ปราบพิภพสยบสวรรค์

ปราบมาถึงยังโกดังร้างชานเมืองเขาเร่งเข้าสอดส่องในโกดังอย่างรวดเร็ว

ชายหนุ่มลอยตัวอยู่ด้านนอกของโกดังแลสอดส่องสายตาเข้าไปภายใน เขาได้แต่ส่ายหน้าเพราะปรากฏเพียงล้อรถ

ชายหนุ่มเข้าไปในโกดังร้างแล้วให้อัลตรอนทำการสแกนพื้นที่

มินานนักอัลตรอนได้ฉายภาพโฮโลแกรม ชายหนุ่มมองยังภาพแล้วพยักหน้าช้าๆ

“ ฮื่อห์ “ เขาถอนหายใจออกอย่างแรง

ชายหนุ่มก้าวเดินไปตามรอยเท้าเหล่านั้นเผื่อที่จะคิดอะไรออก พลันหางตาของเขาเหลือบมองยังเสาเหล็กโครงหลังคา

“ มันมีรอยเฉี่ยวของรถ “ เขาพึมพำ

ชายหนุ่มเดินไปยังร่องรอยการเฉี่ยวชน แล้วใช้มือขูดสีที่ติดอยู่เสาเหล็ก

“ อืม “ เขาพยักหน้าช้าๆ แล้วเก็บสีนั้นใส่ถุงไว้

เขามองยังพื้นแล้วให้อัลตรอนเก็บรายละเอียดแลถ่ายภาพไว้ ชายหนุ่มส่ายหน้ากับสภาพในโกดังร้าง

“ ไม่มีอะไรเลย “ เขาพึมพำ

“ อัลตรอนเก็บภาพสามร้อยหกสิบองศาแบบสี่สิบเค “ ปราบเอ่ย

“ รอสักครู่ “ อัลตรอนเอ่ย

ราวหนึ่งนาที “ เจ้านายเรียบร้อย “ อัลตรอนเอ่ย

“ อืม “ ปราบพยักหน้า

เขามองยังรอยเท้าของสตรีแล้วพยักหน้าช้าๆ

หลังจากจัดการกับสถานที่แล้วเสร็จชายหนุ่มได้ออกจากโกดังร้างแล้วกลับเข้าเมือง

เขาเตร็ดเตร่ไปตามถนนที่ที่มีผู้คนเดินเที่ยวผ่อนคลายจากการทำงานหนัก พวกเขาแม้นจะมีใบหน้าที่อิดโรยจาการทำงานแต่สภาพจิตใจยังคงดีอยู่ เพราะพวกเขายังไว้ใจในสำนักต่างๆที่คอยเฝ้าระวังภัยให้กับเขา

ชายหนุ่มเดินมาถึงยังร้านสุราแห่งหนึ่ง เขานึกครึ้มจึงเดินเข้าไปภายใน

แสงไฟลางสลัวส่งให้บรรยากาศภายในอึมครึมยิ่ง ทั้งยังมีแสงหลากสีวับวาบชวนปวดหัว

ชายหนุ่มเดินมานั่งยังเคาน์เตอร์บาร์แล้วสั่งเบียร์เย็นๆมาจิบ

“ น้องชาย “ เสียงหวานที่คุ้นหูดังขึ้น

ชายหนุ่มยิ้มออกในทันใดแล้วเหลียวมองยังต้นเสียง “ ดร.มายด์ไม่เจอกันนานนะครับ “ เขาเอ่ย

“ ใช่ “ นางเอ่ยแล้วเดินเบียดร่างเข้าหา

“ ไปหาอะไรสนุกๆทำดีกว่า “ นางเอ่ย

“ จะดีเหรอ “ ชายหนุ่มเอ่ย

“ ดีสิ ดีมาก “ นางยิ้มออกแล้วแล้วใช้สองแขนเรียวของนางคล้องคอชายหนุ่มไว้ แล้วเริ่มโยกย้ายส่ายสะโพกไปตามจังหวะของเสียงเพลง

“ หึ “ ชายหนุ่มยิ้มออแล้วแล้วใช้สองมือของเขาจับที่เอวคอดของนางไว้

“ เป็นงานนี่ “ นางเอ่ย

“ วี้ด วี้ด “ เสียงสัญญาณเตือนภัยดังลั่นสนั่นเมืองพร้อมกับสัญญาณแสงสีชาดที่สว่างวับวาบ

“ หลบเข้าหลุม “ ปราบร้องลั่นก่อนที่จะทะยานร่างออกจากร้านสุราแล้วทะยานร่างขึ้นสูง

เขามองยังรัศมีแสงสีฟ้าที่ถักทออาบย้อมความมืดมิด “ มันช่างงดงามเสียนี่กระไร “ ชายหนุ่มพึมพำ

“ วิหดเหมันต์ “ เขาพึมพำ

“ มันมาที่นี่ได้เช่นใด มันอยู่ถึงรัสเซีย “ เขาพึมพำ

“ ระดับสี่ “ เขาพึมพำพร้อมกับสูดหายใจเข้าลึก

มันกางสองปีกใหญ่ของมันแล้วโบกสะบัดอย่างแรง “ พรึ่บ พรึ่บ “

“ ขนเหมันต์ “ ชายหนุ่มร้องลั่น

“ เวรแล้ว “ เขาเอ่ยแล้วทะยานร่างเข้าหาขนเหมันต์อย่างรวดเร็ว

“ ครืนน “ เพลิงอันร้อนแรงลุกโชนขึ้นกลางฝ่ามือของชายหนุ่ม

“ หมื่นศรเพลิง “ เขาร้องลั่น

“ เปรี้ยงง “ ศรเพลิงนับหมื่นพุ่งทะยานออกอย่างรวดเร็ว

“ ครืนน “ คลื่นพลังร้อนเย็นแผดออกปะทะกลางเวหา

ผู้คนมากมายที่เฝ้ามองพลันส่งเสียงอื้ออึง พร้อมใช้กล้องถ่ายภาพเก็บไว้เพราะการต่อสู้เช่นนี้มิได้มีเห็นบ่อยนัก

“ ตูมม “ ศรเพลิงระเบิดขนเหมันต์สลายสิ้น

ชายหนุ่มมองจ้องยังวิหคเหมันต์ที่มองจ้องยังเขา

“ คว๊า “ มันร้องคำรามลั่นพร้อมกับโบกสะบัดปีกใหญ่ของมัน

“ วิ้ว “ พลันบังเกิดวายุเหมันต์พัดพาเอาเกล็ดหิมะฟุ้งกระจายทั่วอาณา

“ หิมะ หิมะตกรึ “

“ ไม่ใช่มันมาจากวิหคเหมันต์ตัวนั้น “

“ นักล่าจับเป็นมันแล้วเอาตัวมันมาทำหิมะกลางเมือง “

ชายหนุ่มได้แต่ส่ายหน้ากับคนเหล่านั้น “ ไม่ได้สนใจสถานการณ์เลย “ เขาพึมพำ

ปราบทะยานร่างเข้าฝ่าลมวายุที่หนาวเหน็บเข้าหาวิหคเหมันต์ พร้อมกับวาดกระบี่ออกสุดแรง “ เปรี้ยงง “

คมกระบี่วาดออกตัดผ่ามวลอากาศแยกออกเป็นสอง ผู้คนด้านล่างส่งเสียงร้องครางฮือ

“ บุรุษของข้าช่างเก่งกาจยิ่งนัก “ ดร.ชโลธรพึมพำ

“ ทั้งรูปงามทั้งเก่งกาจ เช่นนี้แล้วเหมาะสมกับตำแหน่งพ่อของลูกของข้า “ นางเอ่ย

“ ตูมม “ แสงสังหารระเบิดออก

“ ครืนน “ แรงระเบิดซัดสาดออกทั่วห้วงนภา ก่อความงดงามยามค่ำคืน

ผู้คนมากมายต่างส่งเสียงร้องลั่นพร้อมกับหาขนมขบเคี้ยวแลเครื่องดื่มมาดื่มกินไปแลรับชมความบันเทิง ที่หาดูได้ยากยิ่ง

พวกเขาตื่นตาตื่นใจกับแสงฟ้าส้มที่สาดส่องออกเป็นระยะ ทั้งร้องลั่นส่งเชียร์ดังอึกทึก หนักเข้าถึงกับลงพนันขันต่อ

ชายหนุ่มได้แต่ส่ายหน้ากับผู้คนเหล่านี้ แทนที่จะหวาดกลัวกลับนั่งมองราวกับชมภาพยนต์หรือมวยไทย

“ โฮกก “ พลันปรากฏเสือดำลายพาดกลอนสีขาวร้องคำรามลั่น พร้อมกับโบกสะบัดปีกใหญ่ของมันพุ่งเข้าหาชายหนุ่มอย่างรวดเร็ว

“ โอ้ “

“ สองรุมหนึ่ง “

“ ยอดเยี่ยม “

ปราบส่ายหน้าอย่างแรงพร้อมกับเรียกเกราะเหล็กแบบโบราณออกมา และกระบี่เล่มใหม่ที่พี่สาวเขาหลอมให้

“ ครืนน “ พลันปราณที่แผดออกทั่วอาณานั้นทำเอาแก้วเครื่องดื่มของพวกเขาไหวสั่น

“ ว้าว “

“ สุดยอด “

“ นี่สิพระเอกตัวจริง “

“ ปราบ สุดยอด “

“ นั่นคือปราบพิภพรึ “

“ ใช่ปราบพิภพ “

สาวๆมากมายต่างส่งเสียงกรี้ดกร้าดเป็นการใหญ่ ทำเอาดร.ชโลธรเกรี้ยวกราดในทันใด

ชายหนุ่มทะยานร่างหลบหลีกขนเหมันต์ แล้ววาดมือสร้างเกราะปราณป้องกันตนเอง แล้วแทงกระบี่ออกสุดแรง

“ เปรี้ยงง “ ราวกับปืนใหญ่ที่ยิงออกจากปากกระบอก

“ ครืนน “ พลังทำลายล้างพุ่งเข้าหาวิหคเหมันต์อย่างบ้าคลั่ง

ผู้คนที่นั่งลุ้นพลันนั่งมิติดเพราะพลังทำลายล้างของชายหนุ่มนั้นมันบีบคั้นหัวใจเป็นอย่างยิ่ง

“ คว๊า “ มันร้องออกแล้วใช้ปีกที่ทรงพลังของมันห่อหุ้มร่างกายเอาไว้

“ ตูมม “ ปีกที่ทรงพลังของมันรับแรงระเบิดเข้าเต็มที่

“ โฮกก “ เสือดำพาดขาวร้องคำรามลั่นแลฟาดกรงเล็บเข้าใส่ชายหนุ่มอย่างรวดเร็ว

ปราบเหยียดร่างถอยแล้วแทงกระบี่ออกไปในทันใด “ เปรี้ยงง “ แสงสังหารพุ่งเข้าหากรงเล็บอย่างรวดเร็ว

ผู้คนต่างส่งเสียงร้องครางออกเมื่อเกิดการระเบิดกลางอากาศ

ชายหนุ่มที่เวลานี้กำลังเข้าตาจนเพราะทั้งเสือดำทั้งวิหคเหมันต์ต่างก็เข้ากลุ้มรุมเข้าโจมตีชายหนุ่มทั้งหน้าแลหลัง

เขาพ่นลมหายใจออกอย่างแรงแล้วระเบิดพลังที่กักเก็บไว้ออก “ ครืนน “ พลังกายาที่กล้าแกร่งแผดผลาญทั่วห้วงนภาอย่างบ้าคลั่ง

ผู้คนมากมายต่างส่งเสียงร้องตะโกนลั่นให้ชายหนุ่มเร่งพิชิตชัย เพราะมันเนิ่นนานเกินไปแล้ว

ชายหนุ่มได้แต่ส่ายหน้ากับพวกเขา แต่มันก็คือความจริงที่พวกเขาพูด

ชายหนุ่มระเบิดพลังแทงกระบี่เข้าหาเสือดำอย่างรวดเร็ว

“ หมัดมังกร “ ชายหนุ่มร้องลั่นแล้วเหวี่ยงหมัดชกออกสุดแรง

“ โฮกก “ ร่างเงาของมังกรเพลิงพุ่งทะยานร่างเข้าขาวิหคเหมันต์อย่างรวดเร็ว

“ โฮกก “ ทั้งเสือดำแลวิหคเหมันต์พลันร้องเสียหลง เพราะพลังที่ชายหนุ่มปลดปล่อยออกมานั้นมันหนักหน่วงรุนแรงยิ่ง

“ ตูมม “ เสือดำถูกแสงสังหารทะลวงเข้ากลางตัวระเบิดตายอนาถ

“ คว๊า “ วิหดเหมันต์กรีดร้องลั่นก่อนที่จะถูกร่างเงามังกรเพลิงกระชากปีกใหญ่ขาดออกแล้วถูกกลืนกินเข้าไปทั้งร่าง

“ ฟู่ว “ ชายหนุ่มเป่าปากออกอย่างแรง แล้วเร่งกรอกโอสถฟื้นฟูลงไปอย่างรวดเร็ว

“ มันเพิ่งทะลวงขั้นสี่ได้ร่างกายของมันยังอ่อนอยู่จึงล้มมันได้ “ เขาพึมพำ