ได้เกิดใหม่ข้าจะไม่ขี้เกียจแล้วสาบานเลย

เตรียมพร้อม

           หลังจากวันที่เยว่ซินผ่านรอบคัดเลือกการประกวดหญิงงามของหลวงเมืองมาแล้วทุกๆ วันพวกนางก็ยังต้องเรียนต้องฝึกวิชาต่างๆ กันอยู่ โดยเนื้อหานั้นยิ่งเข้มข้นหนักหนามากขึ้นกว่าเดิมเสียอีกเพราะเหลือเวลาอีกไม่มากแล้วคงต้องรู้ทุกเรื่องอย่างรวดเร็ว

“ท่านคิดเห็นอย่างไรกับบทกวีบทต่อไปนี้”ชิงเถาที่ทำหน้าที่เป็นที่เลี้ยงนางงาม เอ้ย เป็นผู้ช่วยที่ดีให้แก่พี่สาวทั้งสองได้ฝึกฝนลับคมสติปัญญาก่อนขึ้นประกวดจริงตอนนี้ลี่ถิงและเยว่ซิงกำลังอบสมุนไพรอยู่ในกระโจมผ้ากันอยู่เหลือออกมาเพียงส่วนหัวเท่านั้นแต่พวกนางก็มิได้ปล่อยเวลาไปอย่างเปล่าประโยชน์โดยชิงเถาจะตั้งคำถามในเรื่องต่างๆให้พวกนางทั้งสองได้ตอบกัน ตอนนี้เหลือเวลาอีกเพียงสามวันงานประกวดก็จะมาถึงแล้วพวกนางจึงไม่ได้เรียนกันแล้ว แต่มาเตรียมตัวให้พร้อมแทนโดยเริ่มตั้งแต่ร่างกายที่ชิงเถาไปหาวิธีต่างๆ นานามาเพื่อให้สองสาวสวยผุดผ่องเพียงในเวลาอันเร็วนี้นั้นก็คือทั้งการอบสมุนไพรที่กำลังทำอยู่นี้ หรือการแช่น้ำนมให้ผิวนุ่มชุ่มชื่นไปจนถึงหาสมุนไพรมาหมักผมพวกนางให้นุ่มสลวยเงางาม

“น้องรองพี่ว่าเรานั่งอยู่ในนี้นานแล้วนะ”ลี่ถิงเอ่ยออกมานี่พวกนางก็เข้าเป็นรอบที่สามแล้วนะเมื่อไหร่จะเสร็จกัน

“งั้นก็ออกมาเลยก็ได้เจ้าค่ะเพียงเท่านี้ก็เป็นใช้ได้แล้ว เราจะได้ไปทำอย่างอื่นต่อ” ชิงเถาตอบออกมานางให้พวกลี่ถิงอบสมุนไพรรอบละหนึ่งเค่อนี่ก็รอบที่สามแล้วก็ถือว่าใช้ได้แล้วล่ะต่อไปคงไปทำขั้นตอนอื่นต่อแล้ว

“เช่นนั้นข้าไปรอข้างนอกนะเจ้าคะ”ชิงเถาเอ่ยบอกพี่สาวทั้งสองแล้วเดินออกไปด้านนอกปล่อยให้พวกนางอาบน้ำผลัดเปลี่ยนผ้ากันก่อน

“ชิงเถาขวดดินเผาที่เจ้าสั่งมาส่งแล้วนะข้าเก็บไว้ที่ห้องเก็บตู้เก็บสมบัติน่ะ” เยว่สือเอ่ยบอกนางออกมาเมื่อเห็นนางเดินออกมาด้านนอก

“ขอบใจเจ้ามาก”ชิงเถาเอ่ยขอบคุณออกไป แล้วเดินไปตรวจของที่สั่งมาทันทีขวดดินเผาขนาดเล็กถ้าใส่น้ำก็คงรินใส่จอกชาได้สี่ถึงห้าจอกนางสั่งมาไว้บรรจุสุราดอกไม้ที่ได้หมักไว้ตั้งแต่หน้าหนาวจนถึงตอนนี้ก็จะสี่เดือนแล้วนางได้เปิดออกมาให้ทุกคนได้ลองชิมดูถือว่าใช้ได้นางเลยจะเปิดตัวสุราหมักผลไม้ในงานประกวดหญิงงามเสียเลย งานประกวดจัดอย่างใหญ่โตนางสามารถหาที่จองตั้งวางขายได้ไม่ยากผู้คนมาในงานต้องเยอะมากอย่างแน่นอน สินค้าตัวใหม่นางจะต้องเป็นที่พูดถึงไม่ต่างหญิงที่ได้อันดับหนึ่ง

           ชิงเถาเข้ามาตรวจสอบขวดสุราถือว่าเป็นไปด้วยดีขวดสุราสีดำเงาตรงกลางมีเพียงสัญลักษณ์ของร้านสีทองปรากฏอยู่ ช่างแตกต่างและน่าสนใจอย่างยิ่งดูสิตอนนี้นางมีสั่งมาเป็นพันก็ไม่ต้องกังวลเรื่องต้นทุนแล้วไม่ต้นขายเอาเงินไปหมุนต่อทีละรอบให้เสียเวลาทำมาค้าขาย

“สวยงามจริงๆสงสัยวันนี้จะมีงานบรรจุสุราเข้ามาอีกเสียแล้ว”ชิงเถาเอ่ยออกมาอย่างเหนื่อยกายแต่ไม่เหนื่อยใจเรื่องหาเงินจะเหนื่อยใจได้อย่างไรกันหล่ะ

“แต่ตอนนี้ต้องไปดูดอกไม้ที่กลั่นไว้เสียก่อนแล้ว”ชิงเถาเอ่ยกับตัวเองออกมา แล้วเดินตรงออกไปยังข้างๆโรงครัวที่นางก็กำลังสร้างสรรค์ผลงานใหม่ขึ้นเช่นกัน

“พี่รองมาแล้ว”หมิงเลี่ยนเอ่ยออกมาเมื่อเห็นพี่สาวเดินเข้ามาเขากับน้องชายถูกใช้ให้มาเฝ้าหม้อต้มที่ชิงเถาทำขึ้น

“เป็นเช่นไรบ้างแล้ว”ชิงเถาถามน้องๆ ออกมาเมื่อเดินเข้ามาดูใกล้ๆ

“ตอนนี้ได้น้ำที่ออกมาจากรูเล็กๆจากไอน้ำครึ่งขวดแล้วขอรับ” หมิงลู่ชี้ไปยังอีกปลายของท่อที่ต่อออกมาจากหม้อต้มดอกไม้แต่จะบอกว่าต้มก็ไม่ถูกเพราะดอกไม้ที่อยู่ในหม้อมิได้โดนน้ำที่ต้มอยู่ก้นหม้อแต่อย่างใดพวกดอกไม้ได้รับเพียงไอน้ำที่ลอยขึ้นมาเท่านั้นหรือก็คือการกลั่นแบบง่ายๆที่นางทำขึ้นนั่นเอง

 “พวกเจ้าทำดีมากพี่แค่สอนก็สามารถดูแทนพี่ได้แล้ว แต่พี่ว่าเท่านี้ก็ใช้ได้แล้วล่ะพวกเจ้าไปพักเถอะ”ชิงเถาเอ่ยกับน้องๆ และหันมาจัดการสิ่งที่อยู่ตรงหน้าต่อนางน้ำขวดดินเผาที่แช่อยู่ในชามน้ำออกมาแล้วผิดฝาเก็บไว้ แล้วจะหันไปจัดการเก็บทำความสะอาดอีกส่วนต่อให้เรียบร้อยก่อนจะเดินเข้าไปหาพี่สาวทั้งสองในเรือนต่อ

           ชิงเถาที่ไม่ได้เข้าประกวดแต่วิ่งวุ่นจัดการเรื่องต่างๆให้พี่สาวทั้งสองอย่างยุ่งทั้งวัน ทั้งเรื่องเสื้อผ้าหน้าผม เครื่องประดับต่างๆนางและมารดาก็หามาให้ทั้งลี่ถิงและเยว่ซินได้ใส่ออกมาสวยงามดูดีที่สุด

“ลูกแม่ช่างงามนักพวกเจ้าทั้งสองช่างงดงามจริงๆ” นางลี่จูเอ่ยออกมาเมื่อช่วยทั้งสองแต่งตัวกันแต่เช้าจนเสร็จวันนี้เป็นวันประกวดรอบต่อมาแล้วพวกนางจะต้องเดินทางไปรายงานตัวและเข้าร่วมกันแต่เช้าโดยงานวันนี้จะเป็นงานวันแรกซึ่งงานจะมีทั้งหมดสามวัน ในวันที่สามจะเป็นงานรอบสุดท้ายที่จัดอย่างยิ่งใหญ่ให้ผู้คนได้เข้าร่วมงานดูสาวงามที่เหลือไปถึงรอบสุดท้าย

“ใช่เจ้าค่ะพี่สาวทั้งสองงดงามกันนัก” ชิงเถาก็อดที่จะเอ่ยชมออกมาไม่ได้จนทั้งสองสาวอายม้วนกันไปแล้ว

“ไปเถอะแม่เตรียมข้าวเช้าไว้แล้ว รีบกินแล้วก็ออกเดินทางกันเถอะ เดี๋ยวจะสาย” นางลี่จูเอ่ยออกมาอีกก่อนที่ทุกคนจะเดินลงมาห้องอาหารข้างล่างที่มีคนอื่นรออยู่

“พี่สาวช่างงดงามเหลือเกินขอรับ”สองแฝดที่เห็นพี่สาวทั้งสองเดินลงมาก็อดที่จะเอ่ยออกมาไม่ได้นี่เป็นครั้งแรกที่พี่สาวพวกเขาจะแต่งกายเต็มขนาดนี้ ปกติก็แต่งตัวธรรมดาแต่วันนี้ทั้งผมเผ้าที่จัดแต่งอย่างสวยงามตามวัยลี่ถิงที่รวดผมมัดด้วยผ้าสีสวยเข้ากับชุดส่วนเยว่สือมีปิ่นหยกเรียบอีกอันประดับเพิ่มเข้ามาไหนจะหน้าตาที่ผลัดแป้งแต่งหน้าที่ขับให้พวกนางดูเหมือนคุณหนูที่เดินเล่นในงานเลี้ยงก็มิปราณ

“ขอบใจเจ้าทั้งสองนะ”สองสาวเอ่ยขอบคุณออกมายิ้มๆ ก่อนจะเริ่มนั่งร่วมโต๊ะลงมือทานข้าวเช้าที่เช้ากว่าปกติเล็กน้อย

           ตอนนี้พวกชิงเถานั่งรถม้าเดินทางมาถึงที่จัดงานประกวดแล้วแต่วันนี้มิได้จัดอยู่กลางแจ้งแต่เข้าไปจัดในห้องโถงใหญ่ของที่ว่าการเจ้าเมืองแทนข้างนอกเริ่มมีหญิงสาวหลายคนที่เดินทางมากันแล้ว เพราะนี่ก็จวนจะได้เวลาที่ทางผู้จัดงานแจ้งเอาไว้

“เช่นนั้นพวกข้าทั้งสองไปก่อนนะเจ้าคะ”ลี่ถองเอ่ยออกมาเมื่อทุกคนยืนส่งนางหน้าทางเข้าแล้ววันนี้พวกเขาไม่ได้อยู่เฝ้าดูพวกนางแต่จะไปรอที่ร้านแทน

“ไปเถอะลูกโชคดีนะ” จิ้นสิงเอ่ยอวยพรออกมาให้ทั้งสอง

“ไม่ต้องตื่นเต้นจะลูกพวกแม่รอพวกเจ้าอยู่ ผลเป็นอย่างไรก็ช่างมัน”นางลี่จูเอ่ยออกมาอย่างเป็นห่วงทั้งสอง

“เจ้าค่ะ”ทั้งสองตอบรับออกมา ก่อนจะเดินเข้าไป

“เดี๋ยวก่อนเจ้าค่ะรอก่อน” ชิงเถาเรียกไว้ก่อนจะเดินเข้าไป นางใช้ผ้าที่ชุบน้ำที่กลั่นจากดอกไม้ออกมานางใช้ผ้าที่ชุบไปแตะๆ  ตรงข้างลำคอและข้อมือให้อย่างระมัดระวังต้องค่อยๆ ทาเดี๋ยวถ้าเยอะไปก็อาจเปียกได้

“เจ้าทาให้พวกข้าไปแล้วรอบหนึ่งแล้วนะชิงเถานี่จะทาอีกแล้ว” เยว่ซินเอ่ยออกมาเมื่อเห็นสิ่งที่ชิงเถากำลังทำให้พวกตน

“ก็เพิ่มอีกรอบไงเจ้าคะทารอบก่อนกลิ่นมันลดลงแล้ว ทาไปอีกรอบ กลิ่นจะได้อยู่นานขึ้น” ชิงเถาบอกออกไปเพราะสิ่งที่นางใช้กับสองสาวนั่นก็คือน้ำหอมที่กลั่นมาจากดอกไม้เมื่อวันก่อนนั่นเองกลิ่นที่นางทำออกมาได้นั้นไม่ได้กลิ่นแรงเหมือนน้ำหอม แต่มีเพียงกลิ่นออกมาจางๆเหมือนที่เราได้กลิ่นดอกไม้มาตามลมที่ไม่ได้เยอะจนฉุนไป นี่หล่ะจะเป็นอีกอย่างที่พี่สาวทั้งสองของนางได้ใจกรรมการ