แสงแดดยามเช้า ส่องสว่าง ลานฝึกของสมาคมนักรบ โนวายืนอยู่กลางลานฝึก หยาดเหงื่อไหลอาบแก้ม เขากำลังหอบหายใจ เสื้อผ้าเปียกโชกไปด้วยเหงื่อ เสียงไม้กระทบกันดัง "ฉัวะ! ฉัวะ!" ดาบไม้ของโนวาปะทะกับหอกไม้ของฮง
ฮง ชายร่างสูงกล้ามเนื้อแน่น ผมสีดำยาว มัดเป็หางม้า เขาเหวี่ยงหอกไม้เข้าใส่โนวาอย่างรวดเร็ว
"ไวกว่านี้!" ฮงะโ โนวาพยายามใช้ทุกอย่างที่เรียนมา เขาหลบหลีกและโจมตี
"นายต้อง… ใช้สองเส้นทางพร้อมกัน!” ฮงพูด
"อย่าลืมใช้ประสาทััให้เต็มที่ มอง ฟัง ัั คิดวิเคราะห์ ตัดสินใจ แล้วลงมือทำ”
โนวาพยายามใช้พลังเส้นทางประกายแสง และเส้นทางพันธสัญญาพร้อม ๆ กัน แสงสีส้มหุ้มดาบไม้ พลังสีเขียวเสริมความแข็งแกร่ง "รากแห่งความเชื่อมั่น"
"เร็วขึ้น แข็งแกร่งขึ้น" ความเร็วและพลังของโนวาเพิ่มขึ้น
เขาสามารถรับมือกับการโจมตีของฮงได้ดีขึ้น เขาเริ่มโต้กลับ การเคลื่อนไหวของเขาดูคล่องแคล่ว แม่นยำ เขาหลบหลีกการโจมตีอย่างหวุดหวิด โนวาโจมตีฮงได้ 2-3 ครั้ง
ฮงยิ้มออกมา "ทำได้ดี โนวาน"
แสงสีส้มและสีเขียวอ่อนส่องสว่างรอบตัวเขา เขาััความเร็ว ความแข็งแกร่ง ความมั่นคง 'ใช่… ฉันทำได้!’ โนวาพุ่งเข้าหาฮงอย่างรวดเร็ว
"นายยังช้าเกินไป" ฮงถอนหายใจ
โนวาชะงัก
"อย่ามัวแต่โจมตี" ฮงพูด "นายต้องป้องกันด้วย!"
ฮงเหวี่ยงหอกไม้ เข้าใส่โนวา
โนวายกดาบขึ้นป้องกัน แต่…
"ช้าเกินไป!" ฮงพูดเสียงเรียบ
"ปัง!" หอกไม้แทงเข้าที่ไหล่ของโนวาอย่างจัง
“อึก!” โนวาเซล้มลงกับพื้น
"เอาล่ะ พักได้แล้วโนวาน" ฮงพูดพลางเช็ดเหงื่อบนใบหน้า
โนวาวางดาบไม้ลง ทรุดตัวนั่งกับพื้น เขารู้สึกเหนื่อยล้า
"การฝึก...สนุกกว่าที่คิด" เขาพึมพำ
"นั่นสินะ" จินพูด "การต่อสู้มันก็สนุกดี ถ้าไม่เอาเป็เอาตาย”
"นายเก่งขึ้นนะ โนวาน" จินพูด "นายแค่ยังขาดประสบการณ์อยู่”
จินยืนมองการต่อสู้ เขาเป็ชายร่างเล็ก ดูคล่องแคล่ว ผมสีดำสั้น สวมชุดคลุมสีดำลายเมฆสีเขียว
"การควบคุม 2 เส้นทาง… มันไม่ใช่แค่การใช้มันไปพร้อม ๆ กัน" จินพูดต่อ
“แต่มันคือการ ผสานพลัง ของทั้งสองเส้นทางเข้าด้วยกัน เป็หนึ่งเดียว”
"เหมือนกับ หยิน-หยาง ของพวกเรา" ฮงพูดเสริม
“หยิน-หยาง?” โนวาทำหน้างง
"เอาไว้ค่อยอธิบายก็แล้วกัน" ฮงพูด "เอาล่ะ! ลุกขึ้นมาได้แล้ว โนวาน"
"มาเริ่มฝึกกันต่อเถอะ" โนวาลุกขึ้นยืนปัดฝุ่นออกจากเสื้อผ้า เขามองฮงและจิน
ย้อนกลับไปเมื่อตอนเช้า โนวาเดินไปหาคนที่มาคุ้มกันเขาทั้ง 2 คน
“พวกคุณ…ช่วยฝึกต่อสู้กับผมหน่อยได้ไหม?” โนวามองไปที่จินและฮง
“ผมอยากแข็งแกร่งขึ้น”
"อยากเข้าร่วมการป้องกันฟิลด์" จินและฮง มองหน้ากัน
“ตกลง” ฮงพยักหน้า "พวกเราจะฝึกนายให้ ยังไงพวกเราก็ไม่มีอะไรทำอยู่แล้วล่ะนะ” จินยิ้ม
"จริงสิ!" ฮงพูดต่อ " พวกนายยังไม่รู้จักพวกเราจริงๆ เลยสินะ"
จินและฮงแนะนำตัวเอง
"ฉันชื่อฮง ส่วนคนนี้ชื่อจิน พวกเราคือ…กองกำลังพิเศษของสมาคมนักรบ"
"พวกเราถูกส่งมาคุ้มครองนาย"
"พวกเราคือผู้ใช้พลังเส้นทางพันธสัญญา ขั้นที่ 2 สูงสุด"
"ถ้าพวกเรารวมพลังกัน พวกเราสามารถเอาชนะ ขั้นที่ 3 และเอาตัวรอดจาก ขั้นที่ 4 ได้สบายๆ"
โนวาอึ้ง "พวกคุณ… แข็งแกร่ง… ขนาดนั้นเลยเหรอ!?"
“ใช่!” ฮงยืดอกอย่างภูมิใจ
"ไม่ธรรมดาเลยสินะ โนวาน” จินยิ้ม
กลับมาปัจจุบัน
“เริ่มการฝึกได้!” ฮงพูดเสียงดัง การฝึกฝนเริ่มต้นอีกครั้ง
จินและฮงผลัดกันสู้กับโนวา และก็คอยชี้แนะ จุดแข็ง จุดอ่อน และเทคนิคให้ โนวาเองก็เรียนรู้ได้อย่างรวดเร็ว
“ไวกว่านี้ โนวาน!"
"อย่าลังเล โจมตีเลย"
“ใช้ประสาทััให้เต็มที่”
“คิด วิเคราะห์ ตัดสินใจ แล้ว… ลงมือทำ”
โนวาเหนื่อยล้า หมดแรงเหงื่อไหลอาบ
แต่เขายิ้ม "ฉันสนุก"
‘นี่แหละสิ่งที่ฉัน้า’
่เย็นท้องฟ้าสีส้ม แสงสุดท้ายของวันส่องสว่าง แสงสีส้มฉาบทาเมืองนิวโฮป โนวาเดินโซเซออกมาจากลานฝึก ร่างกายปวดระบม สะบักสะบอม จากการฝึกฝน
"โอ๊ย..." เขายกมือขึ้นนวดไหล่'ปวดไปหมด... '
แต่เขายิ้มออกมา"สนุก... ฉันสนุกกับการต่อสู้"
เขามองไปที่มือตัวเอง "พลังเส้นทางประกายแสง… ฉันต้องฝึกให้เก่งกว่านี้ อีกไม่กี่วัน...'
โนวานึกถึงม่านพลังที่กำลังจะเปิดออก 'มอนสเตอร์จากฟิลด์อื่น ๆ ก็จะเริ่มบุกเข้ามา'
โนวาเดินไปที่ร้านของลีโอ 'ต้องเตรียมตัว... สำหรับการป้องกันฟิลด์พรุ่งนี้ ฉันคงต้องใช้อุปกรณ์'
โนวามองไปที่ร้านของลีโอ ประตูร้านปิดป้าย "ปิดร้าน" แขวนอยู่หน้าประตู
"อ้าว ปิดร้านงั้นเหรอ" เขาถอนหายใจ
"พรุ่งนี้ค่อยมาใหม่ก็ได้" โนวากำลังจะหันหลังกลับ
"โนวาน!"
"เฮ้! โนวาน!” ลีโอวิ่งมาหาโนวา สภาพสะบักสะบอม เสื้อผ้าขาดวิ่น หน้าตาเหนื่อยล้า
“ลีโอ!?" โนวาเบิกตากว้าง "นายโดนอะไรมาเนี่ย!?"
“ฉันพึ่งโดนครูฝึกซ้อมมา เอาซะแทบแย่เลย" ลีโอพูดเสียงแ่ "นายเป็ไงบ้าง?"
“ฉันก็เหมือนกัน” โนวายิ้ม
ทั้งสองคนมองหน้ากัน แล้วหัวเราะออกมา
“ดูเหมือนว่า...พวกเราจะโดนหนักพอ ๆ กันเลยนะ” โนวาพูด
"ฮ่า ๆ ใช่ ๆ " ลีโอหัวเราะ
“แล้วนายมาทำอะไรที่นี่ล่ะ?” ลีโอถาม
“ฉันมาซื้อของ” โนวาตอบ พลางชี้ไปที่ร้าน "เตรียมตัวปกป้องเมือง"
ลีโอพยักหน้า "เข้าใจแล้ว…งั้นร้านฉันเปิดให้นายคนเดียวเลย"
"อยากได้อะไร ก็บอกมาได้เลย ฉันจะขายให้นายในราคาพิเศษ!"
โนวามองไปรอบ ๆ ร้าน “ฉันอยากได้… ผลึกเรืองแสง นายมีไหม?”
“มีสิ! มีแน่นอน!” ลีโอรีบวิ่งไปหยิบผลึกเรืองแสงออกมาจากตู้กระจก
"นี่เลย! ผลึกเรืองแสงเกรด A เลยนะ" ลีโอพูดอย่างภูมิใจ "มันช่วยขยายพลังเส้นทางประกายแสง ได้ดีเลยล่ะ!"
โนวารับผลึกมาดู "สวยดีแฮะ…"
“เท่าไหร่?”
“สำหรับนาย…50 เหรียญ!” ลีโอตอบ
โนวาล้วงเหรียญออกมาจากกระเป๋า และจ่ายเงิน 50 เหรียญ
“นี่…” ลีโอยื่นถุงผ้าสีน้ำตาลให้โนวา "ยาสำหรับห้ามเื"
"ฉันแถมให้" ลีโอยิ้ม "นายคงต้องใช้มันในการปกป้องเมืองพรุ่งนี้แน่ ๆ "
“ขอบใจ” โนวารับถุงมา
"นายเองก็ระวังตัวด้วยนะ" ลีโอพูด
"จริงสิ!" ลีโอมองไปที่นาฬิกา "ฉันต้องไปแล้วล่ะ พี่ชายเรียกตัวน่ะ ไว้เจอกันโนวาน!"
“อืม… ไว้เจอกัน” โนวาโบกมือลา
ลีโอหันหลังกลับ แล้ววิ่งออกไปจากร้าน
‘การป้องกันฟิลด์…’
วันต่อมา หลังจากโนวาฝึกกับฮงและจินเสร็จ เขารู้สึกเหนื่อยล้า
"พรุ่งนี้ม่านพลังก็จะเปิด" โนวานอนแผ่หลาบนเตียง นึกถึงเื่ราวต่างๆ
"โศกนาฏกรรมจันทราเดือนดับ... อารากอส... พวกสัตว์ร้าย"
“ฉันต้องเตรียมตัวให้พร้อม" โนวาคิด และลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียง
เขากำลังนั่งอยู่ในห้องพักของสมาคมนักรบ ห้องพักขนาดใหญ่ สะอาด ตกแต่งเรียบง่าย เตียงนอนนุ่มสบาย ผ้าปูที่นอนสีขาว มีโต๊ะ เก้าอี้ และตู้เสื้อผ้าไม้
"ห้องพักของสมาคมนักรบนี่ สะอาดกว่าที่พักเดิมเยอะเลย"
โนวานั่งอ่านหนังสือ “ประวัติศาสตร์ The Cube” ที่ยืมมาจากห้องสมุดสมาคมนักรบ อยู่บนเตียง 'ต้องเรียนรู้’
เขานึกถึงคำพูดของอารากอส ‘ความรู้มันไร้ประโยชน์ ถ้าแกใช้มันไม่ได้'
"แต่..." โนวาแสยะยิ้ม "ฉันไม่ใช่นาย"
“ก๊อก! ก๊อก!”
เสียงเคาะประตูดังขึ้น โนวาวางหนังสือลง "ใครครับ?"
"ฉันเอง อเล็กซ์" เสียงของอเล็กซ์ ดังมาจากข้างนอก
โนวาลุกขึ้นเดินไปที่ประตู เปิดออก อเล็กซ์ยืนยิ้มอยู่หน้าห้อง เขาสวมชุดธรรมดาสีเขียวเข้ม
“ขอโทษนะ โนวาน ฉันรบกวนเธอรึเปล่า?" อเล็กซ์ถาม
โนวารีบลุกขึ้น "ไม่ครับ ไม่รบกวน เชิญนั่งก่อนสิครับ" โนวารีบหลีกทางให้ อเล็กซ์ก้าวเข้ามาในห้อง
"ขอบใจ" อเล็กซ์ตอบ เขามองไปรอบๆ "ดูเหมือนเธอจะชอบห้องนี้นะ"
"อืม ใช่ครับ ห้องพักสวยดี สะอาดด้วย"
"มันดีกว่าที่พักรวมของพวกผมเยอะเลย" โนวายิ้ม
"นั่นสินะ ฉันเองก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน” อเล็กซ์พยักหน้า "งั้น...ฉันขอนั่งตรงนี้นะ" เขาชี้ไปที่เก้าอี้ข้างเตียง
"เชิญครับ" โนวาดึงเก้าอี้มาให้อเล็กซ์
"ขอบใจ" อเล็กซ์นั่งลงบนเก้าอี้
“เอาล่ะ… ฉันมีเื่จะคุยกับเธอนิดหน่อย” เขาพูดเสียงเบา
“เื่อะไร… เหรอครับ?”
"เื่อารากอสและ...สายลับ”
"ฉันรู้ว่า มันไม่ใช่เวลาที่เหมาะสมเท่าไหร่" อเล็กซ์พูด "แต่มันก็สำคัญมากๆ กับพวกเราทุกคน"
อเล็กซ์ถอนหายใจ “ฉันสงสัยว่าอารากอส อาจจะไม่ใช่สายลับคนเดียว ที่แฝงตัวอยู่ในเมืองนิวโฮป”
“อะไรนะ!?” โนวาเบิกตากว้าง ‘แปลว่านอกจากอารากอสแล้ว อาจจะยังมีสายลับคนอื่นๆ แฝงตัวอยู่อีก!’
โนวารู้สึกหนาวไปถึงกระดูก
อเล็กซานเดอร์อธิบายต่อ "ฉันไม่รู้หรอกว่าพวกมันเป็ใคร หรือมีแผนการอะไร..."
"แต่มันจะเป็อันตรายต่อพวกเราแน่" เขาพูดอย่างเครียดขรึม
"ถึงฉันจะคอยระวังเื่นี้เอาไว้อยู่แล้ว แต่ฉันก็ยังก็ไว้ใจทุกคนไม่ได้เต็มร้อย”
"นี่…” โนวามองอเล็กซ์ “คุณกำลังสงสัยใครอยู่งั้นเหรอ”
อเล็กซ์ลังเลอยู่ครู่นึง
“พวกเขาทั้ง 4 คนคือ คนที่ได้รับความไว้วางใจจากฉันมากที่สุด…"
เขาสบตากับโนวา “ฉัน้าให้เธอช่วยสังเกตการณ์พวกเขาหน่อย"
"สังเกต…" โนวาขมวดคิ้ว
อเล็กซ์อธิบายต่อ "โซเฟีย”
"ทหาร 2 คน ที่คุ้มกันเธอ… ฮงกับจิน ส่วนคนสุดท้ายเธอคงยังไม่เคยเจอเขา เขาชื่อ อัล เป็ผู้ช่วยคนสนิทของฉันเหมือนกับโซเฟีย"
"ระหว่างการป้องกันฟิลด์...สังเกตท่าทาง คำพูด พฤติกรรม ดูว่ามีใครทำอะไรผิดปกติรึเปล่า?"
โนวาขมวดคิ้ว ‘เขาส่งคนที่ แม้แต่เขาเองก็ยังไว้ใจได้ไม่เต็มร้อย มาคุ้มกันฉันเนี่ยนะ?’
‘แล้วแผนของเขา…คืออะไรกันแน่?’
อเล็กซ์เหมือนจะรู้ว่าโนวากำลังคิดอะไรอยู่ เขาถอนหายใจ “ฉันไว้วางใจพวกเขาแต่…”
"ฉันก็ต้องแน่ใจว่าพวกเขาไม่ใช่สายลับจริง ๆ”
"เื่นี้…มันอันตรายเกินกว่าจะมองข้ามไป" อเล็กซ์มองโนวา “ขอร้องล่ะโนวาน ช่วยฉันด้วย เื่นี้มันอันตรายมากถ้ามีสายลับอยู่จริง ๆ”
โนวาลังเล เขาเงียบไปครู่นึง “ผมคงปฏิเสธไม่ได้”
“ตกลง ผมเข้าใจแล้ว"
"ผมจะพยายาม" โนวาพยักหน้า
"ขอบใจ" อเล็กซ์ยิ้ม “ฉันเชื่อใจเธอ โนวาน”
"นี่ถือว่าเป็คำขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือของเธอแล้วกัน" อเล็กซ์ยื่นสิ่งของให้กับโนวา มันเป็ผลึกสีฟ้ารูปร่างกลมๆ
“นี่คือ 'ผลึกแห่งสัญญา' ” อเล็กซ์พูดพลางยื่นให้กับโนวา
“มันคืออะไร?" โนวา รับผลึกมา
“มันเป็ผลึกชนิดพิเศษ มันช่วย 'ขยายพลัง’ ของเส้นทางพันธสัญญา และรักษาาแเล็กๆได้"
“ขอบคุณครับคุณอเล็กซ์"
“ระวังตัวด้วยล่ะ โนวาน” อเล็กซานเดอร์ยิ้ม “สถานการณ์ของเมือง...มันซับซ้อนกว่าที่เธอคิด”
อเล็กซ์ลุกขึ้นยืน “ฉันต้องไปแล้ว”
โนวามองอเล็กซ์เดินออกจากห้อง
"เขารู้อะไรอีก?” โนวามองตาม “ทำไมเขาถึง...”
เช้าวันรุ่งขึ้น แสงอาทิตย์ส่องผ่านหน้าต่างกระจกบานใหญ่สาดแสงสีทองลงบนเตียง โนวาลืมตาตื่น วันนี้เป็วันที่ม่านพลังจะเปิด อีกไม่กี่ชั่วโมงเท่านั้น
โนวามองไปที่หน้าต่าง เห็นกำแพงเมืองทอดตัวยาว วันนี้ ทุกคนจะต้องร่วมมือกัน เพื่อปกป้องเมือง เขาถอดเสื้อผ้าและหยิบชุดเกราะที่ลีโอให้มาสวม เสื้อเกราะหนังสีน้ำตาลเข้ม เย็บอย่างประณีต ดูแข็งแรงทนทาน
‘อืม ชุดนี้ คงจะช่วยปกป้องฉันได้…’ โนวาคิด พลางััิัที่เรียบเนียน อย่างน้อยก็ดีกว่าเสื้อผ้าธรรมดา
เขาติดดาบหนามโลหิตไว้ที่เข็มขัด มองดาบไม้ที่วางพิงผนังห้อง
‘แม้ฉันจะฝึกดาบมาตลอด 3 วัน…’ เขาคิด ‘แต่ฉัน ก็คง ไม่ชิน กับการฆ่าหรอก…’
โนวาเปิดประตูห้อง เดินออกมาจากห้องพัก เขาเดินไปตามทางเดิน ผู้คนมากมายเดินสวนทาง พ่อค้า นักวิจัย ทหาร ทุกคนกำลังมุ่งหน้าไปที่เดียวกัน...
เขานึกถึงเื่ราวที่เขาเคยอ่านในหนังสือ ประวัติศาสตร์ The Cube
“ม่านพลังเป็ สิ่งที่กั้นระหว่างฟิลด์ต่างๆ ใน The Cube”
“ทุกๆ เดือน ม่านพลังจะคลายตัวลง”
“และนั่นเป็โอกาส... ให้สัตว์ร้ายจากฟิลด์อื่นๆ บุกเข้ามา”
โนวามาถึงประตูเมืองด้านทิศเหนือ
‘นี่เป็…หนึ่งในจุดป้องกัน’
“การป้องกันฟิลด์ คือภารกิจที่สำคัญที่สุด”
‘เหตุการณ์ล้นทะลัก เหตุการณ์ที่สัตว์ร้ายจำนวนมากบุกเข้ามา ทำให้ฟิลด์ต่าง ๆ ถูกตัดขาด…’
‘ทำให้ทุกคนขาดการติดต่อ’
‘ถ้าพวกเราพลาด นั่นอาจเป็… จุดจบของฟิลด์ A11…’
‘เหมือนกับเกรทฟิลด์ที่ล่มสลายไปเมื่อหลายสิบปีก่อน’
‘ฟิลด์เริ่มต้น…’ โนวานึกถึงข้อมูลที่เขาอ่าน
‘มันคือจุดเริ่มต้นของผู้ถูกอัญเชิญ และจุดที่ปลอดภัยที่สุดถ้าเทียบกับฟิลด์อื่นๆ เพราะอยู่มุมทั้ง 8 ของ The Cube’
‘แต่…พวกเราจะต้องอยู่แบบนี้ไปอีกนานแค่ไหน?’
‘เราจะได้ออกจากฟิลด์ A11 ไปใจกลางรึเปล่า?’
โนวาสะบัดหัว ‘ต้องคิดในแง่ดี!’
โนวาเดินออกจากตึกสมาคมนักรบ มองไปที่ผู้คนจำนวนมากที่รวมตัวกันอยู่หน้ากำแพงเมือง ทหารในชุดเกราะสีเขียว พ่อค้า นักวิจัย ทุกคนต่างมีสีหน้ากังวลและหวาดกลัว โนวาััได้ถึงความกดดัน แต่ละคนต่างเตรียมพร้อม ขัดอาวุธ ตรวจสอบอุปกรณ์ พูดคุยกับเพื่อน
โนวายืนอยู่ไม่ไกลจากกำแพง โซเฟียเดินเข้ามาหาเขา เขาตบบ่าโนวาเบาๆ
“พร้อมรึยัง โนวาน?”
โนวาพยักหน้า “พร้อมแล้ว”
“งั้นก็ดีแล้ว โซเฟียพูดต่อ "เป็จุดทิศเหนือ…พอมีช่องว่างให้คนที่ขั้นต่ำประจำการ”
“จุดนี้มีหัวหน้าของสมาคมนักวิจัย คอยดูแลอยู่” โซเฟียแสยะยิ้ม “ยัยแมวนั่นจะคอยดูแลนายเอง…ไม่ต้องห่วง”
โนวาพยักหน้า
‘ฉันอยู่กับหัวหน้าของสมาคมนักวิจัยงั้นเหรอ?’
โนวาเดินไปยังจุดทิศเหนือของกำแพงเมือง เขามองเห็นช่องเขาที่ถูกปิดกั้นด้วยกำแพงขนาดใหญ่
“ตรงนั้นสินะ…”
ประตูขนาดใหญ่ปิดเอาไว้ บนกำแพง ทหารจำนวนมากยืนประจำการอยู่ โนวามองพ่อค้า นักวิจัยจำนวนหนึ่งยืนอยู่หลังกำแพง ‘นี่คงเป็จุดที่เราต้องสู้…’
โนวาสูดลมหายใจลึก เขามองเห็นนักวิจัยสาวที่โนวาเคยเจอที่ห้องสมุด ยืนอยู่ไม่ไกล ‘เธอกำลังมองอะไร?’
“เรน่า!!! กำลังทำอะไรอยู่!?”
เสียงะโของนักวิจัยคนหนึ่งดังขึ้น
“รีบเอามา ผลึกตรวจจับพลังงานมาเร็วเข้า!”
‘เธอดูกังวล ตัวสั่น…’
‘หน้าซีด…’ โนวาพยายามมองสิ่งที่เรน่ากำลังทำอยู่ นักวิจัยคนอื่นๆ บ่นใส่นักวิจัยสาวคนนั้น
“เธอทำอะไรอยู่!? เรน่า! รีบเอาเครื่องมือมาตรวจสอบม่านพลัง… ”
“อย่ามัวแต่ยืนอึ้ง… อยู่แบบนั้น เรน่า! ตั้งสติหน่อยสิ!”
“นี่งานสำคัญมากเลยนะ! อย่าเป็ตัวถ่วงล่ะ เรน่า! ”
เรนาก้มหน้า มือสั่น เธอทำท่าจะหยิบมีดสั้น แต่…มันร่วงลงกับพื้น
‘เธอชื่อเรน่าสินะ…’ โนวาคิด ‘เธอดูกังวลมาก’
โนวาก้มลงเก็บมีดสั้น ยื่นให้เรน่า
“นี่ของเธอ”
“เธอเป็อะไรไหม?”
เรน่านิ่งไปครู่หนึ่ง
“ขอบใจ…”
“ฉัน…” เธอพูดเสียงสั่น
“ฉัน… แค่… กังวล… นิดหน่อย…”
“ไม่เป็ไรหรอก” โนวาพยักหน้า “ทุกคนเขาก็คงกลัวเหมือนกัน”
อเล็กซ์ยืนอยู่บนกำแพง ตรงต้นไม้โลก ผู้คนมองอเล็กซ์ที่ดูสงบนิ่ง
‘นี่คือ… จุดที่แข็งแกร่งที่สุด’
‘และ…จุดที่อันตรายที่สุด’
อเล็กซานเดอร์มองไปรอบ ๆ แววตามุ่งมั่น
เซเรียนนั่งบนเก้าอี้ ที่้ากำแพงทิศตะวันตก มองออกไปที่นอกฟิลด์
ลูเซียน่ายืนอยู่้ากำแพงทิศเหนือ ท่าทางสงบนิ่ง
"ระบบแสดงข้อมูล"
จุดประสงค์ : ป้องกันสัตว์ร้ายจาก Field อื่น ๆ
เวลา : 24 ชั่วโมง
ตำแหน่ง : 3 จุดใน Field A11
ทิศเหนือ
ทิศตะวันตก
ใจกลาง
"อีกไม่นาน...ม่านพลังก็จะเปิดออก..."
บทที่ 12 "การป้องกันฟิลด์กำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว"
ค่าความชอบปัจจุบัน: 0
*หมายเหตุ: ค่าความชอบ คือค่าที่ส่งผลต่อการดำเนินเื่ การตัดสินใจของผู้ดำเนินเื่ราว
ค่าความชอบจะถูกคำนวณผ่านการมีส่วนร่วมของนักอ่าน ทั้งการแสดงความคิดเห็น การกดหัวใจ การให้กำลังใจ และอื่นๆ ทุกการมีส่วนร่วมจะถูกนำมาคำนวนและมอบให้กับผู้ดำเนินเื่ราว ค่าความชอบจะถูกคำนวนในเวลา 12:00 น. ของวันถัด และ 1 บท จะถูกคำนวนได้เพียงครั้งเดียวเท่านั้น
302
![[มีอีบุ๊กในMEB] เกิดใหม่เป็นมารดาเลี้ยงเดี่ยวผู้ยากไร้ ในชนบทต้าซ่ง](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1715515048_49949621.webp)
