แม้ว่ามาคัสจะเพิ่งตื่นจากการหลับใหล แต่ทว่าเขาเป็นแวมไพร์ที่มีประสบการณ์ต่อสู้หลายร้อยปี หากเทียบกับเซรีนที่ยังเด็กอยู่ ประสบการณ์น้อยกว่าย่อมตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบในไม่ช้า
“รับไป” แอนนาทนไม่ได้ที่ต้องเห็นคนหน้าตาเหมือนกันถูกชกฝ่ายเดียว ดังนั้นเธอจึงโยนดาบเงินคู่ใจให้กับเซรีน
“ขอบใจนะ” เซรีนคว้าดาบและหลบการโจมตีของมาคัส ก่อนจะตวัดดาบในแนวเฉือน แขนข้างหนึ่งของมาคัสตกลงพื้น เขารีบถอยไปข้างหลัง พร้อมกับหอบหายใจเล็กน้อย
“แวมไพร์ต่อให้แข็งแกร่ง แต่ร่างกายยังคงเป็นเลือดเนื้อธรรมดา เทียบไม่ได้กับผิวเหล็กของซูเปอร์แมน ดังนั้นการต่อสู้ครั้งนี้ได้มาถึงบทสรุปแล้ว” เนี่ยฝานไม่มีเทคนิคพยากรณ์ แต่ถึงอย่างนั้นเขายังมองภาพรวมของเหตุการณ์หลังจากนี้ออกว่าจะเกิดอะไรขึ้น
เป็นอย่างที่เนี่ยฝานพูดไว้ไม่มีผิด หลังจากผ่านไปไม่กี่นาที อาวุธในมือของเซรีนก็ตรึงหน้าอกของมาคัสไวในห้องนอนผู้อาวุโส
“เจ็บไหมล่ะไอ้สารเลว! สำหรับสิ่งที่แกทำไว้กับพ่อแม่ฉัน ฉันจะคืนให้แกอย่างสาสม!” เซรีนขยับดาบเพียงหนึ่งมิลลิเมตรรอบบาดแผล ทำเอามาคัสกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด
แวมไพร์สาวเผยสีหน้ามีความสุข ก่อนจะเข้าไปดื่มเลือดเขาเพื่อดูความทรงจำในอดีต
ที่นั่นเซรีนมองเห็นกองทัพของแวมไพร์กำลังควบม้าวิ่งไปรอบๆ หมู่บ้านพร้อมกับวางเพลิง พวกเขาใช้ดาบอัศวินเป็นอาวุธ และสู้กับมนุษย์หมาป่าในหมู่บ้านแห่งหนึ่ง
เซรีนเห็นฉากที่พ่อแม่ของเธอถูกมาคัสฆ่าตายในยุ้งฉาง จากนั้นฉากก็ตัดมาที่เธอเข้ามาพบศพ มาคัสตั้งใจที่จะฆ่าเซรีน แต่เมื่อเห็นใบหน้านั้นเหมือนกับลูกสาวของเขา เขาจึงใจอ่อน แล้วใช้อุบายโยนความผิดให้กับมนุษย์หมาป่าแทน
“ไม่!” เซรีนถอนปากออกมา ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความเครียดแค้น ด้วยความโกรธที่สุมอยู่ในอกหลายร้อยปี บวกกับการถูกหลอก ทรยศและหักหลังโดยคนที่ไว้ใจ ในที่สุดดาบในมือของเซรีนได้ฟันศีรษะของมาคัสขาดครึ่งซีก
เนี่ยฝานผิวปาก ฉากนี้ค่อนข้างเหมือนในภาพยนตร์ แม้ว่ามันจะไม่ได้เกิดในท่อระบายน้ำก็ตาม
“ไม่เป็นไร ทุกอย่างจบลงแล้ว ฉันจะอยู่กับเธอเอง” ไม่รู้ว่าเพราะใบหน้าหรือเปล่า แอนนาจึงเดินเข้าไปปลอบเซรีน แม้ว่าอีกฝ่ายจะเป็นแวมไพร์ที่ตนเกลียดก็ตาม
เนี่ยฝานไม่สนใจหญิงสาว แต่เดินไปที่ศพของมาคัสที่พื้น ก่อนจะหยิบดาบเงินของแอนนาขึ้นมา แล้วทำการกรีดหน้าอกมาคัส
“คุณจะทำอะไร” อมีเรียถาม จนถึงตอนนี้เธอไม่มีแรงต่อต้านเนี่ยฝานแล้ว ทุกอย่างถูกเขาควบคุม แม้แต่ต้นกำเนิดแวมไพร์อย่างวิคเตอร์ตอนนี้ก็ยืนนิ่งเหมือนหุ่นกระบอก
“เอากุญแจสำหรับไขประตูน่ะ” เนี่ยฝานกล่าวสั้นๆ ก่อนจะผ่าหน้าอกของมาคัส หลังจากแหวกหนังมนุษย์แวมไพร์เปื้อนเลือดออกไป ข้างในจะเป็นโครงเหล็กที่ถูกยึดติดกับกระดูก โดยตรงกลางจะเป็นวงกลมกลวง นี่คือกุญแจดอกหนึ่ง มันถูกสลักไว้ข้างในร่างของผู้อาวุโสแวมไพร์
เนี่ยฝานไม่ได้หยิบมันขึ้นมาตรงๆ เพราะเลือด ดังนั้นเขาจึงหันไปสั่งอมีเรียแทน
“นำมันไปล้าง แล้วเอาไปให้ผมที่ห้อง”
อมีเรียพยักหน้าและไม่ได้ถามว่าเป็นกุญแจอะไร เธอไม่รู้เกี่ยวกับวิลเลี่ยม พี่ชายของวิคเตอร์ที่ถูกขังโดย (อเล็กซ์ซานดร้า) และวิลเลี่ยมเป็นมนุษย์หมาป่าคนแรกของโลก
......
แอนนาพาเซรีนกลับเข้ามาในห้องด้วย จนกระทั่งแวมไพร์สาวรู้สึกดีขึ้น จึงหันมาพูดกับเนี่ยฝาน
“ขอบใจมาก หากไม่เป็นเพราะคุณฉันคงไม่รู้ความจริงว่าเกิดอะไรขึ้น และยังคงตามล่ามนุษย์หมาป่าเหมือนกับคนบ้า”
“ไม่เป็นไร” เนี่ยฝานโบกมือ “แล้วตอนนี้เธอจะทำยังไงต่อ ตามล่ามนุษย์หมาป่าต่อไปไหม”
“ไม่ ฉันล่าพวกมันมามากพอแล้ว ตอนนี้ฉันอยากจะพัก” หลังจากพูดไปแบบนั้นเซรีนมองหน้าเขาทีหนึ่ง ก่อนจะเสริมว่า “ฉันจะไปกับคุณ คุณคงไม่ปฏิเสธใช่ไหม”
“แน่นอนว่าไม่ปฏิเสธ แต่ก่อนหน้านั้นผมอยากให้เธอนึกถึงเรื่องตอนที่ยังเป็นเด็ก เหมือนว่าจะเป็นเขตก่อสร้างอะไรสักอย่าง เป็นเกาะเล็กๆ บนทะเลเหมือนกับคุก”
นั่นคือที่คุมขังวิลเลี่ยม มนุษย์หมาป่าคนแรกของโลก เนี่ยฝานจำเป็นต้องได้รับดีเอ็นเอของเขา เพื่อพัฒนาโครงการทหารมนุษย์หมาป่า
ปฏิเสธไม่ได้ว่ามนุษย์หมาป่าตัวแรกทรงพลังมาก ในเมื่อมันมีชีวิตอยู่ แม้ว่าจะเสียสติ แต่สายเลือดยังดีกว่าลูกผสมอย่างลูเซียสที่สมคบคิดกับแวมไพร์อย่างบิลลี่
“ตอนยังเด็กเหรอ คุกบนเกาะ..” เซรีนนึกย้อนถึงเรื่องราวเก่าๆ ตอนนั้นเธอมีอายุเพียงไม่กี่ขวบ พ่อได้รับคำสั่งซื้อบางอย่าง นั่นคือการสร้างคุกทางทะลที่แน่นหนา ประตูถูกซ่อนไว้ใต้น้ำ หากไม่มีกุญแจจะไม่สามารถเปิดได้ เพราะประตูหินหนักมากกว่า 20 ตัน แม้แต่แวมไพร์ยังเป็นเรื่องยากหากจะทำลายด้วยแรงกาย
“ไม่ต้องรีบร้อนคิด ค่อยๆ คิดไปแล้วกัน ผมจะไปข้างนอก อีกไม่นานก็จะกลับมา” เนี่ยฝานเอื้อมมือไปลูบผมของเซรีน ก่อนจะรู้สึกถึงสายตาคู่หนึ่งที่ไม่เป็นมิตรกำลังมองมา หลังจากนั้นเขาจึงต้องถอนมือแล้วยิ้มเก้อเขิน เดินออกไปจากห้อง พบกับอมีเรียพอดี
“ฉันล้างกุญแจให้คุณแล้ว”
เนี่ยฝานพยักหน้าเมื่อเห็นกุญแจปราศจากเลือดสกปรก เขาหยิบมันขึ้นมาก่อนจะใส่ไว้ในกระเป๋า แล้วบอกกับอมีเรียว่า
“เธอไปบอกให้ผู้ติดตามของบิลลี่มาที่นี่ ผมต้องการที่อยู่ของลูเซียส และถ้าหากใครคิดปฏิเสธ ผมอนุญาติให้ฆ่าโดยตรง”
“เข้าใจแล้ว” อมีเรียไม้กล้าชักช้ารีบดำเนินการทันที
เนื่องจากข่าวการตายของบิลลี่เพิ่งแพร่กระจาย ไหนจะผู้อาวุโสมาคัส ต้นกำเนิดแวมไพร์อย่างวิคเตอร์ถูกทำให้เป็นหุ่นเชิดเชื่องๆ จึงไม่มีใครกล้าคิดฝ่าฝืนคำสั่งของเนี่ยฝาน
พวกเขาให้ข้อมูลการติดต่อลับๆ กับอมีเรีย และอมีเลียซึ่งถูกคนกลุ่มนี้เกือบฆ่าตายในรถไฟย่อมไม่มีความรู้สึกดีด้วยอยู่แล้ว เธอฆ่าแวมไพร์กลุ่มนั้นทันทีหลังจากทำธุระเสร็จ
เนี่ยฝานไม่สนใจแวมไพร์ตัวประกอบว่าจะตายกี่คน สำหรับเขาสายเลือดและนางเอกแวมไพร์เท่านั้นที่สำคัญ
......
ลูเซียสได้รับโทรศัพท์ติดต่อมาจากกลุ่มแวมไพร์ของบิลลี่ เพราะไม่ได้ข่าวการตายของฝั่งนั้น เขาจึงไม่รู้เรื่องราว จึงขึ้นรถไปตามนัดหมายทันที เมื่อมาถึงจุดหมายลูเซียสจึงลงจากรถ เขารออยู่ที่นั่นพร้อมกับมนุษย์หมาป่าไม่นาน ก่อนจะเห็นขบวนรถสามคันขับเข้ามา
ลูเซียสคิดว่าจะได้พบกับบิลลี่ แวมไพร์ซึ่งวางแผนการฆ่าอมีเรีย แต่ความจริงแล้วคนที่ลงมาต้องทำให้เขาแสดงสีหน้าประหลาดใจ
เป็นอมีเรียและเนี่ยฝาน!
“บ้าเอ้ย ก็คิดแล้วเชียวว่าแวมไพร์มันเชื่อใจไม่ได้ แม่งเอ้ย!” ลูเซียสรู้ตัวว่าถูกหักหลัง ร่างกายของเขาบวมเปล่งและกลายเป็นมนุษย์หมาป่าในเวลาไม่ถึงสิบวินาที พร้อมกันนั้นผู้ติดตามที่อยู่บนรถก็ลงมือเช่นกัน
อมีเรียโบกมือ กลุ่มแวมไพร์ที่นำตัวมาด้วยรถอีกสองคันไม่รอช้า ยิงปืนโต้ตอบมนุษย์หมาป่าหลายร้อยนัดทันที
อมีเรียเป็นแวมไพร์สายเลือดบริสุทธิ์ ประสบการณ์ต่อสู้มากกว่าแวมไพร์หนุ่ม เธอใช้ดาบสีเงินคู่ใจเข้าต่อสู้กับมนุษย์หมาป่า สำหรับความแข็งแกร่งของเธอคุณจะได้เห็นในภาพยนตร์ภาค 2 ส่วนความกากแล้วเอามาตายโง่ๆ แนะนำให้ดูที่ภาค 1 แทน
และด้วยเพราะมันเป็นโลกความจริงแตกต่างจากพล็อตต้นฉบับ พลังของอมีเรียจึงแข็งแกร่งกว่าเซรีนหลายระดับ แต่เพราะเธอใกล้เข้าสู่การหลับใหล พลังการต่อสู้จึงสูสีกับลูเซียส
เนี่ยฝานยืนพิงรถแล้วกินอมยิ้มเงียบๆ สำหรับวัสดุทดลองพวกนี้เขาไม่ได้สนใจ จะฆ่าเท่าไหร่ก็ได้ เพราะต้องไม่ลืมว่ายังมีเทคโนโลยีการโคลนนิ่ง ไม่สู้ปล่อยให้อมีเรียระบายความโกรธ แล้วคว้าหัวใจเธอจะดีกว่า
เนี่ยฝานไม่ชอบควบคุมผู้หญิงด้วยโซ่เบี่ยงวิถี วิธีนี้ง่ายกว่าการจีบ แต่มันค่อนข้างไร้ค่าในความสำเร็จ
ก็เหมือนกับตุ๊กตาเป่าลมญี่ปุ่น เวลาคุณมีเซ็กส์คุณสนุกหรือเปล่า
ส่วนในกรณ์ของเตียวเสี้ยนไม่ใช่ว่าทำให้รัก แต่ทำให้เธอปล่อยวางจากลิโป้ มิฉะนั้นดอกไม้งามคนนี้ เกรงว่าคงร่วงโรยเพราะความรัก
เลือดสีแดงไหลริน กลิ่นคาวคลุ้งโชยเข้าจมูก อมีเรียสะบัดดาบในมือผ่าร่างกายของลูเซียสด้วยกำลังทั้งหมด ก่อนจะคุกเข่าลง แล้วเอื้อมมือไปคว้าสร้อยเส้นหนี่งบนคอของเขาออกมา
“นายน้อยเนี่ย นี่คือสร้อยที่คุณต้องการ”
ก่อนการเดินทางเนี่ยฝานได้บอกถึงความต้องการของเขา มันเป็นสร้อยธรรมดาบนคอของลูเซียส แต่จี้ที่มีขนาดเท่ากำปั้นบนสร้อยกลับเป็นหนึ่งในกุญแจเปิดประตูขังคุกวิลเลี่ยม มนุษย์หมาป่าคนแรกของโลก
“ทำได้ดีมาก” เนี่ยฝานไม่รังเกียจที่จะยกย่อง
หลังจากนั้นไม่นานพวกมนุษย์หมาป่าก็ถูกเก็บกวาด
ด้วยความที่แวมไพร์เตรียมตัวมาดี อาวุธจึงครบมือ ต่างจากตอนที่อมีเรียเดินทางด้วยรถไฟฟ้า ตอนนั้นอาวุธน้อย และบอดี้การ์ดข้างกายยังมีเพียงไม่กี่คน
เนี่ยฝานกลับเข้าไปนั่งในรถ โดยมีอมีเรียนั่งข้างๆ แวมไพร์สาวไม่รู้ว่าคิดอะไรอยู่ อยู่ๆ ก็กดตัวควบคุมบนรถ ทำให้จอแอลซีดีขยับเลื่อนลงมาจากหลังคา ป้องกันการมองเห็นจากคนขับ ทำให้พื้นที่ส่วนหลังมีความเป็นส่วนตัวขึ้น
เธอมองเนี่ยฝานด้วยความรู้สึกซับซ้อน ก่อนจะตัดสินใจเอื้อมมือไปปลดซิปเป้ากางเกงเขา แล้วหยิบแท่งร้อนแข็งขึงออกมา