ผมชื่อ "เชน" ชีวิตผมมันค่อนข้างจะเรียบง่ายในแบบที่คนอื่นคงอิจฉา ลูกครึ่งไทย-จีน หน้าตาดีระดับที่เดินไปไหนสาวก็เหลียว พ่อแม่รวยระดับมหาเศรษฐี แต่ผมไม่เคยป่าวประกาศที่โรงเรียนหรอกนะ มันน่ารำคาญจะตายพวกที่เข้ามาหาเพราะผลประโยชน์ ผมชอบใช้ชีวิตแบบฉายเดี่ยว โดดเรียนไปเตะบอล เล่นบาสบ้าง แต่เื่เรียนผมก็ไม่เคยทิ้ง เกรดเฉลี่ยผมนี่แหละตัวการันตีว่าผมฉลาดพอที่จะทำอะไรก็ได้ตามใจตัวเอง
"ความรัก" สำหรับผมเหรอ? ยุ่งยากว่ะ ผมไม่ชอบเอาใจใคร และไม่อยากให้ใครมาผูกมัด ชีวิตวัยรุ่นมันต้องอิสระดิ จริงไหม?
แต่แล้ววันนึง... โลกสงบสุขของผมก็มีรอยร้าว เมื่อยัย "พิม" ดาวโรงเรียนหน้าสวยสะกดใจ เดินเข้ามาในบ้านผมพร้อมกับครอบครัวเธอ ผมจำได้ว่าเธออยู่ชั้นเดียวกับผม คนที่ไอ้เด็กเรียนหน้าติ๋มเพื่อนในห้องผมแอบชอบแบบหัวปักหัวปำ แต่ก็นั่นแหละ... ไอ้นั่นมันแค่พวกดีแต่เรียนแต่ป๊อด ไม่กล้าจีบสาวที่ชอบ ผมมองดูแล้วก็ได้แต่สมเพชในใจ 'โถ่เอ๊ย... หน้าตาดี เรียนเก่ง แต่สุดท้ายสาวที่ชอบอาจจะหลุดมือไปง่ายๆ เพราะความอ่อนว่ะ'
ผมไม่ได้สนใจหรอกว่าครอบครัวเธอมาคุยอะไรกับพ่อผม จนกระทั่งวันต่อมาที่โรงเรียน พิมเดินดิ่งมาหาผมที่หลังสนามบาส
"เชน... พิมมีเื่จะขอร้อง" เธอพูดด้วยน้ำเสียงสั่นๆ สายตากลุ้มใจแบบเห็นได้ชัด
เธอเล่าเื่ที่บ้านเธอพยายามจะมาขอความช่วยเหลือจากพ่อผม ซึ่งผมพึ่งจะรู้จากปากเธอนี่แหละว่าปัญหาพรรค์นั้นเธอมองว่าผมช่วยได้ "พิมรู้ว่าบ้านเชนช่วยได้... เชนช่วยคุยกับพ่อให้พิมหน่อยได้ไหม?"
ผมยืนควงลูกบาสในมือ กระตุกยิ้มมุมปาก มองยัยคนสวยตรงหน้าที่ดูเหมือนจะจนหนทางจริงๆ "แล้วทำไมฉันต้องช่วย? ญาติก็ไม่ใช่ แฟนก็ไม่ใช่... ยุ่งยากว่ะพิม"
ผมแกล้งแหย่ไปงั้นๆ "ถ้าเธออยากให้ฉันยุ่งเื่ที่บ้านเธอจริงๆ... งั้นมาเป็แฟนฉันดิ เป็แฟนจริงๆ นะ ไม่ใช่แค่เล่นๆ แต่บอกก่อนนะ แฟนฉันต้องตามใจฉันทุกเื่ ยอมฉันทุกอย่าง เพราะฉันแม่งเป็คนเื่มากชิบหาย... เธอหาทางอื่นเถอะพิม ไปเหอะ ฉันจะเล่นบาสละ"
ผมหมุนตัวจะเดินหนี แต่คำตอบของเธอทำให้ผมแทบหยุดหายใจ
"ได้สิ... พิมตกลง พิมจะเป็แฟนเชน"
ผมหันขวับกลับมา มองหน้าพิมที่ยอมตกลงง่ายๆ "เฮ้ย... เป็แฟนกันมันง่ายขนาดนั้นเลยเหรอวะ? แล้วไอ้คนนั้นล่ะ ที่เธอชอบอยู่น่ะ?"
"เขาก็ไม่ได้มาขอพิมเป็แฟนนิ..." เธอหลบตา
ผมหัวเราะในลำคอ เช้ด... ยัยนี่เด็ดว่ะ งั้นก็ได้ ผมเดินเข้าไปหาพิม ก้มลงไปกระซิบที่ข้างหูขาวเนียนของเธอเบาๆ จนลมหายใจร้อนๆ ของผมทำเธอขนลุกซู่ "งั้นเงื่อนไขเริ่มแรกของการเป็แฟนฉัน... พรุ่งนี้วันเสาร์ มาหาฉันที่บ้านนะ แล้วมาเย็ดกับฉัน... ถ้าทำได้ ฉันถึงจะถือว่าเธอคือแฟนของฉันจริงๆ"
ผมผละออกมาเห็นหน้าพิมที่อึ้งค้างไปเลย ผมสะบัดบาสเข้าห่วงแล้วเดินจากมา ในใจคิดว่า 'หึ... พรุ่งนี้คงไม่มาหรอก ขู่ไปงั้นแหละ ใครจะยอมวะ'
เช้าวันเสาร์
ครืด... ครืด...เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นตอนสายๆ ผมหยิบมาดู... เห้ย! พิมโทรมาจากเฟสบุ๊ก!
"เชน... พิมอยู่หน้าบ้านแล้วนะ ออกมารับหน่อย"
ใจผมเต้นระรัวอย่างที่ไม่เคยเป็มาก่อน เช้ดดด... มาจริงดิ่วะ! เอาจริงดิ! นี่กูจะได้ลองเย็ดสาวครั้งแรกจริงๆ เหรอวะเนี่ย! 555+
607
