หลังจากกลับมาแคทก็ไปทำงานที่บริษัทเหมือนเดิม เธอยังต้องออกแบบงานของไบรอันต่อกับปรีชาสองคน ตอนนี้คนในบริษัทรู้กันหมดแล้วถึงวันที่ปรินจะหมั้นกับเธอ ต่างก็พากันดีใจและมาแสดงความยินดีกับเธอ
แม่ของปรางนัดให้แคท ปริน ปราง ชยา มายด์กับเอกไปวัดตัวเพื่อตัดชุดที่จะใส่ในวันหมั้นที่ร้านของเพื่อนเธอ หลังจากวัดตัวแล้วแม่ปรางก็ไปหาเพื่อนต่อ สาวๆกับหนุ่มๆจึงพากันไปเดินเล่นและหาอะไรกินกันที่ห้าง
สำหรับงานหมั้นพ่อปรินได้จ้างคนมาจัดงานให้โดยเฉพาะ ตอนนี้พ่อกับแม่ปรางกำลังยุ่งๆกับการเตรียมการ์ดเชิญแขกต่างๆ แคทก็ยุ่งกับงานออกแบบของไบรอันที่เธออยากให้เสร็จเรียบร้อยก่อนที่มหาลัยจะเปิด ปรินเองก็ต้องช่วยพ่อแม่ของเขาในเื่งานหมั้นเช่นกัน
วันนี้แม่ให้ปรินพาแคทไปเลือกซื้อแหวนหมั้นที่ร้านเพรช เป็ร้านที่แม่ของปรินรู้จักและคุ้นเคยดี ปรินกับแคทไปถึงที่ร้านแม่ปรินก็มารออยู่แล้ว แม่พาแคทเข้าไปในร้านแล้วแนะนำให้เ้าของร้านรู้จัก เ้าของร้านชมว่าแคทหน้าตาสวย รูปร่างดีเหมาะสมกับปรินมาก แม่ปรินยังบอกเขาว่าแคทไม่ได้สวยอย่างเดียวแต่เธอเก่งมาก สามารถช่วยงานที่บริษัทได้ดีเลย เ้าของร้านบอกว่าอิจฉาที่แม่ปรินจะได้ลูกสะใภ้ที่ทั้งสวยและเก่ง
หลังจากที่เลือกแหวนหมั้นได้แล้วแม่ปรินก็บอกให้ปรินพาแคทกลับไปก่อน เพราะแม่ต้องไปธนาคารเพื่อดูของที่ต้องเอาไปเป็ของหมั้น ปรินกับแคทจึงกลับมากันก่อน
ปรินพาเธอขับรถมาที่ร้านอาหารที่อยู่ริมน้ำ
ปรินกับแคทลงไปนั่งสั่งอาหารมากินด้วยกัน
“นี่แค่หมั้นไม่ใช่เหรอคะ ทำไมมันถึงได้ดูวุ่นวายอย่างนี้ล่ะ”แคทถอนหายใจ
“นี่ยังน้อยนะ เดี๋ยวตอนแต่งจะยิ่งกว่านี้”ปรินยิ้มให้เธอ
“แคทว่า แค่เอาแหวนมาสวมที่นิ้วก็พอแล้ว ไม่เห็นต้องจัดงานอะไรเลย ทำให้พ่อกับแม่พี่ปรินเหนื่อยจะแย่”แคทบ่น
“พ่อกับแม่พี่อยากอวดว่าที่ลูกสะใภ้จะตาย ไม่มีทางยอมให้จัดงานเล็กๆหรอก แล้วพี่เองก็อยากอวดคู่หมั้นของพี่เหมือนกันนะ ต่อไปจะได้ไม่มีใครมาตามจีบเราอีก”ปรินบอกเขายิ้มมีความสุขมาก
“พี่ปรินคะ แคทถามจริงๆนะ พี่ปรินไม่เบื่อเหรอคะที่แคทสร้างเื่ให้พี่ต้องเป็ห่วง เป็กังวลอยู่เรื่อยๆ ั้แ่เป็แฟนกันมาอ่ะค่ะ”แคทมองเขา
“เื่ส่วนใหญ่ไม่ได้เกิดจากเราอีกอย่างถึงแม้ว่ามันจะเกิดจากเราพี่ก็ไม่เบื่อหรอก พี่บอกแล้วว่าพี่รับได้ทุกอย่างที่เราเป็”ปรินมองเธอจริงจัง
“ขอบคุณนะคะ ที่พี่ปรินยอมให้แคทเดินเคียงข้างไปกับพี่”เธอยิ้ม
“พี่ต่างหากที่ต้องพูด ขอบใจที่เรายอมให้พี่เดินเคียงข้างไปด้วยกัน”ปรินยิ้มแล้วกุมมือเธอไว้
มหาลัยเปิดเรียนแล้ว แคทกำลังยุ่งกับเื่ที่ต้องไปเวียนนากับพี่ปี4 เธอต้องติวภาษาให้กับพี่ๆที่จะไปด้วยกันใน่พักเที่ยง ตอนแรกพี่ๆจะให้ติวตอนเย็นหลังเลิกเรียนแต่แคทบอกว่าเธอไม่สะดวกเลยขอให้เป็ตอนพักเที่ยงแทน ก็ตอนเย็นเธอไม่อยากให้ปราง มายด์ ปริน ชยากับเอกต้องมานั่งรอเธอคนเดียว
ส่วนงานที่บริษัทก็ไม่มีอะไรน่าห่วง งานออกแบบของไบรอันเรียบร้อยแล้ว
ส่วนที่ลาวโมทกับบีมก็ดูแลเรียบร้อยดีทุกอย่าง
งานที่สิงคโปร์ก็มีอามกับแจ๊คคุมอยู่งานกำลังไปได้ดี และถ้ามีปัญหาอะไรก็ติดต่อกันทางบล๊อคได้ตลอดเวลา
วันนี้เป็วันอาทิตย์แม่ของปรางบอกให้สาวๆหนุ่มๆไปลองชุดที่ตัดเสร็จแล้วที่ร้าน ทุกคนจึงไปที่ร้านเพื่อลองชุดกัน
ชุดที่จะใส่ในงานหมั้นเป็ชุดไทยออกโทนสีทองทั้งหมด แคทเลือกเป็ชุดไทยจักกรี สไบเฉียงชุดเป็สีทองขับผิวให้ดูขาวมากขึ้นไปอีก
ปรางกับมายด์ก็เป็ชุดไทยเหมือนกันแต่ไม่ใช่สไบเฉียง ส่วนของปริน ชยากับเอกเป็ชุดราชปแตนกับโจงกระเบนสีทองเหมือนกัน
ปรางกับมายด์ชมว่าแคทแต่งแบบนี้แล้วเหมือนนางฟ้ามากๆ
ปรินอยากเห็นแต่ปรางบอกว่าเอาไว้ดูวันงานทีเดียวไม่อย่างนั้นจะไม่ตื่นเต้น
อีกสองอาทิตย์ก็จะถึงวันหมั้นแล้วสาวๆมามหาลัยตามปกติ ที่มหาลัยไม่มีใครรู้เื่ที่แคทจะหมั้นเพราะเธอไม่ได้บอกใคร
ปรางบอกว่าถึงตอนนี้ไม่บอกแต่ตอนหมั้นก็คงต้องรู้กันอยู่ดี เพราะปรินเป็ประธานบริษัทตกแต่งภายในที่มีคนจับตามองอยู่ แล้วงานหมั้นมีหรือที่จะไม่เป็ข่าว
ตอนนี้ก็มีกระแสข่าวออกมาบ้างแล้วถึงวันหมั้นแต่ยังไม่มีใครรู้ว่าคู่หมั้นของปรินเป็ใคร เพราะปรินยังไม่ได้บอก เขากลัวว่าถ้าบอกออกไปว่าเป็แคท นักข่าวจะมายุ่งวุ่นวายกับแคท และทำให้เธอต้องลำบากใจ แคทดีใจที่เขาคิดเพื่อเธอ
บ่ายนี้แคท ปราง กับมายด์นั่งคอยหนุ่มๆมารับที่หน้าตึกคณะเพราะพวกเธอเลิกเรียนเร็ว ระหว่างที่กำลังนั่งคุยกันอยู่ก็มีผู้ชายคนหนึ่งเดินตรงเข้ามาที่สาวๆนั่งคุยกัน
“แคท... แคทใช่มั้ย” ผู้ชายคนนั้นเรียก
แคทกับปรางและมายด์จึงหันไปมอง
“พี่ชัย”แคทกับมายด์พูดพร้อมกัน
“แคทพี่ขอคุยด้วยหน่อยได้มั้ย”ชัยถาม สีหน้าของเขาดูเศร้าๆ
“ก็ได้ค่ะ แต่ไม่นานนะคะ”แคทถอนหายใจ
เธอลุกขึ้นแล้วเดินนำชัยออกไปที่โต๊ะถัดออกไป ชัยเดินตามเธอไป
“พี่ชัยมีอะไรคะ”แคทถามหลังจากที่นั่งลงแล้ว
“พี่รู้จากลุงธนาว่าแคทจะหมั้น ใช่มั้ย”ชัยมีหน้าตาเคร่งเครียดขึ้น
“ใช่ค่ะ แคทกำลังจะหมั้น”แคทบอกเสียงเรียบๆ
“พี่ไม่ยอมให้แคทหมั้น แคทจะหมั้นกับใครไม่ได้ทั้งนั้นนอกจากพี่”ชัยโวยวายเสียงดัง
ปรางกับมายด์คอยมองไปที่แคทกับชัยที่นั่งคุยกันอยู่
ปริน ชยากับเอกมาถึงพอดี
“พี่ปรินคะ ปรางว่ามันดูไม่ค่อยจะดีเลยค่ะ”ปรางบอกแต่ตายังมองไปที่แคทกับชัย
“เกิดอะไรขึ้น แล้วแคทคุยกับใคร"
ปรินมองไปที่แคทที่นั่งหันหน้ามาทางนี้
“พี่ชัยหลานลุงธนาค่ะ ไม่รู้ว่าเขารู้ได้ยังไงว่าแคทเรียนอยู่ที่นี่ เขามาขอแคทคุยด้วยค่ะ”มายด์หน้าตาไม่สู้ดีเช่นกัน
“คุยกันนานหรือยัง”ชยาถาม
“สักพักแล้วค่ะ แต่พี่ชัยเสียงดังตลอดเลย ปรางเป็ห่วงแคทค่ะ”ปรางมองหน้าทุกคน
“พี่อยู่นี่แล้ว เขาทำอะไรแคทไม่ได้หรอก”ปรินบอกหน้าขรึมๆ
เขามองไปก็เห็นว่าแคทมองกลับมา
“พี่ชัยคะ แคทเคยบอกพี่ชัยไปแล้วนี่คะว่าไม่ได้ชอบพี่ชัยและไม่มีวันชอบด้วย”แคทพยายามใจเย็น
เธอรู้สึกว่าชัยดูแปลกๆสายตาดูแข็งกระด้าง
“ถ้าพี่ไม่ได้แคท พี่ก็จะไม่ให้ใครได้แคทเหมือนกัน”ชัยพูดนัยต์ตาแข็งกร้าวขึ้น
“ถ้าพี่ชัยเป็แบบนี้ แคทว่าเราอย่าคุยกันดีกว่า รอให้พี่ชัยใจเย็นลงก่อนแล้วค่อยคุยกันใหม่ดีกว่าค่ะ”แคทยืนขึ้น
เธอเห็นว่าปรินมาถึงแล้วและกำลังมองมาที่เธออย่างเป็ห่วง เขาคงได้ยินที่ชัยพูดจึงกำลังเดินเข้ามาที่เธอนั่งอยู่
“จะไปไหน พี่ไม่ให้ไป”ชัยจับมือแคทแล้วดึงไว้
“ปล่อยมือแคทค่ะพี่ชัย”แคทมองมือและมองหน้าชัย
เธอคิดว่าเขาไม่ปกติ
“ปล่อยมือแคท เดี๋ยวนี้”ปรินเดินตรงเข้ามาหาชัย
เขาหน้าบึ้งและท่าทางโกรธมากๆด้วย
“อย่าเข้ามาไม่งั้นกูจะยิงแคท”
ชัยลุกขึ้นยืนแล้วเอาปืนที่เขาเอามาด้วยจ่อไปที่ตัวแคท
“แคทไปกับพี่ดีๆ พี่ไม่อยากทำร้ายแคท”ชัยขยับเข้าไปยืนใกล้แคท
เขาเอาปืนจ่อแคทอยู่
“ผมว่าคุณปล่อยแคทก่อนดีกว่า แล้วเราค่อยมาคุยกัน”ปรินใที่เห็นชัยถือปืนจ่อแคท
“กูไม่อยากคุยกับใคร แต่แคทต้องไปกับกู”
ชัยจูงมือแคทให้เดินตาม มืออีกข้างถือปืนจ่ออยู่
“พี่ชัยคะ ปล่อยแคทเถอะค่ะ อย่าทำเื่เล็กให้เป็เื่ใหญ่เลย”มายด์บอก
ตอนนี้มีนักศึกษาเริ่มเข้ามาตีวงดูกันมากขึ้น เพราะเป็่เลิกเรียนพอดี
แคทกลัวว่าจะมีใครได้รับลูกหลงจากเื่นี้ เธอกำลังรอจังหวะที่จะสามารถแก้ไขเื่นี้ได้
ปริน ชยา กับเอกเดินตามชัยกับแคทมาอย่างช้าๆ
ปรินกลัวว่าชัยจะทำร้ายแคท เขาไม่มีทางปล่อยให้แคทไปกับชัยแน่ๆ เขาเองก็กำลังคิดหาวิธีเช่นกัน
ตอนนี้ชัยเดินถอยหลังแคทเดินอยู่ข้างหน้าเขา มือข้างหนึ่งของชัยถือปืนจ่อแคท ส่วนอีกข้างจับแขนแคทอยู่
“กูบอกว่าอย่าเข้ามา”
ชัยเอามือที่ถือปืนอยู่ชี้ไปที่ปรินที่เดินเข้ามาใกล้มาก
แคทเห็นว่าชัยยื่นมือที่ถือปืนไปข้างหน้า เธอจึงใช้สันมือข้างที่ชัยไม่ได้จับฟันลงไปที่ข้อมือของชัยเต็มแรง ปืนตกลงพื้นทันที แคทจึงใช้มือที่ฟันแขนชัยจับมือของชัยแล้วบิดกลับหลังทันที
ปรินกับชยาวิ่งเข้ามาช่วยกันจับชัย ส่วนเอกเอาผ้ามาจับปืนที่ตกอยู่ที่พื้น ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก แต่ไม่มีใครได้รับาเ็อะไร
ปรินโทรแจ้งตำรวจให้มาควบคุมตัวชัย เมื่อตำรวจมาถึงแคทบอกกับตำรวจว่าชัยน่าจะมีปัญหาด้านสภาพจิต ตำรวจสอบปากคำทุกคนแล้วก็พาตัวชัยไปควบคุมตัวที่สถานีตำรวจ
แคทโทรบอกพ่อและให้พ่อบอกกับลุงธนา
เมื่อจัดการทุกอย่างแล้วปรินเดินเข้ามากอดแคทท่ามกลางสายตานักศึกษาและคนจำนวนมากที่มามุงดูเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
“พี่ปริน ปล่อยค่ะนี่มันกลางมหาลัยนะคะ”แคทบอกหน้าแดง
เธออายก็มีแต่คนมองและพากันยิ้ม
“พี่ขอโทษ พี่แค่ดีใจที่เราไม่เป็อะไร เราทำให้พี่แทบหยุดหายใจ”ปรินปล่อยเธอ เขายิ้มให้เธอนิดๆ
“แคท นี่แกเป็ผู้หญิงนะ ชอบทำอะไรที่ทำให้ชั้นหัวใจจะวาย”ปรางว่า เธอกับมายด์เดินเข้ามากอดแคท
“แล้วแคทรู้ได้ยังไงว่า ชัยมีปัญหาทางจิตล่ะ”ชยาเดินเข้ามาที่ทุกคน
“แคทมองนัยต์ตาของเขา มันบอกอย่างนั้นค่ะ”แคทเดินมานั่งลงที่เก้าอี้
“หมดเื่แล้วไปฉลองกันหน่อยดีกว่า”เอกพูด
ทุกคนเห็นดีด้วยจึงพากันไปขึ้นรถ
หลังจากเกิดเื่ได้สองวันพ่อแคทกับลุงธนาก็มาที่สถานีตำรวจ ตำรวจบอกว่าพี่ชัยมีปัญหาด้านสภาพจิตจริงจึงได้ส่งตัวไปรักษาที่โรงพยาบาล ส่วนเื่คดีความทางแคทไม่เอาเื่และไม่มีใครได้รับาเ็ แต่มันเป็คดีอาญายอมความไม่ได้ต้องรอให้ชัยออกจากโรงพยาบาลก่อนแล้วค่อยให้ศาลตัดสินอีกครั้ง
ลุงธนาขอโทษพ่อกับแคทที่ชัยมาก่อเื่ขึ้น พ่อกับแคทบอกว่าไม่เป็ไร ลุงธนาบอกว่าจะมาอีกครั้งในวันที่แคทหมั้น
ในที่สุดก็ถึงวันหมั้น สาวๆกับหนุ่มๆไปแต่งตัวกันที่โรงแรมที่จัดงาน
หนุ่มๆแต่งตัวเสร็จแล้วก็ลงมาช่วยรับแขกอยู่ในงาน พ่อแม่และญาติๆของแคทมาถึงั้แ่เช้าแล้ว
ปรางกับมายด์แต่งตัวเรียบร้อยแล้ว แคทกำลังให้ช่างแต่งหน้าและทำผมให้ พอแคทแต่งเสร็จช่างที่แต่งตัวให้ชมว่าแคทเหมือนเทพธิดา หรือนางฟ้าเลย ปรางกับมายด์ก็ชมว่าเธอสวยมากๆ
ใกล้จะถึงเวลาฤกษ์หมั้นแม่ของปรินกับแคทขึ้นมารับแคทลงไปที่งาน แม่ปรินชมว่าแคทสวยมาก แล้วก็พาแคทลงไปที่งาน
ปรินนั่งพับเพียบรออยู่แล้วโดยที่พ่อของปรินกับแคทนั่งอยู่บนเก้าอี้ด้านหลัง
พอแม่ปรินกับแม่แคทพาแคทเดินเข้าไปในงานทุกคนในงานต่างก็หันมามองแล้วพากันชมว่าคู่หมั้นสวยจริงๆ
ปรินมองแคทตาไม่กระพริบเลย เธอสวยจริงๆสวยกว่านางฟ้าอีกในสายตาของเขา
แคทเดินมาแล้วลงนั่งพับเพียบข้างหน้าปริน ส่วนแม่ของปรินกับแคทก็เดินไปนั่งคู่กับพ่อบนเก้าอี้
แคทหน้าเริ่มออกสีระเรื่อ เพราะปรินเล่นจ้องจนเธออาย
หลังจากนั้นพิธีกรก็เริ่มพิธีหมั้น เริ่มจากของหมั้นที่มีทอง20บาท เงิน5ล้านบาท ห้องชุดในคอนโด1ห้อง ชุดเครื่องเพรช2ชุด และแหวนหมั้นเพรชน้ำหนัก10กะรัตอีก1วง
แคทพอได้ยินเื่ของหมั้นถึงกับอึ้ง เธอไม่คิดว่าพ่อแม่ของปรินจะเตรียมให้ขนาดนี้
หลังจากนั้นก็เป็การสวมแหวน ปรินจับมือแคทไปสวมแหวนให้ที่นิ้วนาง เขาก้มลงไปจูบมือแคทหลังจากที่สวมแหวนแล้วทำเอาทุกคนที่อยู่ตรงนั้นพากันยิ้ม
ส่วนแคทหน้าแดงก้มหน้าไม่มองใคร และก็มีการไหว้พ่อแม่ของแต่ละฝ่ายแล้วก็ถ่ายภาพไว้เป็ที่ระลึกก็เป็อันจบพิธีหมั้น
หลังจากจบพิธีการหมั้นแล้วก็มีงานเลี้ยงฉลองงานหมั้น ทุกคนจึงทยอยพากันเดินเข้าไปที่งานเลี้ยง
ปรินพาแคทเดินไปรู้จักกับญาติๆคนรู้จัก และหุ้นส่วนรวมถึงคู่ค้าทางธุรกิจ เมื่อทักทายกันครบแล้วแคทก็พาปรินไปรู้จักกับญาติของเธอและเพื่อนของพ่อที่เป็ครูที่เธอนับถือ
ไมเคิลกับแมรี่มาแสดงความยินดีด้วยและบอกว่าพวกเขาก็กำลังจะแต่งงานกันหลังปีใหม่นี้ ปรินกับแคทก็เลยแสดงความยินดีกับเขาล่วงหน้า
ไบรอันก็มาเขาบอกปรินว่าห้ามลืมที่ให้สัญญาไว้กับเขา ปรินบอกว่าเขาจะไม่มีวันลืม แคทบอกให้ไบรอันหาแฟนได้แล้วเพราะไมเคิลมีแฟนแล้วและกำลังจะแต่งงาน
หลังจากทักทายแขกแล้วปรินก็พาแคทมานั่งที่โต๊ะที่ปราง มายด์ ชยากับเอกนั่งอยู่ก่อนแล้ว
“ดื่มน้ำหน่อยนะ เหนื่อยมั้ย”ปรินส่งแก้วน้ำส้มให้เธอ
“ขอบคุณค่ะ ไม่เหนื่อยหรอก แต่คงใส่รองเท้าคู่นี้ไม่ไหวแล้ว เริ่มจะปวดข้อเท้าแล้วค่ะ”แคทดื่มน้ำส้มแล้วก้มมองข้อเท้าของเธอ
“พี่ขอโทษ พี่ลืมไปเลยว่าแคทใส่ส้นสูง เลยพาเดินมากไป เดี๋ยวพี่ไปเอารองเท้ามาให้เปลี่ยนนะ”ปรินก้มมองเท้าของแคท
เขาลุกขึ้นยืนจะไปหารองเท้าให้เธอ
“พี่ปรินไม่ต้องไปหรอกค่ะ เดี๋ยวปรางไปหยิบให้แคทเอง แคทเตรียมไว้แล้ว”ปรางลุกขึ้นเดินออกไป
“ปวดมากหรือป่าว”ปรินเป็ห่วง
“ไม่มากหรอกค่ะ แค่รู้สึกเจ็บนิดๆไม่ต้องห่วงค่ะยังไหว”แคทยิ้มให้เขา
“พี่ไม่ค่อยอยากจะเชื่อเราหรอก เคยบอกไม่ไหวด้วยเหรอ เราน่ะ”ปรินยิ้ม
“พี่ปรินอ่ะ ชอบรู้ทัน”แคทยิ้ม
ชยา มายด์กับเอกพากันขำ
“กินข้าวได้แล้ว ั้แ่เช้ายังไม่ได้กินอะไรเลยไม่ใช่เหรอ”ปรินตักข้าวให้แคท
“พี่ปรินก็กินด้วยสิคะ แล้วเมื่อเช้าแม่เอานมกับขนมไปให้กินรองท้องบ้างแล้วค่ะ”
“แคท นี่รองเท้า แล้วเดินไหวมั้ย”ปรางเอารองเท้ามาให้แคท
“ไหวจ้า ขอบใจนะปราง ว่าแต่จะไปเปลี่ยนชุดได้เมื่อไหร่ล่ะนี่ เดินอย่างนี้ไม่ถนัดเลย”แคทบ่น
ปรางถึงกับยิ้ม
“ใจเย็นๆยังเปลี่ยนไม่ได้ต้องส่งแขกหมดก่อน แต่เราว่าแคทใส่ชุดอย่างนี้สวยจะตาย ใช่มั้ยคะพี่ปริน”ปรางพยักเพยิดกับปริน
“คู่หมั้นพี่สวยที่สุดอยู่แล้ว”ปรินยิ้มมากขึ้น
“พี่แคท พี่ปริน ขอโทษนะคับผมมาช้าไปหน่อย”กวางเดินเข้ามาที่แคท
“ไม่เป็ไร ขอบใจมากนะที่มา งานยุ่งล่ะสิ”แคทลุกขึ้นเดินเข้าไปกอดกวาง
“สวัสดีคับพี่ปรินและพี่ๆทุกคนด้วยคับ”กวางทักทุกคน
“จริงๆถ้างานยุ่งไม่ต้องมาก็ได้ เหนื่อยแย่”แคทยิ้มให้กวาง
“ไม่ได้สิคับ วันนี้พี่สาวผมสวยที่สุด ไม่ว่ายังไงผมก็ต้องมา ใช่มั้ยคับพี่ปริน”กวางหันไปถามปริน
“แน่นอนอยู่แล้ว ว่าแต่กวางกลับเมื่อไหร่ล่ะ”ปรินยิ้ม
“พรุ่งนี้เย็นผมก็ต้องกลับแล้วคับ งานค่อนข้างเร่งอ่ะ”
“งั้น พรุ่งนี้พี่กับแคทไปส่งที่สนามบินนะ”ปรินบอก
“คับพี่ ขอบคุณคับ”
“มานั่งลงกินอะไรก่อน นั่งข้างๆพี่สาวนั่นแหละ”ชยาบอก
“คับ ขอบคุณนะคับ”กวางนั่งลงข้างๆแคท
พอกินข้าวกันเรียบร้อยแล้ว ปริน ชยากับเอกออกมายืนคุยกับเพื่อนที่มาร่วมงานกันอยู่ด้านหน้างาน ส่วนแคท กวาง ปรางกับมายด์ยืนคุยกันอยู่ด้านในไม่ห่างจากที่หนุ่มๆยืนคุยอยู่มากนัก
"เธอนะเหรอคือคู่หมั้นของปริน"
มีเสียงผู้หญิงพูดมาจากด้านหลังที่แคท กวาง ปรางกับมายด์ยืนอยู่
แคท กวาง ปรางกับมายด์หันกลับมามอง
"พี่อิม"ปรางพูด
"สวัสดีค่ะน้องปราง"อิมทักทายปราง
ระหว่างนั้นชยาก็หันมาเห็นว่ามีผู้หญิงเดินเข้าไปที่สามสาวกับกวางยืนอยู่
"ไอ้ปริน นั่นมันยายอิมลูกสาวลุงสุพจน์ที่เคยมาติดพันมึงไม่ใช่เหรอวะ"ชยาถามปริน
"ไหนวะ..มึงมองผิดหรือป่าว กูได้ข่าวว่าไปอยู่กับใครที่เกาหลีไม่ใช่เหรอ"เอกบอก
"ไม่ผิดหรอก นั่นไงกำลังเดินตรงไปที่แคท มายด์กับปรางยืนอยู่อ่ะ"ชยาพูด
"ไม่เข้าท่าแล้วล่ะ...จะเข้าไปหาเื่แคทหรือป่าววะ ไปกันเร็ว"ปรินพูด
ปริน ชยากับเอกรีบเดินตรงไปที่สามสาวกับกวางยืนกันอยู่ทันที
อิมเดินตรงเข้าไปหาแคท เธอมองแคทั้แ่หัวจรดเท้า
"พี่อยากเห็นคู่หมั้นของปรินว่าจะวิเศษสักแค่ไหน ที่แท้ก็ไม่เห็นจะวิเศษตรงไหน"อิมพูด น้ำเสียงดูถูกอย่างชัดเจน
แคทถอนหายใจออกมา นี่คงจะเป็ผู้หญิงที่มาติดพันปรินแน่ๆ จริงๆแล้วแคทไม่ชอบมีเื่กับผู้หญิงด้วยกันเพราะผู้ชายเลยแต่คราวนี้คงต้องละเว้นแล้ว
ปรางกับมายด์มองหน้ากวางแล้วหันไปมองแคททันทีที่อิมพูดจบ ทั้งสามคนรู้ว่าแคทไม่มีทางยอมให้ดูถูกแน่ๆ
"สวัสดีค่ะคุณอิม ใช่ค่ะ...แคทเป็คนธรรมดาไม่ได้วิเศษอะไรเหมือนที่คุณอิมพูดนั่นแหละ แต่ก็แปลกนะคะที่พี่ปรินเลือกที่จะหมั้นกับคนธรรมดาอย่างแคทแทนที่จะเป็คนวิเศษอย่างคุณอิมน่ะค่ะ"แคทพูดด้วยสีหน้าและดวงตาเรียบเฉย
"ชั้นอยากจะรู้จริงๆว่าเธอใช้อะไรไปผูกมัดปรินทำให้เขายอมหมั้นด้วย แต่พอเห็นแล้วก็รู้ทันทีเลยว่าคงจะใช้ร่างกายของเธอแลกมาสินะ"อิมพูดเยาะๆ
"อิม..หยุดพูดดูถูกแคทเดี๋ยวนี้นะ..ไม่อย่างนั้นอย่าหาว่าผมไม่เตือน"ปรินพูด เขาโกรธมากถ้าเป็ผู้ชายด้วยกันคงถูกต่อยไปแล้ว
ปริน ชยากับเอกเดินมาทันได้ยินที่อิมพูดดูถูกแคทพอดี
แคทเดินเข้าไปใกล้ๆอิม
"คุณอิมคงเคยใช้ร่างกายเข้าแลกใช่มั้ยคะ ถึงได้คิดว่าคนอื่นเขาจะทำอะไรต่ำๆเหมือนที่ตัวเองเคยทำอ่ะค่ะ อ้อ!แล้วก็คงจะไม่สำเร็จสินะคะถึงได้โมโหเป็ฟืนเป็ไฟแบบนี้"แคทพูด สีหน้าเรียบเฉยแต่แววตาน่ากลัว
"แก...แกกล้าว่าชั้นเหรอ อยากลองดีใช่มั้ย"อิมพูด
เธอเดินเข้ามาหาแคทแล้วเงื้อมือขึ้นจะตบหน้าของแคท
แคทยกมือขึ้นจับข้อมือข้างที่อิมยกจะตบเธอแล้วบิดกลับหลังทันที
"โอ้ย!...ปล่อยนะ..ชั้นเจ็บ"อิมร้อง
"แคทไม่ใช่คนที่จะยอมให้คุณมาดูถูกหรือทำร้ายได้ง่ายๆหรอกนะคะ แล้วขอความกรุณาอยู่ให้ห่างๆจากคู่หมั้นของแคทด้วย ถ้าไม่อยากเจ็บตัวมากกว่านี้หรือถ้าคุณอิมไม่เชื่อจะลองดูก็ได้นะคะ"แคทก้มลงไปพูดที่ข้างหูของอิมเบาๆ
อิมหันไปมองหน้าแคท เธอเห็นสายตาที่แคทมองมาน่ากลัวมากๆ แล้วข้อมือของเธอที่แคทบีบอยู่ก็ปวดมาก อิมหน้าซีดจนเกือบขาว เจ็บจนน้ำตาคลอแล้วก้มหน้าหลบตาของแคท
"ยายอิม"
พ่อคะ"อิมเรียก
แคทปล่อยมือที่จับข้อมือของอิมออก อิมเดินก้มหน้าไม่มองใคร ส่วนมืออีกข้างจับข้อมือที่แคทบีบไว้ตลอด เธอเดินตรงไปที่พ่อของเธอทันที
"ลุงขอโทษนะตาปริน หนูแคทด้วยที่ยายอิมมาก่อเื่ขึ้นที่นี่"พ่ออิมพูด
"ไม่เป็ไรคับลุงสุพจน์ แค่เข้าใจผิดกันน่ะคับ"ปรินพูด เขาเดินมายืนข้างๆแคท
"ใช่ค่ะ ลุงสุพจน์แต่แคทว่าลุงควรพาคุณอิมกลับไปสงบสติอารมณ์ที่บ้านก่อนจะดีกว่านะคะ"แคทพูด เสียงเรียบๆ
"ลุงก็ว่าอย่างนั้นเหมือนกัน งั้นลุงขอตัวกลับก่อนนะตาปริน หนูแคท"ลุงสุพจน์พูด
ลุงสุพจน์จับแขนของอิมแล้วพาเดินออกไปจากงานทันที
แคทยืนนิ่งๆเฉยๆ เงียบไม่มองใคร ปรินเห็นเธอหลับตาลงแล้วถอนหายใจ
"ยายแคท"พ่อแคทเรียก
พ่อแม่ของแคทเดินเข้ามาพร้อมกับพ่อแม่ของปรินกับมายด์
แคทหันกลับมาเมื่อได้ยินเสียงพ่อเรียก เธอเดินเข้าไปเอามือกอดเอวพ่อแล้วเอาหน้าซบไปที่ไหล่ก่อนจะหลับตาลง พ่อเอามือลูบผมเธอเบาๆ
"หนูแคทเป็อะไรหรือป่าวลูก"แม่ปรินถาม
"พี่แคทไม่เป็อะไรหรอกคับแม่..แค่กำลังตั้งสติอยู่คับ เพราะโดยปกติพี่แคทจะไม่ทะเลาะกับผู้หญิงด้วยกันเพราะผู้ชายน่ะคับ นี่เป็ครั้งแรกน่ะ"กวางบอก
"ตาปรินเป็เพราะลูกคนเดียวเลย ทำไมปล่อยให้ยายอิมมาหาเื่หนูแคทได้ล่ะเนี่ย"แม่ปรินหันไปว่าปริน
"มันไม่ใช่ความผิดของพี่ปรินหรอกค่ะแม่..คุณอิมแค่ยังยอมรับไม่ได้แค่นั้น แล้วแคทก็ไม่ได้เป็อะไรด้วยค่ะ"แคทหันมาบอกแม่ปริน
"หนูแคทไม่เป็อะไรแน่นะลูก..นี่ถ้ายายอิมมาทำอะไรหนูแคทนะ แม่จะจัดการพ่อกับตาปรินให้น่าดูเลย"แม่ปรินบอก
"อ้าว!แล้วมันมาเกี่ยวอะไรกับพ่อด้วยล่ะ"พ่อปรินพูด
"เกี่ยวสิ ก็ยายอิมเป็ลูกสาวเพื่อนคุณนี่"แม่ปรินบอก
"แคทไม่เป็อะไรจริงๆค่ะแม่ ไม่ต้องเป็ห่วงนะคะ"แคทจับมือแม่ปริน
"ดีแล้วล่ะลูก"แม่ปรินบอก
"เอาล่ะ..ในเมื่อไม่มีอะไรแล้ว..เราก็กลับไปนั่งที่โต๊ะกันเถอะปล่อยให้เด็กๆเขาคุยกันไป"พ่อปรินบอก
"ตาปรินดูแลหนูแคทให้ดีๆนะ ถ้าเกิดเื่อีกแม่จัดการเราแน่"แม่ปรินหันมาบอก
"คับแม่"ปรินบอก
แล้วพ่อแม่ของปริน แคทและมายด์ก็พากันเดินกลับไปนั่งที่โต๊ะ
ปรินเดินมาจับมือแคทแล้วพาไปนั่งที่เก้าอี้ที่ตั้งอยู่ใกล้ๆ เขานั่งยองๆลงกับพื้นข้างหน้าเธอ
"พี่ปรินคะ ขึ้นมานั่งบนเก้าอี้ค่ะ"แคทบอก
"แคทพี่ขอโทษ ที่พี่ดูแลเราไม่ดีปล่อยให้อิมมาดูถูกเราได้ แถมเรายังเกือบถูกทำร้ายอีกด้วย"ปรินพูด เขารู้สึกผิดจริงๆ
"มันไม่ใช่ความผิดของพี่ปรินหรอกค่ะ..อีกอย่างแคทก็ไม่ได้เป็อย่างที่คุณอิมพูดสักหน่อยจะคิดมากไปทำไมคะ"แคทบอก
"พี่เห็นเรายืนหลับตาแล้วก็เดินไปกอดพ่อด้วย แสดงว่าเราไม่สบายใจใช่มั้ย"ปรินถาม
"ป่าวหรอกค่ะ...แคทแค่ไม่เคยมีเื่กับใครเพราะผู้ชายมาก่อนก็เลยไม่ค่อยชินค่ะ...แต่ต่อไปนี้คงต้องทำให้ชินแล้วเพราะคงจะมีอีกแน่ๆ"แคทยิ้ม
"แต่ผมว่า พี่แคทต้องเบามือลงหน่อยนะคับ เพราะผมเห็นข้อมือพี่คนนั้นขึ้นสีแดงเป็รอยมือพี่แคทเลยอ่ะ"กวางบอก
"จริงๆอ่ะ...เจ๊ว่าเบามือแล้วนะ งั้นคงต้องให้พี่ปรินพาไปเยี่ยมสักหน่อยแล้วล่ะ"แคทพูด
"นี่เธอยังคิดว่าพี่อิมยังจะอยากเจอเธออีกเหรอทำข้อมือเขาเจ็บขนาดนั้นอ่ะ"ปรางบอก
"ใช่...พี่ก็คิดเหมือนปรางนะ"ชยาบอก
"ใช่...ยิ่งสายตาของแคทที่มองตอนที่จับข้อมืออิมนะ..โคตรน่ากลัวอ่ะ"เอกพูด
"แล้วพี่แคทก้มลงไปพูดอะไรกับพี่คนนั้นล่ะคับ"กวางถาม
"กวางเห็นด้วยเหรอ"แคทถาม
"เห็นสิคับ..แต่ไม่ได้ยินเพราะเหมือนพี่แคทจงใจจะพูดแค่ให้พี่คนนั้นได้ยินคนเดียวอ่ะ"กวางพูด
"ไม่มีอะไรหรอก"แคทบอก
"จริงๆอ่ะ...ไม่จริงมั้งคับ"กวางยิ้ม
"แคทพูดว่าอะไรเหรอ...บอกหน่อยสินะ"ปรางถาม
"ไม่มีอะไรจริงๆ..ปรางไม่ต้องรู้หรอก"แคทพูด
"พวกพี่ก็อยากรู้นะ...ไม่ใช่แต่ปรางหรอก"ชยาบอก
เอกกับปรินก็พยักหน้าแล้วหันมามองแคท
"แต่มายด์พอจะรู้นะว่าแคทพูดว่าอะไร...ว่าไงจะบอกเองหรือให้เราบอก"มายด์หันมาถามแคท
"เราบอกเองก็ได้"แคทถอนหายใจ
"พูดมาเลย รอฟังอยู่จ้า"ปรางบอก
"แคทก็แค่บอกว่า ไม่ใช่คนที่จะยอมให้ใครมาดูถูกหรือทำร้ายได้ง่ายๆแล้วก็..."แคทเว้น่
"แล้วก็อะไรแคท"ปรางถาม
"แล้วก็บอกให้เขาอยู่ให้ห่างคู่หมั้นของแคทถ้าไม่อยากเจ็บตัวมากกว่านี้แค่นั้นค่ะ"แคทบอก หน้ามีสีระเรื่อขึ้น
ปริน ชยา เอกกับปรางมองหน้ากันแล้วหันมามองแคททันที
"แต่มายด์ว่า...มันขาดไปประโยคหนึ่งนะใช่มั้ยกวาง"มายด์พูดยิ้มๆแล้วหันไปมองกวาง
"ใช่คับ..พี่มายด์ ถ้าพี่แคทพูดแบบนั้นมันก็ต้องมีอีกประโยคหนึ่งแน่ๆคับ"กวางยิ้ม
"ประโยคไหนเหรอกวาง มายด์ด้วยบอกพี่หน่อย"ปรินถาม
"ถ้าไม่เชื่อจะลองดูก็ได้"มายด์กับกวางพูดพร้อมกันแล้วขำ
"พอเลย เลิกขำกันได้แล้วทั้งคู่เลย..แหมทั้งน้องทั้งเพื่อนเข้ากันดีจริงๆเลยนะ"แคทบ่น
"ถึงว่าตอนที่แคทจับข้อมือของอิม อิมถึงได้หน้าซีดก็ทั้งคำพูด ทั้งสายตา ทั้งการกระทำโคตรน่ากลัว"เอกพูด
"พี่ว่านะ ป่านนี้ยายอิมคงตีตั๋วเครื่องบินกลับเกาหลีไปแล้วล่ะ"ชยาบอก
"ใช่เลย...ก็โดนขู่ขนาดนั้น"เอกบอก
"ผิดแล้วค่ะ...แคทไม่เคยขู่ใครเพราะแคททำจริงแน่ๆถ้าคนๆนั้นไม่เชื่อ"มายด์บอก
"ใช่คับ..พี่แคทเป็คนที่หวงของมากที่สุด อะไรที่เป็ของพี่แคทถ้าไม่ได้รับอนุญาตก่อนแล้วจะมาเอาล่ะก็ รับรองว่ามีเจ็บแน่ๆ ตอนนี้พี่ปรินกับพี่แคทหมั้นกันแล้วก็เหมือนเป็เ้าของซึ่งกันและกันเพราะฉะนั้นถ้ามีใครเข้ามายุ่งกับพี่ปรินล่ะก็...ผมไม่รับรองความปลอดภัยคับ"กวางบอกยิ้มๆ
"ดีนะ...พี่ชอบให้แคทหวงพี่มากๆ..เพราะพี่ก็หวงแคทมากเหมือนกัน"ปรินพูด เขายื่นหน้าไปหอมแก้มของแคท
"อุ้ย!พี่ปริน"แคทยกมือตีไหล่ของเขา
ปรินมองหน้าแคทที่หน้าแดงมากเพราะถูกหอมแก้มต่อหน้าคนอื่น เขาดีใจที่เธอหวงและแสดงออกถึงความเป็เ้าของเพราะนั่นหมายความว่าเธอรักเขามากเหมือนที่ตัวเขาก็รักเธอมากเช่นกัน
หลังจากที่ส่งแขกกลับไปจนหมดแล้ว แคท ปรางกับมายด์ก็เปลี่ยนชุด รวมถึงปริน ชยากับเอกด้วยแล้วก็พากันไปรวมตัวกันที่บ้านปริน
พ่อแม่ของปรินกับแคทและกวางไปก่อนแล้ว
เมื่อทุกคนไปถึงบ้านปรินกันครบแล้วก็ไปนั่งคุยกันที่ห้องรับแขก
พ่อแคทบอกว่าของหมั้นทั้งหมดให้แคทเอาไปฝากไว้ที่ธนาคารในชื่อของแคทเอง ตอนแรกแคทไม่ยอมรับแต่พ่อแคทบอกว่าให้เธอเก็บไว้เพราะไม่ว่ายังไงมันก็เป็ของเธออยู่ดี
พ่อแคทบอกว่าต้องกลับระยองวันนี้เลย เพราะพรุ่งนี้พ่อต้องเดินทางไปอบรมโดยพาแม่ไปด้วย พ่อแม่ปรางจึงให้ลุงยอดขับรถไปส่งพ่อแม่แคทที่ระยอง
133K
