ออร่าปราดเปรียว (Lv3): หลบหลีกพื้นฐานเพิ่มขึ้น 116 หน่วย (232 หน่วย) สถานะเพิ่มเติม: หลบหลีก เพิ่มขึ้น 9% (18%)
ติ๊ง~ ออร่าทรหด อัพเลเวล!Lv3!
ออร่าทรหด (Lv3): เกราะป้องกันพื้นฐานเพิ่มขึ้น116 หน่วย (232 หน่วย) สถานะเพิ่มเติม:เกราะป้องกัน เพิ่มขึ้น 9% (18%)
ติ๊ง~ ออร่าโลหิตเดือด อัพเลเวล!Lv3!
ออร่าโลหิตเดือด (Lv3): พลังชีวิตฟื้นฟูต่อวินาทีเพิ่มขึ้น 17 หน่วย (34หน่วย) สถานะเพิ่มเติม: พลังชีวิต ฟื้นฟูต่อวินาที 3%(6%)
“เกราะป้องกัน 315 หน่วย,หลบหลีก 415 หน่วย, ฟื้นฟู46 หน่วยต่อวินาที!”
ซูเฉินเหลือบมองแผงสถานะ
“แค่นี้ก็สบายขึ้นเยอะแล้วนะเนี่ย หลังจากที่เกราะป้องกันเพิ่มขึ้นการฟื้นฟูต่อวินาทีอย่างเดียว ก็เพียงพอต่อการรับดาเมจ จากการโจมตีของ มดแดงได้หนึ่งครั้งแล้ว”
“เหลือแค่ฟื้นฟูมานาอย่างเดียว!”
เมื่อกี้เขามัวแต่ฟาร์มเร็วไปหน่อยเลยไม่ได้สนใจค่ามานา พอมาดูตอนนี้ก็รู้ว่ามานาใกล้จะหมดเกลี้ยงไปเสียแล้ว
ลูกแก้วสายฟ้าเป็นสกิลระดับเริ่มต้นสามารถใช้ได้ 1 ครั้งต่อ 1 วินาทีหลังจากลดระยะเวลาคูลดาวน์แล้ว สามารถใช้ได้ใน 0.8 วินาทีแต่ ลูกแก้วสายฟ้า กินมานาถึง 10 หน่วย ซึ่งต่างจากลูกแก้วพลังงานก่อนหน้านี้ที่ใช้แค่3 หน่วย อย่างเห็นได้ชัด
ออร่าจิตกระจ่างสามารถฟื้นฟูได้แค่ 6 หน่วย การฟื้นฟูระดับนี้ไม่เพียงพอต่อความเร็วในการใช้มานาในปัจจุบันของเขาแล้ว
แต่ซูเฉินก็ไม่ได้รีบร้อนที่จะกินยาเพราะตอนนี้มอนสเตอร์เยอะมาก แค่โจมตีอีกครั้งเดียว สกิลก็น่าจะอัพเลเวลได้แล้ว เมื่อลูกแก้วสายฟ้าที่อยู่ในมือถูกจุดชนวนลูกแก้วสายฟ้าสิบสองลูกก็ระเบิดออกมาจากใจกลางฝูงมดแดงอีกครั้งเพียงชั่วพริบตาก็เก็บกวาดฝูงมดแดงไปได้อีกกลุ่มใหญ่
ติ๊ง~ ออร่าจิตกระจ่าง อัพเลเวล!Lv2!
ติ๊ง~ ออร่าจิตกระจ่าง อัพเลเวล!Lv3!
ออร่าจิตกระจ่าง (Lv3): ฟื้นฟูมานาต่อวินาทีเพิ่มขึ้น 10 หน่วย (20 หน่วย) ผลลัพธ์เพิ่มเติม: ฟื้นฟูค่ามานาต่อวินาที 3% (6%)
“ฟื้นฟูมานา 27 หน่วยต่อวินาที!สุดยอดไปเลย!”
จากนั้นซูเฉินก็หันไปมองฝูงมดแดงที่ไม่เห็นวี่แววว่าจะลดลงเลยแม้แต่น้อย แล้วกล่าวว่า
“มาสิ! มาสนุกกันให้สุดเหวี่ยงไปเลยดีไหม?”
มดแดงแห่งเนินเขา พวกมันไม่เคยต้องมาทนทุกข์เช่นนี้มาก่อนเลย!!ไม่เคยได้ยินเรื่องมดกัดช้างตายหรือไง?
แม้แต่ อสูรเมฆาที่อยู่บนภูเขาฉีซานที่นานๆครั้งจะลงมา ก็ยังไม่กล้าอาละวาดในพื้นที่นี้ เพราะจำนวนของมดแดงในที่แห่งนี้มันประเมินค่าไม่ได้จริงๆ
แม้ว่า ซูเฉินจะลงมือโจมตีอย่างต่อเนื่องจนกวาดล้างพื้นที่ไปได้หลายต่อหลายครั้งแต่ก็เป็นแค่การสังหารทหารมดแดงในกลุ่มเท่านั้น
ปกติแล้ว มดแดงจะถูกแบ่งตามกลุ่มตระกูลโดยแต่ละกลุ่มจะมีราชินีมดได้เพียงตัวเดียวเท่านั้น ส่วนมดแดงตัวอื่นๆก็จะแบ่งหน้าที่กันอย่างชัดเจน บางส่วนรับผิดชอบการต่อสู้ แย่งชิงอาณาเขตเป็นแค่ส่วนน้อยส่วนใหญ่จะเป็นมดงานที่รับหน้าที่หาอาหารให้ราชินีมด ดูแลลูกหลาน และสร้างรัง
นี่คือสถานการณ์ปกติ แต่เมื่อทหารมดแดงตายลงเป็นจำนวนมากและเผ่าพันธุ์มดแดงต้องเผชิญกับภัยคุกคามความเป็นความตาย ราชินีมดจะปล่อยคลื่นพลังงานลึกลับออกมาเพื่อบังคับให้มดงานทั้งหมด กลายสภาพเป็นทหารมดแดง ทหารมดแดงเหล่านี้จะไม่กลัวความตายเลยแม้แต่น้อยและมีพลังทำลายล้างที่เหนือกว่าทหารมดแดงธรรมดาเสียอีก!
ในบรรดาพวกมัน มีทหารมดแดงบางตัวที่งอกปีกแมลงออกมาจากหลังพวกมันกระโดดขึ้นไปในอากาศ พลางกระพือปีกอวดเขี้ยวเหล็กสีแดงก่ำราวกับปีศาจคลั่งที่พุ่งเข้าโจมตีซูเฉินอย่างบ้าคลั่ง
“ให้ตายเถอะ!”
“มดแดงกลายพันธุ์!!”
ทันทีที่ ซูเฉินเห็นมดแดงกางปีกเขาก็จำได้ทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น
ในชีวิตที่แล้ว ผู้เล่นกลุ่มแรกที่รุมทึ้งมดแดงก็เคยเจอกับสถานการณ์แบบนี้มาแล้ว การสังหารอย่างต่อเนื่องทำให้มดแดงเกิดการกลายพันธุ์การกลายพันธุ์ในครั้งนั้น ถือเป็นโศกนาฏกรรมอย่างแท้จริง ผู้เล่นระดับสูงของ กิลด์ที่มีเลเวลสูงสุดก็ตายกันหมดพื้นที่เนินเขาขยายออกไปถึงสามเท่า อุปกรณ์ที่ดรอปไปก็เก็บกลับมาไม่ได้เลย
มดแดงสามารถใช้พลังของตัวเองเพียงลำพัง ในการทำลายกิลด์ขนาดใหญ่หลายแห่งทางตอนใต้ของอาณาจักรจนเกือบเป็นอัมพาต
หลังจากนั้น กิลด์เหล่านั้นจึงออกแถลงการณ์ร่วมกันเพื่อกำหนดกฎเกณฑ์ว่าการสังหารมดแดงต้องอยู่ในขอบเขตที่สมเหตุสมผลและต้องไม่สังหารพวกมันเป็นจำนวนมากในช่วงเวลาสั้นๆ
ซูเฉินมาเก็บเลเวลคนเดียวจะไปนึกถึงได้ไงว่าจะกระตุ้นให้เกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้น
แม้ว่า เลเวลของมดแดงกลายพันธุ์จะไม่เปลี่ยนแปลงแต่เดิมทีพวกมันเป็นมอนสเตอร์ธรรมดาที่จู่ๆ ก็ก้าวกระโดดกลายเป็นระดับเวทมนตร์ สถานะต่างๆจึงเพิ่มขึ้นเกือบสองเท่า พลังชีวิต 1,500 หน่วย, เกราะป้องกัน 200 หน่วย, ค่าโจมตีก็สูงกว่า180 หน่วย
เดิมทีแล้ว มดแดงธรรมดาจะไม่ใช้สกิล มันทำได้แค่กัดเท่านั้นแต่ตอนนี้ไม่เพียงแต่จะมีมดแดงบินเท่านั้น มดแดงที่อยู่บนพื้นดินก็เริ่มพ่นของเหลวสีเขียวเข้มออกมาด้วยของเหลวนั้นคือ...น้ำเมือกกัดกร่อน!
นี่คือ น้ำย่อยในกระเพาะอาหารที่มดงานใช้กัดกร่อนแร่ธาตุและสกัดอาหารตามปกติ เมื่อแร่ธาตุบนพื้นสัมผัสกับมันเพียงเล็กน้อยก็จะเกิดควันสีเขียวออกมาทันที และละลายด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า
พลั่ก! พลั่ก! พลั่ก!
เมื่อจำนวนมดงานเพิ่มขึ้น แม้ว่าซูเฉินจะหลบหลีกการโจมตีได้แต่ น้ำเมือกกัดกร่อน ที่ถูกพ่นออกมาก็ปกคลุมเต็มพื้นไปหมดแล้ว
ติ๊ง~ ความเร็วเคลื่อนที่ลดลง30%
ติ๊ง~ ติดสถานะติดพิษ สูญเสียพลังชีวิต10% ต่อวินาที เป็นเวลา 6 วินาที
สถานะติดลบสองอย่างพุ่งเข้ามาใส่ซูเฉิน ทำให้เขาต้องสูญเสียพลังชีวิตไปกว่า20 หน่วยต่อวินาที แต่โชคดีที่ออร่าโลหิตเดือดยังสามารถรับมือได้อยู่จึงไม่มีปัญหา
แต่การโจมตีแบบพ่นของมดแดง นั้นหนาแน่นกว่าการกัดเพียงอย่างเดียวเมื่อก่อนอย่างเห็นได้ชัดตอนที่จำนวนน้อยก็ไม่เป็นไร การโจมตีที่ช้าขนาดนี้หลบหลีกได้ง่ายมากต่อให้เยอะขึ้นมาหน่อยเขาก็ไม่แคร์ เพราะมี ออร่าปราดเปรียวยังไงก็หลบหลีกได้เกือบครึ่ง
แต่ทว่า เมื่อมีจำนวนของมดแดงกลายพันธุ์รอบตัวเพิ่มขึ้นเรื่อยๆและ น้ำเมือกกัดกร่อนที่พวกมันพ่นออกมา มันก็เชื่อมต่อกันจนเป็นผืนเดียวราวกับจรวดที่โจมตีแบบไม่เลือกหน้า
“ให้มันได้อย่างนี้สิ!”
ซูเฉินสบถในใจ
“เมื่อกี้ยังเพลินกับการที่ยิงออกมาได้เยอะๆอยู่เลยนะ ไหงพวกแกถึงมาเล่นมุกนี้ซะได้ล่ะ?”
“จะเล่นเกมทำลายล้างกันใช่ไหม!?”
ซูเฉินตะโกนเสียงดัง พลางกระโดดหลีกมดแดงบินสองสามตัวกลางอากาศแล้วเขาก็หมุนตัวและสะบัดลูกแก้วสายฟ้าลงสู่พื้นดิน
ตู้ม!
แสงสายฟ้าสามสายวูบวาบ ตามมาด้วยลูกแก้วสายฟ้าหกลูกระเบิดออกพร้อมกัน
-5700! -5620! -5880!
แม้ว่า มดแดงจะกลายพันธุ์เป็นมอนสเตอร์ระดับเวทมนตร์แต่ความเสียหายของลูกแก้วสายฟ้าก็ยังเกินพอดีอยู่ดี แค่โจมตีครั้งเดียวพื้นที่โล่งก็จะปรากฏขึ้นทันที พร้อมกับการเก็บกวาดมดแดงไปได้เกือบครึ่งฝูงที่อยู่ไกลออกไป
ติ๊ง~ ได้รับค่าประสบการณ์ 1350 หน่วย!
เสียงแจ้งเตือน ค่าประสบการณ์ดังต่อเนื่องกันไปหมดหลังจากกลายพันธุ์แล้ว ค่าประสบการณ์ของมดแดงก็เพิ่มขึ้นเกือบสองเท่า
“แบบนี้สิถึงจะไม่ขาดทุน! ลุยต่อ!”
ซูเฉินพลิกตัวลงสู่พื้นดินที่ว่างเปล่าอย่างมั่นคงจากนั้นก็กระโดดพุ่งตัวเข้าไปโจมตีมดแดงกลายพันธุ์ที่รวมตัวกันหนาแน่นที่สุดอีกครั้ง
แม้ว่าการโจมตีแบบนี้จะทำให้ถูกมดแดงกลายพันธุ์รุมล้อมได้ง่ายแต่ด้วยออร่าปราดเปรียว การโจมตีของมดแดงกลายพันธุ์เกือบครึ่งจึงพลาดเป้าส่วนความเสียหายที่เหลือก็ถูกลดทอนลงไปเกือบครึ่งเช่นกัน และเมื่อ ออร่าโลหิตเดือดฟื้นฟูไม่ทันเขาก็แค่กินยาเพิ่มพลังชีวิตสองสามขวดก็กลับมาดีเหมือนเดิมแล้ว
แม้ว่ามันอันตรายอยู่หน่อยก็จริง แต่ประสิทธิภาพกลับเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว!ไม่สิ! ไม่ใช่แค่เท่าตัว ค่าประสบการณ์ก็เพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัวด้วย!
ตอนนี้ ซูเฉินไม่สนใจแล้วว่าฆ่าไปเท่าไหร่ศพบนพื้นถ้าเก็บได้เขาก็จะเก็บไปเรื่อยๆ เพราะยังไงก็ห้ามให้การโจมตีสังหารหยุดชะงักเด็ดขาด
เพราะถ้าซูเฉินหยุดลงเมื่อไหร่ความเร็วในการเก็บกวาดมอนสเตอร์ก็จะลดลง ซึ่งจำนวนของมดแดงกลายพันธุ์ก็จะสร้างความได้เปรียบแบบเบ็ดเสร็จทันที ถึงแม้เขาจะมีออร่าปราดเปรียวอยู่ก็อาจจะโดนฆ่าในพริบตาได้
“ฆ่า!”
ซูเฉินฆ่าจนตาแดงก่ำ ศพของมดแดงกลายพันธุ์บนพื้นวางกองทับถมกันจนมองไม่เห็นเศษหินสีน้ำตาลดั้งเดิมอีกแล้วมีเพียงเศษซากสีแดงเข้มที่จมอยู่ในพื้นดินที่เปียกชุ่มด้วยน้ำเมือกกัดกร่อนเท่านั้น