิดขึ้นในวันนี้ก่อนที่จะพลอยหลับไป
735
