Demonlord online ราชาอสูรสะท้านโลก

   ศิลาใช้เวลาในการเดินทางขึ้นเหนืออีกสองวันในที่สุดเขาก็มาถึงยังเมืองวารีแต่ทว่าศิลารับรู้สิ่งหนึ่งผิดสังเกตุไปนั่นคือเมืองริมหาดทรายทะเลนี้คล้ายหมู่บ้านประมงทว่ามันกลับเงียบเหงาผิดปกติ ทิ้งไว้เพียงบ้านร้างกับอุปกรณ์การประมงเศษซากเรือแพที่พังพินาศคล้ายพึ่งเกิดสงครามไปไม่นาน

    ศิลายืนอยู่หน้าเมืองร้างชั่วคู่พร้อมกับช่างใจใช้ความคิดก่อนจะค่อยๆก้าวเท้าเข้าไปในเมืองวารี

   ฟิ้ววว~  ซูมมม

   เสียงลมพัดผ่านพร้อมกับเม็ดทรายสีขาวนวลปลิวลอยไปในอากาศเสียงของสายลมช่างน่าใจหายยิ่งนักผสมกับเสียงคลื่นทะเลที่ซัดชายฝั่งคลายเสียงสะอื่นไม่มีผิด

    “พี่ศิแบบนี้มันแปลกๆนะ”

  ฟ้าครามที่ยืนควงแขนเขาแจเอ่ยขึ้นศิลาเองก็พยักหน้ารับคำ

  ซึ่งมันเป็นไปไม่ได้เลยที่เมืองจะรกร้างได้ถึงเพียงนี้ไม่มีทั้งNPC ของระบบประจำเมืองบ้านเรือนพังพินาศเกลื่อนไปทั่วเมือง

    ศิลาที่พึ่งมาถึงกับรู้สึกได้ถึงอันตรายจากเมืองแห่งนี้เขาจึงให้ฟ้าครามกลับเข้าไปอยู่ในผ้าพลันคอโดยเร็วซึ่งเจ้าหล่อนก็รับคำอย่างว่าง่าย

  ซึ่งในตอนแรกศิลานั้นมีแผนจะมาหาซื้ออุปกรณ์การต่อเรือที่เมืองวารีเพื่อออกไปใจกลางทะเลและลงไปยังเมืองบาดาล

    เขาพอทราบมาจากน้ำแข็งว่าไม่มีใครที่รับจ้างแล่นเรือออกไปนอกน่านน้ำของเมืองวารีเพราะหากพ้นน่านน้ำของเมืองวารีไปจะเป็นถิ่นที่อยู่ของสัตว์อสูรเจ้าทะเลคอยเล่นงานเรือผู้เล่นเว้นเสียแต่เรือขนส่งผู้โดยสาร

    แต่เรือขนส่งผู้โดยสารนั้นผู้เล่นจะไม่สามารถลงกลางทางได้ทำให้การจะไปเมืองบาดาลนั้นผู้เล่นจะต้องเดินเรือออกทะเลด้วยตัวเองและต้องฝ่าดงสัตว์อสูรเจ้าทะเลระดับราชา

  ด้วยเหตุนี้เมืองบาดาลจึงแทบจะตัดขาดกับโลกภายนอก

    ศิลาค่อยๆเดินผ่านประตูเมืองวารีเข้าไปอย่างช้าๆพื้นเบื้องร่างเป็นเม็ดทรายสีขาวละเอียดตลอดทั้งทางยาวเรียกได้ว่าทุกตารางของเมืองพื้นเป็นทรายสีขาวคล้ายอัญมณีก็ว่าได้

    ศิลาค่อยๆเดินเข้าไปในเมืองอย่างไม่รีบร้อนพร้อมใช้ทักษะจิตแห่งดาบและเนตรมารจ้องมองไปรอบตัวอย่างระมัดระวังบรรยากาศมีแต่ความเงียบกับเสียงลมที่โหยหวนจับใจและเสียงคลื่นทะเลถึงจะเป็นเวลากลางวันเเต่ยามนี้เขาต้องเร่งประสาทสัมผัสให้เฉียบคมถึงขีดสุด

    เมื่อเดินมาถึงใจกลางเมืองที่เป็นรูปปั้นเทพแห่งท้องทะเลโพไซดอนกำลังยืนถือสามงามรูปปั้นหินสีฟ้าสูงขนาดสองเมตรใบหน้าของเทพโพไซดอนคล้ายชายวัยกลางคนหน้าตาดุร้าย          วินาทีนั้นเองสายตาของเขาก็สะดุดกึกเห็นเข้ากับสิ่งที่เขาแทบไม่อยากจะคิดคล้ายกับว่าเขากำลังเจอฝันร้ายก่อนที่เขาจะบ่นกับตัวเองเบาๆ

    “ให้ตายสิไอ้ศิ! ไม่เคยมีอะไรราบรื่นเลยต่อจากคิตสึเนะและอามาเทราสึ

คราวนี้เป็นแกเลยหรอปีศาจ”

   เมื่อศิลาพูดจบเสียงจากระบบก็ดังขึ้น

          “เทพอสูรชูเท็นโดจิ ระดับ250 ปรากฎตัวผู้ใดถูกสังหารระดับลดลงครึ่งหนึ่งรอเกิด16วันตามเวลาในเกม”

   พร้อมกับร่างของชูเท็นโดจิในร่างของชายหนุ่มผมสีแดงเพลิงใบหน้าคมหลอเหลาบนหัวมีเขาสีแดงงอกขึ้นมาสามเขายาวราวๆสิบเซนติเมตร

   ผิวกลายสีแดงสดดวงตาคล้ายกับยักษาบริเวณริมฝีปากปรากฎเขี้ยวงามโค้งเล็กน้อยส่วมชุดเกราะสีแดงสดแบบนักรบญี่ปุ่นโบราณเผยอกให้เห็นกล้ามเนื้อเป็นมัดๆ 

   กรงเล็บแหลมคมมือซ้ายขวาปรากฎโซ่สีดำที่ปลายโซ่ติดใบมีดคล้ายกับเคียวท่ามองดูดีๆมันก็คืออาวุธเคียวโซ่ยาวสองเมตรใบมีดเคียวสุดแหลมคมและน่าเกรงขาม

   ข้างหลังมีน้ำเต้าสีน้ำตาลขนาดใหญ่สะพายไว้พร้อมกับมันกำลังนั่งดื่มสุราอย่างสบายอารมณ์

     ในเงาร้านสุราด้านหลังปรากฎ

โคการาสึเท็นกุรูปร่างคล้ายคนจมูกยืดยาวด้านหลังมีปีกผิวสีแดงสวมชุดยูคาตะในมือถือดาบคาตานะจำนวนสีตนยืนแอบในเงามืดของร้านสุรา

     ศิลาทราบได้ทันทีว่าเหตุที่เมืองรกร้างคงเป็นฝีมือใครไปไม่ได้นอกการที่สัตว์อสูรห้าตนนี้และการที่พวกมันยึดได้ทั้งเมืองใครๆก็รู้ว่าฝีมือต้องไม่ธรรมดา

   เพราะเมืองๆหนึ่งมีทั้งผู้เล่นทหารและเจ้าเมืองที่เป็นปัญญาประดิษฐ์ระดับสูงรวมถึงเมื่อครั้งเหตุการณ์เกาะเริ่มต้นเจ้าของเมืองยังเปิดภารกิจพิเศษป้องกันเมืองแน่นอนว่าเมืองวารีก็ต้องเป็นเช่นนั้นแถมที่ต่างกันคือที่นี่คือทวีปใหญ่เต็มไปด้วยยอดฝีมือ

    แถมยังอยู่ติดกับเมืองสยบฟ้าที่มากด้วยผู้เล่นระดับสูงมันเป็นไปไม่ได้ที่คนพวกนั้นจะไม่รู้ข่าวการปรากฎตัวของเทพอสูรและแน่นอนพวกผู้เล่นระดับสูงต้องแห่มาสู้กับพวกมัน

    นั่นคือสิ่งที่ศิลาคิดซึ่งความจริงเป็นดังเขาคิดทุกประการ 

   เมื่อคิดได้เช่นนั้นศิลาก็กระชับโหยหาและร่ำไห้แน่น

     “ฆ่ามัน”

   ชูเท็นโดจิเอ่ยขึ้นพร้อมกับเท็นกุทั้งสี่ต้นสะบัดปีกวูบเดียวร่นระยะแทบจะประชิดตัวศิลา   

   ยามกระทันหันนั้นเงาสี่สายพุ่งพรวดพลาดออกจากร่างศิลาประดุจกระสุนปืนหงอคงสัมพาทีสดายุฟ้าครามเข้ารับมือกับสัตว์อสูรเท็นกุทั้งสี่ตนอย่างฉลับพลัน

     เคร้ง เคร้ง เปร๊ง เปร๊ง  เปรี้ยง

    ‘ทำไมเสียงระบบถึงไม่แจ้งเตือนการมีอยู่ของเท็นกุทั้งสี่’

  ศิลาเกิดคำถามขึ้นในหัวทันทีก่อนที่ชูเท็นโดจิในร่างครึ่งยักษ์ครึ่งมนุษย์จะรุกขึ้นเดินช้าๆเข้าหาเขาพร้อมกับพูดขึ้น

     “ไม่ธรรมดามีทั้ง ภูติสัตว์อสูรรับใช้แถมภูติตนนั้นยังมีดาบสะกดโทสึกะกับกระจกยาตะแสดงว่าคงเคย

เจอกับคิตสึเนะมาแล้วสินะ”

    ศิลานิ่งไม่โต้ตอบใดๆเขามีรางสังหรแปลกๆกับน้ำเต้าด้านหลังที่เปิดจุกอยู่ของมันตามเรื่องนารูโตะที่เขาเคยดูมันจะดูดคนเข้าไป

    เปร้ง เปร้ง เคร้ง 

   พริบตาเดียวเคียวโซ่ของมันก็พุ่งใส่ศิลาอย่างเฉียบคมและดุร้ายคมดาบร่ำไห้และโหยหายกขึ้นตวัดันใส่เคียวโซ่ที่แหวกอากาศพุ่งโจมตีเขาราวกับมีชีวิต

   เปร้ง เปร้งงงง เปร้งงง

    เกิดประกายไฟกระจายไปทั่วพร้อมกับเมืองที่เงียบเหงาเต็มไปด้วยเสียงคมดาบเสียงระเบิดขึ้นอีกครั้งท่ามกลางแสงแดดที่ร้อนระอุเสียงการต่อสู้ดังขึ้นถี่ยิบอย่างเร่งร้อนกลบเสียงคลื่นลมของทะเลไปจนสิ้นเสียง

    “อะไรเนี่ย”

    ศิลาตวาดลั้นด้วยความตกตลึงเพราะชูเท็นโดจิหมุนควงโซ่เกิดเป็นพายุใบมีดเคียวนับพันพุ่งออกมาจากพายุเข้าโจมตีศิลาราวห่าฝน

   เปร๊ง เปร๊ง เปร๊ง เช้งงง เช้งงงงงง!

   ศิลาสืบเท้าไปมาด้วยก้าวรุณตวัดดาบซ้ายขวาขึ้นลงอย่างแยบยลและลึกล้ำฟันใส่เคียวสายลมที่พุ่งออกมาจากพายุอันเกิดจากการหมุนควงโซ่ของชูเท็นโดจิเกิดเป็นพายุ

ทอร์นาโดขึ้นสองลูกยิงเคียวสายลมสีเขียวสดสาดใส่ศิลาคล้ายปืนกล

    วูบ ฟุ้บ วูบ

    “กระจอกเทพมาร มีฝีมือแค่นี้หรือไง”

    เสียงของชูเท็นโดจิดังขึ้นอย่างแผ่วเบาทางด้านหลังของศิลาจนเขาต้องเบิกตากว้างเพราะว่าเบื้องหน้าเขาร่างของมันก็ยังไม่หายไปจากสายตา

    “ร่างแยก?

    ศิลาเอ่ยขึ้นพร้อมกับสองมือยังตวัดร่ำไห้และโหยหาอย่างสับสนวุนวายต้านทานเคียวสายลมนับพันพร้อมกับด้านหลังของเขายามนี้ปรากฎมัจจุราชร้ายกำลังเงื้อมือขวาจับปลายเคียวโซ่ที่แฝงพลังธาตุลมก่อนจะฟันใส่ร่างของเขาจากทางด้านหลังอย่างเต็มแรง

    ฉ๊วะ!  อ๊ากกก

    เสียงฉีกกระชากเนื้อดังขึ้นพร้อมกับใบมีดเคียวสีดำสนิทฟันผ่าร่างของศิลาจากต้นคอบาดจมลึงสองเซ็นรากยาวถึงเอวถากเป็นแผลลึกยาว

    อั๊ก อั๊ก อั๊กกกกกกกกกกกกก

  เลือดสีแดงสดของศิลาสาดพุ่งกระฉูดอาบทั่วร่างของชูเท็นโดจิเลือดสีแดงฉานพุ่งออกมาจากร่างของศิลาราวท่อแตกพร้อมกับเคียวใบมีดสายลมด้านหน้าโหมกระหน่ำระดมฟันเฉือนร่างของศิลาจนทั่วร่างชุมโชกไปด้วยเลือดสีแดงสุด บาดแผลอันเกิดจากของมีดคมฉีกเชือดเฉือนไปทั่วร่างจุดเกราะขาดกระจุย

   เลือดสีแดงไหลชุ่มโทรมกายหยดลงพื้นจมหายไปในผืนทรายเปลี่ยนเม็ดทรายสีขาวนวลให้กลายเป็นสีเลือดในพริบตา

   เปรี้ยงงงงง  ฟิ๊ววววววว ตูมมมมม

   ชูเท็นโดจิตวัดขาขวาอัดพลังปราณเตะใส่ร่างของศิลารอยลิ่วอัดเข้ากับสิ่งปลูกสร้างพังถล่มเป็นทางยาวสามร้อยเมตร

   ครืนนนน โคร่ม   อั๊ก อั๊ก 

    วินาทีต่อมาศิลาพลันตั้งตัวลุกยืนพร้อมกับกระอีกเลือดออกมาเป็นลิ่มไม่หยุด

   “พี่ศิ

   ฟ้าครามร้องเสียงหลงอย่างร้อนรนหมายจะพุ่งตัวตามร่างของชูเท็นโดจิที่ยามนี้กำลังพุ่งทะยานเข้าหาศิลาด้วยความเร็วสูง

    “ไม่ต้องห่วงพี่ทำหน้าที่ของตัวเองให้ดี”

   ศิลาตวาดลั่นพร้อมกับทั่วร่างปรากฎเปลวเพลิงสีฟ้าร่างของเขากลับมาสมบูรณ์อีกครั้ง

    ฟิ้วววววว

   เสียงแหวกอากาศดังเสียดหูมาในระยะไม่กี่วา

   ศิลาเงยหน้าขึ้นมองพบว่าใบมีดเคียวโซ่สีดำสองเล่มกำลังพุ่งแหวกอากาศโจมตีเขาในระยะไม่กี่อึดใจ

   ศิลาดีดตัวถอยหลังพร้อมกับสะบัดมือซ้ายขวาออกไปด้านหน้าอย่างรวดเร็ว วินาทีเดียวกันนั้นกริชโหยหาและดาบร่ำไห้ในมือซ้ายขวาพุ่งออกจากมือของศิลาดุจกระสุนปืนเข้าต้านทานในมีดเคียวโซ่

    ฟิ้วววว เปร๊ง เปร๊ง

   เกิดเสียงคมมีดปะทะกันขึ้นสองครั้งติดพร้อมกับสระเกล็ดไฟที่สาดกระจายออกมา 

    ศิลากระตุกโซ่คร่ำครวญที่ติดอยู่กับโหยหาร่ำไห้เพื่อดึงอาวุธทั้งสองลอยกลับเข้ามืออีกครั้ง

     “อะไร? นี่แกมีอาวุธคล้ายกับของข้าด้วยเหรอเนี่ย”

   ชูเท็นโดจิหยุดชะงักเบื้องหน้าศิลาในระยะสามเมตรเอ่ยขึ้นทันทีเมื่อเห็นที่แขนซ้ายขวาของศิลาค่อยๆปรากฎโซ่สีส้มรัดพลันตามแขนพาดถึงไหลและยาวติดปรายอาวุธทั้งสอง

   เคร๊ง เปี้ยง เปร๊ง 

   บนผืนฟ้ายังคงปรากฎเงาของสัตว์อสูรที่กำลังปะทะกันราวฟ้าแตกผลัดกันรุกไร่ตั้งรับกันอย่างแยบยลพร้อมคลื่นพลังที่แตกกระจายออกเป็นระลอก

   ศิลาเริ่มมีความคิดหนักใจขึ้นมาทันทีด้วยความเป็นห่วงถึงหญิงสาวระดับฝีมือดาบของฟ้าครามยังไม่ถึงขั้นบรรลุแต่อีกฝ่ายคือเท็นกุที่ดูท่าทางจะชำนาญดาบพอตัว

   เเถมยามนี้ฟ้าครามก็ได้คืน

เอกคาริเบอร์และดูแลนดอลกลับสู่ระบบไปแล้วตามคำสั่งของเขา

    ‘อะไร อะไรมันจะช่างเหมาะเจาะขนาดนี้วะ’

   คิดไปมาศิลาก็เริ่มอนาถใจแต่ว่าเขาก็ยังไว้ใจในพลังเวทมนต์ของหญิงสาวรวมถึงหงอคงสัมพาทีส่วนสดายุนั้นก็ตามนั้น   

   อีกอย่างฟ้าครามนั้นมีโล่กระจกยาตะที่สะท้อนได้ทุกอย่างรวมถึงดาบโทสึกะเมื่อคิดได้แบบนี้สมาธิของก็กลับมาเพ่งใส่ศัตรูเบื้องหน้าอย่างเดียว