กริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์

หลังกริมเดินออกมาจากห้องที่ใช้แลกรางวัลก็ไม่มีอะไรมากกริมเคลื่อนที่ด้วยความรวดเร็วเพื่อบอกให้ถั่วงอกทั้ง5นำแต้มทั้งหมดไปแลกทรัพยากรออกมาเก็บไว้เพราะอีก1วันที่กริมและคนอื่นๆจะต้องเข้าไปในพื้นที่ลึกลับซึ่งกริมไม่รู้ว่ามันจะกินเวลานานเท่าไหร่และกริมก็ไม่รู้ว่าหลังจากนั้นจะกลับเข้ามาในโรงเรียนนี้อีกหรือไม่
''ท่านแม่ท่านเป็นยังไงบ้าง''กริมใช้เวลาว่างที่เหลืออยู่เข้ามาในตลาดมืดเพื่อดูแลอลิซแม่ของตัวเองตอนนี้กริมได้นำสมุนไพรและตาราต่างๆออกมามากมายเพื่อมอบให้อลิซใช้ในการพัฒนาตนเองแต่เมื่อกริมเข้ามาอลิซกลับเลิกฝึกทันทีตอนนี้นางแค่เดินเข้าไปใกล้ๆกริมจากนั้นจึงจับกริมนั่งลง
''นอนบนตักของแม่สิ''กริมไม่ได้ขัดขืนมันนอนลงอย่างว่าง่ายจากนั้นจึงค่อยๆสัมผัสกับความอบอุ่นที่ได้รับจนกระทั่งเวลาผ่านไปอลิซจึงเริ่มพูดขึ้น
''ลูกแม่ตอนนี้เจ้าน่าจะแข็งแกร่งกว่าแม่แม้ในตอนที่แม่ทรงพลังมากที่สุดก็ตาม แต่นั่นมันยังไม่พอวิหารคุณธรรมมีตัวตนที่ลึกลับหลบซ่อนอยู่ตั้งแต่อดีตจนถึงตอนนี้มันไม่เคยปรากฎตัวออกมาให้เห็นเลยแล้วยังมีพ่อของแม่อีกนั่นก็ทรงพลังมาก''อลิซพูดออกมาด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนขณะลูบหัวกริมนางได้ฟังเรื่องส่วนใหญ่จากโรซาเรียแล้วนั่นทำให้นางถึงกับพูดไม่ออกเพราะกริมใช้เวลาเพียงน้อยนิดในการครอบครองพลังระดับนี้แล้วไหนจะมีเรื่องที่เริ่มสร้างกองกำลังที่มากมายอีกหากมีเวลามากพออลิซเชื่อว่ากองกำลังของกริมจะต้องแข็งแกร่งจนไม่ด้อยไปกว่ากองกำลังของราชาปีศาจ
''ท่านแม่ไม่ต้องกังวลนี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น ว่าแต่ท่านแม่คงรู้ใช่มั้ยว่าประตูที่ใช้ไปโลกอื่นอยู่ที่ไหน''
''เรื่องนี้...มันอยู่ในทวีปนี้นั่นแหละแต่พวกเราไม่สามารถใช้มันได้นอกจากจะจัดการพวกวิหารคุณธรรมก่อนเพราะพวกมันจับตาดูประตูบานนั้นอยู่ตลอดเวลาสำหรับคนธรรมดาหากใช้ประตูบานนั้นพวกมันจะนิ่งเฉยแต่ถ้าหากคนที่ทรงพลังคิดจะใช้ประตู...พวกมันจะออกมาใช้กำลังบังคับแล้วดึงไปเป็นคนของมันนอกจากนี้ประตูของมิตินี้ยังแปลกประหลาดมันให้ความรู้สึกต่างจากประตูบานอื่นที่แม่เคยเจอมาทั้งหมดมัน...ช่างเถอะแม่ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมแต่ประตูบานนั้นมันผิดปกติ''กริมไม่ได้คาดคั้นถามอะไรต่อมีแต่ต้องไปดูด้วยตาตนเองถึงจะรู้
''ท่านแม่ท่านถนัดใช้อาวุธอะไร ข้าอยากจะสร้างมันเพื่อท่านแม่''อลิซแปลกใจเล็กน้อยที่กริมแบบนี้ออกมาเพราะในความคิดของนางการสร้างอุปกรณ์ต่างๆกริมล้วนได้ตนเองสอนไปทั้งสิ้นแต่ในเมื่อลูกชายสุดที่รักของนางต้องการสร้างให้นางจึงยินดีอย่างมากเพราะมันจะกลายเป็นสมบัติของนาง
''ดาบตรงคู่''อลิซพูดออกมาเบาๆจากนั้นกริมจึงลุกขึ้นยืน กริมนำเอาโลหะและคริสตัลออกมาจากแหวนฟูม! เพลิงสีทองถูกจุดขึ้นมาโลหะถูกหลอมละลายแล้วขึ้นรูปภายในพริบตาเพียงแต่มันไม่ใช่ดาบในแบบที่อลิซต้องการเพราะมันมีขนาดใหญ่เท่าฝ่ามือซึ่งตรงกลางของมันกลวงโบ๋บูม! พลังของกริมและพลังงานที่แปรสภาพถูกอัดลงไปในดาบทั้ง2จากนั้นดาบทั้ง2จึงปักลงบนพื้นห้องมันแผ่กลิ่นอายที่หน้ากลัวออกมาจนอลิซต้องถอยห่างออกมาโดยไม่รู้ตัว
''ลูกแม่ขอบใจมาก แม่จะดูแลมันให้ดีที่สุด''ถึงจะไม่ใช่ดาบที่นางต้องการแต่ในเมื่อลูกชายสร้างให้แล้วทำไมนางต้องปฎิเสธ แต่เรื่องไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นเมื่อกริมพูดบางอย่างขึ้นมา
''ผิดแล้วท่านแม่ นั่นคือดาบที่ข้าสร้างให้แจ๊คสัน ส่วนของท่านแม่มันคือหลังจากนี้''บูม! กริมใช้อีกร่างส่งผลให้อลิซขมวดคิ้ว ดาบที่สร้างก่อนหน้านี้ก็นับว่าเกินจินตนาการของนางไปมากแล้วแต่จากที่กริมพูดและการกระทำของกริมอย่าได้บอกนะว่ากริมยังสร้างดาบที่เหนือชั้นกว่านั้นได้อีกคลื่น! คลื่น! คลื่น! กริมเร่งพลังออกมารอบๆตัวจากนั้นจึงจุดไฟสีทองขึ้นมาอีกครั้งโลหะจำนวนมากถูกหลอมแต่ดูเหมือนกริมจะยังไม่หยุดเมื่อกริมนำเอาโลหะออกมาเพิ่มแล้วหลอมต่อไปจนในที่สุดดาบก็ถูกขึ้นรูปมันเป็นดาบตรงขนาดพอดีที่มีสีต่างกัน1เล่มสีดำ 1เล่มสีขาวจากนั้นกริมจึงอัดพลังของตัวเองลงไปเป็นจำนวนมากตามมาด้วยการแปรสภาพพลังงานอีกครั้งฟุ่บ! ฟุ่บ! ฟุ่บ! ไม่พอเมื่อกริมสลักอักษรเวทย์ที่ช่วยเพิ่มพลังและฟื้นฟูลงไปด้วยนี่นับเป็นดาบที่กริมสร้างด้วยทั้งหมดที่มีในตอนนี้มันนับได้ว่าเป็นผลงานชิ้นเอกของกริมเลยทีเดียว
''นี่คือดาบของท่านแม่''เพราะมีพลังของกริมอยู่ในดาบกริมจึงบังคับดาบให้ยอมรับอลิซได้ทันทีหมั่บ! ดาบที่ทรงพลังถูกอลิซจับขึ้นมาในครั้งแรกนางรู้สึกได้ถึงน้ำหนักที่หนักอึ้งจนคิดว่ายกมันขึ้นมาไม่ได้แต่เพียงพริบตาดาบก็เบาลงจนมีน้ำหนักกำลังดีไม่พอมันยังเพิ่มพลังและทำให้ร่างกายของนางแกร่งขึ้น
''ดาบนี่มัน...''อลิซพูดไม่ออกเพราะดาบทั้ง2ที่อยู่ในมือนางมันเกินกว่าที่นางเคยเจอมาทั้งหมด ฟั่บ!อลิซลองเหวี่ยงดาบเบาๆคลื่นพลังที่น่ากลัวกลับทำลายห้องฝึกหายไปครึ่งหนึ่งแต่มันไม่ได้หยุดอยู่แค่นั้นเมื่อคลื่นพลังยังคงมุ่งหน้าทำลายสิ่งที่ขวางทางมันต่อไป เปาะ! กริมส่ายหน้าด้วยความจนใจจากนั้นจึงสลายพลังที่พุ่งออกไปทิ้ง
''ท่านแม่ท่านต้องระวังให้มาก''กริมสร้างห้องฝึกขึ้นมาใหม่จากนั้นจึงเฝ้ามองแม่ของตัวเองเพิ่มพลังเมื่อผ่านไป1เดือนภายในห้องฝึกอลิซมีพลังพอจนก้าวไปเป็นจอมราชันย์ได้ซึ่งกริมรอคอยเวลานี้มาตลอดเปรี้ยง! ทุกอย่างจบลงในพริบตากริมทำลายสายฟ้าแห่งการขัดขวางทิ้งไปต่อจากนั้นกริมยังคงอยู่ในห้องฝึกกับอลิซจนกระทั่งกริมคิดว่าเวลาที่ตนต้องเข้าไปในพื้นที่ลึกลับได้มาถึงกริมจึงออกจากตลาดมืดไป
''เหมือนจะรอข้าอยู่สินะ''เมื่อกริมเดินออกมาจากห้องก็พบแจ๊คสันและคนอื่นๆยืนรอกันอยู่แบบพร้อมหน้า
''เกือบจะได้เวลาแล้ว ไปกันเถอะ''แจ๊คสันยื่นทรัพยากรที่อยู่ในแหวนที่ได้จากการเอาแต้มไปแลกให้กริมจากนั้นแจ๊คสันจึงเดินนำออกไปจนกระทั่งมาถึงกลางโรงเรียนที่นี่มีคนไม่มากนักเพราะในตอนนี้ส่วนนี้คือพื้นที่ต้องห้ามชั่วคราวเพราะนอกจากคนที่มีส่วนคนอื่นห้ามผ่านเด็ดขาด
''ในเมื่อมาแล้วงั้นก็เริ่มกันเลย''รองผู้อำนวยการกระทืบเท้าฉับพลันวงเวทย์ขนาดใหญ่ก็เกิดขึ้นใต้เท้าแต่มันยังไม่พอเพราะพลังเวทย์ของรองผู้อำนวยการมันมีน้อยนิดมันจึงเป็นแค่คนกระตุ้นวงเวทย์

ส่วนที่เหลือก็เป็นหน้าที่ของอาจารย์ที่เป็นสายนักเวทย์ที่เตรียมมา

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่165:ความอบอุ่น

คล้ายกับเรื่องกริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์ ที่คุณอ่าน

กริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่165:ความอบอุ่น

คล้ายกับเรื่องกริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้