[จบ]เซียนทะลุมิติมาบริหารฟิตเนส

“ ผู้อาวุโสเราจะเอายังไงดี มอนสเตอร์เลเวลสูงเกินไปที่เราจะล่าพวกมัน ”

ผู้อาวุโสตระกูลซูกวาดตามองออกไปรอบข้าง สมาชิกในตระกูลกระจัดกระจายจนเหลือน้อย ต่อให้จะรวมกลุ่มก็ยากจะรอดชีวิตออกไปได้เพราะมอนสเตอร์แต่ละตัวเลเวลมากกว่าร้อยทั้งสิ้น

เดิมทีการเดินทางในซากโบราณสถานอาศัยการรอจังหวะให้มอนสเตอร์หนีไป ต่อให้จะเป็นเลเวล 70 ยังคงสำรวจภายในซากโบราณสถานได้ปลอดภัยขอเพียงแค่รู้จักรอ  ในช่วงที่มีเลเวลสูงจากขุมอำนาจต่างๆเดินทางมาด้วย เลเวล 70 จึงมีโอกาสรอดสูงขึ้นแต่ก็ต้องแลกมากับสมบัติที่ได้ลดน้อยลงไป

แต่ตอนนี้ทุกอย่างเปลี่ยนไป ทางเดินมากมายหลายพันถูกทำลายเหลือไว้เพียงทางเดินแค่ 12 แห่งเพียงเท่านั้น  การออกไปจากซากโบราณสถานง่ายขึ้นเพราะห้องควบคุมมีเส้นทางเชื่อมต่อไปยังประตูทางออก ทว่าสมาชิกในตระกูลกลับกระจัดกระจายอยู่ในทางเดินทั้ง 12 โอกาสรอดจึงลดต่ำลงมาเพราะมีมอนสเตอร์คอยไล่จัดการพวกเขาไปทีละคน

“ ใครที่เลเวลไม่ถึง 100 รีบออกจากทางเดินไปซะ เราจะเจอกันอีกครั้งหน้าทางออกของซากโบราณสถาน ส่วนใครเลเวลร้อยเราจะบุกเข้าไปเก็บไอเทมสักชิ้นที่อยู่ปลายทางออกมา ”

ผู้อาวุโสตระกูลซูประเมินแล้วว่าเส้นทางที่พวกเขายืนอยู่มีโอกาสสูงที่จะได้กลายเป็นผู้ครอบครองไอเทมมหาประลัย เขาจึงรวมทีมผู้อาวุโสแล้วพาเลเวลร้อยวิ่งหลบหลีกมอนสเตอร์ไปจนกว่าจะถึงปลายเส้นทาง

---------------------------------------------------------------

“ บ้าจริง แบบนี้ตายแน่ๆ ”

เจ้าหน้าที่หยางพยายามมองหาที่หลบ หลังจากเข้าสู่หนึ่งในเส้นทางที่ปรากฎเขาก็พบเข้ากับมอนสเตอร์มากมายพยายามกรู่กันเข้าโจมตีฮันเตอร์

ด้วยค่าสถานะโดยรวมของเขาไม่พอจะสังหารเลเวลร้อยได้จึงพยายามเอาชีวิตรอดจากความวุ่นวายนี้ไปให้ได้ ภารกิจของเขาคือการตรวจสอบผู้ครอบครองไอเทมมหาประลัยเท่านั้นจึงไม่จำเป็นต้องอยู่ภายในสถานที่เสี่ยง

---------------------------------------------------------------

อ้าก!

หนึ่งในสมาชิกตระกูลเกาถูกแทงจากทางด้านหลัง เสียงร้องของเขาดึงความสนใจของสมาชิกตระกูลเดียวกันให้หันมองก่อนจะแสดงใบหน้าโกรธแค้นเมื่อพบว่าคนตายไม่ได้ถูกมอนสเตอร์สังหาร แต่ถูกฮันเตอร์แทงข้างหลังแล้ววิ่งหนีไป

การหลบหนีของมือสังหารรวดเร็วมาก ต่อให้พวกเขาอยากจะวิ่งก็ตามไม่ได้เพราะต้องเอาชีวิตรอดจากมอนสเตอร์ไปให้ได้ก่อน ทว่ามือสังหารก็ได้โผล่มาฆ่าสมาชิกตระกูลเกาเรื่อยๆ โดยคนที่ถูกสังหารล้วนแล้วไม่สามารถช่วยตัวเองได้ทั้งสิ้นเพราะกำลังรับมือกับมอนสเตอร์

---------------------------------------------------------------

“ วุ่นวายกันจริงๆ แต่ก็ดีแล้วแหละ ”

เฉินห่าวกวาดตามองออกไปสองข้างทาง ในระหว่างเต่ายักษ์พาเขาวิ่งแหวกกลุ่มฮันเตอร์และมอนสเตอร์เขาพบว่ามีการต่อสู้เกิดขึ้นราวกับสงคราม

มอนสเตอร์ไม่ได้สนใจสิ่งที่อยู่ปลายทาง เป้าหมายของพวกมันคือการสังหารมนุษย์ที่โผล่มาเท่านั้น แต่สำหรับมนุษย์นอกจากจะพยายามเอาชีวิตรอดแล้วมีกลุ่มที่พยายามจะเดินทางไปยังปลายทางเพื่อเก็บไอเทม การเดินทางกลับไม่ง่ายอย่างที่คิดเพราะพวกเขาต้องต่อสู้กับฮันเตอร์ด้วยกันเองแล้วยังต้องหนีมอนสเตอร์เลเวลสูง

เฉินห่าวที่เห็นความวุ่นวายจึงนอนกระดิกเท้าด้านหลังเต่าจนกระทั่งมันพาเขามาถึงหน้าประตูทางเข้าห้องที่อยู่ปลายทาง แม้จะมีคนมาถึงแล้วกลับไม่มีใครเข้าไปได้เพราะต้องทำลายกลไกของประตูให้ได้ก่อน

“ ยืนนิ่งๆสิ ”

เต่ายักษ์ทำหน้าหงอย มันรอโอกาสที่เฉินห่าวลงจากหลังแล้วจะใช้เท้าทุบให้แบน อีกฝ่ายรู้ตัวดีว่าจะถูกลอบโจมตีจึงใช้ด้ายมานาแทนแขนและขาส่งมานาเข้าไปยังส่วนต่างๆของประตู ทันใดนั้นประตูขนาดใหญ่ปิดแน่นก็เริ่มเปิดอ้าออกจนมีขนาดพอดีตัวกับเต่ายักษ์ เฉินห่าวจึงบอกให้มันพาเข้าไปข้างในก่อนที่มันเองจะตกใจกับสิ่งที่อยู่ภายในห้อง

บนเพดานมีมอนสเตอร์เลเวล 180 กำลังมองลงมาด้วยสายตาโกรธแค้น เฉินห่าวไม่รอช้ากวาดตามองรอบๆห้องจนพบเข้ากับแท่นหินสีดำสูง 3 เมตรจึงส่งด้ายมานาออกไปมัดหีบสีดำที่วางอยู่ข้างบนแล้วดึงเข้ามาเก็บในช่องเก็บของ

เขาไม่รู้ว่าอะไรอยู่ในกล่องรู้แค่ว่ามันจะต้องมีค่าแน่นอน ทันใดนั้นมอนสเตอร์บนเพดานห้องก็ได้เลื้อยลงมาอย่างรวดเร็วแล้วใช้ร่างยาวเหยียดราวกับงูมัดเต่าเอาไว้แน่น ยิ่งมันออกแรงรัดเต่าตัวใหญ่ก็เริ่มมีรอยปริแตกบริเวณผิวหนัง

เฉินห่าวทิ้งเต่าออกมาไกลแล้วมองมันด้วยสายตาเสียดาย หากเขาอยู่ใกล้กว่านี้คงสามารถขโมยพลังของมันมาใส่กระดูกเซียนของเขาได้  ด้วยเลเวล 160 ของเต่าคงทำให้เขามีพลังป้องกันที่เพิ่มสูงขึ้น

อย่างไรก็ตามเขาต้องรีบหนีจากห้องแห่งนี้ไปให้ได้ก่อนเพราะสายตาของงูตัวสีม่วงกำลังจ้องมองมาที่เขา 

กี๊ด!

ร่างยาวเหยียดเลื้อยตามเฉินห่าว เขาไม่รอช้ากระโจนขึ้นขี่หลังมอนสเตอร์รูปร่างคล้ายเสือดาวแล้วบอกให้มันพาหนีทันที

ในระหว่างวิ่งไปนี้เองเขาก็เริ่มเปิดใช้งานวรยุทธ์ร่างเงาซ่อนเซียนก่อนจะกระโจนหนี ทิ้งไว้เพียงร่างแยกบนหลังเสือที่ล่องูไปอีกทาง

“ เกือบไปแล้วไหมล่ะ ”

หลังจากรอให้งูผ่านไปเฉินห่าวก็วิ่งตามหลังมา ทางเข้าและออกมีเพียงทางเดียวดังนั้นเขาจึงต้องไล่ตามมันไปจนกระทั่งเขากลับมาถึงห้องควบคุมเฉินห่าวก็รีบวิ่งไปอีกทางเพื่อเก็บหีบที่อยู่ปลายทางเส้นใหม่ ปล่อยให้งูยักษ์ต่อสู้กับผู้อาวุโสตระกูลเจียงและตระกูลหานต่อไป

---------------------------------------------------------------

 “ งูตัวนี้มาจากที่ไหนกัน ”

ผู้อาวุโสตระกูลหานพูดด้วยสีหน้าไม่พอใจ พวกเขารับมือกับสิงโตขาวนับว่ายากมากพอแล้วแต่กลับมีงูตัวสีม่วงเลเวล 180 เพิ่มเข้ามาอีก 1 ตัว หากจะให้เอาชนะเป็นเรื่องยากมากทำได้เพียงยื้อเวลาเอาไว้เท่านั้น

ขณะที่กำลังสงสัยว่างูตัวนี้มาจากเส้นทางไหน หนึ่งในสมาชิกตระกูลเจียงก็วิ่งกลับมารายงานเกี่ยวกับสิ่งที่เขาเจอ

“ ผู้อาวุโส ”

ผู้อาวุโสตระกูลหานเงี่ยหูฟัง เขาอยากรู้ว่าตระกูลเจียงจะรายงานอะไร

“ เราช้าเกินไป มีคนตัดหน้าเราเข้าไปเก็บไอเทมออกมาแล้ว ”

“ ใครกัน ”

“ เขาสวมหน้ากากไม้ คาดว่าเป็นคนเดียวกันกับที่ล่อมอนสเตอร์สิงโตขาวมาโจมตีเรา ”

ความโกรธเพิ่มมากยิ่งขึ้น เขาไม่รู้ว่าชายหน้ากากไม้หายไปตอนไหน รู้ตัวอีกทีก็ได้ไอเทมจากเส้นทางที่สองแล้ว

“ ผู้อาวุโสตระกูลหาน เห็นทีเราคงต้องแบ่งกลุ่มกันแล้ว ”

ผู้อาวุโสตระกูลเจียงแบ่งตัวออกไปรับมือกับงูเลเวล 180 แล้วรอให้สมาชิกในตระกูลเดินทางไปเก็บไอเทมจากเส้นทางทั้ง 11 แห่งกลับมา ส่วนคนที่มีเลเวลต่ำกว่าร้อยได้รับคำสั่งให้ไปรอใกล้กับทางออกของซากโบราณสถานเพื่อดักรอคนที่ตัดหน้าเก็บไอเทมไปก่อนพวกเขา

ตระกูลหานออกคำสั่งในทิศทางเดียวกัน ต่อให้พวกเขาอยากจะทิ้งมอนสเตอร์เลเวล 180 ทั้งสองตัวก็ตาม การเอาตัวรอดโดยปล่อยให้พวกมันต่อสู้อย่างอิสระจะสร้างปัญหามากกว่า พวกเขาจึงต้องหยุดมันเอาไว้ที่นี่แล้วรอให้สมาชิกในตระกูลไปเก็บไอเทมกลับมา

โฮก!

เสียงคำรามดังก้องมาจากเส้นทางที่ 3 ไอพลังที่ปลดปล่อยออกมาจากห้องที่อยู่ลึกสุดทำให้ฮันเตอร์และมอนสเตอร์ที่อยู่บนเส้นทางรู้สึกหวาดกลัวจนตัวสั่น มอนสเตอร์เลเวล 180 อีกตัวกำลังแสดงท่าทางโกรธแค้นชิงชัง ราวกับว่ามีคนสังหารลูกๆของมัน

ทันใดนั้นเจ้าของเสียงก็ได้เปิดประตูห้องให้อ้าออกเผยให้เห็นกระต่ายสูง 2 เมตรยืนด้วยสองขา ตามร่างของมันเต็มไปด้วยขนสีแดงเลือดปุกปุยดูนุ่มฟูน่ากอด เพียงแต่ว่าจิตสังหารทำให้คนที่อยากกอดรู้สึกราวกับยืนอยู่หน้าประตูนรก ทันทีที่กระต่ายตัวน้อยส่งเสียงคำรามด้วยความโกรธ  มันได้ย่อตัวเกือบจะติดพื้นก่อนจะดีดตัวส่งตนเองออกมาจากประตูไล่ตามคนที่เก็บหีบสมบัติของมันไป

“ ขอโทษนะ ช่วยกันหน่อยก็แล้วกัน ”

เฉินห่าวส่งมานาไปที่ท่อนไม้ภายในมือให้มันกลายเป็นถุงมือ ก่อนที่เขาจะกระโจนไปจับร่างของฮันเตอร์เลเวล 100 คนหนึ่งแล้วบีบบังคับให้กิ่งไม้แตกตัวคลุมศีรษะของชายคนนี้ที่แต่งตัวคล้ายเขา จากนั้นจึงใช้วรยุทธ์หลบหนีไปให้ไกลแล้วใช้วิธีเดิมๆในการสวมทับหน้ากากไม้ให้กับฮันเตอร์ระหว่างทาง จากนั้นเขาก็รีบวิ่งเข้าไปในเงาหายตัวไปจากการรับรู้ของสิ่งที่ตามมาปล่อยให้มันคลั่งไล่สังหารคนอื่นๆที่แต่งตัวคล้ายกับเขา

“ ผู้อาวุโส มอนสเตอร์ในเส้นทางที่ 3 ออกมาแล้วคาดว่าไอเทมน่าจะถูกเก็บไปแล้วเช่นกัน ”

“ ครั้งนี้ใครได้มันไป ”

“ ไม่แน่ใจ แต่มอนสเตอร์ที่ออกมาจากห้องไล่สังหารคนที่สวมหน้ากากไม้ ดูเหมือนว่าจะเป็นคนเดียวกันกับที่เข้าไปเก็บไอเทมในเส้นทางที่ 2 ”

โฮก!

เสียงคำรามส่งมาจากเส้นทางที่ 4 เหล่าผู้อาวุโสตระกูลหานและตระกูลเจียงรู้ได้ในทันทีเลยว่าประตูเข้าไปในห้องที่อยู่ลึกสุดของทางเปิดอ้าออกแล้ว

ทันใดนั้นพวกเขาก็สัมผัสได้ถึงพลังงานกลุ่มหนึ่งกำลังมุ่งตรงเข้ามาในห้องจนพวกเขาทั้งสองตระกูลมองหน้ากันเพราะกำลังมีเลเวล 180 อีกหนึ่งตัวเดินทางมา

“ บัดซบ! ”

ผู้อาวุโสตระกูลหานรู้สึกโกรธมาก มอนสเตอร์เลเวล 180 เพิ่มมา 3 ตัวแล้ว อีกไม่นานตัวที่ 4 คงเดินทางมาแน่นอน เขาจึงมองหาขุมอำนาจใหญ่จากเมืองระดับเดียวกัน แม้จะไม่ใช่เลเวล 180 หากร่วมมือกันก็อาจจะยื้อเวลาเอาไว้ได้

แต่สิ่งที่เขาเห็นคือเลเวล 160 ถูกสังหารตาย ร่างของเขาอยู่ในปากมอนสเตอร์เลเวล 180 ตัวที่ 5 ที่เดินออกมาจากเส้นทางที่ 6

ภายในปากของมันคาบร่างฮันเตอร์เลเวล 160 เอาไว้ส่วนภายในมือข้างซ้ายของมันถือหีบสีดำ ทุกคนที่เห็นจึงรู้ว่าหีบใบนี้จะต้องเป็นสิ่งที่มันเก็บรักษาเอาไว้แน่นอน

โฮก!

หมีตัวสีดำคำรามลั่น ก่อนที่มันจะคายศพเลเวล 160 ออกมาจากปากแล้วใช้ขาอีกข้างแกว่งไปรอบๆสังหารสิ่งมีชีวิตที่พยายามจะแย่งหีบสมบัติไปจากมือ

ในขณะที่มันพยายามสังหารสิ่งมีชีวิตทั้งหมดกลับมีคนๆหนึ่งแอบลอบเข้ามาด้านหลัง เพียงการโจมตีเบาๆหนึ่งครั้งกลับทำให้หีบหลุดออกจากมือของมัน  ยังไม่ทันร่วงถึงพื้นหีบก็หายไปพร้อมกับชายสวมหน้ากากต้นไม้ที่ลอบเข้ามาโจมตีจุดตายของมันจนแขนอ่อนแรงชั่วขณะหนึ่ง

“ ฮ่าๆๆๆ สนุกเป็นบ้า ”

เฉินห่าวหันมองหมี มันกำลังโจมตีคนอื่นที่ไม่ใช่เขาเพื่อหาหีบสมบัติ เขาจึงรีบวิ่งไปยังเส้นทางใหม่เพื่อเก็บหีบออกมาจากที่นั่น เพียงแต่ว่าเส้นทางที่ 7 ที่มาถึงกลับมีมอนสเตอร์เลเวล 180 หลุดออกมาแล้ว หมายความว่าฮันเตอร์สักคนจะต้องเข้าไปข้างในห้องแล้วขโมยมันออกมา

“ ต้องมีสักคนสิน่า ”

เขาจำได้ว่าตนเองถูกเลเวล 180 ไล่ล่าอย่างไรหลังจากขโมยหีบของมัน ทันใดนั้นเขาก็เจอคนที่เลเวล 160 พยายามไล่สังหาร อีกฝ่ายเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสสารผลุบโผล่ไปมาโดยใช้ฮันเตอร์คนอื่นๆเป็นโล่กำบังหวังจะหนี เพียงแต่ว่ามอนสเตอร์เลเวล 180 กลับจมูกดี มันพยายามไล่ล่าฮันเตอร์คนนี้จนกว่าจะนำหีบกลับมาได้

เฉินห่าวไม่เร่งรีบเขาทำเพียงดักรอขโมยหีบมาเป็นของตน โดยโบ้ยความผิดให้ชายที่ขโมยมันออกมาให้ถูกตามล่าเช่นเดิม

“ เอาตรงนี้แล้วกัน ”

เฉินห่าวหลบอยู่หลังศพมอนสเตอร์ตนหนึ่งพลางใช้วรยุทธ์ร่างเงาซ่อนเซียนหลบอยู่เงียบๆ ไม่มีใครสังเกตเห็น ทันใดนั้นฮันเตอร์เลเวล 160 ก็วิ่งเข้ามาใกล้จุดที่เขายืน สิ่งที่เฉินห่าวทำมีเพียงแทงมือไปด้านข้างสุดแรงโดยคำนวณจุดที่แทงเอาไว้ล่วงหน้า

จุดที่เขาแทงมือออกไปคือจุดอ่อนของชายที่กำลังถูกมอนสเตอร์ 180 ไล่ล่า ทำให้มันถูกจิตแห่งดาบของเขาแทง

จังหวะที่อีกฝ่ายชะงักเพราะถูกแรงบางอย่างทิ่มแทงลึกเข้ามาในร่างราว 1 นิ้ว แหวนภายในนิ้วกลับถูกด้ายเล็กๆแหย่เข้าไปก่อนจะดึงหีบสมบัติออกมา พริบตาที่รู้ว่าถูกดักเล่นงานเขาก็พบว่าหีบหายไปแล้วโดยมีมอนสเตอร์วิ่งตามหลังมาติดๆ เขาไม่รู้ว่าจะทำเช่นไรจึงรีบหนีก่อนเพราะไม่เห็นหัวขโมยที่ลอบโจมตีแล้วหนีไปกับหีบ